1853 resultaten.
Hongertochten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
555 Voor een mud aardappelen
werd een koude strijd gestreden,
ratelend op houten band. Met te weinig
om van te leven en te veel om van
te sterven, gingen zij op weg naar
de Nederlandse boerenerven.
Nimmer werd er in Nederland zoveel
honger geleden als in het laatste
oorlogsjaar.…
onbereikbaar
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
750 ze woonde daar alleen
in een kast van een kasteel
ik kon haar niet bereiken
ze sloot zich alle dagen op
ze had krullen in haar geest
en niemand om haar heen
niemand had de toegang tot
het slot van haar vervallen deur
verfrommeld blik, kapotte krik
gescheurde houten planken
ik zag haar nooit, mijn hart
doorboord door pen en schroef…
zomerse herinnering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
526 vroeger wordt bewaard in schuren
alles was toen van hout
brood werd op de borst gesneden
krullend op de smeuïge tongen
klappend in het verleden
kon je je nog met zomer aankleden
de liefde ontsprong met de natuur
bruusk met geweldloos geweld
de weerstand breken in spaanders
knieën mennend naar het bekken
en zo kuste hij haar met de aren…
Renkums Beekdal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
662 Een wandelsteiger slingert als een houten slang langs
knisperend riet en over drassig waarin kikkers kwaken.
Bomen buigen zwijgend voor zoveel schoonheid
en het licht besluit te stralen over het gehele dal.…
Druilende Dag
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.139 Een vlagje rook, van diep ultramarijn-
Blauw, dat de vochtbezwaarde nevels dompen
Waar 't even wappert, wimpelt uit het stompe
Vierkanten houten schoorsteenpijpje; een klein
Bruin glimmend schipperke loopt langs de boord
Van 't schip, blaft naar zijn buurman, om gestild
Druilstaartend, 't trapje af naar de roef te gaan.…
Stoel met houtworm
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 De cultuur bloeit het lichaam open
Maar het hart dat is gesloten
Body glinstert als in goud gegoten
Webben rond vermolmend hout
Roerloos tot de dood vermoeid
Waar de tuinheer niet kan snoeien
Kan geen lelie open bloeien
Waar geheid de tijd de pijn van voelt
Het bloed gekoeld woede innerlijk woelt
Hangt in een mist van tranen
Rotte…
Het Hart is Rood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 De meerkoet en de waterhoen
kunnen hun ding aan de waterkant
best gezamenlijk naast elkaar doen
houdt de tortel die van
‘t hout angstvallig
in de gaten?
De mees van het kool
zal de pimpelaar echt
wel genoeg ruimte laten
ach ze lopen elkaar soms
voor de voeten misschien
maar haten?…
Eerste licht
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
423 het eerste licht
verpest door
illegaal vuurwerk
het zicht op een
pril en stil begin
van het nieuwe jaar
die rust was
even veelbelovend
daarna schudde aarde
als vanouds zijn
grondvesten van beton
en aangevreten hout
beloften in de
randstad zijn het topje
van een ijsberg vol sterke
verhalen waarbij ieder
uit die deal vooral…
Ontwaakt uit een droom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 Uitgeput val ik in slaap
in het uur dat de zon hoog aan de hemel staat
Vreemd is het in een droom te aanschouwen
hoe dat er vanuit de hoge toren
Bekleed met mos en spinnenweb
naar me wordt gekeken
alsof ik de klimop ben gespijkerd aan het hout
om alsmaar
hogerop te klimmen
Geperst geduwd verwrongen om te sterven
met de vreemde adem…
Verdoofd door corona
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
550 Hoe voelt zo'n vlam die
levens onredbaar maakt
met de geur van nat hout?
Vannacht zei hij
dat hij alleen wilde zijn.
Zonder pijn, om te slapen,
met het licht aan.
En hij zei dat hij niet meer
wakker wilde worden.
Ik hing daar.
Half zittend op zijn bedrand.
