5374 resultaten.
einderloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
484 in de schaduw van de dood
die de kleuren van het leven
verlicht tot aan de horizon
waar het verlangen wenkt
dat het verzet zal breken
lijkt de strijd om het bestaan gestreden
als ik op het kerkhof van het even
aarzelend mijn vleugels spreid
voor een reis zonder einder
de verre vlinders achterna…
Ultiem dirigent
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
436 ik heb lang
met huid en
ogen de
melodie van
het zonlicht
genoten
met wind
als ultiem
dirigent die
de diverse
smaken
van natuur
mens en
universum
uitstekend
kan traceren
en weet
welke wolken
de bak schaduw
moeten bevolken
voor een net
andere melodie…
Ultiem dirigent
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 ik heb lang
met huid en
ogen de
melodie van
het zonlicht
genoten
met wind
als ultiem
dirigent die
de diverse
smaken
van natuur
mens en
universum
uitstekend
kan traceren
en weet
welke wolken
de bak schaduw
moeten bevolken
voor een net
andere melodie…
Resonans
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
492 het is een levenskunst
om bij het ouder worden
in je hart kind te blijven
waar werelden elkaar raken
verbeelding schaduw tekent
in onderlinge samenhang
tot ze je uiteindelijk
naar de zilte oevers brengen
van eigen spiegelbeeld
hunkerend naakt en onbedorven
in de ziel van een stilleven…
ruimtelijke ordening
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 niemand neemt nota
van achteloos verblijven
de binnencirkel van een rotonde
de kromming van aarde
altijd en iedereen
is nog niet overal en nergens
de locatietheorie zegt van wel
ik schrik er niet meer van
de geest die een schaduw werpt
zelfs in het voorbijgaan
een geleding naar gebeurtenis
als ultieme plaatsbepaling…
LICHT EN SCHADUW, gevoelsrecensieverslag KapelConcert, OLVG, oost, donderdag 27 februari 2025
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 LICHT EN SCHADUW
bedden in de kerk
Wie het wit van 't ziekenhuisbed
van tijd tot tijd verruilt
voor het wit van de Kapel
overschaduwt zichzelf
Die licht zienderogen op
en ligt met zoveel meer
lucht & levendigheid na de Kapel
in z'n OLVG verbeteringsbed!!…
Aster*sken
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
575 Ergens in de schaduw van
het Al
Vertoeft het amoregoloze
Niets
Ontsnapt aan het moment
dat nimf Pandora
Haar brainbox opent en bloemgodin Flora
Het firmament bestrijkt met asterisken
in nucleo sterren planetoïden
Egoloos doorschijnend als
het Iets
Dat voor het mensdom achterblijft als Hoop
Op de verlossing in hun Wederdoop…
tussen adem en licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
294 ik tel geen schaduwen
die achter mij wachten
de dood
staat ergens
maar niet in mijn handen
ik draag het ochtendlicht
als een vraag
die geen einde kent
vrij ben ik
niet omdat ik ontkom
maar omdat ik kijk
naar wat groeit
naar wat ademt
naar wat nog niet is gezegd
en in dat zachte weten
dat alles beweegt
leer ik
niet te sterven…
een ogenblik
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
533 op de robuuste tafel liggen als
strohalmen zijn smalle handen
de vingers als verdroogde vleugels
in het bruin van zijn irissen
spikkels blauw grijs en groen
hij keert het hoofd naar het venster
een schaduw schuift over
het regenboogvlies
de atlasvlinder buiten aarzelt
een ogenblik…
Adem in mijn nek
hartenkreet
4.2 met 33 stemmen
2.997 Ze heeft vanavond geen tijd
Voor mijn ondoofbare verlangen
Ik leun op de brugleuning
Het loopt tegen middernacht
Ik kijk naar mijn schaduw
Aan de oppervlakte van de gracht
Plots zie ik een tweede schaduw
Een stem fluistert mijn naam
Voetstappen stoppen achter me
Voel haar adem in mijn nek
Warm en aangenaam
Ik draai me snel om
Ze legt…
DE DRINKER
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
989 Na sluitingstijd vindt men
soms nog een spoor van wie hij was
in de ranzige geur van zure wijn,
oude jenever en tabak:
een schaduw van een schaduw.…
licht en beweging
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
802 En daar tussen in
goddelijke handen
die spelen met het licht op jouw lichaam,
een regenboog van vlinders, schaduw van vogels,
een myriade van lichaam van vleugels en vreugde
draaien en duiken in een samenspel van liefde.…
Ons samen zijn wanneer we niet samen zijn
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
641 De nacht brengt de schaduw
van jouw kus.
In mijn verbeelding is het
als een vleug van heimwee
een plotselinge glimp
van het in elkaar verstrengeld liggen.
