2152 resultaten.
Windstil
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
935 Ik kijk naar mijn gezicht
wroetend in de tijd,
verborgen hoekjes en kantjes,
ongrijpbaar voor mezelf
ik verdwaal af en toe,
verlies mezelf uit het oog,
mijn tranen heb ik nog steeds
in een zakdoek geknoopt
geen enkel geluid beweegt,
het zout kleeft aan mijn dromen,
ik gom de windstilte weg,
de tijd heeft mijn benen gebroken
ik stapel…
zonnebloempit
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
808 jouw geel oog moet nog open
het volgt de boog van de bal
broeierig licht dat een blikveld vult
eenmaal ontloken verstart jouw stengel
dan wijs je met knikkend hoofd
naar de gloed van het oosten
moe van woeste snavels en stof
ik proef jouw pit in brood
je glanst op een rooster
droog wentel ik je
in een jas van meel en zout
je kan…
Wanhopig
gedicht
2.1 met 351 stemmen
38.085 Wanhopig vreet mijn zee
aan de wering van jouw ik
dat onbewogen blijft voor 't water
zout lopen de tranen terug met eb
teleurgesteld en moe
ik kan er niets aan doen
maar met de vloed
komt het toch weer naar je toe
doodsverachtend is het hopen
dat poogt de haven in te lopen
van jouw onbegrip
ik wil jouw polders niet bezetten
alleen maar…
Stil mij
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.787 Stil mij - stil de stem
in mijn hoofd, ik hoor mezelf niet langer
gisteren weerklinkt in elke hartslag
vult mijn holle oogkassen met het zout
wat mijn tranen toebehoort, ik huil niet
En stil me met je handen door mijn haar
omvat me met je lichaam, wees de warmte
het bloed, ik heb je nodig
mijn zwakte erken ik met gebogen hoofd
al zwijg ik…
Mijmeringen over de Dood (1)
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.166 als morgen gladiolen
geschaafde nerven bekleden
zijn mijn dagen eerder geteld
en de laatste
mij een groet doet toekomen
zijn de waarachtige leugens al verteld
over mijn innerlijke vrede
en aardse capriolen
als touwen mij doen vieren
om dieper in de aarde te dolen
zal dan zout in ogen worden gestrooid
of willen de nazaten de opluchting…
Schelpen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
927 Weet dat ons spoor aan de zee
en het zout verloren zal gaan.
Later. Zo ver is de zee nog niet.
Thuis wacht een glazen potje
dat je vult met herinneringen
toen we samen zijn gegaan
en onze voeten bijna rijmden.…
BRUINVIS
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
586 Wanneer
dit mollige ronde zeedier
hoog boven de golven uitspringt
maakt zijn plompe gestalte
een sierlijke zwaai
beeldt de onvatbare vrijheid
tussen wolken en schuim
van het gladde lijf
daalt sidderend zoute nevel
waarin dwergregenbogen
vluchtig de lichttaal spreken
die eens meehielp de aarde
tot leven te brengen
nog in de verste toekomst…
Van de zigeunerin
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
883 Ik wil zigeuner worden
zei ik tegen een zigeunerin
om jou te krijgen
Kun je vroeg zij als avondmaal
bittere groente eten zonder zout
en dan gaan liggen?
Dat kan ik zei ik
Kun je vroeg zij gaan liggen
zonder te huilen van kou
op de bevroren modder?…
Uit het oog
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.220 De liefde trekt, de liefde loutert
De liefde koestert en is zout in de pap
De liefde wint en overwint in
ogen die verliezen.…
Laten gaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
598 twee jaar, vierentwintig maanden, zevenhonderddertig dagen
rooit ze het nu zonder jou
ofschoon stilte kouder is, leegte dieper lijkt geworden
voelt de zee aan tranen onophoudelijk zout
intense ontplooiing op velerlei vlak
maakt alledag dragelijker, dan toen
toen ze los moest laten, met volle tegenzin
op de rand van de einder
rooit…
In vogelvlucht vertel ik jou
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
785 Mijn boot vaart door getijden
Golven van eb en vloed
Soms ben ik dorstig, is het zout
Dan weer eens echt bijzonder zoet
Het stille water kabbelt
Geeft rust zo om mij heen
Een beetje meer, met deining
Brengt mij dansende op het goede been
Het zijn haar bruisende golven
Die ervoor zorgen dat ik strand
Ik laat me graag verleiden…
mijn noordzee liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
590 En roept "zout op"!
Het blijft me plagen....
in de hoop me te verjagen.
