1968 resultaten.
Twijfel
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.303 Snelle schimmen vullen de ruimte
Verstrengeld vergeten zij aldaar
Zij horen niet bij elkaar
Niet loslaten, zij wachten al een jaar
Aanrakingen zijn lieflijk zo samen
De passie lijkt heel vertrouwd
Een rilling trekt over de lichamen
Al is het zeker niet koud
De klank van muziek tracht pijn te verlichten
Blikken kruisen en tonen schuld
Nog…
Morgenster
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
918 Verlicht je elke stad en akker?
Wanneer moet je slapen gaan?
Slaap je wanneer de zon gaat schijnen?
Of wanneer het haantje kraait?
Doe je je licht uit, of ga je verdwijnen?
Voel je hoe hard de wind nu waait?
Ken je de zon? Ken je de maan?
Zijn het je vriendjes, al ben je veel kleiner?
Wanneer moet je nou slapen gaan?…
Festivalitus
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.558 groep
te horen
aan hun uitbundig geroep
normen en zeden
vervagen
toch hoor je niemand
klagen
de sfeer is uniek
uitzinnige massa
een hartverwarmend publiek
af en toe wat heisa
een contrast
tussen jong en oud
wordt hier vergeten
iedereen is ermee vertrouwd
pukkels of rimpels
op een gezicht
het is muziek
wat hun hart verlicht…
Een droom; de eerste klok
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
908 In een heldere droom
stond ik in een winkel,
een doodgewone moderne
fel TL verlichte zaak, van deze tijd.
Verkoopster was ik er,
niet eens verbaasd,verward
toen ik de klokken
aan de klanten voorhield.
De klokken, lang rechthoekig
formaat,zonder wijzers,
tastbaar landschap, de zee en een rots,
hield ik in mijn handen.…
Weerwoord
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
775 Verlichten wil ik desondanks uw pijn:
voor jaren zal ik u het weer voorspellen.
Een eeuw lang zal het wisselvallig zijn.'…
Beaumont du Lac
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.448 De bomen van het bergdorp
voeden zich met het water uit het meer
onbarmhartig stenigt de zon
d'eenzame wandelaar
die kuiert tussen de verdwenen schaduw
van de huizen
het dampen van de stoffige straat
wordt af en toe verlicht
door een vlaag van koele bergwind
een seconde opluchting wordt luid gezongen
door een vermoeide krekel
die huist in…
Blub...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.083 Een eenzame goudvis zwom
rondjes in zijn kom
Soms koos hij een andere richting
maar dit bracht niet veel verlichting
Een eenzame goudvis zwom
rondjes in zijn kom
De man van wie de goudvis was
liep dagelijks keurig in de pas
Wel enigzins gehaast
maar nooit een stap ernaast
De man keek `s avonds naar de vis
en dacht ik denk dat hij gelukkig…
Geschiedenisles
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
3.456 Of ik weet wie Alva is
Ken wel de Romeo, geen Spaanse heerschappij
Ik moet onmiddellijk rechtop gaan zitten
Franco was er niets bij
Wat kan mij het schelen of hij wil dat ik weet
Waar het ei van Columbus is
Of hoe zijn bootje heet
En wie de hiërogliefen krasten
Verlichtende kost noemt hij het
En wie bepaalt dat, zij?…
Zicht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.167 , van duiding en steeds bereid
te broeien, te branden, en dan weer sist
door tranen, te stomen, tot onbetwist
gefladder steeds helderder schemer verspreidt
in mijn ogen, ze dwalen naar ver daarachter
waar 't vuur ontstond dat ik zelf ontstak
met een droge tak van mijn levensblad
die ik offerde voor de tijd totdat
met jouw zucht de verlichting…
De werkelijkheid zo het is
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
967 De werkelijkheid zo het is in-kijken verdichten
in een zucht en een tel en een moment,
zo radeloosheid verzwaren ook soms verlichten
tot het enigszins in versteende stilstand went.…
Verre ster
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.182 een zucht verraadt mijn intens verlangen
droom al je woorden met m’n ogen dicht
het is jouw ster die de hemel verlicht
de schittering heeft mijn hart gevangen
het firmament met glinsters behangen
jouw stralen glundert nu in mijn gezicht
toont de schoonheid waarvoor ik zwicht
nooit gedacht dat ik dit mocht ontvangen
het donker en licht…
Bubo Bubo
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
635 Vanavond werd ik dan eindelijk verlicht,
Een videoband van mijn zoon bracht inzicht.
