Alle inzendingen over bloei

2332 resultaten.

Sorteren op:

geklommen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 819
stof en zijn griploze handen klommen achter de trekhaak van de ogen de grijze rotstanden grijnsden reeds vele krijgsgevangenen van de strijd met zijn huid bloot ook de winden lachten neerwaarts en met schmink van geld toverend gemaakte ogen lachten vanuit een glazen paleis met ouderlijke fundamenten toen in zijn stekelig bloeien…

eenzaamheid

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.290
Verloren gelopen in de nacht van de eenzaamheid Een bos waar iedere boom luistert Maar niet in bloei komt te staan De lente vergeten De zomer reeds gekomen Stralend loop ik verder in de schitterende zon Waar de nacht mij volgt Mijn karma spreekt zich stil uit Geef mij het licht van de lente Waar een nieuwe straal mijn verlangen verlicht…
luppe20 februari 2003Lees meer >

In slaap gesust

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 611
Waar de welvaart steeds moet groeien, waar slechts rendementen boeien, waar ze ‘t gif weelderig sproeien, zal straks geen bloem meer bloeien. Daar aan Neerlands mooie kust, worden we in slaap gesust.…

Je verdwaalde

netgedicht
4.0 met 166 stemmen aantal keer bekeken 443
ik zag de paniek in je ogen groeien hun bloemen in extreme kleuren bloeien in het korte moment van bestaan jij hebt ze laten gaan zonder plukken omdat hun geuren licht lijken te geven in een duisternis die niet is van dit leven ooit heb jij je vingers gebrand aan deze fictieve macht die jou kracht en richting zou geven zonder…
wil melker18 januari 2021Lees meer >

Samen alleen

hartenkreet
3.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.041
Zoekend naar mijn wil Geboren om te groeien Geen ruimte om te bloeien Soms wordt het mij teveel De klanken, zwijgzaam klein Het heeft zo mooi geklonken De echtheid van jouw lonken Soms wil ik bij jou zijn Mijn dromen, koud en kil De rust opnieuw gevonden En wij, voor één seconde Zo sterk, intens en stil Soms samen op één lijn…

Mens, wie zijt gij eigenlijk

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.285
koude kan er zijn ook al bloeien kleuren het hele jaar door liefde sluit geen deuren overeenkomstig het ritme der seizoenen of smelt in hemelsvocht indien sneeuw of hagelsteen rechtspreken zonder verhoor evenmin bevochtigen tranen een dood tapijt uitsluitend en alleen als de herfst daalt over lanen kilte kent geen tijd het…

Sproetig gekleurd

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 386
ik zag je handen bruin van de zomer armen sproetig gekleurd in je gulle lach blonk de eindeloos lange dag we liepen en ontdekten de grote wereld in volle groei net na de lente in een snelle spurt naar bloei alles leek nieuw groter dan voorheen immens imponerend alleen al door de formaties van het eeuwenoude steen wij voelden…
wil melker7 december 2020Lees meer >

levenscycluster

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 5.410
het bos richt zich groen en fris op de onttovering na de winter tot groei en bloei te komen uit de versplintering van sneeuw en vorst en ijzel wederom herboren het laatste smeltwater zoekt haar heil met de gevoeligheid van een moederhand over het babyvel van haar laatst geborene en glijdt onafwendbaar haar weg naar het korstmos op de bodem…

voorbij de Romaanse poort

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.142
poort uit ongelijke stenen gemetseld heeft een muze die mij bekoort zich op mijn schoot genesteld ik ruik haar geurenpalet dat mij doet zweven door ongekende sferen mij doordringt met scheppende beelden ook al blijft haar tastbare nabijheid onverlet het aardse wil ik niet onteren ik zie in de glans van haar blikken de rozenperken bloeien…

