2249 resultaten.
Op trekvlucht
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
453 ik vleugel
slow motion
onder een
geveerd
wolkendek
van slagpennen
de ritmiek
van mijn
trage slagen
geeft rust aan
mijn vaste
bestemming
al in de genen
vastgelegd in info
als de leefsensoren
de codes activeren
van binnenkort
op reis gaan
langs koufronten
en uitdiepende stormen
stromen heet zeewater
naar steenkoude
bovenluchten…
beperkt houdbaar
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
594 Mijn gebed heb ik aan de kerk verpand
die haar uit mijn innerlijk wou stelen
de inhoud is rein en gaat nooit vervelen
ook als wat er gepredikt wordt niet landt
Ik heb haar woorden graag berekenbaar
zodat ze onder mijn huid kan kruipen
tergend traag naar de handen kan sluipen
en me laat denken aan een oud gebaar
ze oogt fragiel en eenvoudig…
Liefdesverhaal
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
461 in het stille ochtendgloren
waar de nevel traag verdwijnt
ontmoet ik jouw mooie ogen
een blik die mijn geluk verfijnt
onze zielen raken verweven
in een dans van licht en snel
elk tel uitvoerig beleven
in ons matineuze liefdesspel
hand in hand door stormen
lopen wij op verdwaalde paden
tussen waarden en normen
van onze eigenzinnige daden…
op deze middag
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
735 op deze middag in dit dal
verbreekt de grauwe hemel
het licht van de ijskoude zon
voorbij de uiteengedreven wolken
onder de opgeschrikte hemel heft
een moeder haar handen naar de lucht
de storm in haar borst
het samentrekken van het hart
het trage huilen met open mond
het uitdoven van het schreeuwen
in vergeefse echo's van de naam…
De file van vlees
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
191 Een traag estafettemodel van grijze jassen.
Niemand remt voor het uitzicht aan de flanken.
De horizon krimpt tot een strakke jas.
Voetstappen vallen samen in een doffe beat.
Je ademt de uitgeademde lucht van de gids.
Slechts één blik omhoog breekt het patroon.
De zijweg ruist van ongetemde wind.
Daar waar de gezichten vloeibaar worden.…
De tyrannie van het getal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
198 De blinde stroom eist absolute plicht,
verdrinkt de denker in haar trage vloed.
Pas in de marge brandt het ware licht,
waar nog een vonk van eigenzinnigheid gloeit.…
cptss
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
624 hoe het kind ontluisterd
de nacht beleend
uit een trage droom en
de grote man bedeesd
achterlaat in een mui
van angst waar didactiek
geen macht herkent
in het ondergaan van
hectische exacerbatie
omwille het teniet doen
van brekende golflengtes
met zeeën die behartigd
zijn met een gillende branding
struinen zeevogels het lege
strand…
O engeitado
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.157 Aan de gele, afhellende oevers,
Er is niets schoners en droevers,
En 't bestaan verheven en traag.
Ik bewandel 's middags de prado's
En 's avonds hoor ik de fado's
Aanklagen tot diep in de nacht:
"A vida é immenso tristura" -
Ik voel mij al samensnoeren
Met de kwaal die zijn tijd afwacht.…
ego
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.199 maar alsof
van boven komend besef
hem doordringt
breekt hij
ineens
met vitale kracht
zich los
van de ketenen
van zijn ego
en zijn vleugels
zijn weer vrij
aanvankelijk traag
nog even weifelend
stijgt hij
steeds sneller op
en hij vliégt
vliegt zegevierend
naar de zon…
Oorlogswinter
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
2.022 Nog slaapdronken in de trage rij
Rantsoenbonnen op zak
De drilstem laat geen twijfel
Zieken en zotten verdienen de matrak
Rauw voer in een natte krant gewikkeld
Wachten tot honger zichzelf vergeet
Een moeder met een ketel pap
Een zoon zonder voornaam
Die in sukkeldraf zijn zolen versleet
Ingevallen wangen en af en toe een klap
Leeg uw…
Gebrand glas
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.511 Gebrand in 't glas met loden randen
visioenen die steeds in vurig rood
waar iemand ooit de verlossing bood
gekrast mijn heilig dom doen branden
waar zwaar brokaat van gouden kragen
bedaard verslapen maar toch zo traag
vergeven zij wel mijn zonden graag
en ook van dwazen die er klagen
hun stenen beelden staan verstard
te gapen naar gewelfde…
het reservaat
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
835 volkomen treurnis in het reservaat
gebogen lopen laatste exemplaren
van kudden die destijds gigantisch waren
hun trage meters langs het roestend draad
met luizen in de ongetemde haren
hun kaken slechts tot prevelen in staat
gebroken door het aangedane kwaad
te oud, te ziek om nog te kunnen paren
na jaren vindt men tussen broze botten
een…
Grenzen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.367 Traag
ontworstelend aan de kolken.
