Alle inzendingen over houten

1853 resultaten.

Sorteren op:

Hongertochten

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Voor een mud aardappelen werd een koude strijd gestreden, ratelend op houten band. Met te weinig om van te leven en te veel om van te sterven, gingen zij op weg naar de Nederlandse boerenerven. Nimmer werd er in Nederland zoveel honger geleden als in het laatste oorlogsjaar.…

onbereikbaar

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 750
ze woonde daar alleen in een kast van een kasteel ik kon haar niet bereiken ze sloot zich alle dagen op ze had krullen in haar geest en niemand om haar heen niemand had de toegang tot het slot van haar vervallen deur verfrommeld blik, kapotte krik gescheurde houten planken ik zag haar nooit, mijn hart doorboord door pen en schroef…

zomerse herinnering

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 526
vroeger wordt bewaard in schuren alles was toen van hout brood werd op de borst gesneden krullend op de smeuïge tongen klappend in het verleden kon je je nog met zomer aankleden de liefde ontsprong met de natuur bruusk met geweldloos geweld de weerstand breken in spaanders knieën mennend naar het bekken en zo kuste hij haar met de aren…

Renkums Beekdal

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 662
Een wandelsteiger slingert als een houten slang langs knisperend riet en over drassig waarin kikkers kwaken. Bomen buigen zwijgend voor zoveel schoonheid en het licht besluit te stralen over het gehele dal.…
sacrajewa18 februari 2018Lees meer >

Druilende Dag

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.139
Een vlagje rook, van diep ultramarijn- Blauw, dat de vochtbezwaarde nevels dompen Waar 't even wappert, wimpelt uit het stompe Vierkanten houten schoorsteenpijpje; een klein Bruin glimmend schipperke loopt langs de boord Van 't schip, blaft naar zijn buurman, om gestild Druilstaartend, 't trapje af naar de roef te gaan.…

Stoel met houtworm

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
De cultuur bloeit het lichaam open Maar het hart dat is gesloten Body glinstert als in goud gegoten Webben rond vermolmend hout Roerloos tot de dood vermoeid Waar de tuinheer niet kan snoeien Kan geen lelie open bloeien Waar geheid de tijd de pijn van voelt Het bloed gekoeld woede innerlijk woelt Hangt in een mist van tranen Rotte…

Het Hart is Rood

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 374
De meerkoet en de waterhoen kunnen hun ding aan de waterkant best gezamenlijk naast elkaar doen houdt de tortel die van ‘t hout angstvallig in de gaten? De mees van het kool zal de pimpelaar echt wel genoeg ruimte laten ach ze lopen elkaar soms voor de voeten misschien maar haten?…
Catrinus16 december 2020Lees meer >

Eerste licht

netgedicht
4.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 423
het eerste licht verpest door illegaal vuurwerk het zicht op een pril en stil begin van het nieuwe jaar die rust was even veelbelovend daarna schudde aarde als vanouds zijn grondvesten van beton en aangevreten hout beloften in de randstad zijn het topje van een ijsberg vol sterke verhalen waarbij ieder uit die deal vooral…
wil melker1 januari 2021Lees meer >

Ontwaakt uit een droom

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Uitgeput val ik in slaap in het uur dat de zon hoog aan de hemel staat Vreemd is het in een droom te aanschouwen hoe dat er vanuit de hoge toren Bekleed met mos en spinnenweb naar me wordt gekeken alsof ik de klimop ben gespijkerd aan het hout om alsmaar hogerop te klimmen Geperst geduwd verwrongen om te sterven met de vreemde adem…

Verdoofd door corona

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 550
Hoe voelt zo'n vlam die levens onredbaar maakt met de geur van nat hout? Vannacht zei hij dat hij alleen wilde zijn. Zonder pijn, om te slapen, met het licht aan. En hij zei dat hij niet meer wakker wilde worden. Ik hing daar. Half zittend op zijn bedrand. Plukkend aan zijn zuurstofbril.…

