2906 resultaten.
Kijk en luister
hartenkreet
2.7 met 17 stemmen
1.756 Al jaren probeer ik contact te krijgen
Jullie horen mij niet en blijven zwijgen
Maar nu snap ik, als voorzitter, wat er scheelt”
“Want in een Kamer vol doven en blinden
Zul je geen radio of TV vinden”
------------------------------------------------------------
… NPO-baas wil het kijk- en luistergeld weer terug.…
buurtbezoek
gedicht
2.5 met 53 stemmen
14.611 zijn familie en wij buren
ineens allemaal tegelijk
op bezoek in zijn kamer
de spullen onder ons
verdeeld. alleen de brief
in het linkervakje
van de zelfgemaakte
groene, houten kast
durven we
weg te gooien
noch te posten
of te lezen
een week later
loop ik
onder het erfstuk,
zijn paraplu.…
Nederlander in Peru
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
577 Sporttas aan de hand,
vlammen in de sokken,
is het illuster heerschap
vertrokken uit plakkerige kamer
met maya-motief op de muren.
Uren verstreken,
en onderwijl lag daar
zielloos lichaam
tussen muur en bed,
van lieflijkheid ontzet.…
Locus amoenus
gedicht
2.7 met 35 stemmen
11.040 Onze driezitsbank
is niet te houden,
heel de kamer
begint te stoeien.
Je legt je lepel neer
en kijkt me aan.
De boothals van je
beige trui
zakt zomaar
van je schouder.
In bed blijkt kniehoog
gras te staan.
--------------------------------------
uit: 'De karpersimulator', 1997.…
Ze wacht op mij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
748 Ik heb mijn kleren uit gedaan
naakt loop ik door de kamers
nog een huid moet ik stropen
voor het licht wordt uitgedaan
En dan de vrienden die ik schikte
om 's nachts op pad te gaan
zonder vrees en zoete dromen
voor het licht wordt uitgedaan
De kelk heb ik leeggedronken
als was het het laatste avondmaal
of blijf ik nog even zwerven…
Baldakijn
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
677 Ik weet wel dat ik op moet staan
om niet te blijven liggen
weemoedig staar ik naar de einder
golven met witte kruinen
vertellen een verhaal
maar het spookt zo in mijn hoofd
Ik spaar de tijd
in ongebruikte kamers
ik zit daar uren lang
maar het vallen van de noten
maakt me zo klein van binnen
hij staat vaak boven aan de trap
de man zonder…
aardedonker
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
500 tussen muren en glas huist
de kamer, breder door het zwart; kouder
in gevoel, nu licht verstoken blijft
alle ruiten ademen
elke deur verdraait de glans
van
kleine denkvermogens
even lijkt het, of mijn slaap verloren raakt
maar dan
kruipt warmte onder dekens
tussen lijven die de nacht bezoeken
en de zinnelijke nood
te raken waar…
Jan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
750 DEN HAAG - Voormalig PvdA- en Leefbaar-politicus Jan Nagel is lijsttrekker voor zijn partij 50Plus in de Eerste Kamer.…
Herinnering aan vader (II)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
880 Ik meng hun geur met die van smeulend hout
dat in oranje en rood de kamer doet ontgloeden.
Zo was ik kind...
Zo at ik appels, de knieën opgetrokken voor het vuur,
terwijl mijn vader 'Warum weinst du' zong...…
RENATE WIJST AAN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 dwergspeurtochten in 't rond
muren suizen en zwellen
verdovingsgas vult de kamer
radeloos zakt mijn elleboog
naar het vergeten smurfenboek
nuchter knikt zij goedkeurend.…
Slotakkoord
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
801 Als muziek in een donkere kamer
zwerft hij door de stad,
niet denkend aan gisteren,
het leven dat hij had.
Geschopt, vernederd, geslagen.
‘t Doet ‘m allemaal geen reet.
Nu is alles beter,
gezien het leven dat hij leed.