Hoe een mens zich zodanig kan vergissen,
Hij is daar wel heb ik mij laten vergewissen.
Eigenlijk werd die uil vroeger zeer geroemd,
Oeroeboeroe werd hij toen namelijk genoemd.…
Haar tweede Kerst...
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
3.133 Zoals zij dit alles nog kan beleven
Zomaar genietend vanuit haar zijn
Dat is door onschuld ingegeven
En weggelegd voor kinderen klein
Weemoedig kan ik naar haar kijken
Wetend dat puurheid niet kan duren
Maar ik zeg niets, laat niets blijken
Want ik wil genieten van deze uren
Mijn ogen volgen haar met een lach
Deze Kerst wordt extra verlicht…
Die ene vriend
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
6.890 Als zo'n verdriet uw leven klieft
dat wanhoop u bijkans doet zwichten
en u zich niet meer op kunt richten
zoek dan die ene door u geliefd
om uw duisternis te verlichten,
die ziet hoe zeer u bent gegriefd.…
de vlakte van inzicht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
890 beminnen
ik bestijg duizend treden
elk bekleed met een
zinderende spreuk
doch boven, geheel buiten
adem aangekomen
stel ik de fundamentele vraag
is zoeken naar de Heilige Zin
niet eindeloos peuren
met een verroeste zaag
ik zie uit over een wijdse vlakte
met volledige leegheid gevuld
slechts diep in de einder
ontwaar ik een verlichte…
zonder grenzen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
794 grenzen
vruchtbare aarde
maar ik ben bang
meedrijven
maar waarheen mijn god
ik voel de vrijheid
wanneer ik weer wil kiezen
de rups en de vlinder
als het aloude verhaal
geen weg terug
en ik val
stilte overal
ik zweef over een donker dal
mijn ogen dicht
ik voel het licht
spiegelen kan ik niet
de zon schijnt op mijn rug
het verlicht…
Olympische bedenking
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
901 op het pad van verlichting
komen nachten vaak met raad
als de twijfel haar nagels slaat
in het hart verbeten voorwaarts
om recht van onrecht te scheiden
tussen kaf volkoren te vinden
onder het zingen van luide hymnen
tegen de achtergrond van Olympia
waar verdwaalde schapen schuld bekennen
blatend dat zij zichzelf zullen vergeven
voor…
perspectief
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
722 naaktheid
naderde plots als een hongerige gier
mijn afgehakte handen
eens zo als schenkende schalen
verdwaalden in brandend zand
ja, het was nog enkel dralen
langs verlaten hemelranden
met verkleurde regenbogen omrand
toch blijkt het na verloop van tijd
de schil naar groeiend inzicht
ijler dan voorheen
ik zeg niet dat het mij nu verlicht…
het is een kwestie van geduld ...
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
731 talen
(het onvolprezen Haagse dialect)
wordt in ons ganse vaderland gebekt
een spreker in het Haags trekt volle zalen
de fraaie tongval heeft dat geniale
zo kort, zo krachtig, snedig en direct
bewijs van educatie ... intellect
fameus door het benoemen veler kwalen
het groene boekje is straks groen en geel
de woordenschat is zwaar edoch verlicht…
de Scheveningse vuurtoren
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.000 ontberen
ik zou jouw stralen graag eens willen keren
eureka, wat een ijzersterk idee
een zee van licht op al die hoge heren
despoten van de Haagse ratsmodee
de duisternis krijgt lichtend haar congé
het kabinet moet helder gaan regeren
de vreugde is niet langer clandestien
we zien een land van licht en luister gloren
heel Nederland verlicht…
Element
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
786 Het lekt en likt
ternauwernood
de onbeschermde schenen
Legt blarend billen bloot
en vindt zijn krachtig element
in pijlen als in stenen
Is in verlichten van de zee
waar vóór het vallen van de nacht
de Asunción zijn zeilen bolt
in ademloze kleurenpracht
We spelen er gevaarlijk mee
Gebald rolt het
de hemel uit
met orenpijnigend geluid…
Laatste groet
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
3.810 Zonder antwoorden te krijgen,
Zonder je pijn te verlichten,
Zonder zijn liefde te vinden.…
Steen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
942 Ik lees altijd gretig netgedichten;
heb zelf géén dichterlijke ader
geërfd van moeder of van vader
die mij dit werk zouden verlichten.
