1421 resultaten.
Zoals een blad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 vallen
en zoals jij nog telkens een laatste wandeling wou
zo nam ik het blad nog één laatste keer,
voordat het afvallen zou
En nu dat je lichaam verteert,
zoals ook het blad is verdwenen
er nieuwe lentes en zomers verschenen
zo dienden zich ook nieuwkomers aan
Toch blijf je hangen in de lucht
in mijn hoofd
hoewel ik nooit denk aan 't vergane…
Bulls Eye
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Maar pas op voor de doorns:
ze blijven tot bloedens toe steken,
venijnig op de stengel staan,
tot de roos reeds lang verwelkt is
en het schip vergaan.…
Sardinië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 Diepgroene dalen met loofrijke hoven
Wormstekige rotsen verminkt onbewogen
Stenen verspreid als een hellingguirlande
Geossificeerde vulkaancontrabande
Verbrokkelde huizen, misplaatst welgelegen
Onwrikbaar vergaan langs de bochtige wegen
Rietzomen, kruid, vermiljoen emballage
Tressen van plastic als zandsteenbandage
Bronzen mensen…
kon ik maar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
188 dus gooi ik mij
tegen de steilste bergen op
om de kop
van elk godsbeeld
schoon te schrobben
tot het bloedt
het bloed
onder de nagels vandaan
over vingertoppen stromend
in de palmen staan
blijvend, klevend aan
handen vol spijt
maar het is de tand des tijds
die als enige
eeuwig doorschrijdt
waar we in verzanden
waar we in vergaan…
VERBODEN LIEFDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Langs Frieslands kust
over de Waddeneilanden
waait door rollende golven
tussen wuivende zeedistels
het oude roerende sprookje
van het kind der zee en een mens
op het purperavondstrand
zingt een jonge kerel
over liefde die hij nooit vond
maar slechts duisternis der wereld
verbergen de baren vreugde?
vanuit de welvingen
wenkt zeemeermin…
Voor altijd
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
885 rozen weten lente is in mei
Zoals haat weet liefde wint
Weet waar liefde dus begint
Liefde begint bij jou en mij
Zoals toekomst voor vandaag een vraag zal blijven
En we morgen weten wat verleden schrijft
Zoals goedheid wordt beloond
Weet dat liefde in ons woont
Liefde begint bij jou en mij
Totdat de kleuren van de regenboog vergaan…
ooit komt de dag
hartenkreet
3.2 met 33 stemmen
3.291 de aarde
in zijn waarde
het leven
niet gegeven
niet bedoeld
om op te geven
nooit te vroeg
nooit te laat
niet veilig in een hoekje
maar open
en bloot
op straat
wel bestaan
en vergaan
niet om het even
om te leven
om te zijn
en te doen
niet om de voordelen
niet om de poen
gaan
en staan
niet blijven
over zere plekken…
De wijn "moet" ballade
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
2.099 Het hemelse vocht doet je zweven tussen ruimte en tijd
en maakt dat het leven
in eindeloze verrukking gedijt
Een goede wijn is als een gedicht
daarom alleen al op vreugde en plezier gericht
Het drinken van deze edele drank
mogen jullie mensen beschouwen als je plicht
Als we dan toch vergaan,
neem een lekkere wijn mee
naar je tweede bestaan…
Uniek Bestaan
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.322 als ik besluit te verdwijnen
En voor niemands ogen meer zou verschijnen
Wie zou het als eerste merken
Wie zou het het moeilijkste kunnen verwerken
Wat als ik elk persoon in mijn leven
Apart kon nemen en kon horen
Wat voor stempel zij mij zouden geven
In hun gedachten, tussen hun oren
Wat als ik niet had bestaan
Was het hun dan beter vergaan…
De Friesche poëet II
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.593 Op zeekren morgen kon men
In de Leeuwarder krant zien staan,
Hoe het trotsche Oud-Staavren eensklaps
In de Zuiderzee was vergaan.
