1957 resultaten.
Mijn dag en was niet oud genoeg
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.430 Mijn dag en was niet oud genoeg,
mijn hart en was niet koud genoeg,
dat zwaar de vlijme twijfel-ploeg
mijn vree niet breke ...
Zo schijn 'k (misschien der vreugd bestemd)
een vrouw, die, vreemder angst beklemd,
oneindig naait haar doden-hemd
steke bij steke.…
Ze kreeg haar zin niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 welke mijn baas hanteerde was een feit
als het mij niet lukte stal ik haar vraag
stelde voor de rollen om te draaien
in eigen- zelfreflectie te graaien
haar fermiteit kenterde ietwat traag
gaandeweg zochten haar ogen woorden
beet venijnig in haar rode lippen
slanke handen stonden op vermoorden
plots begon ze heen en weer te wippen
twijfel…
Matrix van de ziel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
574 gedempte dauwdruppels, beleving
in het perspectief van ons tijdsverschil,
beeltenissen die geen twijfel overlieten,
osmose van kwetsbaarheid, een weg
die zichzelf verder droomde in een
gedicht in de matrix van de ziel.
Liefde is kristal, het prisma breekt het licht
en vervalt tot breekbare kleuren.
Vergilius…
Een mythe?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 gesmoord in twijfel en
maakt subjectief, dat
pad alleen te gaan over
een naakte pagina van
het laatste hoofdstuk
waarin we werden getroost
steeds door een andere lief,
eeuwen geluk op perkament
wordt soms een mythe,
maar altijd cursief,
wat niet vergeelt.…
Merel
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.003 op een dag zo licht en zo hoog
aan de hemel dat je denkt, er is
geen reden om binnen te blijven
en te gaan twijfelen, tekent
met een droge tik van de tijd
een ster in het venster de
helderst denkbare nacht
en een merel in het gras
een vogel voor de kat
plots zit er een barst in ons
geheugenverlies, het huis waarin
wij verloren gewoond waren…
Opvaren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Verder dan uw eeuwige twijfel.
Voorbij uw zure onverschilligheid.
Vaar dus maar een beetje op ten hemel:
dáár huist het Vuur dat ons de toekomst wijst!…
passie
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
810 maar werkelijke liefde ken ik niet
waar iedereen zo quasi-vanzelfsprekend
haar schoonheid roemt, extatisch, hartenbrekend
daar twijfel ik en merk een licht verdriet
jaar in jaar uit doorkruis ik haar gebied
klaar wakker om met uitgestrekte armen
naar haar juweel te reiken, haar erbarmen
zwaar is de terugtocht, grijs is het verschiet
spaar…
dan uit het niets
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
430 zomaar het gevoel ontvangen
van gemis, de uitkijktoren van vrede
het bouwwerk van Babel, weten dat de hoogte
het werkelijke leven ontwijkt
laat september, de zomerschermen wijken
voor de wallen van herfst, mijn hart wil schreien, doch
nu mijn twijfel zich ontfermt over bijbelse
vaardigheden voel ik ruimte
het hoofd vol stemmen wordt lichtelijk…
De kleine dingen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
686 Langzaam loop jij op mij af,
Knuffel van gemis,
Doet twijfel verdwijnen,
Argeloze aanraking,
Brengt onvergankelijke gevoel met zich mee.
