1353 resultaten.
Middernacht
poëzie
3.4 met 29 stemmen
9.393 Harpe na harpe
Herhale 't lied,
Dat steeds naar hoger
Sferen vliedt!
Leliën zijgen
Alom, alom,
Kondend de komst
Van de Bruidegom.
Engelenwieken
Beuren u teer;
Kom, o, daal neder!
Kom, o, mijn Heer!
Prang aan de boezem
Uw dienares;
Dat 'k aan Uw lippen
Kussend me less'!
Zalig verrukken!
Hemels genot!…
NU BRUIDEGOM
poëzie
3.2 met 11 stemmen
7.219 EVA: Niet hoger, bruidegom. Hier is geen kwaad begaan.
Ontvang mijn eerste gave, en tast die appel aan.
Geloof en volg uw bruid, en proef, en na het smaken
Zo oordeel met verstand en kennis van zaken.
ADAM: Zou ik, u volgende, de opperste versmaên?
De hemel hoede mij voor zulk een stout bestaan.…
Jonge dode.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.645 - O, kunt gij dan
Bevatten welke Macht zo rijke kracht
Schonk aan dit jonge lichaam, dat nu zacht
En vredig nederligt, als zeide 't stil:
- ‘Laat mij toch rusten; waartoe Hoger Wil
Mij geformeerd heeft, heb ik ál volbracht.’…
Schepping
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.138 en 'k juich, daar de adem mijner longen
uw borst doet golven, - opgedrongen
van al wat mij daarbinnen beeft;
daar u de bloedstraal van mijn harte
dooradert, - u mijn liefde en smarte
en hoger hoop in de ogen leeft.
Uw blik, waar donkre glanzen zweven,
voert op een stroom van wonder leven
mijn ziekelijke schoonheidszin.
Kom!…
Het hele land gaat naar de klote
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
578 In deze tijd waar we nu in leven hebben we geen cent meer om onze reet mee af te vegen
Sinds de euro is gekomen gaat het hele land naar de klote
Onze schulden worden alleen maar hoger we kunnen alleen het hoognodige kopen
Werk is moeilijk te houden voor jou duizenden anderen
Een uitkering kun je bijna niet van leven je moet kiezen betaal je jouw…
De bungelende visserman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Uiteindelijk kwam hij toch aan in de haven,
de nood was hoger dan normaal,
wat dacht je, zo een tocht maakte dorstig,
voor zijn gevoel moest hij zich nodig laven.…
Dies Radbodi Natalis
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
603 Op heden,
den achttienden Oktober
negentien honderd en drieëntwintig,
verscheen voor mij ondergetekende,
Ambtenaar van den
Bugerlijken Stand
der gemeente Nijmegen,
provincie Gelderland
Stephanus van Heyendael,
oud achtenveertig jaar
met hoed in de hand
en grijzend haar,
van beroep kanunnik
en schepenaar
die verklaarde dat…
Van Bergeyk naar Bretagne
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
508 en hoger klonk
Mexi-i-ico
ze snikte, vroeg Tom, waarom
haat je me zo
noem mij zuster Ursula, dan ga ik mee
'maar 't was tevergeefs, bij haar ving hij slechts bot
Wat een mazzel dacht hij,
dat Fra met me mee gaat
maar Fra de brabo keek daar
hypocriet
als vrouwwielrenliefhebber wat mild tegenaan
hij had in de mist tussen draaiende…
Zoals ik het zie
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.665 Je mag me uitschelden
Voor alles wat je maar kan verzinnen
Ik hoop dat je er dan vrolijk van wordt
Als je me op die manier wilt beminnen
En als je het nodig vindt
Hoger dan mij te staan
Dan zeg ik helemaal niks
En laat je in die waan!…
WAAROM...?
poëzie
3.9 met 19 stemmen
3.447 De M o e d e r:
Kind, dat moet je mij niet vragen,
Vader krijgt geen hoger loon.
't K i n d:
Moeder, ben ik dan geen kindje
Met een lijfje en een mond?
Ik wil ook een prachtig lintje
En een manteltje met bont.…
De dichter
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
611 Van alle beslissingen van hoger hand,
de meeste waren ronduit irritant,
deed deze verreweg het minste zeer.