De zwarte parel

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.107
stiltegordel met aangename warmte te beroeren idyllisch lag je daar te stralen tussen de knipogende olivijnen die half verborgen tussen het zand het groen met verve verdedigden als ongeëvenaarde compensatie oh eiland van de eeuwige lente met je kleurrijke lunatieke bergen en het dal van de duizend palmen vergeet niet fier te blijven bloeien…

in het woud van morgen

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 792
raap de bladeren, mijn zoon in het woud van morgen ze vertellen van wat is geweest maar vooral wat komt en dragen de vergankelijkheid, het sterven, doch ook de nerven van wijsheid die bevrijdt buig, mijn zoon voor de aarde in bloei vertraag je pas bij het voelen van het zachte mos denk daarbij aan de mensen die onevenredig woelen…

laat mij maar liefde schenken

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.708
‘k ben thuis tussen het gisteren en vandaag daar waar de grenzen raken waar woord en beeld versmelt en verte met nabijheid paart ben ‘k thuis tussen de wortels en de aarde waar voren steeds het zaad bewaren en waar er steun gegeven in een streven omhoog, de nieuwe bloei een oogst belooft is een olijfboom mij het liefst zal ‘k hem verzorgen…
sunset16 december 2007Lees meer >

Liefde

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.584
Wanneer zal op mijn morgensprei het bloeien wit en rood, en schud ik, springende in de rei, De rozen uit mijn schoot?…

Ogen vrolijken

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
zon heeft kleur aan gezicht en lijf gegeven ogen vrolijken ontspanning en rust ik heb je te lang niet gekust mijn omarming voelt de branding van een warme zee in fraaie overslaande golven je lach deint langzaam mee als ik vertel van kou en regen hier jij uitbundiger over jouw vertier zo heerlijk dat jij hebt genoten eindelijk bloeien…

Vruchteloos

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 761
Wat wist ik van bloeien, amper in de knop terwijl jij groeide van bonenstaak tot volle wasdom in vruchtrijke dop het was toen zon mijn blaadjes spreidde en lenteregen mijn hart deed springen dat ik mij honingzoet aan je voeten vlijde ik keek op naar jou, zo groot, zo machtig de wind en jij speelden een spel met mij zanderige voeten vochten…
Hanny12 februari 2009Lees meer >

Grapje van God

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.664
In de hemel staat een pruimenboom in eeuwigheid te bloeien vol van zoete paarse vruchten hangend in het hemelnat voor al diegenen die de spot er dreven met Zijn eeuwig leven en de grap konden waarderen die zij waren - van Zijn hand Alleen voor doodgewaande geesten die hoogmoedig zich vervreemdden van Zijn hand waarmee Hij zelf ooit de lach…
jan haak5 augustus 2009Lees meer >

gele maagd

netgedicht
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 879
wend je naar mij, gele roos in de zon flonkerend in al je facetten,onsterfelijk teer gouden momenten in het spel der dageraad gele maagd ik verdrink in je glimlach schommel met je hoofd en beweeg je wimpers in de huivering van oogopslag waarin de wind opsteekt en je verwarde haren in mijn gezicht slaat als een bries bloei open gele roos…
klaes17 september 2009Lees meer >

veel te

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 648
hoe vaak in dit zo grillig leven liep ik mezelf voorbij of naast mijn schoenen werd keihard in het gat gesmakt van mijn onwijze wens te snel in bloei getrokken waren soms mijn dromen te zoet de geur van hemelsblauw de regendruppels snel verdampt voor 't groeiend hout te laat te gast geweest ik haalde mijzelf in op mijn verzonnen feest…
annabel12 oktober 2009Lees meer >

uit het dagboek van een wintertuin

netgedicht
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 786
alles begint opnieuw zo ook de roos die sterft door het niet verstaan van dode ogen en hoe de maan papieren vogels oplaat langs touwen die de eenzaamheid in lege buiken knopen gebarsten zoals oude winterbomen zwart beslagen het wenken naar de afgrond de onopgemerkte pijn bloei dan, mijn roos en leg je in het helder licht…

Jij bent een oase

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
je opende magistraal streefde bijna de schepper voorbij met eeuwige schoonheid maar aan jouw zij stonden heren te souffleren wisten het beter dan jij zij ringeloorden jouw groeien verhinderden met commentaar het schitterende bloeien besmeurden je naam met hun jaloezie op jouw kunst roem werd je niet gegund je hebt jouw paradijs…
wil melker29 augustus 2014Lees meer >

