Alle inzendingen over winnen zout

2152 resultaten.

Sorteren op:

Windstil

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 935
Ik kijk naar mijn gezicht wroetend in de tijd, verborgen hoekjes en kantjes, ongrijpbaar voor mezelf ik verdwaal af en toe, verlies mezelf uit het oog, mijn tranen heb ik nog steeds in een zakdoek geknoopt geen enkel geluid beweegt, het zout kleeft aan mijn dromen, ik gom de windstilte weg, de tijd heeft mijn benen gebroken ik stapel…

zonnebloempit

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 808
jouw geel oog moet nog open het volgt de boog van de bal broeierig licht dat een blikveld vult eenmaal ontloken verstart jouw stengel dan wijs je met knikkend hoofd naar de gloed van het oosten moe van woeste snavels en stof ik proef jouw pit in brood je glanst op een rooster droog wentel ik je in een jas van meel en zout je kan…
Wim Veen12 januari 2006Lees meer >

Wanhopig

gedicht
2.1 met 351 stemmen aantal keer bekeken 38.085
Wanhopig vreet mijn zee aan de wering van jouw ik dat onbewogen blijft voor 't water zout lopen de tranen terug met eb teleurgesteld en moe ik kan er niets aan doen maar met de vloed komt het toch weer naar je toe doodsverachtend is het hopen dat poogt de haven in te lopen van jouw onbegrip ik wil jouw polders niet bezetten alleen maar…
Gini Goode18 oktober 2026Lees meer >

Stil mij

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.787
Stil mij - stil de stem in mijn hoofd, ik hoor mezelf niet langer gisteren weerklinkt in elke hartslag vult mijn holle oogkassen met het zout wat mijn tranen toebehoort, ik huil niet En stil me met je handen door mijn haar omvat me met je lichaam, wees de warmte het bloed, ik heb je nodig mijn zwakte erken ik met gebogen hoofd al zwijg ik…
Renate19 juni 2006Lees meer >

Mijmeringen over de Dood (1)

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.166
als morgen gladiolen geschaafde nerven bekleden zijn mijn dagen eerder geteld en de laatste mij een groet doet toekomen zijn de waarachtige leugens al verteld over mijn innerlijke vrede en aardse capriolen als touwen mij doen vieren om dieper in de aarde te dolen zal dan zout in ogen worden gestrooid of willen de nazaten de opluchting…

Schelpen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 927
Weet dat ons spoor aan de zee en het zout verloren zal gaan. Later. Zo ver is de zee nog niet. Thuis wacht een glazen potje dat je vult met herinneringen toen we samen zijn gegaan en onze voeten bijna rijmden.…
fp. tuinder18 november 2009Lees meer >

BRUINVIS

netgedicht
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
Wanneer dit mollige ronde zeedier hoog boven de golven uitspringt maakt zijn plompe gestalte een sierlijke zwaai beeldt de onvatbare vrijheid tussen wolken en schuim van het gladde lijf daalt sidderend zoute nevel waarin dwergregenbogen vluchtig de lichttaal spreken die eens meehielp de aarde tot leven te brengen nog in de verste toekomst…

Van de zigeunerin

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 883
Ik wil zigeuner worden zei ik tegen een zigeunerin om jou te krijgen Kun je vroeg zij als avondmaal bittere groente eten zonder zout en dan gaan liggen? Dat kan ik zei ik Kun je vroeg zij gaan liggen zonder te huilen van kou op de bevroren modder?…

Uit het oog

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.220
De liefde trekt, de liefde loutert De liefde koestert en is zout in de pap De liefde wint en overwint in ogen die verliezen.…

Laten gaan

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 598
twee jaar, vierentwintig maanden, zevenhonderddertig dagen rooit ze het nu zonder jou ofschoon stilte kouder is, leegte dieper lijkt geworden voelt de zee aan tranen onophoudelijk zout intense ontplooiing op velerlei vlak maakt alledag dragelijker, dan toen toen ze los moest laten, met volle tegenzin op de rand van de einder rooit…
LadyLove22 april 2010Lees meer >