Een gevoel van onbehagen.
Maar, lief strand, je hebt me al zo lang verwend,
het kind werd een vent.
En nu kun je niet meer stuk.
Jij bent nu eenmaal mijn geluk...
Windstriemen in 't gezicht, ik klaag,
maar weet wel beter.…
Beeldend,
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.312 Vragend zout in wonden
die verzuren, groeven
geaderd door de tijd in
nasleep van het verlangen
om de afkomst te bewijzen.
Gekaderd in gedroomde
miniaturen, ondergedompeld
in talent en vaardigheid,
vergeten gezichten zonder
zich te laten beschrijven.…
Oergevoel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 de zeeën zijn oeroud, en wij mensen,
ach, wij komen en gaan. maar het zout
van onze wateren stroomt in ons bloed,
kalk zit in onze botten.…
Bot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
545 Je hebt besteld en weldra komt het eten:
Het voorgerecht blijkt aan de zoute kant,
de soep lijkt water en is niet te vreten,
de Ossenhaas is taai en aangebrand.
Het is niet best, toch gaat het door je strot,
maar ’t ergst van al . . . de messen zijn zo bot.…
Stuifmeel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 Het zout der aard; bijen,
Maar ook appelen en tomaat.
Wie die bijen jent,
krijgt te maken met voeten stampers stampei.
Zij trappelen zonder in te boeten, vervend op Candy.
De voort planters sappelen voor dag en douw, met wij in de wei.…
wassen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 leren we
schilderen over het
huiveringwekkend menselijk tekort
over het wassen van handen
in onschuld
met waterverf schilderen we
de oorlogen telkens opnieuw
lossen we ze op in water
tot de doeken nieuw en
helemaal wit zijn
als de wateren rood kleuren
wenden we de hoofden af
van het wassende bloed
in de duisternis schrijnt het zout…
SIMPLICITAS
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.000 Zout is voor mij oorzaak
van een bruine huid,
want ik leg de dingen
erg simpel uit.
Ik vind socialisme
zonder meer verkeerd,
want ik ben nu eenmaal
ongecompliceerd.
Praat ik over liefde,
dan denk ik slechts aan vlees,
want ik moet bekennen,
dat ik niet veel lees.…
Opeens valt keihard de hamer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
699 steeds dichter komt de rand
laat ze maar komen
de golven
Laat ze ons overspoelen
laat het toe, laat ze
haat ze, maar
laat ze komen
Het zout vermengd de tranen
hou ons vast
Niet meer voelen
Nooit weer........…
Oogje op jou
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
756 Slokje water
teugje wijn
vleugje liefde
scheutje pijn
Motje regen
zuchtje wind
snufje peper
korreltje zout
Steekje blind
stokje doof
hoofdje stoot
luisje dood
Zwarte tunnel
puntje licht
haartje betoeterd
mondje dicht
Stokje lekker
schepje ijs
vlokje sneeuw
bedje gespreid
Plukje stilte
spatje geluk
golfje heimwee
spoelt…
O zee, die mijne lip doorkeent
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.101 o Zee, die mijne lip doorkeent met zout-kristallen
waarin het volle licht van alle zonnen breekt;
zand, bij mijn veer'ge zool breed-uitgestraald doorweekt,
waar krijsend iedre tred doet duizend schelpen schallen;
o tuimelende lucht, die brandt mijne ogen toe
maar sluit ze op 't dansen van ontallig-vuur'ge bollen:
ik ben van zee en lucht…
Avond (Glencoe)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 een krijsende kleine burgemeester
zwiert sierlijk boven het droogvallend wier
in de monding van de rivier
zoeken eenden gelaten naar voedsel