Sinds verliepen er honderden jaren;
En men hield het er algemeen voor,
De bodem der zee droeg langer
Van Oud-Staavren geen enkel spoor.…
WIJ BOMEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.023 ik weet dat ooit
ooit ik dit gevecht verliezen zal dat ik vallen zal
als regen met zijn water grond onder mij en
de vaste ankers die mijn wortels waren los heeft geweekt
en wind mij oud en stram het laatste zetje geeft
in mijn val zal ik zijn jubelruis horen
en in regen's overwinningsdronk ondergaan maar
na mijn tijd van rotting en vergaan…
Waar bleef de zwaan?
poëzie
3.9 met 10 stemmen
7.529 Zou het al zinken en vergaan,
Waar bleef de zwaan?
Waar bleef de zwaan,
De zwaan, dat vrolijke waterdier,
Nooit zat van kussen?…
De kleine drenkeling
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.089 Als de doden de gelukkigen zijn, verwacht
je dat de wereld ophoudt te bestaan
Als men een genetisch zoektocht begint
naar herkomst van het kind, blijkt het
lichaam verteerd door de levende aarde
laatste bewijs van z'n bestaan vergaan
Overvallen mij die vreselijke beelden
rouw ik opnieuw en vraag ik weer wat
het kind in godsnaam heeft misdaan…
Maria betrapt schatzoekers
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
877 terwijl Zalm en Wijn stiekem saam zaten te gnuiven
maar daar was superkoele Maria van der Hoeven
om de heren onverwacht een kooltje te stuiven
Financiën liet de lading lichten en aan wal opslaan
waarna OC&W concludeerde uit veel eerdere afspraken
dat men de klus op bewaarlijke gronden moest staken
zodat spul in Engelse opslag alsnog lag te vergaan…
De rozen
poëzie
3.6 met 16 stemmen
4.438 Zo zag ik geslachten,
Zo schoonheid en krachten
Ontluiken en bloeien, maar luttel bestaan,
Zo lach en verblijden
In jammer en lijden
Voor ’t schemerend Westen des levens vergaan.…
Horizon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
821 is het dat ik haar ontwaar
telkens op haar vaste plek
op gepaste afstand
van mij neergezet
als een regenboog onbereikbaar
onbestaanbaar
het maakt niet uit
hoe dichtbij je komt
ze schuift altijd vooruit
en maakt dat verlangen
nooit verstomt
Hoe ver durf je te kijken
hoe hoog durf je te staan
op schouders wankel
of gedachten reeds vergaan…
Jij bent mijn grootste verlies
hartenkreet
3.8 met 32 stemmen
2.576 Onmogelijk kan ik meer gaan voelen
Dan ik voor jou heb gedaan
Zelfs nu nog heb ik momenten
Dat het voelt alsof mijn wereld is vergaan
Flarden van momenten
Waarin ons gelach de stilte verbreekt
Kristalheldere beelden in mijn herinnering
Waarin jouw gezicht al het andere verbleekt
Al onze gesprekken
Die blijven herhalen in mijn hoofd
Alles…
Mijn handen
poëzie
3.9 met 32 stemmen
7.220 Nu moeten ze spoedig vergaan.
Ze hebben al rimpels en vouwen,
vlekken bruin, die geen water wist.
Ach! Al te groot vertrouwen!
Wat hebben ze vaak zich vergist -
Mijn handen! Mijn handen! Hoe dikwijls
hun schoonst bedoelen gemist.…
Aalmoes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Aan de rand van afstand
Voorbij de afgrond van jeugd
Waar onafgerond
Overduidelijk onkruid wordt verbrand
Het decor voor vergane deugd
Ziel zwart omrand
Ziedende sjacheraar
Zonder spoor van vreugd
Neergeslagen zwaargewicht
Gescheurde huid, ogen bont
Onbevangen vlagen van overwicht
Eindigen in de touwen,
Gevangen, knock out, op de…
Antonie K
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.181 Levenslust, een evolutionair program verandert in jouw
geest door storm in ‘n mentale stoornis waarin drempels
tussen leven en dood vergaan, ‘n zwarte leegte ontstaat
waarin je jezelf verliest en dodelijke angsten uitstaat.…
Ontferm U Heer
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
579 Heer, wees met allen die ernstig ziek zijn
Die het moeilijk hebben en vergaan van pijn
Heer ontferm U.
