3465 resultaten.
ZONDER DENKEN ZIET HET OOG
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
549 een huis is een rechthoek om de ruimte
het lichaam omkadert zichzelf
jouw leven een blauw stipje op het canvas
contrast tot de leegte
de vogel en de boom en de wolken
en de zon en de vijver worden zich
schenken zich uit, vullen
alle mogelijke werelden
zonder moeite is alles, wat het is:
de precisie van de werkelijkheid
degene die…
Grijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
560 Geen beschutting,
een grote ruimte,
die van niemand blijkt te zijn.
Ik sta erin en kijk er naar.
Maar mijn figuur derangeert.
Niemand hoort hier thuis,
in deze wereld van grijs en gruis.
Ik verdwijn onzichtbaar,
in achtergrondruis.…
Lief lijfhuis [3]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 De lange weg terug
naar oude drempelwaarden
van mijn huid, het alarm
vervangen door een melding
zonder crisisoverleg
en meer
dan de sensatie
van geuren en smaken
en meer
dan de voldoening
van kracht en moeheid
en meer
dan lachspieren om te voelen
dat ik contact heb
tussen het denken door
Veel op afstand plaatsen
om dichtbij ruimte…
Leeszomeren 3
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
567 zo rijgen we alles aan elkaar
de dagen van alledag verhalen muziek
en de ruwe dood zo vegen we
bedachtzaam de maat der dingen bij elkaar
de man implosie van tule en
prikkeldraad onwetend nog
fietst de dood
van het vrije woord tegemoet
de tienduizend dingen die
we vergaten vonden we in
de ruimten rondom
in woorden en een atlas…
AUGUSTUSSPIJSLUCHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In Eftelings eethuis
Polles Keuken
brengt uitgebeelde lekkernij
op het ronddraaiende rad
water om je proefgrage tong
binnen de ronde ruimte
laten pannenkoeken
vol zoete of hartige smaak
nabije tuinbloemen
en verre heidevelden
aan het Loonse stuifzand
hun geuren samenwaaien
doen sprookjesbeleven bloeien
terwijl het zich vermengt…
verdwaald in de natuur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
430 Stilte van het woud
huis, werk, bestaan verloren
natuur als schuilplaats
Winkelwagentjes
een vuurtje dat warmte geeft
takken verbranden
Schaduw van het groen
Onbegrepen, psychisch stuk
vechten om balans
Afval hoopt zich op
een schreeuw om zonder oordeel
de weg te bieden
De echo van pijn
vraagt mens en natuur ruimte
wie hoort en…
Het leven der ontdekking
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
309 Nieuwe momenten
in het leven
zijn vaak heel
Spannend en onbekend,
waarin onze comfortzone
zonder het echt
bewust door te hebben
Schijnveiligheid geeft,
met z’n onzichtbare muren
en het ontnemen
van de kans
om echt te groeien,
maar wie het onbekende
Leert omarmen,
zal een grotere ruimte
aan zichzelf geven
met onbegrensde…
Bergkristal
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
3.504 Een ruimte, een kamer
Een bed met laken
Zwoel verlangen
Lingerie
Verlangen naar liefde
Eerlijk. Oprecht
Vruchtbaar verlangen
Geen verdriet
'k Heb jou lief
Laat je beminnen
Strelen.…
Thuiskomst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
912 Sindsdien gevangen in het web van ruimte en tijd
zijn wij duizend doden gestorven:
van geboorteschreeuw tot laatste snik
leven na leven na leven
eendere echo’s van het ‘ik’.…
De wereld is te klein
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
758 Dat geeft u dan wat ruimte.
Die u verliest weer, op termijn.
Want de wereld is te klein meneer,
de wereld is te klein.…
Lezen of dichten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
482 te weinig tijd
in de wereld
en
te weinig ruimte
in mijn hoofd
voor ik
tot stof
wederkeer
kies ik
stof
die mijn geest
aanwakkert
tot lopend
vuur…
Tussen tijd en stilte
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
451 In de ruimte die achterblijft
ontvouwt zich iets dieps, ademt samen met een tijd die niet meer haast.
Elke in‑ en uitademing
vormt een woordloos gebed, de wereld
lijkt even te pauzeren, een ogenblik waarin zwijgen rijker
is dan spreken, en een vrede ontstaat die verder reikt dan we kennen.…
Zeearend bij dageraad
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
370 zich tot
ruimte neigt
de aarde ademt diep
en traag
onder zijn gevleugelde
laag
wie hem ziet in het ochtend-
licht,
waar verblindende
schoonheid zwijgend
zich
opricht
verstaat heel even
diep ontroerd
dat deze grootheid
mijn hart beroert.…
Waar stilte je voetsporen draagt
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
287 Wanneer een deur zich sloot, voelde ik elders ruimte,
een opening waar creativiteit zacht kon ademen,
zoals water dat zonder weerstand zijn bedding volgt
en elke bocht als een uitnodiging tot verdieping ontvangt.…
Braba Nostra
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
663 De misdaadscene verplaatst zich naar het zuiden
De wietproductie levert daar grof geld
En dat leidt bijgevolg tot meer geweld
Zodat gemeenten nu de noodklok luiden
Misschien valt het nog wel een beetje mee:
Het zijn wel gangsters met een zachte g…
De drijvende stallen van Rotterdam
snelsonnet
3.5 met 8 stemmen
774 De Pyramide is de laatste schakel,
want ieder ander wereldwonder is
helaas voorgoed naar de verdoemenis.