Plukkend aan zijn zuurstofbril.…
OMRANDING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Ommanteling met een dunne laag goud
en sierlijke houtkrullen, of van donker hout,
schenkt de kwast- en verftaal plechtige klank.
Geelbruin geschuurd brengt verkwikkende eenvoud.
Biedt alle lijsten voortdurend lof en dank;
ze werken als een krachtig helende rank.…
op ‘ nippertje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 angstvallig dartelen in een
brij van obscure onzinnig
aaneen gehouwen zienswijzen
“”””
gedolven ligt het graf te zijn
naast hem die haar voorging, de
dood obscener dan het stigmatiseren
door een neo woke cultuur
maar zij in ademloosheid gebleven
wacht op de vele dragende handen
die haar een eeuwige rust toedienen
langzaam zal het houten…
PIJN EN VERHEFFING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Het hout der verschrikking is vol warme glans.
Heel de wereld ontvangt de gouden gloed,
mag haar eren met vrolijke zang en dans.
Eeuwig reist deze liefderijke groet
verder, geef de kwaadaardigste ziel kans
zich te geven aan Christus' verzoenend bloed.…
Het bankje
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
575 Ga zitten op het groene hout,
het is nog niet opgewarmd, het voelt nog koud.
Strek mijn benen, leun naar achter,
ja heerlijk, maar ze mocht wat zachter.
Hoor getjilp, gepiep en veel geritsel,
zie mieren slepen met allerlei gefrutsel.
Nee dit bankje is niet eenzaam en alleen,
ze heeft het volle leven om zich heen.…
De ons omringende dingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
573 Zonder hout uit Brazilië
en kennis uit uw atlas
had u dat niet voor elkaar gekregen.
Wat is een mens zonder voorzieningen?
Een aap zonder oerwoud.
Een zanger zonder muziek.
Een vraag zonder antwoord.
Maar of-ie het zelf ook zíét?…
Rocklied: Geef me meer van die Vlaamse genen!
netgedicht
3.9 met 44 stemmen
833 En als ze feesten dan houwen ze niet op
dan gaan ze door met een houten kop ojee
geef me meer van die Vlaamse genen ojee
ojee!
Vlaamse meisjes houden van plezier
de deur staat bij hen altijd op een kier ojee
geef me meer van die Vlaamse genen ojee
ojee!…
Vreemd Huwelijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Je bent mijn man, JC, maar hebt mij nooit bemind
Het was of ik als non aan houten kwam te hangen
Je zweeg me dood en hebt voor mij nu afgedaan
Ik ben het wachten moe, wil solo verdergaan
Ik ben wel oud, maar mijn habijt ga ik vervangen…
NAJAARSJACHT
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
321 galmt door eiken en beuken
wier berooide kale takken
als klauwende vingers
zich roerloos krommen
om de schreeuw der nachtvogels
vergeefs tussen hen te houden
de huiverklanken stoten
tegen blauwzwarte schimmen
die trots blijven wat ze zijn
dennen staan plechtig gekleed
verstilde gedaantes vliegen
over mos graspollen
en ronde houten…
AVONDGENOT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
393 Fijne spijzen, dampend, vers gebakken,
vatten reuk van nat hout en verlopen mos:
woud- en keukenlucht zijn één strijdbaar ros,
dat zorgt voor zaalvrede en -gemakken.
Welke smaak treft Olterterps Witte Huis?
Over drinkhoek, eettafel en luistoel
kringelt ingetogen Hemels geruis.…
De laatste wachter
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
250 Maar haar wil is een motor die niet meer aanslaat,
een vonk die dooft nog voor hij het hout raakt.
Het leven glinstert daar, net buiten haar bereik,
zo pijnlijk mooi dat zij haar ogen sluit.