OMRANDING

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 446
Ommanteling met een dunne laag goud en sierlijke houtkrullen, of van donker hout, schenkt de kwast- en verftaal plechtige klank. Geelbruin geschuurd brengt verkwikkende eenvoud. Biedt alle lijsten voortdurend lof en dank; ze werken als een krachtig helende rank.…
Han Messie17 december 2021Lees meer >

op ‘ nippertje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
angstvallig dartelen in een brij van obscure onzinnig aaneen gehouwen zienswijzen “””” gedolven ligt het graf te zijn naast hem die haar voorging, de dood obscener dan het stigmatiseren door een neo woke cultuur maar zij in ademloosheid gebleven wacht op de vele dragende handen die haar een eeuwige rust toedienen langzaam zal het houten…
elze4 juni 2022Lees meer >

PIJN EN VERHEFFING

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 385
Het hout der verschrikking is vol warme glans. Heel de wereld ontvangt de gouden gloed, mag haar eren met vrolijke zang en dans. Eeuwig reist deze liefderijke groet verder, geef de kwaadaardigste ziel kans zich te geven aan Christus' verzoenend bloed.…
Han Messie27 februari 2023Lees meer >

Het bankje

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
Ga zitten op het groene hout, het is nog niet opgewarmd, het voelt nog koud. Strek mijn benen, leun naar achter, ja heerlijk, maar ze mocht wat zachter. Hoor getjilp, gepiep en veel geritsel, zie mieren slepen met allerlei gefrutsel. Nee dit bankje is niet eenzaam en alleen, ze heeft het volle leven om zich heen.…

De ons omringende dingen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 573
Zonder hout uit Brazilië en kennis uit uw atlas had u dat niet voor elkaar gekregen. Wat is een mens zonder voorzieningen? Een aap zonder oerwoud. Een zanger zonder muziek. Een vraag zonder antwoord. Maar of-ie het zelf ook zíét?…
Dankzij B.26 augustus 2023Lees meer >

Rocklied: Geef me meer van die Vlaamse genen!

netgedicht
3.9 met 44 stemmen aantal keer bekeken 833
En als ze feesten dan houwen ze niet op dan gaan ze door met een houten kop ojee geef me meer van die Vlaamse genen ojee ojee! Vlaamse meisjes houden van plezier de deur staat bij hen altijd op een kier ojee geef me meer van die Vlaamse genen ojee ojee!…

Vreemd Huwelijk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Je bent mijn man, JC, maar hebt mij nooit bemind Het was of ik als non aan houten kwam te hangen Je zweeg me dood en hebt voor mij nu afgedaan Ik ben het wachten moe, wil solo verdergaan Ik ben wel oud, maar mijn habijt ga ik vervangen…

NAJAARSJACHT

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 321
galmt door eiken en beuken wier berooide kale takken als klauwende vingers zich roerloos krommen om de schreeuw der nachtvogels vergeefs tussen hen te houden de huiverklanken stoten tegen blauwzwarte schimmen die trots blijven wat ze zijn dennen staan plechtig gekleed verstilde gedaantes vliegen over mos graspollen en ronde houten…
Han Messie17 november 2025Lees meer >

AVONDGENOT

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 393
Fijne spijzen, dampend, vers gebakken, vatten reuk van nat hout en verlopen mos: woud- en keukenlucht zijn één strijdbaar ros, dat zorgt voor zaalvrede en -gemakken. Welke smaak treft Olterterps Witte Huis? Over drinkhoek, eettafel en luistoel kringelt ingetogen Hemels geruis.…
Han Messie5 december 2025Lees meer >

De laatste wachter

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 250
Maar haar wil is een motor die niet meer aanslaat, een vonk die dooft nog voor hij het hout raakt. Het leven glinstert daar, net buiten haar bereik, zo pijnlijk mooi dat zij haar ogen sluit. Zij ziet de vloedlijn stijgen, centimeter voor dag, en zij blijft staan, tot het zout haar adem overneemt.…