Dus is het tijd voor Rotterdams spektakel:
Een boer heeft daar een waterstal voor ogen.
Zo krijgt hij al zijn koetjes op het droge.…
MOOIE DAGEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
603 De dag is mooi
als buien afwezig zijn
en een open zon ontvangen
wordt door een schitterende
schakering van verheugde mensen.
De dag is mooi
als een dichter zijn tong
tussen zijn tanden klemt,
zijn woorden snoeit
tot bloeiende parels.
De dag is mooi
als iedereen niet
iedereen blijft, klankem
en kleuren ieder begin
van grijs onmogelijk…
Vrijheid op de voederplaats
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
23 Ondernemend Nederland
heeft niets aan weer die harde hand
die ruimte aan de wereld zweert,
maar slechts haar eigen paal beheert.…
IK
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.482 Gun je zelf die ruimte
En verwelkom deze dag.…
Ik ben ...
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.112 Een ruimte vol strijd,
een mens zonder eenheid,
een misleiden en vernederen,
een gevecht, geen waarderen.
Een zacht smeken,
krachten die ontbreken.
Een stilte is reeds begonnen,
een stem gaat het begeven.
Ik ben nog steeds wie ik was.
Jaren worden onzichtbaar,
stervend en levend.…
De Danser
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.441 Zijn lichaam, vederlicht,
beweegt zich voor mijn ogen
door een eindeloze ruimte
Lichaam en geest
schilderen een prachtig
schouwspel van beweging.
Innerlijke schoonheid,
door de danser
naar buiten gebracht.…
Eendagsvlieg
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.241 Vroeg in de ochtend geboren
Geen ouders
om hem te begroeten
Meteen al zijn jeugd verloren
alsof hij
voor het leven moet boeten
De tijd gaat snel, is beperkt
Geen ruimte
om volwassen te groeien
De tegenslag is niet verwerkt
als zomaar
een romance op gaat bloeien
Hij schrikt van de aanblik
'dag leven'
en wordt steeds maar banger…
In de modder
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.530 Oude beelden liggen in de modder
zelfs de stenen zijn als zand vervallen
in de tijd en
onophoudelijk
Waarom is er eeuwigheid
als het oude en het nieuwe
slechts de bleke stipjes zijn
op een eindeloze lijn
Heel de ruimte om ons heen
is ontstaan doordat toevallige fluctuaties
en rimpelingen in het continuüm
evenwichten in het vacuüm
verstoorden…
Gebakken dromen
hartenkreet
3.9 met 44 stemmen
2.104 Mijn hart is als een oventje
Vol met gebakken dromen
Zoet warm en lekker geurend
Waar liefdes dampen uit stromen
Mijn hart is als een oventje
Gevuld met liefde tot aan de rand
Gevoelens die geen ruimte maken
Voor baksels van gezond verstand
Mijn hart is als een oventje
Welke maar blijft smeulen voor jou
Met geuren van hoop en liefde
Gewoon…
Leeg huis
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
5.449 Een huis waarvan de bewoners
zijn vertrokken op eentje na
laat voelen dat er geesten zijn
ravotten met de haren van de hond
de tocht als er een deur opengaat
drie engelen binnenlaat
één zet er thee, ruimt de aanrecht op
die met tonsuur gaat wandelen
met de te dikke hond, één zoekt
de kleren uit, de bruikbare in zakken
dan praten ze nog wat…
De engel
gedicht
2.5 met 53 stemmen
16.327 Wij doorkruisen samen de ruimte.
Maar meestal weten de mensen het niet
dat ik neerstort in lichtval
vloeibaar als water word
en zij mij kunnen betreden.
---------------------
uit: 'Toledo', 1995.…
Boeten in je dromen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.538 De slaap wijkt en ik
Word sluw verzwolgen
Door de duistere blik
Van het immense zwart
Bang voor de geesten
Die mij altijd weer vinden
Met hun handen wurgend
Doden ze mijn spiegelbeeld
De tijd verdwijnt
In deze nachtelijke ruimte
Als een uitgeholde rots
Gevoed met fakkels doordrenkt van bloed
Een groot toneel
Met beulen voor het slot…
Vliegangst
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
653 ineens in vrijheid geworpen
schatten de matte ogen
van een uitgefloten vogel
het blauw als onpeilbare mist
aan de kracht van vleugels ontwend
weigert het dier te stijgen
het kent alleen de engere ruimte
van geborgenheid
waar moet hij nu gaan
welke wind zal hem leiden
naar een nieuwe veilige stek
voorlopig zit hij droevig ineen
op een…
pluizen der stilte
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
1.626 pluizen der stilte
Zwijgen draagt in zich steeds woorden
die dreigen door de ruimte heen,
maar stilte kent zulk zwijgen niet.…
Gisteren langs het strand.
netgedicht
3.1 met 19 stemmen
2.124 Het geeft mij,
maar ook jou,
de ruimte
om alles beter
te overzien.
Wie is mijn Vriend,
en wie is mijn lover,
wie is eerlijk,
wie liep en loopt er
straks nog
met me mee,
als een echte Vriend,
hand in hand?
Morgen door het bos
en gisteren
langs het strand.…