In vogelvlucht vertel ik jou

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 785
Mijn boot vaart door getijden Golven van eb en vloed Soms ben ik dorstig, is het zout Dan weer eens echt bijzonder zoet Het stille water kabbelt Geeft rust zo om mij heen Een beetje meer, met deining Brengt mij dansende op het goede been Het zijn haar bruisende golven Die ervoor zorgen dat ik strand Ik laat me graag verleiden…
Henk11 april 2011Lees meer >

mijn noordzee liefde

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
En roept "zout op"! Het blijft me plagen.... in de hoop me te verjagen. Een gevoel van onbehagen. Maar, lief strand, je hebt me al zo lang verwend, het kind werd een vent. En nu kun je niet meer stuk. Jij bent nu eenmaal mijn geluk... Windstriemen in 't gezicht, ik klaag, maar weet wel beter.…

Beeldend,

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.312
Vragend zout in wonden die verzuren, groeven geaderd door de tijd in nasleep van het verlangen om de afkomst te bewijzen. Gekaderd in gedroomde miniaturen, ondergedompeld in talent en vaardigheid, vergeten gezichten zonder zich te laten beschrijven.…
Pama3 januari 2013Lees meer >

Oergevoel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 563
de zeeën zijn oeroud, en wij mensen, ach, wij komen en gaan. maar het zout van onze wateren stroomt in ons bloed, kalk zit in onze botten.…

Bot

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
Je hebt besteld en weldra komt het eten: Het voorgerecht blijkt aan de zoute kant, de soep lijkt water en is niet te vreten, de Ossenhaas is taai en aangebrand. Het is niet best, toch gaat het door je strot, maar ’t ergst van al . . . de messen zijn zo bot.…

Stuifmeel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 713
Het zout der aard; bijen, Maar ook appelen en tomaat. Wie die bijen jent, krijgt te maken met voeten stampers stampei. Zij trappelen zonder in te boeten, vervend op Candy. De voort planters sappelen voor dag en douw, met wij in de wei.…

wassen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
leren we schilderen over het huiveringwekkend menselijk tekort over het wassen van handen in onschuld met waterverf schilderen we de oorlogen telkens opnieuw lossen we ze op in water tot de doeken nieuw en helemaal wit zijn als de wateren rood kleuren wenden we de hoofden af van het wassende bloed in de duisternis schrijnt het zout…

SIMPLICITAS

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.000
Zout is voor mij oorzaak van een bruine huid, want ik leg de dingen erg simpel uit. Ik vind socialisme zonder meer verkeerd, want ik ben nu eenmaal ongecompliceerd. Praat ik over liefde, dan denk ik slechts aan vlees, want ik moet bekennen, dat ik niet veel lees.…
Pim Scheltema16 augustus 2026Lees meer >

Opeens valt keihard de hamer

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
steeds dichter komt de rand laat ze maar komen de golven Laat ze ons overspoelen laat het toe, laat ze haat ze, maar laat ze komen Het zout vermengd de tranen hou ons vast Niet meer voelen Nooit weer........…

Oogje op jou

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 756
Slokje water teugje wijn vleugje liefde scheutje pijn Motje regen zuchtje wind snufje peper korreltje zout Steekje blind stokje doof hoofdje stoot luisje dood Zwarte tunnel puntje licht haartje betoeterd mondje dicht Stokje lekker schepje ijs vlokje sneeuw bedje gespreid Plukje stilte spatje geluk golfje heimwee spoelt…
joepondro21 februari 2018Lees meer >

O zee, die mijne lip doorkeent

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.101
o Zee, die mijne lip doorkeent met zout-kristallen waarin het volle licht van alle zonnen breekt; zand, bij mijn veer'ge zool breed-uitgestraald doorweekt, waar krijsend iedre tred doet duizend schelpen schallen; o tuimelende lucht, die brandt mijne ogen toe maar sluit ze op 't dansen van ontallig-vuur'ge bollen: ik ben van zee en lucht…