Zend ik iets in dan moet ik vrezen
dat ik ’t niveau weer niet bereik,
zodat het dan uiteindelijk
redactioneel wordt afgewezen.…
Zoek - worstel - vorm - dicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
656 de zinnen
maar ik worstel en kom boven
wanneer ik de zinnen overwin
vormen de zinnen strofen
waarmee ik mijzelf
bezin
Ik vorm
ik vorm mijn gedachten
een beeldhouwer die zijn ego kneedt
de beelden krijgen samenhang
wanneer ik mijn gedichten smeed
en ik word zelf
gevomd
Ik zoek
ik zoek naar de woorden
die mijn gedachten zullen verlichten…
Voor liefde steeds met pijn betalen
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.722 Laat rustig mij in ‘t duister liggen
en stil mij met mezelf alleen
de liefde moet ik tweemaal buigen
met wierook wijn en zacht geween
Kom alsjeblieft niet hier terug
blijf eindelijk voor altijd weg
’Tot nimmer meer’ klinkt nooit te vlug
al wil ik niet dat jij ’t ooit zegt
Slechts deze nacht die mij verlicht
heb ‘k nodig en ook de kleur…
een ruimtewezen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
878 er komen zwarte luchten bovendrijven
het schaduwdonker grijpt verlicht de macht
een schel geluid groeit aan tot volle kracht
ik voel mijn lijf door doodsgevoel verstijven
dan landt een vloot van onbestemde schijven
met lampen die als ogen van smaragd
een einde maken aan de prille nacht
m’n pen kan angst en beven niet beschrijven
een wezen…
zingend ging ik voor
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
864 neem van mij aan
niets is voor niets
of het deugt ergens voor
ik zong voor het eerst
van mijn leven mee
in een kerkkoor
laat los
klonk vol uit mijn borst
wat ons zondaars het leven
daaglijks zwaar maakt
almachtige smeken wij verlicht ons
zodat wij u dankend zweven
in kleine deeltjes
wij denken van eendendons
ongeveer in dien trant…
Huis van liefde
gedicht
2.8 met 33 stemmen
26.566 Het huisnummer verlicht, waar liefde woont
(je zag aan de gordijnen dat dat zo was,
aan de kleur van een raam, donker hardsteen,
was de geveltuin vochtig, dan wist je genoeg)
waar liefde woont, een doordeweekse dag
achter een dichte deur, je belde aan,
een leven als een oordeel, daar kleef
je graag aan het vergankelijke leven.…
Eerste hulp bij tranen
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
1.688 Als een zangeres, die de zaal verlicht,
een slagwerker, waar iedereen voor zwicht.
Een lik over je neus van je grootste held,
Jijzelf, staand in een reusachtig bloemenveld!
Ik hoop dat ze werken, de laatste regel van dit vers;
Jouw gezicht zonder kuiltjes is een toetje zonder kers.…
In de luwte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 In gedachten verzonken
loop ik
als een minstreel
rusteloos over brakke glibberige keien
in
de
luwte
onder verlichting van de pittoreske
straatlantaarn
zit ik
sluimerend
te
aanschouwen het schouwspel
van leven onvoltooid
onze
planeet een melodieus melodra'ma
een
grote sappige meloen
dorstig
drinken we haar
wanneer de zon een…