2545 resultaten.
gevangen zomerdagen
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
554 Gevangen zomerdagen
Ze weckt verhalen, moezend
Appels, bramen, de geur van regen
De kleur van zon en stille zomerwind
De smaak van warme dagen
Wandelend langs vergeten klanken
Romans gestapeld onder het gebint
Moes, in zwierig handschrift
Ze roert, vangt de zomers in kleuren
En wekt het seizoen in bleke winters
Ik open haar verhalen…
LAIS CCII
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
426 Bemin de klanken eerder dan de zin.
Bevrijd op tijd van kwijl en nijd je bek.
Zie elk eind als van iets ergers het begin.
Verzaak bezit, jij zit daar zelve in.
Breng warmte daar waar nu een ander rilt.
Geef nooit een ja als jij er niets van wilt.
Breng je lijf niet in verlegenheid.
Spreek uit wat je in angst en vrees verstilt.…
LAIS CCXCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
454 'k Zie de stemmen en de melodieën
strak verstrengelen tot bazuin en klank.
Eén toon verbrijzelt alle elegieën,
't geluk, 't gegeven leven zonder dank.
Negeer vertwijfeling, blaas weg mijn stank,
kots mijn denken uit in 't hopeloze,
breek de oude ketting van het boze,
verzet mijn hart tot slag in het gelid.…
Mijn thuis
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
696 Ik heb het licht hier
Maar soms ook het donkerte
Er zijn vrienden die naar mij luisteren
Ook is er hier een mooie bos achter mijn appartement
Waar ik soms in wandel
En soms in dwaal
Als een stille dromer
Die de wereld soms draagt
En ik anderen en mijzelf soms daarin uitdaag
De muziek die ik nu hoor
Is als rust voor mijn lichaam
De klanken…
Op de bank 2
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
498 Vraagt ze me plots
Ik lach en drink mijn zwarte drank
Weer één met grove naam en klank
Slik ik ze in, zon, huid en bank
En vraag haar of ze koffie wil…
Vakantieverzen 2023
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Hoe kan de stilte spreken zonder klanken
of die sinds lang al zijn vergaan?
Soms zwijgen we maar beter, doen de deuren
voor even dicht en zien de bomen groeien;
we voelen dat niet enkel de materie ons kan
voeden met het licht, en willen verdergaan.…
de laatste druppels aan het glas
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
1.480 dromen met muziek
kaarslicht deint en dooft
in traag verbranden, de klank
van een weerbarstig lied
handen zoeken naar elkaar
ogen laten blikken kruisen
zacht gebaar en tederheid
sluiten misverstanden buiten
vlammen spelen vuur
dansen vloeiend in de hitte
na het lichten van gezichten
valt hun schaduw op de muur
de laatste druppels…
EVEN ER UIT
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
466 Het rijdende bed
geeft een zacht tikkende klank
op maat van de voeten
der verzorgende vrouwen
die het voortduwen
de man ligt in spanning
beleeft met klamme gedachten
deze korte rit
door gezaghebbende gangen
naar de kamers van
verdoven knippen en snijden
achter grappen en gekeuvel
wacht de door wetenschap
en toestellen gemaakte slaap…
Reflecties
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Als reusachtige zeearenden
landen en elkaar begroeten
kakelen hoge opgewonden
klanken over het water
naar de ondergaande zon.…
GROEIT BREDA 'S GROEN ?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.440 Ergens aan de singels
ligt een omheind veld
waarin verstild verzonken
velerlei klanken schuilen
zuchten van hen die voor
het leger werden gekeurd
kreten van de krijgsoefening
enige bomen kijken
tevreden neer op
de geschoren bruine grond
die wacht op inzaaien
en spoedige beplanting
rijen bloemen langs het hek
laten al hun kleuren…
Verrijking
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
650 Vroeg in de morgen geef je mij al warme
klanken en hartverwarmend timbre die ik samenvoeg tot
een geheel van woorden en zinnen waar je verliefdheid en wederzijds
ontleedt tegelijk zwemmen echte ware gevoelens in een bad vol geuren en smaken.…
proloog (in vrijheid geschreven)
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
405 ik blijf kijken in de bodemloze leegte
van de dagen en van de nachten
en zal moeten aanvaarden dat ik
mijn geluiden nodig heb
mijn woorden om de rust te bewaren
met klem op toon en stijl
en als ‘t moet de klanken
de kleuren en de grove streken
en zinnen op ‘t onbenoembare
hopen op de verlossing van akkoorden
en gedeelde gevoelens in ritmes…
Winterstilte
poëzie
3.9 met 36 stemmen
9.343 De wind houdt zich behoedzaam stil,
Dat niet het minste takgetril
't Kristallen kunstwerk breke,
De klank zelfs van mijn schreden wil
Zich in de sneeuw versteken.