Alle kleine dingen die ik had gemaakt, bedacht.
Alle schepsels die ik mijn woorden had gebracht.
Het groeide zolang de tijd het toestond.
Zodat ik uiteindelijk één geheel vond.
Het ondergrondse geluk herrees en plantte zich voort.…
Woordmagiër
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
887 De pijn doortrekt mijn voelen en mijn denken,
want deze woordmacht wortelt in ontvanklijkheid,
maar daadkracht staat uit deze wenken
op, omdat een hoger woord mijn woord geleidt.
Het duister in mij is nu licht,
de klanken in mij zijn tot woord geworden.
Het ongerijmde is gevat in een gedicht,
maar het gerijmde is tot pijn verworden.…
‘n Donderdag met raadselachtige honger.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
622 Wind striemt als lasso, als los koord van een giek
rustiek licht te vroeg duisterend met menig hogere piek.
’t Weer plukt kruiend kruinen eensgezind frisser gezwind
aanzwellend herfstig met deze allesoverheersende wind.
II
Nee vandaag antwoord 't getij niet echt gedwee,
‘t zwiept golvend klotsend zeewater wier mijlenver mee.…
GEMIJMER
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.932 Op wier vochte glansen
Nimmer blik zich vest,
Of der grijsheid harte
Voelt, ondanks 't gemis,
Lafenis van smarte
Door zijn heugenis;
Of aan hoger weelde
Dan in wulps genot
Ooit de zinnen streelde
Voert de jonkheid bot;
Tuig het, gij, die luister
't Spieg'lend meervlak schenkt,
Dat ze in 't schemerduister
Mijner stil gedenkt!…
Domme Julia
gedicht
1.6 met 75 stemmen
13.538 leren vliegen
zonder los te laten
om samen te klinken
twee kamers van hetzelfde hart
ik kom eraan liefste
ik trek mijn zware vleugels aan
en stijg
en stijg
en onderweg zal ik voor jou de sterren tellen
en planeten
water zal sprenkelen uit mijn tenen
tien tenen bewaar ik voor jou
en uit mijn hielen allebei spuit lichtblauw gas
om hoger…
Kerstfeest 1940
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
609 Stakers met hun hongerlijven
Streden voor wat hoger loon.
Voelt gij niet de bitt're hoon?
Moest gij niet van woede beven.
Dat de mens als slaaf moet leven?
Iedere mens heeft toch zijn waarde.
En zijn recht, op moeder aarde?
In de mens een welbehagen
Twintig eeuwen zijn vervlogen,
En nu blijkt: men heeft gelogen.…
Verlangen naar eeuwigheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.035 Wij stappen met versnelde voet
Op 't licht af van een hoger gloed.
’t Gebrekkige, dat ons omgeeft,
Zo lang wij zijn aan 't stof verkleefd,
Werpt onze vlucht ter neder;
Vernietigde onze adelstam,
En fnuikt en maakt de werkkracht stram
Van de uitgespannen veder;
zweven op, maar zinken weer,
Als drukte een loden last ons neer.…
Slotzang.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.470 het bloed in 's grijzaards aadren is geen vuur, geen lichtvlam meer,
Door geen boezem in te dwingen, afgestraald uit hoger sfeer.…
verhalen uit het verleden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
374 verwonderend verwonderd
onomwonden huilen
zonder ons te verschuilen
voor vriendelijke bommen
moeten duiken
door de ongeschoren struiken
schuilkelders in als zodanig
onjuist en ongebruikelijk
struikelen
nu duikelen we verhalen op
koppen we open doelen in
voelen we met Gen-letters mee
willen we nog steeds pais en vree
staat de zee steeds hoger…
Mijn stille zijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
390 wie ik was
maar daar waar niets
meer over was
juist bij haar zo stil
nabij
kwam steeds een nieuw
begin in mij
nu gaan wij-
de auto rijdt
samen op pad, even
ons laten van de wereld
ver en glad-
jouw pluimstaart bruin
in witte zwaai
de wind die fluistert
jij en wij
met rechts een sok
helder wit
links een witte kous
die hoger…
Nonstop
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
374 De lat schuift hoger
telkens ik denk
dat ik er bijna ben.
