Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

Op trekvlucht

netgedicht
5.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 453
ik vleugel slow motion onder een geveerd wolkendek van slagpennen de ritmiek van mijn trage slagen geeft rust aan mijn vaste bestemming al in de genen vastgelegd in info als de leefsensoren de codes activeren van binnenkort op reis gaan langs koufronten en uitdiepende stormen stromen heet zeewater naar steenkoude bovenluchten…
wil melker27 november 2024Lees meer >

beperkt houdbaar

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 594
Mijn gebed heb ik aan de kerk verpand die haar uit mijn innerlijk wou stelen de inhoud is rein en gaat nooit vervelen ook als wat er gepredikt wordt niet landt Ik heb haar woorden graag berekenbaar zodat ze onder mijn huid kan kruipen tergend traag naar de handen kan sluipen en me laat denken aan een oud gebaar ze oogt fragiel en eenvoudig…
Wijnand Raben22 februari 2025Lees meer >

Liefdesverhaal

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
in het stille ochtendgloren waar de nevel traag verdwijnt ontmoet ik jouw mooie ogen een blik die mijn geluk verfijnt onze zielen raken verweven in een dans van licht en snel elk tel uitvoerig beleven in ons matineuze liefdesspel hand in hand door stormen lopen wij op verdwaalde paden tussen waarden en normen van onze eigenzinnige daden…

op deze middag

netgedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 735
op deze middag in dit dal verbreekt de grauwe hemel het licht van de ijskoude zon voorbij de uiteengedreven wolken onder de opgeschrikte hemel heft een moeder haar handen naar de lucht de storm in haar borst het samentrekken van het hart het trage huilen met open mond het uitdoven van het schreeuwen in vergeefse echo's van de naam…
J.Bakx6 april 2025Lees meer >

De file van vlees

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 191
Een traag estafettemodel van grijze jassen. Niemand remt voor het uitzicht aan de flanken. De horizon krimpt tot een strakke jas. Voetstappen vallen samen in een doffe beat. Je ademt de uitgeademde lucht van de gids. Slechts één blik omhoog breekt het patroon. De zijweg ruist van ongetemde wind. Daar waar de gezichten vloeibaar worden.…

De tyrannie van het getal

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 198
De blinde stroom eist absolute plicht, verdrinkt de denker in haar trage vloed. Pas in de marge brandt het ware licht, waar nog een vonk van eigenzinnigheid gloeit.…

cptss

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 624
hoe het kind ontluisterd de nacht beleend uit een trage droom en de grote man bedeesd achterlaat in een mui van angst waar didactiek geen macht herkent in het ondergaan van hectische exacerbatie omwille het teniet doen van brekende golflengtes met zeeën die behartigd zijn met een gillende branding struinen zeevogels het lege strand…
elze9 september 2026Lees meer >

O engeitado

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.157
Aan de gele, afhellende oevers, Er is niets schoners en droevers, En 't bestaan verheven en traag. Ik bewandel 's middags de prado's En 's avonds hoor ik de fado's Aanklagen tot diep in de nacht: "A vida é immenso tristura" - Ik voel mij al samensnoeren Met de kwaal die zijn tijd afwacht.…

ego

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.199
maar alsof van boven komend besef hem doordringt breekt hij ineens met vitale kracht zich los van de ketenen van zijn ego en zijn vleugels zijn weer vrij aanvankelijk traag nog even weifelend stijgt hij steeds sneller op en hij vliégt vliegt zegevierend naar de zon…
stater19 juli 2005Lees meer >

Oorlogswinter

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.022
Nog slaapdronken in de trage rij Rantsoenbonnen op zak De drilstem laat geen twijfel Zieken en zotten verdienen de matrak Rauw voer in een natte krant gewikkeld Wachten tot honger zichzelf vergeet Een moeder met een ketel pap Een zoon zonder voornaam Die in sukkeldraf zijn zolen versleet Ingevallen wangen en af en toe een klap Leeg uw…