De kust
ruw en vrijwel eindeloos
langzaam in zicht.
Stap voor stap
struikelend
vallend en weer opstaand.
Een weg zoekend
langs smalle paden
vaak onbegaanbaar.
Plotseling
onmetelijke vlakten
vol kleuren en licht.
Ruimte!
Leven!
Vol verlangen
het grijpen naar nieuwe draden.…
Een zachte dood & Laatst
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.600 haar gezicht
Zo bleek, klaar te zijn
Haar ogen bleven daarna dicht
Langzaam verdween de pijn
Een lichaam bleef achter
Met rust op haar gelaat
En haar wangen nog iets zachter
Een laatste kus kwam net te laat
-Laatst is nooit later
Maar altijd geweest
Laatst is lang geleden
Van de dagen het meest
Laatst is geen heden
Laatst is niet traag…
Alarm
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.107 zilveren zand
Treuzelend zeilt de avond voorbij
De dood, kreupele wurger
Suipt hoestend naar de schaduwkant
Richt zich op in de mistige wei
Blank en schuchter is de vlucht van de maan
In de akelige stilte van een zeebodem
In de vrede van een waan
Zuigen de vangarmen aan mijn wrak
Ik los een weerbarstige traan
Zwarte takken woekeren met een traag…
Luchtbespiegeling
gedicht
3.1 met 31 stemmen
14.966 Langs mij heen varen zerken, platte trage aken,
het kruis een scheve mast.
Er staat geen wind, het is de zandgrond zelf
die langzaam verder schuift.
Waarheen de reis gaat, wil ik vragen.
Er komt geen antwoord.
Zittend op de kaaimuur van deze vreemde zondagmiddag
zie ik hen een voor een verdwijnen.…
lieve jongen
netgedicht
4.1 met 448 stemmen
55.139 m'n trage streling doet je zachtjes zuchten
de warmte van je lichaam trekt me aan
jij die sinds kort het vrouwenlijf ontdekt hebt
en die nu weet hoe zulke dingen gaan
je ligt naast me en ik voel de strakke spieren
van je perfect geschapen slanke jongenslijf
dat door mijn lippen teder wordt geliefkoosd
je vlakke buik die ik voorzichtig wrijf…
ontsnapt leven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
641 in de schuur
onderbreken trage seconden
de slaperige stilte
een dorre knak
de zwaluw zoekt de hemel
een stoel klettert
op de stenen vloer
buiten kraait de haan
hij hield van ze
misschien meer
dan het hart dragen kon
hij torste zijn geheim
die logge loden last
het onzegbare ontsnapte
slechts een keer aan zijn lippen
het geheim…
Chinese Draak (2)
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
854 pijn kronkelt mijn geschubde lijf,
verschroeit hart, lever en nieren,
mijn bloed stroomt dik en traag
dodelijk gepunte pijlen,
gedoopt in lood en kwik,
vernietigen langzaam en geduldig
alle oorspronkelijke kracht,
die ooit veilig en diep geborgen
lag in mijn ruige middenrif
mijn ogen staan nog helder,
ik spreek een duidelijke taal,
en…
binnen bij de vissenkom telt een grijsaard de seconden
gedicht
2.6 met 24 stemmen
13.084 traag spoelt de zon een bloedgolf
door de haren van het meisje dat T'ai Chi
beoefent aan de vijver - de naakte schaduw
van haar spreidstand golvend over 't gras.