Waarom zo lief voor iedereen?
En zo streng voor wie ik ben?
Wat als ik mezelf niet terugvind?
En niemand me komt zoeken?
Dan val ik diep.
En raap ik mezelf stilaan op.
Elke keer opnieuw.
Ik wandel verder.
Stenen raap ik telkens op.…
’T LATIJNSE SCHOOL
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.621 Wat was ik jolig, wijs en jong,
Eer ik naar hoger wijsheid dong
En promoveerde – ad alia!
Nu kruipt of wandelt elk zijn gang,
En kent zijn wereld – zijn belang;
Nu leven we „in disputis”.
De goede dagen zijn geweest,
En uitgespeeld het korte feest
Amoenae juventutis!…
Gevoel
poëzie
3.2 met 18 stemmen
4.918 Gij zijt die zucht naar hoger lust
Dan van een nietige aarde,
Waardoor 'k mij-zelve ben bewust
Van een verheev'ner waarde!
Gij zijt, 'tgeen mij verbindt met Hem
Voor wie de Serafs knielen!
Gij zijt de weergalm van Zijn stem
In onze doffe zielen!…
Soldatenstand.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.022 Het kruis aan de kloekheid,
De kogel 't verzet,
Het krijgsboek tot bijbel,
't Parool een gebed;
Niet vragen, maar handlen
Naar hoger bestel;
De kroeg tot een hemel,
't Cachot tot een hel.
Verdrukte en verdrukker
Van vriend soms en broer;
Een worm voor de ofcieren,
Een wolf voor de boer.…
mij; totaal aan gort (1)
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
587 de funderingen groeiden als boomwortels
in dynamische gronden waar zonden goed gedijen
en ’t lijden in tegendraadse decibellen vertolkt
als contrapuncties verspreidt in vrije veelzijdigheid (24)
op die melodische golven werd vaste grond aangevlogen
maar ’t vliegen bleef lokken en alsof ’t geschreven stond
brak ‘n vleugel op weg naar nog hogere…
Nonstop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
317 De lat schuift hoger
telkens ik denk
dat ik er bijna ben.
Waarom zo lief
en begripvol zijn voor iedereen?
En zo streng
voor wie ik ben?
Tegelijkertijd
moet ik alles zijn.
Maar wat als ik mezelf
niet altijd terugvind?
En niemand me komt zoeken?
Dan val ik diep.
En raap ik mezelf stilaan op.
Elke keer opnieuw.…
muren van fictie, torens van kristal
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
851 Duister van hogere machten, die speelt
met zijn krachten, verborgen in klauwen, getrouwen,
die eerlijk en recht, met kromheid vereren.
Zuchten, kreunen en steunen van lijdende geesten.
Geknecht door de satan in hitte en pijn
afhankelijk zijn van onschuldig vermoorden.…
Maar toch...
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.928 De natuur brengt de mens naar een hogere oorsprong.
De mens in het watertijdperk zal 't ware geluk vinden.
Dan vraag ik mij af: op welke weg moet ik gaan?
Moet ik naar rechts of moet ik links afslaan?
Als mij nog verteld wordt, vele wegen, andere geloven.
Is er nog een ander geloof voor mijn behoud?…
Muziek die liefde speelt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
869 dansen in het groen
van de wei blij met de bloemen
op een ritme van de wind heen en weer in
een eindeloos herhalen van geven en nemen
donkere dromen met
het zwart van de nacht
gebulder van de wind in het onweer
van krachten die strijden met bliksems
regens in slagen en vlagen
striemend wie waagt het weer te trotseren
duister van hogere…
ABYSSUS ABYSSUM INVOCAT
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.489 Daar rept de vleugels 't rusteloos gedacht
en stijgt nog hoger dan die sterren ijlen,
en pegelt dieper dan die krachten werken,
daar hem gedurig als een diepe wonde sert
het ingeboren heimwee naar de Afgrond,
het brandend langen naar het eeuwig Wezen,
de ongenoemde, onbegrepen -- Hem,
Hij schiep de afgrond waar de sterren ijlen,
Hij schiep…