Avond (Glencoe)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
een krijsende kleine burgemeester zwiert sierlijk boven het droogvallend wier in de monding van de rivier zoeken eenden gelaten naar voedsel op de nerende scheidslijn van zout en van zoet de hemel verliest in egale bewolking haar gloed de wind valt geleidelijk weg en in de verte vergrijst een berg in het zwelgende grijs steeds verder…

containerramp op mijn Wad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 429
uitgestreken ingeprent laait de dag op nieuwe doch versleten schoenen net als gisteren weer op, reeds ingelopen schrijden stappen achterwaarts met gerafelde veters onnavolgbaar de tijd met zoete elementen het Wad besmeurt met ons vermaak, bekostigt met het loon dat ons nu toekomt watert zich in zoute tranen en containert sprakeloos…
elze11 januari 2019Lees meer >

Zwaveltuin

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
niet wat me nog te wachten stond Toen ik de moederschoot was uitgegleden Van vieze broek en borstrok naar het heden Van brabbeltaal en rijm naar grote mond Van kind naar man en naar een echtverbond Vol Calvinisme, kerkgang en gebeden Ik wist niet wat me nog te wachten stond Toen ik de moederschoot was uitgegleden Steeds vaker strooide God zout…

Een vergeten steen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
concert van de wind te luisteren in grandioos akkoord geen bladgeruis of brekende takken als vallende dissonanten verstoren het watergeluid dat in zijn robuustheid dijk en waterkering heeft gekend en hen heeft verwend met alles vernielende ritmes langzaam kleurt de kracht van de wind in blauw van hemel op de melodie van zomer zout…
wil melker12 augustus 2019Lees meer >

De bodem uit de emmer?

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 443
Als ik nog zoute tranen overheb, tegen alle ziltheid van deze tijd, leegloop uit de oerzee, stroomt het ongenoegen uit de emmer, waaruit de bodem is geslagen en de stop nog niet gevonden is, in het zog van zelfgenoegzaamheid, tegen ingedekte stromen in, dein ik blind in de wals der tegenstellingen mee, verkoos mijzelf te overschatten…
Pama1 april 2020Lees meer >

Tysweer

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
aan de zuidzijde van de Punt van Reide slaat de regen putjes in het slik zoet regenwater spettert op zout water vermengt zich en wordt dik opkomend en afgaand tij houdt de uren bij duwt zich traag omhoog en valt daarna weer droog keer op keer hier lag eens het dorp Tysweer maar dat is voorbij opkomend, afgaand tij schuurde het dorp…
Sjoerd Visser29 augustus 2020Lees meer >

dooi

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 524
langzaam slinken witte bergen langs de bermen van de wegen wanneer het geglazuurde dons onder gestrooid zout krimpend tergend traagzaam er vergrijst mistig wollige nevelen nu luchten over verkeer dat treuzelig rijdend bruingrijs met pekelregen sproeit naar de schuifelende wandelaars op het spiegelgladde wandelpad waar koning winter…

Binnenstebuiten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 492
als de lente voelbaar is de lucht zacht de zo gekoesterde tijd ons wacht stemt ons goed gemoed alsof Corona er niet meer toe doet we willen rosé, geen associatie met bier niet meer, nooit weer want als de lente begint het mooiste seizoen als alles als toen ooit eerder genoten de lijven ontbloten met zand overal zon, zeebad, het zoute…
Erna Kagenaar20 februari 2021Lees meer >

Ruimterariteit

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 448
Ik neem een bad in zout water waar zwaartekracht niet bestaat Op het blad ligt een nieuw stel van dezelfde kleren klaar Er is hier geen concertzaal en geen buiten om te wandelen alleen een plantenkas waar ik graag geuren snuif vrij van mensensporen de huidcrèmes en de zeep waarmee wij, getelde bekenden ons onderscheiden En als ik moeite…
Zywa17 april 2021Lees meer >