13844 resultaten.
Zielenroerselen
netgedicht
2.7 met 55 stemmen
284 ik wilde groter
indruk maken
met volume en in
exorbitante kleuren
bekend worden
zo zouden wij de
zielen van bezoekers
kunnen fixeren in een
droom die op het
wit linnen uiteen spat
door een discussie
waarvan de heftigheid
stukjes op het doek
doet belanden zonder
het echte handwerk
en dat geladen is
met emoties die een…
Jouw sensuele ego
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Ritmisch vormen zinnen strofen
in nergens zal je iemand zijn
die het ontkennen gaat vergeten
en emoties zullen het duister dragen
zonder antwoorden of nieuwe vragen
afhankelijk van de wrede pijn van trots
jouw heldere glimlach zal de zon doen schijnen
in kalme stilte van ons innig samenzijn
plezier in het leven, ruimte om elkaar te beminnen…
Verlegen vlinder in een natte jas
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
360 Hij heeft de intense emoties
om lief te hebben in stilte
door pure glorie
van natuurlijke heimwee
op de lange duur
in zijn mystieke erotische dromen
waar koude nachten
in verlaten steden
huilen om een wreed verleden
van armoede, verdriet en pijn
hij houdt zichzelf niet aan het licht vast
zoals de nacht soms om de dag lacht
is…
Kerfstok van de mens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 op
wat de winden van de tijd willen
bewaren, in mij geblazen, uit mij
getrokken en gekneed
tot gewone woorden, korte
preken in bevatbare brokken
en steeds een streepje erbij
op de kerfstok van de mens
Al die wereldwijsheid verborgen
in wolken kortzicht tussen
oogkleppen en dichte deuren
tegen de angst tekort te komen
En zoveel emoties…
doolhof
gedicht
3.5 met 74 stemmen
13.351 door de beslagen vensters
van mijn geest
zoek ik naar vaste vormen
naar waarden
en normen
en hoe het is geweest
door de bestofte kamers
van mijn hart
dool ik door honderd hoven
van onwetend
naar geloven
en voel mij zo verward
door de bedauwde draden
van het web
verstrik ik in hersenspinsels
van waarheid
en verzinsels
en verlies…
Een staande plant
gedicht
3.7 met 41 stemmen
11.334 Zul je beloven dat je ouder wordt,
ouder dan ik, omdat ik zonder jou
het leven toch als tijdverlies beschouw?
Een staande plant waarvan de bloem verdort?
Ik blijf wel leven, dat is geen probleem:
nieuwgierigheid drijft mij al jaren voort.
Maar zonder jou word ik niet meer gehoord
en raak ik van mijn eigen ik vervreemd.
Het lijkt wat egoïstisch…
Adam
gedicht
3.2 met 27 stemmen
13.581 Zestien is altijd zonder vader
een zoektocht naar de zondeval.
Wie vindt mij verschrikkelijk
Afwezig?
Zestien is altijd zonder
vader, voorschrift, evenwicht.
Wie klopt er aan mijn ribbenkast:
Houdt huis in al mijn drift?
Zestien is een worggreep
naar de engel, de verrukking
van het vallen
vader van de wens
en altijd zonder toekomst…
Bij nacht zijn alle minnaars grauw
gedicht
3.0 met 29 stemmen
11.945 Ik lust ze rauw.
De slome parelduiker ruift als water,
proeft zo rins als gesponnen chagrijn.
De liefde kropt, zeg ik. En hij:
zing maar een toontje hoger, moeder,
als een bevangen Lorelei.
Wat bindt ons dan en komt ons nader
als we vervuurd en breekbaar zijn
en het verlangen naar de einder
een lichtgestalte verder weent?