De grond is wit, de nevel wit,
Wat zwijgend toverland is dit?
Wat hemel loop ik onder?
Ik vouw de handen en aanbid
Dit grootse, stille wonder.…
Het deficit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
487 ik hoorde in
haar schreeuwen
de holle klank
van wanhoop
uithalen van
vragen om
aandacht door
gehoord willen
worden in een
menselijk bestaan
niet alleen
als partner
maar ook in
het verwachten
van het samen
delen van de
existentie in
het hier en nu
zonder een
hypothetische
claim van gelijke
verdeling naar
juist de persoonlijke…
schone spreekster
netgedicht
3.7 met 45 stemmen
54.722 Weerkaatsende stem galmt rond
en verdeelt de klank met karakter
ze vertolkt haar eigenzinnige sfeer
en trekt de aandacht, keer op keer
Gedreven woorden verlaten haar mond
en worden opgenomen door aandachtige oren
niet één letter gaat ongehoord voorbij
en dwarrelen in beminnende zinnen rond
Gebarend vertel ze haar eigen verhaal
luchttekenend…
verscholen jij
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.069 als ik kan zingen
zing ik over jou
de prachtigste klanken
verwoorden jou
als ik kan schrijven
schrijf ik over jou
de prachtigste zinnen
beschrijven jou
als ik kan schilderen
schilder ik jou
iedere strelende strijk
is van jou
als ik kan fotograferen
fotografeer ik jou
de wonderschoonste plaatjes
zijn van jou
je…
Noorderlicht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.741 in koeterwaals spreekt ze roerend
zonder poespas of dure woorden
lieert ze klanken uit het noorden
mij naar it marrenlân vervoerend
vlak aan het water droom ik haar
bij ’t paviljoen, naast pottenstrand
waar de zon het startersland verbrandt
en ik zwijgend naar haar schaduw staar
dichten dansen mij lokkend naderbij
talen mij in tomeloos…
Zwoel gedoe
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.818 Fuchsia klokjes klinken kleuren
zwoele klanken om rood te fleuren
ze schuifelen zacht mijn ogen toe
ze stoeien nacht vol woel gedoe
Amaryllis staat statig te pronken
mij met haar roze bloem te lonken
ze kriebelt lachend stijf op stand
ze frunnikt spelend lijf haar hand
maar ben ik dan een bij of vlieg
ik soms naar honing druppels toe…
duivels rijmwoord
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
2.476 De dichter verwondert zich zichtbaar met woorden
hoe woorden verworden van wonder en dromen
tot klanken die klinken als koele akkoorden
en wensen van mensen om eens uit te komen.…
De doden schreeuwen niet meer
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.418 schelle klanken kruipen
uit gebarsten bronzen
onweerstaanbaar duiken
myriaden vliegen gonzen
uit bleke doden die verstard
de maden voeden met hun hart
dat ooit de wereld heeft bemind
nu achteloos verstrooid
berooid door westenwind
verstorven stilte breekt de pijn
in gruizel stukken pulver zijn
de doodsangst schrijdt nu laag na laag
tot…
Helaas .....