Dochter

gedicht
3.0 met 38 stemmen aantal keer bekeken 27.371
' stemmen jagen haar op ze loopt erdoorheen en rozen vangen aan met bloeien, geuren, schuchtere rozen overal voorbij de struiken schijnt de zon, ze gaat daar zitten, er is daar mos en er zijn daar vlinders, dagpauwogen, nachtpauwogen, pijlstaarten, vossen ze leunt achterover, ze is mijn dochter, ze kijkt niet om, ze wil nergens in veranderen…
Toon Tellegen26 februari 2022Lees meer >

Rozenverscheidenheden

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
De winter had zo nu een dan een vrolijk gezicht van al vroeg in de herfst begonnen grondbewerking bemesting en aanleg van het beschutte terrein en ik beelden in mijn hoofd van een rosarium van prachtige treur en stokrozen in bloei.…

de zee die altijd terugkomt

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 422
eindeloze golvingen, soms gedragen door het schuim dat duizend schelpjes brengt en korrels oude tijd helm verkleurt er met de jaren, rozenbloei scheidt vlinders van het zand vingers strelen nog jouw bruine huid- een kus in zonlicht, achter maanbeschenen woorden streelt een hand neem maar wat er komt en neem de jaren mee ik bloei…

Herfstwind

poëzie
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.638
Herfstwind verdrijft de witte wolken, Ganzen trekken langs het lege zwerk, Nog geuren chrysanten en bloeien orchideeën, Kon ik mijn vroeger lief nu vergeten, Bijna was ik gelukkig, Met mijn bloemenboot op de Fen-rivier, Wit schuimt de stroom langs de boeg, Fluit en trom houden maat met de riemslag, Onder 't rumoer broeden sombre gedachten,…

Een verlangen voor dit kind

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 739
( voor Yaël ) in mijn gevouwen handen leg ik de woorden neer een verlangen voor dit kind zo frêle nog, ontvankelijk teer dat het in Gods toewijding beschut mag groeien dartelend, vrij als de wind toch als een faire bloem mag bloeien Zijn hand telkens mag vinden in het gedruis, de doolhof die richting mag kiezen vol spirit, brengend…
Hilly Nicolay28 november 2010Lees meer >

Mijn dialoog was schijn

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
zij zijn eindelijk geplukt mijn plastic bloemen na koesteren en sproeien begonnen zij in namaak echt te bloeien heb met ze gepraat mijn dialoog was schijn toch vonden zij het fijn lieten hun kleuren gaan weg uit het stofferende bestaan zag hoe zij verwelkten het uiteenvallen van kelken in uitbloei bij elkaar geraapt als plastic afval…

Magnifiekjes

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
grassen kleuren de zwarte aarde als een groene sprei in takkenbossen rust het jonge vogeltje vleugelstrekkend vrij een aardhommel zoemt verstopt zich in een bloemkelk zuigt de godendrank het hemellicht reikt zich vredig in stralen uit door een wolkenbank windzuchtjes waaien rijpe zaaddoosbolletjes over de akker vlierbloemen bloeien…

Het leven zingt in jou

netgedicht
3.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.681
De dromen glanzen in je rust en bouwen steden waar liefde woont en waar de tederheid wil bloeien. Een levensjaar weer verder en je kent de zachte kracht waarmee de rozen geuren ondanks de vergetelheid. Het leven zingt in jou en leidt je schreden verder tot waar geen kennis reikt maar enkel ’t hart begrijpt.…
Adeleyd29 juli 2011Lees meer >

Een overblijvend ras

netgedicht
0.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 738
De gieter heeft nog wat nagedropen, zijn hand stram niet meer zo bekwaam, net als zijn plantje, nog wel groen op de vensterbank, niet uit te roeien, maar al menig jaar nog weigert te bloeien, wel in gedachten, maar nooit meer in doen.…

zonnegroet

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 521
middag kwam en kleine bloemen in het veld kusten mijn ogen ik liet mijn blik voor wat ze was teruggetrokken tot een stil moment alles wat je bent -zei ik- ligt weerloos aan je voeten toen viel de zon terug ze vleide zich in donker water, schitterend verscheen een glimlach rond mijn mond de wereld werd gezond en liet haar lente bloeien…