Gebrand glas

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.511
Gebrand in 't glas met loden randen visioenen die steeds in vurig rood waar iemand ooit de verlossing bood gekrast mijn heilig dom doen branden waar zwaar brokaat van gouden kragen bedaard verslapen maar toch zo traag vergeven zij wel mijn zonden graag en ook van dwazen die er klagen hun stenen beelden staan verstard te gapen naar gewelfde…
Verdano14 juni 2003Lees meer >

het reservaat

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 835
volkomen treurnis in het reservaat gebogen lopen laatste exemplaren van kudden die destijds gigantisch waren hun trage meters langs het roestend draad met luizen in de ongetemde haren hun kaken slechts tot prevelen in staat gebroken door het aangedane kwaad te oud, te ziek om nog te kunnen paren na jaren vindt men tussen broze botten een…

Grenzen

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.367
Traag ontworstelend aan de kolken. De kust ruw en vrijwel eindeloos langzaam in zicht. Stap voor stap struikelend vallend en weer opstaand. Een weg zoekend langs smalle paden vaak onbegaanbaar. Plotseling onmetelijke vlakten vol kleuren en licht. Ruimte! Leven! Vol verlangen het grijpen naar nieuwe draden.…
Ineke JD30 november 2002Lees meer >

Een zachte dood & Laatst

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.600
haar gezicht Zo bleek, klaar te zijn Haar ogen bleven daarna dicht Langzaam verdween de pijn Een lichaam bleef achter Met rust op haar gelaat En haar wangen nog iets zachter Een laatste kus kwam net te laat -Laatst is nooit later Maar altijd geweest Laatst is lang geleden Van de dagen het meest Laatst is geen heden Laatst is niet traag…
Jeroen Zwaal18 december 2002Lees meer >

Alarm

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.107
zilveren zand Treuzelend zeilt de avond voorbij De dood, kreupele wurger Suipt hoestend naar de schaduwkant Richt zich op in de mistige wei Blank en schuchter is de vlucht van de maan In de akelige stilte van een zeebodem In de vrede van een waan Zuigen de vangarmen aan mijn wrak Ik los een weerbarstige traan Zwarte takken woekeren met een traag…
Wim Veen5 september 2004Lees meer >

Luchtbespiegeling

gedicht
3.1 met 31 stemmen aantal keer bekeken 14.966
Langs mij heen varen zerken, platte trage aken, het kruis een scheve mast. Er staat geen wind, het is de zandgrond zelf die langzaam verder schuift. Waarheen de reis gaat, wil ik vragen. Er komt geen antwoord. Zittend op de kaaimuur van deze vreemde zondagmiddag zie ik hen een voor een verdwijnen.…
Eva Cox17 september 2022Lees meer >

lieve jongen

netgedicht
4.1 met 448 stemmen aantal keer bekeken 55.139
m'n trage streling doet je zachtjes zuchten de warmte van je lichaam trekt me aan jij die sinds kort het vrouwenlijf ontdekt hebt en die nu weet hoe zulke dingen gaan je ligt naast me en ik voel de strakke spieren van je perfect geschapen slanke jongenslijf dat door mijn lippen teder wordt geliefkoosd je vlakke buik die ik voorzichtig wrijf…
Danielle19 december 2001Lees meer >

ontsnapt leven

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 641
in de schuur onderbreken trage seconden de slaperige stilte een dorre knak de zwaluw zoekt de hemel een stoel klettert op de stenen vloer buiten kraait de haan hij hield van ze misschien meer dan het hart dragen kon hij torste zijn geheim die logge loden last het onzegbare ontsnapte slechts een keer aan zijn lippen het geheim…
j.bakx14 augustus 2007Lees meer >

Chinese Draak (2)