----------------------------------
uit: 'Simpel Heelal', 1995.…
mocht rusten op je hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
763 ik fladderde wat traag
koos willekeurig bloemen
ik dacht de hemel vaag
verdwaalde toen en nam
je hulp maar al te graag
ik mocht rusten op je hand
waarvan de zachtheid
me verbaasde,we speelden
met de kleuren van de zon
lieten ons niet haasten
we zagen kleine dingen
lachten naar elkaar
ontdekten hoe we zonder
woorden samen konden…
In Lecto - in bed 5 december
gedicht
3.0 met 48 stemmen
17.311 Ik draai me om en schurk me als een kind
aan wollen warmte die mij om zal dopen
tot trage slak die vrijelijk mag hopen
op duurzaamheid, de luiheid welgezind.…
Contrast in schaduwwoorden
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.676 een verdwaalde avond
waar melancholische
papierprinsessen
dansen op lippen
in een verlangende vlucht
naar uitgestrekte armen
je doet me denken
aan het stille geluid
van platte steentjes
die dromen keilen
door eenzame nevels
tussen smalle sloten
van herinneringen
rakelings langs
het wateroppervlak
je doet me denken
aan die ene trage…
mijn tuin
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
957 Ik heb geen groene vingers,
maar jezus, kijk die tuin
daar moet iets aan gebeuren,
dus ruim ik braaf eerst puin
De distels van gisteren,
snoei de haag van vandaag
maai het gras van gedachten,
vorder traag maar gestaag
met wortels van domheid,
dood insecten van perfect
scheur de waas van behagen
die de bodem afdoende bedekt
En dan…
de laatste reis?
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.186 ik kijk mijn vrouw verslagen aan
de woorden stokken in mijn keel
het afscheid wordt me haast te veel
ik zoek haar hand, bedwing een traan
het spijt me schat, ik moet nu gaan
de treurnis valt ook haar ten deel
terwijl ik traag haar lokken streel
omhelst ze mij, geheel ontdaan
de hond –niet bij me weg te slaan-
reikt mij een poot, emotioneel…
Met stomheid
gedicht
2.3 met 101 stemmen
49.131 Tussen keuken- en badkamertegels
zoeken wij traag naar de tekens, verrijzenis.
Het water staat laag. In marmeren armen
murmelt het zacht tegen schepen aan. Stad,
leer mij het onverstaanbare, het openbare,
de sporen van kleine roeiers over de Taag.
-------------------
uit: NWT, 1997.…
aankomst
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.104 Beneden karren raatlen, kranen kreunen,
Hier is het stil, terwijl alleen gitaren
Een oude fado traag en droef opdreunen,
En of karvelen weer de Taag opvaren.
-------------------
uit: Soleares…
Pianospel
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.169 Zijn hand daalt traag
Neer op het zwart en wit
Zachtjes wiegt hij met zijn hoofd
De schelle toon
Van een hard aangeslagen toets
Schalt door het Victoriaanse huis
Een terts
Verandert de harmonieuze muziek
Tot een ongemakkelijke compositie
Een zacht gekraak
Van de houten trap
Doorbreekt de melodie
Vol bewondering kijkt ze toe
Naar…
Werveling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 spanning creëert nood aan gezelligheid
film hangt daar maar
als lomp deken rond
als twee lippen rond één mond
op trage tenen drijf je dichter
moment van lichte schrik
fluisterende streling op de schaal van Richter
zoals wind zonder haast water
in de armen van zachte oevers blaast,
en riet aan de rand doet rillen
zo gleden je vingers door…
De Charlatan
netgedicht
2.8 met 22 stemmen
2.306 Naast hem sluipt traag het gitzwarte vlak
en vertelt dat ‘t laatste restje in hem brak
zijn lijf hangt, geen spoor meer van elan.
Er geurt het zoete bitter van manillatabak,
het was ooit samengeluk, hij huivert ervan.…