Het voelt als leeg wanneer mijn handen zoeken
en slechts een kale plek van kou ontmoeten.…
Augustus in een droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
550 kleine gebaren
blijft jouw geestigheid verwant
voordat zon de avond schaduwt
vogelen de nacht toezingen
jouw warmte tot mijn ziel verblijft
in augustus als zon over heuvels schijnt
blijf jij dan voor altijd wonen in mijn droom
onder de schaduw van die bezielde boom.…
ruimte en vertrouwen
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
697 in de schaduw van het licht
verscheen een vaag gezicht
gevangen door bramen en doornen
onduidelijk daar doorheen te komen
er was geen ruimte, geen plaats
enkel wat zwak maanlicht weerkaatste
die enge beelden geheel onverwacht
in het diepst van een zwarte nacht
zo speelden weerwolven en demonen
een kat-en- muisspel met mijn dromen
ik was…
Brusqade
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
682 De schemer valt gelijk een oordeel, zwaar en kil
over het land, waar elk in schaduwen gebogen
't stilzwijgend wachten voelt als schuld, een wil
verstard in't juk van tijden lang vervlogen.…
Op de vlucht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
443 Ik beweeg in stilte,
een schaduw tussen schaduwen,
elk geluid een waarschuwing,
elk gezicht een vraag:
zien ze mij?
De nacht is een labyrint,
mijn adem een geheim,
mijn hart een trommel
die sneller slaat dan mijn voeten kunnen rennen.
Ik droom van een thuis dat ik niet kan aanraken,
van een tafel, een stoel, een lach.…
Vol in Leegte…
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
21 In een ruimte vol schreeuwende kaders
loop je aan meesterwerken voorbij
het verfijnde beeld verdrinkt in de drukte
omdat de zachtheid van teder parelmoer
sterft onder de schaduw van machtheerserij.…
Liefde langs de waterkant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 in het dichte riet
verscholen, de schaduwen
van jou en mij, ik lig hier
kijk in je holle ogen, roerloos
ben je, onbewogen
achter ons het water, beweeglijk fris
onder ons het zwart van vlees
ik vrees de ochtend nog
het meest, de zon die
schaduwen langer maakt
de tijd die wegkruipt
naar het licht, ik nu
met mijn ogen dicht
jouw beeld…
Hopelozen....
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
849 iedere hoop
verliest zichzelf
in de weerspiegeling
van zilte tranen
reflecteert
het immens verdriet
in die eigenheid
van eenzaam zijn
zoekt als een schaduw
getemperd verlangen
de begeestering
van alle pijnen
overheerst
de hopelozen
aan hen behoort
de eeuwigheid
Die onmacht soms...…
verloren lach....
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.636 iedere lach
verliest zichzelf
in de weerspiegeling
van zilte tranen
reflecteert
haar immens verdriet
in de eigenheid
van eenzaam zijn
wacht als een schaduw
getemperd verlangen
in de begeestering
van alle pijnen
beheerst een leven
dag na dag
smeekt de toekomst
mild te zijn…
hemelvaart
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
2.030 daar waar de bomen
tot in de hemel rijken
zie ik haar
in het blauw
de zon omringt haar gestalte
haar hand in de lucht
ze wuift me vrede toe
haar schoonheid
is oogverblindend
mijn ogen tranen
van het felle licht
toch blijven kijken
totdat haar schaduw sterft
en zij voor eeuwig is…
Over zee
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.434 Een lichte bries
vervoert een speelse
oranje gloed
over een onstuimige zee
Schelpen rinkelen
bij windgetij
over het strand
met de golven mee
Een zwoele zomernacht
drijft op de klanken
der schone avondlucht
Terwijl een schaduw
snel verdwijnt
en in de schemer vlucht…
Voorbij is weer het begin
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.086 Of zouden ze de tijd weer delen en weten
en zonder woorden alleen in schaduwen bestaan ?
Dan zouden ze zijn wat ik droom
en altijd
verwens.…
Eenzaamheid
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.263 Je betreedt thuis, de stille trappen
Waar slechts je schaduw wacht
van je eigen gemaakte stappen
Niemand met je in de nacht
Een lege stoel met lege kleren
Geen ander spoor dan dat van jouw
Het alleen zijn al die keren
worgt jou als met onbreekbaar touw…
Zoveel met jou
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.958 Dragen mijn ogen me naar
jou dan zal ik blijven waar
jij
wilt gaan
met jouw ogen
als de sterren
fluisteren
en kijken met
onze ogen
waar we
eindeloos
met onze
schaduwen
dansen
en de liefde
en de maan
onze eenzaamheid
wensen…
verschraalde vlinders
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
715 nog voor ik iets kan zeggen
spuwt wind schaduwen
op mijn woorden
zwarte vlinders,
alom aanwezig, weigeren
te wenen, slepen zich voort
ongewenst
door de doorzichtigheid
van maandrift
ik sluit de nacht
en de wervels van
mijn slaap
de ochtend
brandt
jouw mond
vol waaien…
de wereld schuimt
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
940 de wereld schuimt
tot de rand
het leven schreeuwt honger
in koele objectiviteit
geef ik je gelijk
een dichter is
ook maar een mens
de zomer valt als
zweet op je voorhoofd
in koude van tijd
zit leven hoger in boom
het milde ruizen
in het vuil van schaduw…
Lichtte leven warm op
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
724 ik dropte schaduwen
je fladderde er
dwars doorheen
boomde wortels
groende bladeren en vond
je toch weer heel alleen
jij sprankelde
in kleine zonnestralen
lichtte leven warm op
ik was wit in zwart
aan het vertalen tot jij
kleurde toen ben ik gestopt…
afscheid
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
3.498 ik ving jouw kushand
met mijn ogen
en beantwoordde jouw zwaaien
met een zonnige lach
maar in mijn blik
leefde reeds de stilte
in de schaduw
van de dood
toen verlangen stierf
in 't weten
mijn hand had voor het laatst
jouw lieve lach
gespiegeld
in het kijken
van mijn ziel…