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 854
pijn kronkelt mijn geschubde lijf, verschroeit hart, lever en nieren, mijn bloed stroomt dik en traag dodelijk gepunte pijlen, gedoopt in lood en kwik, vernietigen langzaam en geduldig alle oorspronkelijke kracht, die ooit veilig en diep geborgen lag in mijn ruige middenrif mijn ogen staan nog helder, ik spreek een duidelijke taal, en…
Tjoke15 september 2007Lees meer >

binnen bij de vissenkom telt een grijsaard de seconden

gedicht
2.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 13.084
traag spoelt de zon een bloedgolf door de haren van het meisje dat T'ai Chi beoefent aan de vijver - de naakte schaduw van haar spreidstand golvend over 't gras. ---------------------------------- uit: 'Simpel Heelal', 1995.…

mocht rusten op je hand

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 763
ik fladderde wat traag koos willekeurig bloemen ik dacht de hemel vaag verdwaalde toen en nam je hulp maar al te graag ik mocht rusten op je hand waarvan de zachtheid me verbaasde,we speelden met de kleuren van de zon lieten ons niet haasten we zagen kleine dingen lachten naar elkaar ontdekten hoe we zonder woorden samen konden…
wil melker10 november 2005Lees meer >

In Lecto - in bed 5 december

gedicht
3.0 met 48 stemmen aantal keer bekeken 17.311
Ik draai me om en schurk me als een kind aan wollen warmte die mij om zal dopen tot trage slak die vrijelijk mag hopen op duurzaamheid, de luiheid welgezind.…

Contrast in schaduwwoorden

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.676
een verdwaalde avond waar melancholische papierprinsessen dansen op lippen in een verlangende vlucht naar uitgestrekte armen je doet me denken aan het stille geluid van platte steentjes die dromen keilen door eenzame nevels tussen smalle sloten van herinneringen rakelings langs het wateroppervlak je doet me denken aan die ene trage…

mijn tuin

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 957
Ik heb geen groene vingers, maar jezus, kijk die tuin daar moet iets aan gebeuren, dus ruim ik braaf eerst puin De distels van gisteren, snoei de haag van vandaag maai het gras van gedachten, vorder traag maar gestaag met wortels van domheid, dood insecten van perfect scheur de waas van behagen die de bodem afdoende bedekt En dan…

de laatste reis?

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.186
ik kijk mijn vrouw verslagen aan de woorden stokken in mijn keel het afscheid wordt me haast te veel ik zoek haar hand, bedwing een traan het spijt me schat, ik moet nu gaan de treurnis valt ook haar ten deel terwijl ik traag haar lokken streel omhelst ze mij, geheel ontdaan de hond –niet bij me weg te slaan- reikt mij een poot, emotioneel…

Met stomheid

gedicht
2.3 met 101 stemmen aantal keer bekeken 49.131
Tussen keuken- en badkamertegels zoeken wij traag naar de tekens, verrijzenis. Het water staat laag. In marmeren armen murmelt het zacht tegen schepen aan. Stad, leer mij het onverstaanbare, het openbare, de sporen van kleine roeiers over de Taag. ------------------- uit: NWT, 1997.…

aankomst

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.104
Beneden karren raatlen, kranen kreunen, Hier is het stil, terwijl alleen gitaren Een oude fado traag en droef opdreunen, En of karvelen weer de Taag opvaren. ------------------- uit: Soleares…

Pianospel

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Zijn hand daalt traag Neer op het zwart en wit Zachtjes wiegt hij met zijn hoofd De schelle toon Van een hard aangeslagen toets Schalt door het Victoriaanse huis Een terts Verandert de harmonieuze muziek Tot een ongemakkelijke compositie Een zacht gekraak Van de houten trap Doorbreekt de melodie Vol bewondering kijkt ze toe Naar…

Werveling

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 604
spanning creëert nood aan gezelligheid film hangt daar maar als lomp deken rond als twee lippen rond één mond op trage tenen drijf je dichter moment van lichte schrik fluisterende streling op de schaal van Richter zoals wind zonder haast water in de armen van zachte oevers blaast, en riet aan de rand doet rillen zo gleden je vingers door…

De Charlatan

netgedicht
2.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.306
Naast hem sluipt traag het gitzwarte vlak en vertelt dat ‘t laatste restje in hem brak zijn lijf hangt, geen spoor meer van elan. Er geurt het zoete bitter van manillatabak, het was ooit samengeluk, hij huivert ervan.…
Mathieu Bosch10 februari 2004Lees meer >