Hij lacht zijn verdroogde lippen kapot,
denkt niet meer aan de pijn.…
Ergens
gedicht
2.7 met 70 stemmen
22.124 Ergens waar een kamer
gevangen is in zijn eigen ruimte
Waar het donker is
En de kilte guur afsteekt tegen de verlaten muren
Waar de muren vechten om de ruimte
Waar zelfs het verste hoekje haast onvindbaar is
Daar ergens,
waar het licht al lang geleden is gedoofd
Ligt een verloren briefje
Zwarte letters op wit papier
De woorden zeggen:
‘…
bevrijding
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
653 een luide roep rondom
dwingt stemmen af, die geloven in
verborgen holtes van een weggezwegen dag
je mag verbloemen wat je niet wilt zien
een deken leggen over alle zwarte dieptes
waar hun witte onschuld rust
maar de wereld draagt haar erfenis
van uitgemergeld leven in de kamers van de dood
toen hun nood niet verder kon
liep er slechts…
ik was een kind
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
533 het is stil
alsof bij iedere sneeuwvlok
een nieuwe schaduw valt
jij zit schuin tegenover mij
het brengt een soort triestheid
in de kamer
we bewegen steeds dieper in de winter
nauwelijks meer dan een ongecirkeld woord
dat in de waanzin van de wind
onbekende richtingen op vingers telt
onophoudelijk, voorbij als suikerspinnenwolken
waarin…
analyse
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
917 hier lig ik dan
alleen
omkaderd door een
vreemd bed
omringd door
vier witte muren
kleine witte kamer
in
groot grijs gebouw
nu laat ik haar toe
de vermoeidheid
ze walst genadeloos
over me heen
als een bulderende
sneltrein
ze verwittigt me
spot niet met mij
aanvaard mij
dus doe ik die starre
poorten open
en laat haar angstig…
maartse blues
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
479 uur
terwijl de harde wind zijn kou
door kieren drukt
lukt mijn lied niet, want ik zing
slechts schrale tonen
op weg naar morgen blijft de klank
verborgen in de vensterbank
ze huilt er slechts en laat
me zoeken
oh moment, je wendt je naar mijn hart
maar elders leef ik in gevaar
mijn lippen dun, de wangen koud
diep doorwaaid
in lege kamers…
ONDANKS DE LENTE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
691 Toen ik de zware deur opendeed
even stil stond om die kamer te overzien
Pa op de rug aankeek voor het tafeltje
met het Brabants bont tafelkleed
hij in alle stilte langzaam naar mij omkeek
en fluisterde: ‘ ik ben gestorven Lau,
om de tijd te doden dam ik nu
met Wilhelmina pepermuntjes ‘.…
Vooruitgang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.591 Zij hielden van elkaar,
hun woning was nog lang niet klaar,
een kleine kamer om te beginnen,
de smalle twijfelaar voor het minnen.
De jaren gingen zonder veel bezwaar,
in voor en tegenspoed, steunden elkaar,
het bed is nu van groot formaat,
de kou bestrijden ze heel kordaat.…
Sterrenwachtcyclus
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
542 We zijn het plot
van de verscheurde brief
samen in dezelfde
adem van de achterbuurt
ik zie je daar nog staan
in stilte van het oerland
tussen dansende mensen
alleen met het besef
van het verliefde begin
er gaan allerlei deuren open
kamers vol wellust en mystiek
laten hun meest intieme geheimen zien
je hebt het met een lach…
Maangodin
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
578 omdat een droom het hoofdkussen opschudt
wat verlangen tussen de lakens schuift
en mijmeringen zachtaardig zijn
haast ze zich naar boven
geen rolluik die de kamer donker maakt
alleen een wellustige maan
die stralen schijnend naar haar lichaam hunkert
ze ademt zwoele woorden uit
ontdoet zich van het laatste weefsel
ze denkt aan zweven
zichzelf…
Het huis van glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
566 ik betrad
het huis van glas
wist meteen niet meer
wat boven of beneden was
ook binnen buiten
gaf problemen
omdat lichten dwars
door muren schenen
kamers leken virtueel
in transparante scheiding
toch beperkten zij de ruimte
in voelbaar substantieel
alles leek te zweven
tussen kelder en het dak
alleen door het bewegen
zag je dat…
van de mariannenplatz
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.974 de leidingen zaten
de holte waar de kolenkachel
stond
de vragen die zij zich daarbij
stelt: hoe het voor de oorlog was
waar het bed stond
waar de tafel en alles
wat daartussen lag
van de mariannenplatz
naar de overkant dat is
niemandsland waarachter straks
een raam wordt geschilderd
een lek gedicht en
porseleinen winterlicht
de kamer…
Bekoring
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
756 De muziek galmt door de kamer
en ik luister ongestoord.