Haar kleed…
Een blauwe rivier
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
80 Een blauwe Rivier — ontmoette mij
Met ongetemde Vrede
Twee bruine Ogen open — wijd
Op Vleugels in de Hoogte
Geen Schijn van Weemoed hield hier stand
Voor de felle Zon — bezweken
Een wilde Vreemdeling werd ik —
In deze verre Streken
De Vloed trekt van de Oevers weg
De zwoele Wind — gevangen
Het naakte Leven zoekt de Zee
Waar Diepten —…
dat jullie.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
927 het is lang geleden,
dat ik jullie zag,
de tijd is weggegleden,
soms met een traan, soms met een lach,
elke dag vraag ik mij af,
hoe het verder met jullie is gegaan,
komt er een eind aan deze straf,
zullen we ooit weer tegen over elkaar staan,
jullie hebben mijn nummer en email,
zelf ben je verhuisd maar ik weet niet waar,
toch zijn jullie…
het blauwe niets
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
639 het niets is niet het anders iets
het niets is niet het niet iets
het niets is pijnloosheid
het niets is zijnloosheid
het niets is oneindige ruimteloosheid
het niets is eeuwige tijdeloosheid
het niets is het oorverdovende oogverblindende adembenemende diepste
van het diepste blauw
ginds aan de andere kant
van de horizon
ach
uit te kunnen…
Dit was de werkelijkheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
546 We waren klaarwakker voor we sliepen,
dat is een kans, die maar eens in je leven komt;
daarvan zijn we ons heel goed bewust,
ver verwijderd van alles daarbuiten.
Wij doen aan zelfontplooiíng; dat is
sterven, om herboren te worden: aanwezigheid
vereist, wat een onverwachte wending geeft
aan het tot heden onbekende, daarvan zijn wij
ons heel…
Wat is liefde dan?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.431 Is liefde een grote oceaan
met huizenhoge golven
of die niet te beklimmen berg
door sneeuw en ijs bedolven
Is liefde die prachtige oase
midden in een eindeloze woestijn
of dat niet te bestrijden virus
waar allang een pil voor moest zijn
Is liefde een stralend blauwe hemel
waarin plots een regenwolk hangt
of is het een hele drukke stad…
Zon zee golven mist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.101 De zee is met mist behangen
meeuwen zweven er doorheen
de zon heeft een doordringend verlangen
maar is zwakker dan voorheen
Golven zwaaien wild met hun armen
om de mist te verjagen
de zon probeert de golven te verwarmen
de mist zal elke straling vertragen
De wind komt op voor de zon en de golven
de mist is hiertegen niet bestand…
Vaarwel mijn beste vriend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.483 Vaarwel mijn beste vriend
succes op je tocht der tochten
je hebt het verdiend
je hebt lang genoeg gevochten
Vaarwel mijn beste vriend
ik wens je een behouden vaart
we hebben teveel gegriend
nu ben je officieel dood verklaard
Vaarwel mijn beste vriend
denk aan mij daarboven
zodra ik hier ben uitgediend
kan ik je weer mijn vriendschap beloven…
Ik vind je lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.286 Jij daar met jouw ogen vol pret
die brutale maar o zo lieve blik
ik kijk naar jou en het is net
alsof ik door mijn knieën knik
Jouw lach is als dons op mijn ogen
iedereen heeft ineens jouw stem
mijn temperatuur zal spontaan verhogen
als ik jou zachtjes in mijn armen klem
Sorry, ik kan er echt niks aan doen
misschien schrijf ik je wel een…
Van helder wit naar diep zwart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.849 Wil jij mij gewoon met rust laten
alleen met mijn stille verdriet
straks ga ik jou nog haten
en dat willen wij allebei niet
Ik wil verder met mijn leven
pik jij het jouwe gewoon op
niet eens lang bij elkaar gebleven
maar keihard stootte ik mijn kop
Je zit voor altijd op dat ene plekje
diep, heel diep in mijn hart
heel langzaam wordt…
Woensdagochtend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
626 Toen ik deze woensdagochtend wakker werd,
was je in mijn vreemdste droom verdwenen.
Geen kaarslicht meer of witte wijn,
je kon niet langer bij me zijn—
een snelle trein naar nergens,
nog vol van de nacht.
De dag hield me een spiegel voor,
zag geen geweten in de glans.
In de weken voor de nieuwe waarheid
had jij mijn achterdocht doorboord.…
Emotioneel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
420 Ik was
Emotieloos
Totdat
Jij voor mij koos…
Kerstkaart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 Er lag een kaart in mijn bus
zonder naam,
sneeuw die niet valt,
een handschrift
dat mij nergens naartoe bracht.
“Warme feestdagen,”
alsof warmte iets is
dat men kan verzenden
zonder afzender,
zonder bewijs van leven.
De envelop rook naar niets:
geen huis, geen keuken,
geen verleden.
Alleen papier
dat doet alsof het iets betekent.…
In jouw genade
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
301 Ik zie hoe je de regen aanraakt
met je vingertoppen,
lijnen trekt van water
uit wat ooit was.