Zij ziet de vloedlijn stijgen, centimeter voor dag,
en zij blijft staan, tot het zout haar adem overneemt.…
Klotsende triremen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
408 de woordenfontein
der afkortingman
met een jee en een cee
nadert stilaan
het bedenkelijk niveau
der randdebielen
wier oren tuiten
aan de voet van de oevers
van gortdroge greppels
der drooggevallen
wadi's van kali's
Zolang de triremen
met geboeide roeiers
het luizige luipaarden
volk dat zijn leuter
koek slikt als zoet
hout…
vertaald
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
137 bot
scherp in het hoera gebeuren gillen
beelden als saxofonen en trompetten
van oor tot oor, zelfs het minuscule geluid
van de blokfluit huilt als een windorgel
door het slakkenhuis
de pret wordt verzekerd wanneer het carillon
zich zetelt in de carrousel van welbehagen
en benen zich klemmend strekken onder
de buik van een opgetuigd houten…
Voor de liefste onbekende
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
164 lege houten stoel
het avondlicht bewaart al
je afwezigheid
In het zachte bereik
van je aanwezigheid, waar stilte
zich vouwt rond een nog ongeboren woord,
blijft een trilling die mijn huid herkent als een belofte.…
de brug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 langs de geroeste golven in de rails
op bielzen groen en geel van mos
slenter ik in zacht’ gedachten speels
vol met verwarde vragen door het bos
de krakende kracht van oer oud hout
draagt over ‘t vol gegroeide doornen dal
de gebroken brug, op palen ooit gebouwd,
al jaargetijden lang gestut van wal tot wal
verweerde bielzen vormden ooit…
Vluchtelingen, een hartenkreet van Cato van Hout, 11 jaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
683 Vlucht je weg van je eigen ik?
vlucht je weg van je eigen thuis?
Ren je weg over de zee?
Doe dat dat ook, of doe je niet mee?
over de zee, ren
spring over kogels, vlieg
ben weg
van de aarde af-geschooten
De tijd trekt door.
maar jij bent alleen.
geen mens om je heen.
de tijd trekt door.
maar jij blijft staan.…
Doornig van wrok staat somber, dor en grauw
poëzie
3.7 met 9 stemmen
1.789 Doornig van wrok staat somber, dor en grauw
De distel van mijn ziel, stug-hard als hout,
En in mijm'rende zelfmarteling houdt
Hij vast de verre herinn'ring, wreed en trouw,
Hoe eens zijn jeugd herhaalde 't hemelblauw
En 't zeeverschiet, van 't hoge duin geschouwd;
En nu, verschroeid en stukgestormd en oud,
Kronkelt zijn wanhoop in stek…
DE WILDE WIND
poëzie
3.6 met 8 stemmen
3.466 Nu maalt hij hout
en stof en steen
deureen,
en roert daaronder,
met gramme, en al
te hol, te dol
gegrol,
zijn stemmendonder.…
EEN HOOFD ZO WOEST...
gedicht
3.2 met 455 stemmen
53.816 Een hoofd zo woest en ledig als het gruis
van 't pad, dat blind omhoog kruipt naar het huis,
waar in de holle en verschrikte kamer
't onnozel bloed kleeft aan de bitse hamer;
waar het hooghartig voorhoofd van de deur
en 't stuurs gordijn met de verbeten scheur
zien naar 't onthutst en half ontklede bed,
de houten stoel, gebroken in 't verzet…
't Is lang geleden (6)
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.125 De sterren schiep Hij, om de weg te wijzen
Aan brave kooplui op stoutmoed'ge reizen;
Hij schiep kaneel, kruidnagels, appelsientjes,
Het ijzer voor de ploeg, het hout voor huizen,
Hij schiep het zink voor waterleidingbuizen,
En 't goud voor ringen, horloges en tientjes.…
NOVEMBER
gedicht
3.2 met 129 stemmen
27.399 Na de roodbruine warmte van september,
na van october 't zwaar en donker goud,
keren de heldre dagen van november
met ijle geur van brandend turf en hout,
van rijpe appels, rottend loof.…