Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 87.995):

Op de vlucht

Ik beweeg in stilte,
een schaduw tussen schaduwen,
elk geluid een waarschuwing,
elk gezicht een vraag:
zien ze mij?

De nacht is een labyrint,
mijn adem een geheim,
mijn hart een trommel
die sneller slaat dan mijn voeten kunnen rennen.

Ik droom van een thuis dat ik niet kan aanraken,
van een tafel, een stoel, een lach.
En toch, daarboven,
zweeft de dreiging:
papier, stempel, badge —
mijn naam in een dossier,
mijn leven in een regel.

Slaap is een vreemd woord,
vertrouwen een gevaarlijk cadeau,
ik tel de ogen die me volgen
en de stappen die ik niet kan missen.

Ik besta in tussentijd:
niet helemaal gezien,
niet helemaal gehoord,
niet helemaal vrij.

Maar ik beweeg,
ik adem,
ik overleef —
een schim die blijft hopen
dat morgen nog een morgen is.