Ik duizel door de tekst,
die mijn innerlijk bekoort.
Ik laat de woorden binnendringen
en rijg ze samen tot een lied.
Ben gevangen in het verleden
maar het heden stoort me niet.
Zelden zo bewogen
keer ik terug naar vaste grond.
De zanger laat me los
op de plek waar hij me vond.…
De eerste persoon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
460 het woord 'ik' moet een synoniem zijn
voor een kopie van mezelf, een ontleding van samen
een evenbeeld van een kamer, gevuld met schemer
die leegte verdrijft door een kaal aanwezig 'ik'
iets dat begint met nauwelijks en eindigt met definitief
zo onomkeerbaar als een vuurmond uit palagoniet
alsnog breekbaar tijdens het uur van onteigening…
Melancholie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Tevens heb ik talloze kamers in mijn hoofd geopend
om reeds gestold leven opnieuw te doorproeven,
en hebben mensen, dieren en dingen van toen
zich opnieuw aan mij gepresenteerd
opdat ik vinden zou wat ik verloor,
al laat dat wat zich niet benoemen.
Het zoeken is mij een pijn en lust
waaraan ik mij niet kan noch wil onttrekken.
Ik haat je.…
soms is één leven niet genoeg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 grijs waaien winden
tochtig de dag
onder zware wolken
gaat de dood gebukt
morgen - denkt zij
morgen
zoveel morgens
trekken voorbij
niets
en toch... die hoop
altijd weer die hoop
er komt een dag
waarop lente
de lucht zal vullen
met zachtheid
maar op dit uur
is het huis kaal
staan ruiten gebroken
in hoge lege kamers…
raamblindheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 het verhaal gaat dat we de kamer in
betreedbare vlakken hebben verdeeld
om iedereen welkom te heten
geboortedagen af te strepen
met Sport in Beeld en bord op schoot
er zijn nog blinde vlekken (min of meer)
de onzichtbare poten van de kast wijzen
naar beneden, naar binnen als een
luchtledige vulkaan, de muur
vreest nog steeds de
spijker…
Adieu
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.593 In de kamer zit ik aan de tafel,
luister naar het suizen in mijn oren.
Vogels houden eindelijk hun snavel,
het wordt stil, ik kan de sterren horen,
en wat in de aarde wordt geboren.
Nu vannacht, het hele huis ligt open,
ik zit in de blote eeuwigheid,
en ik laat mij door de regen dopen
voor een zachte dood, ik ben bereid.…
omloop
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 gisteren nog kerfde ik je naam
steeds dieper uit mijn lijf. toen
bleef alleen je hart ongeregeld
slaan en in die holte kamers
waarin wij verdwaalden.
in die dagen snakten wij
naar elkaar. ik sloeg je boezems
over. we stroomden elkaar
tegen, waren lek, verstijfd en hard.…
De geur van de gloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 Jij op je balkon
met een herinnering
een mooie herinnering
een mooie avond, stilte
jij op het balkon, ik in de kamer
schemerende nevels een gloed
over de stad, zoals toen
je wakker werd uit de roes
verkleumd en klam
een paar mannen nog
aan het vissen, de geur
van de wijde kleine wereld
van grondmist, die sfeer
die zomaar…