op de nerende scheidslijn
van zout en van zoet
de hemel verliest in egale bewolking haar gloed
de wind valt geleidelijk weg
en in de verte vergrijst
een berg in het zwelgende grijs
steeds verder…
containerramp op mijn Wad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 uitgestreken ingeprent laait
de dag op nieuwe doch
versleten schoenen net
als gisteren weer op,
reeds ingelopen schrijden stappen
achterwaarts met gerafelde
veters onnavolgbaar
de tijd met zoete elementen
het Wad besmeurt met ons
vermaak, bekostigt met
het loon dat ons nu toekomt
watert zich in zoute tranen
en containert sprakeloos…
Zwaveltuin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 niet wat me nog te wachten stond
Toen ik de moederschoot was uitgegleden
Van vieze broek en borstrok naar het heden
Van brabbeltaal en rijm naar grote mond
Van kind naar man en naar een echtverbond
Vol Calvinisme, kerkgang en gebeden
Ik wist niet wat me nog te wachten stond
Toen ik de moederschoot was uitgegleden
Steeds vaker strooide God zout…
Een vergeten steen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 concert van
de wind te luisteren
in grandioos akkoord
geen bladgeruis
of brekende takken als
vallende dissonanten
verstoren het watergeluid
dat in zijn robuustheid
dijk en waterkering heeft
gekend en hen heeft verwend
met alles vernielende ritmes
langzaam kleurt de
kracht van de wind in
blauw van hemel op
de melodie van zomer
zout…
De bodem uit de emmer?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
443 Als ik nog zoute tranen overheb,
tegen alle ziltheid van deze tijd,
leegloop uit de oerzee, stroomt
het ongenoegen uit de emmer,
waaruit de bodem is geslagen en
de stop nog niet gevonden is,
in het zog van zelfgenoegzaamheid,
tegen ingedekte stromen in, dein
ik blind in de wals der tegenstellingen
mee, verkoos mijzelf te overschatten…
Tysweer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
464 aan de zuidzijde
van de Punt van Reide
slaat de regen
putjes in het slik
zoet regenwater
spettert op zout water
vermengt zich
en wordt dik
opkomend en afgaand tij
houdt de uren bij
duwt zich traag omhoog
en valt daarna weer droog
keer op keer
hier lag eens
het dorp Tysweer
maar dat is voorbij
opkomend, afgaand tij
schuurde het dorp…
dooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 langzaam slinken witte bergen
langs de bermen van de wegen
wanneer het geglazuurde dons
onder gestrooid zout krimpend
tergend traagzaam er vergrijst
mistig wollige nevelen nu luchten
over verkeer dat treuzelig rijdend
bruingrijs met pekelregen sproeit
naar de schuifelende wandelaars
op het spiegelgladde wandelpad
waar koning winter…
Binnenstebuiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 als de lente voelbaar is
de lucht zacht
de zo gekoesterde tijd ons wacht
stemt ons goed gemoed
alsof Corona er niet meer toe doet
we willen rosé, geen associatie met bier
niet meer, nooit weer
want als de lente begint
het mooiste seizoen
als alles als toen
ooit eerder genoten
de lijven ontbloten
met zand overal
zon, zeebad, het zoute…
Ruimterariteit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Ik neem een bad in zout water
waar zwaartekracht niet bestaat
Op het blad ligt een nieuw stel
van dezelfde kleren klaar
Er is hier geen concertzaal
en geen buiten om te wandelen
alleen een plantenkas
waar ik graag geuren snuif
vrij van mensensporen
de huidcrèmes en de zeep
waarmee wij, getelde bekenden
ons onderscheiden
En als ik moeite…