Klotsende triremen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 408
de woordenfontein der afkortingman met een jee en een cee nadert stilaan het bedenkelijk niveau der randdebielen wier oren tuiten aan de voet van de oevers van gortdroge greppels der drooggevallen wadi's van kali's Zolang de triremen met geboeide roeiers het luizige luipaarden volk dat zijn leuter koek slikt als zoet hout…

vertaald

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 137
bot scherp in het hoera gebeuren gillen beelden als saxofonen en trompetten van oor tot oor, zelfs het minuscule geluid van de blokfluit huilt als een windorgel door het slakkenhuis de pret wordt verzekerd wanneer het carillon zich zetelt in de carrousel van welbehagen en benen zich klemmend strekken onder de buik van een opgetuigd houten…
elze11 juli 2026Lees meer >

Voor de liefste onbekende

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 164
lege houten stoel het avondlicht bewaart al je afwezigheid In het zachte bereik van je aanwezigheid, waar stilte zich vouwt rond een nog ongeboren woord, blijft een trilling die mijn huid herkent als een belofte.…
CB17 augustus 2026Lees meer >

de brug

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 641
langs de geroeste golven in de rails op bielzen groen en geel van mos slenter ik in zacht’ gedachten speels vol met verwarde vragen door het bos de krakende kracht van oer oud hout draagt over ‘t vol gegroeide doornen dal de gebroken brug, op palen ooit gebouwd, al jaargetijden lang gestut van wal tot wal verweerde bielzen vormden ooit…

Vluchtelingen, een hartenkreet van Cato van Hout, 11 jaar

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 683
Vlucht je weg van je eigen ik? vlucht je weg van je eigen thuis? Ren je weg over de zee? Doe dat dat ook, of doe je niet mee? over de zee, ren spring over kogels, vlieg ben weg van de aarde af-geschooten De tijd trekt door. maar jij bent alleen. geen mens om je heen. de tijd trekt door. maar jij blijft staan.…

Doornig van wrok staat somber, dor en grauw

poëzie
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.789
Doornig van wrok staat somber, dor en grauw De distel van mijn ziel, stug-hard als hout, En in mijm'rende zelfmarteling houdt Hij vast de verre herinn'ring, wreed en trouw, Hoe eens zijn jeugd herhaalde 't hemelblauw En 't zeeverschiet, van 't hoge duin geschouwd; En nu, verschroeid en stukgestormd en oud, Kronkelt zijn wanhoop in stek…

DE WILDE WIND

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.466
Nu maalt hij hout en stof en steen deureen, en roert daaronder, met gramme, en al te hol, te dol gegrol, zijn stemmendonder.…

EEN HOOFD ZO WOEST...

gedicht
3.2 met 455 stemmen aantal keer bekeken 53.816
Een hoofd zo woest en ledig als het gruis van 't pad, dat blind omhoog kruipt naar het huis, waar in de holle en verschrikte kamer 't onnozel bloed kleeft aan de bitse hamer; waar het hooghartig voorhoofd van de deur en 't stuurs gordijn met de verbeten scheur zien naar 't onthutst en half ontklede bed, de houten stoel, gebroken in 't verzet…

't Is lang geleden (6)

poëzie
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.125
De sterren schiep Hij, om de weg te wijzen Aan brave kooplui op stoutmoed'ge reizen; Hij schiep kaneel, kruidnagels, appelsientjes, Het ijzer voor de ploeg, het hout voor huizen, Hij schiep het zink voor waterleidingbuizen, En 't goud voor ringen, horloges en tientjes.…

NOVEMBER

gedicht
3.2 met 129 stemmen aantal keer bekeken 27.399
Na de roodbruine warmte van september, na van october 't zwaar en donker goud, keren de heldre dagen van november met ijle geur van brandend turf en hout, van rijpe appels, rottend loof.…
Koos Schuur1 november 2026Lees meer >