Heer, wees met de overheden van ons land
Dat ze goed mogen regeren met vaste hand
Heer ontferm U.
Heer, zegen ons en geef ons Uw vrede
Hoor en verhoor onze bede
Heer, ontferm U.…
Pubervakantietijd
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
775 Oh zuiderdiep, met je rijen bomen
langs het uitgegraven veenkanaal
de waterkant uitnodigend dromend
over vergane tijden, in ’n oud verhaal
liggend achterover, warme hand in hand
kriebelgras in m’n ongewassen groezelnek
‘t lage zonlicht schuinschijnsel over ’t land
acrobatisch gierend de zwaluwtjes als gek…
jouw blauwe vijvers kijken door me…
We zijn overal mijn vriend.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.269 Zoek hoe de oude olm is vergaan,
waarvan de wijze uil lang is uitgevlogen
steeds verder van de rotte kern vandaan,
in de wereldse trouw was ik niet bekwaam
en mijn wortels over het kleed in de
aarde liet ontstaan, waarover ik de eerste
stappen deed in woord en in de liefde,
maar ten telken malen schipbreuk leed.…
schepen die op de Elbe varen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
487 liggen verborgen aan wal
de hoge vloed hemel overstelpt
de toren van een kleine kerk
nog niet thuis kijkt de schipper
door het raam van de kajuit
voor hem wijkt dek boeg naar
de achterplecht van het schip
dat vast op koers ligt
zijn vrouw kent de tijden
het komen en gaan van het water
half opgericht ziet ze het verslinden
snel vergaan…
Dichten is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 Je vindt een naaktslak, een eenzame oorbel,
Een bot van de kat die ik hier ooit had begraven
Een half vergaan elastiekje en een verdroogde pissebed
Je zoekt door in de nacht.…
Een hopeloze brief
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
624 Doch, als je me niet kan beminnen
dan wil ik mijn leven lang bezinnen
geen ander wil ik in mijn bestaan
dan zie ik mijn droom met jou erin vergaan.
Misschien zal ik nooit geen antwoord krijgen
en zal jij voor mij eeuwig zwijgen
dan is jouw mysterie even groot
als het leven, als de dood.…
Door Vivaldi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 voorgoed sluiten
Lang ken ik hun pijn en zij mijn wrevel
die wegebt en weer verschijnt
uiteindelijk, hoe je het ook
wendt of keert, getijden wisse-
len elkaar voortdurend af
Gramschap als een synoniem voor wrevel
een kwaadheid die zich dan toch laat gelden
hoewel de jongeman in
mij zich subiet tegen mij keert
daar hun tijd reeds is vergaan…
"Oogappels" versus "De luizenmoeder"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 stevig uitgeknepen boven
het moeizaam opengehouden kindermondje
en als de kinderen luid schreeuwen
jammeren, zeuren, tieren, treiteren
volgen alle noodzakelijke vitamines
met als gevolg een overdosis aan goede bedoelingen
de kinderen, het resultaat van liefde en genegenheid
lichamelijk ontstaan in versmolten schoonheid
verschrompelen tot vergane…
Hartendief
hartenkreet
5.0 met 77 stemmen
1.038 Hoe het ons anders had kunnen vergaan
Als onze liefde de druk had kunnen weerstaan.
Ik duw het gevoel weer terug in het laatje in mijn hoofd
Zodat het liefdesvlammetje langzaam dooft.…
Eerste bladzijde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
615 Het is weer ochtend na de nacht
bedrijvigheid in de oude havenstad
we zijn dol op nieuwsgierige fotografen
zegt de dolle diva tegen de kale kapper
in de kappersstoel door een roze bril
leest ze de eerste bladzijde
van een roman over ouderdom
vergane glorie en vergankelijkheid
hoe lang nog
denkt de oude vrouw
en ze slaat de eerste bladzijde…