Je beweegt je buiten de tijd,
in een stilte die niets hoeft te bewijzen,
als een schaduw
die zich uitstrekt —
niet om vastgehouden te worden,
maar om te blijven.
De hemel is je doek.
Het zachte geruis van water
je begeleiding.
Je raapt de losse…
Autopsie van verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
348 We leggen het open
zonder haast.
Geen sirenes,
geen redding meer nodig.
Het verlangen ligt stil,
bleek onder het licht.
Niet gestorven aan gebrek,
maar aan zichzelf.
Hier: de borstkas
van misschien.
Adem uitgeblazen
in andermans leegte.
Het hart
is kleiner dan verwacht.
Versleten randen.
Littekens die niet meer bloeden
en toch…
Waar Schaduwen Lonken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
293 Door zilveren draden van bleek maanlicht
volg ik de voetsporen van schaduwen van weleer
langs oeverwallen waar mist kruipt,
van watervallen die vallen als gordijnen
die al mijn falen en schaamte verhullen
als verschillende tijdspannen in herinnering,
verstrooid, verbrijzeld, voorgoed verdwenen
zielloze glimlachen, nooit vergeten, en mij nu beschimpen…
Vreemde huid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
336 Raak me aan,voorzichtig.
Tederheid is iets geworden
dat snijdt waar ik geen huid heb.
Ik schop de dekens weg,
zoek koelte,
staar naar het plafond
waar een barst loopt
die ik al weken volg.
Jij kijkt naar mij
vanuit een afstand
die in dit bed is ontstaan.
Boven de deur
hangt een babyfoto achter glas.
Mijn vingers willen het aanraken…
Ondergaan
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
387 Rode zon gaat onder
in de blauwe avond.
Zwarte bladzijden
onzichtbare zinnen
uit vergeten boeken
herinneren leegte
ondankbare dromen.
In vleugelloos vliegen
blijven onvergetelijke avonden
liefdeloos ondergaan
wat er zonder woorden
ademt achter stilte
ze beminnen geluidloos
door bodemloze antwoorden
door niemand gegeven
ondergaan…
Van jou
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
231 Soms zwijg je
op de juiste plaats.
Geen grote woorden.
Want je weet
waar het pijn doet
zonder dat ik het benoem.
Alleen jouw hand
die de mijne vindt
zonder dat ik huil.
Je kijkt
en blijft.
Dat is genoeg.
Ik vraag niet meer
dan dit—
dat je er bent
in het kleine.
In hoe je mij aankijkt.
In hoe je niet weggaat.
Ik leun tegen…
Oeverloos
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
144 Hier heb je onlangs de blauwe rivier ontmoet
met de beminde vrede van de ongetemde natuur
en beide bruine ogen open op de gevleugelde vogels
woeste weemoed had
geen schijn van kans
in de weidse felheid
door de overheersende zon
je bent een wilde
vreemdeling geworden
het water trekt zich
van de oevers terug
terwijl de zwoele wind…
Het gesprek met God
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
5.145 De scherpte van een zwaard
gevoeld in mijn nek
Gevoeld de steken in mijn hart
Bebloede emoties, vertrek!
Ga weg uit mij!
Donder op, rot toch op!
Waarom doen jullie zo naar!
Welk kwaad mens kan zoiets doen?
Die een ander z'n leven zo besmet?
Waarom die donkere grove kant?
Geen liefde in hun hart?
Waarom die ongevoeligheid?…
Natuur
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
764 Ik zie tranen als druppels
vallend op bladeren van
stil verdriet
Vinden hun weg langs paden
gebaand door emoties
overmand
Stromend langs gedachten die
zich laten meevoeren
naar een nieuw begin
Waar de zon weer schijnt
en de donkere hemel
opdroogt in het licht
Met wortels stevig in
de grond vol vertrouwen
opkijkend…
Frustratie
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.116 Als ik je aanraak voel ik warmte
Maar meer dan dat, voel ik je pijn
God, ik wil alles met je delen
en "gewoon" met je in liefde zijn
Niets zal ik van je eisen
daarvoor ken ik je te goed
Maar je zou eens moeten weten
wat jij bij mij van binnen doet
Kom bij me in m'n armen,
je bent het hart van mijn gevoel
Ik ben de slaaf van mijn emoties…