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.016 kiezelogen
in het lege niets
duistere voeten
lopen ongelijk
waar zij niet willen
maar wél moeten gaan
zelfs zicht op de horizon
biedt geen uitkomst meer
daar waar rede en onrede
met elkaar vechten
om voorrang in gedachten
slaan links en rechts,
zonder uit te kijken, af
en steken over in zinnen
onderwijl struikelend
over opgebroken klanken…
Concert
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
790 Het geluid
van de neervallende druppels
op de straatstenen valt samen
met de hardere klanken van de druppels
op het metaal van de zonwering.
De straal water uit de verstopte dakgoot
soleert, de bliksem levert de lichtshow.
De donder dissoneert luid, gevolgd
door de klap van een dichtslaand raam.
Hard en zacht wisselen elkaar af.…
Droefheid en troost
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 Maar alles is toch goed nu, ook het falen,
het sterven van mijn broer, dat weegt nu op zovelen,
want morgen komt een nieuwe dag, nog vol
beloften van geboorte, helderheid en
klare klanken. Leg alles nu maar neer
in overgave aan de Ene die genade is.…
Heer en meester
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
578 ik las
met vingers
het alfabet
aan klanken in
zwart witte toetsen
speelde met voeten
donkere tonen
opende alle registers
in een uitbundig
creatieve ontlading
voelde mij
heer en meester
over de melodie
beheerste alle nuances
van deze muziek
verdwaald in
de ruimte klom
het ijlste toontje
omhoog en verdween in
het schoonste…
prelude
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.730 als woorden behoorden
tot verafgelegen oorden
en stilte de ruimte
zou zijn van het hier
zouden dan mijn gedachten
nog langer wachten
om als melodie te klinken
als prelude van vertier
de tonen zouden dansen
op een verkwikkend ritme
van scheppende kansen
klanken speels en stuwend
in de open speeltuin
van mijn innerlijk heelal
met onzegbare…
Dat alles voor jou
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.067 geborgenheid van mijn schoot
Hul je in zomergekleurde tuinkleden
tussen coulissen van lavendel en lavas
op het toneel van je wonderlijke leven
Hoor het hart van moeder natuur
kloppen van lichtblauw naar donkerbruin
meerstemmig doorjubelend in je wezen
Voel je vrij te gaan in het bestaan
de klare kansen, de bonte kleuren,
de vrolijke klanken…
Samen alleen
hartenkreet
3.1 met 22 stemmen
3.041 Zoekend naar mijn wil
Geboren om te groeien
Geen ruimte om te bloeien
Soms wordt het mij teveel
De klanken, zwijgzaam klein
Het heeft zo mooi geklonken
De echtheid van jouw lonken
Soms wil ik bij jou zijn
Mijn dromen, koud en kil
De rust opnieuw gevonden
En wij, voor één seconde
Zo sterk, intens en stil
Soms samen op één lijn…
Een beetje jij
hartenkreet
3.5 met 33 stemmen
2.411 Jij hebt vandaag mijn tranen gekleurd
Klanken in mijn hart laten zingen
Mij blij gemaakt met een beetje jij
Kon mijn emoties nauwelijks bedwingen
Jij was het beste wat mij ooit overkwam
Al was je daarvan misschien niet bewust
Had duizenden doden voor je willen sterven
Maar toen was jouw liefde al uitgeblust
Wat over blijft is een gevoel…
Onbereikbaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.372 ik kijk niet eens om
wil de klanken inhalen
eer zij de hoek om dansen
naar het noorden
daar waar geluid nog
ruimte kent en woorden
nog stilte vinden, vind
ik onvoorwaardelijk
aanvaarding
beide armen
schuin in de lucht
reiken spijt en vergeten
naar diep geslagen
wonden, ik luister
maar het blijft stil
zo stil…
Morgenland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
814 beminnend een watermot
zwem maar pluisjes voor je leven
de muskus is op jacht
niet door honger wordt zij gedreven
maar het jong dat op haar wacht
sprietjes groen omhels de kilte
het kind zal weer gaan zingen
van lammetjes in avondstilte
een aap met gouden ringen
weelderig zal leven danken
zij oogt weer florissant
dansend op de lente klanken…