Teder beroer jij mijn wang,
Liefdevolle kus,
Bezegelt de liefde,
Hartstocht verhit mijn aderen,
Als een onsterfelijk vuur.…
Dansen met Woorden
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
676 Waarvan ik hoop dat elke would-be dichter
in de beslotenheid van zijn of haar
cocon van droombeeld, wanhoop, woordgebaar
doordrongen is, als ware taalopzichter
is dat de stroom van zijn of haar gedachten
gevoeld, gedeeld wordt door een andere ziel
op 'n andere tijd en plaats op 't wereldwiel
wiens leed of twijfel 't schrijven kan verzachten…
Het lege nest
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
672 is veel te ver geopend
Nog eenmaal fietsen wij naar zee
De lage zon legt heimwee op de wegen
De kinderen zijn gelukkig groot
Ons leven is voorbij gevlogen
Een trein die voortraast naar de dood
Straks mogen we het glas gaan heffen
En toasten op een rijke oogst
De nieuwe vrijheid die ons werd geschonken
Maar bij de zee wacht ons de twijfel…
Weerspiegeling van de nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
688 Getuige iemand die zonder vrees en twijfel schaamteloos door het leven walst.
Net als een ieder ander "zonder geheimen"…
Context ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 opveegde voor je ziellepartners
weer herhaald op een andere morgen,
wachtende op de teksten die je brak
in het samenkomen tot een gilde,
waarin het nog ongeboren kind van
taal nog rust in al haar chromosomen,
onkwetsbaar over al het geschreven leed,
zal het zwijgen over ongeboren dromen,
die je uitsprak met spijt, vergeet
alle twijfels…
Hartelijk leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Leven, dat ooit spontaan ontstond,
menen zoekers die nog twijfelen.
Leven, geloven goedgelovigen,
dat een verdienstelijke schepper,
ons ooit van ganser harte gaf.…
Moeilijk is het niet.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
533 Twijfel valt,
telt,
de muziek,
het verlies,
van geboorte,
van spelonken,
neigen,
een neigen,
oorverdovend trekt de stilte,
ik verberg,
mij, het,
zij, Zijn,
lichaam, ziel,
of ik het ben,
is niet de vraag,
of ik het ben,
is plotseling de vraag,
melodie in ontkenning,
schrijft het woord,
roest wappert, fier,
tentoongesteld…
Vreemdganger
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
603 dat ben ik
even vergeten
Een briljant stel
waren we niet
strijd en twijfel
vlochten ons samen
dreven ons uiteen
Zoveel later
trok je de deur
laf achter je dicht
soms laat je je even zien
als in een schimmenspel
ik voel me verlaten
kan het zere missen niet aan
jouw straffeloze ontrouw
beroofde me van mezelf
van wie ik was…
daags na Valentijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
366 op een plek als deze
waar ik vrijwel dagelijks
de kans krijg ze te lezen
tussen verdichte regels door
maar daar doe ik het niet voor
met alleen mooie zinnen
houdt hij mij niet binnenboord
om mij werkelijk te scoren
moet hij mij ook willen horen
moet hij mij ook willen voelen
moet hij mij ook willen zien
voor wat ik waard ben
en de twijfel…
Onderweg naar niets en nergens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
348 in mijn rugzakje
alsof er een heks is die met me wil praten
zonder hevige angst of ernstig overdrijven
“kom pacifisten laat uw roep
nu horen, het is belangrijk
in deze barre werkelijkheid”
begint de brief voorzichtig
en dan wanneer ik eindelijk de rivier bereik
zie ik een gezicht verschijnen in het dodenveld
probeer ik mijn diepste twijfels…
Schijnbeweging
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
397 De klok tikt de twijfel binnen.
Je staart naar de scherven van een plan,
vraagt je af of dit het moment is
waarop alles kantelen kan.
Men noemt het vallen,
men noemt het verlies.
Maar de grond is slechts een startpunt,
als je er zelf voor kiest.
Want mislukking is een fabeltje,
een stempel van de zijlijn, onterecht.…
paradox
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
170 er zijn eeuwen in mijn jaren
overgegaan naar kleine
telminuten die telkens
iets van me nemen
een beetje leven die in
zorgen de twijfels aan
mij gunnen, de stap
naar het overgaan
in rap tempo
versnellen
toch heeft het ook iets
gegeven, een paradox
op het voorgaande, een smiley
met vele gezichten en duimpjes
die zich verzetten tegen…
Eenzame
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.189 Doet hem twijfelen.
Wie is hij?
Waarom is hij?
…
Zwijg!…
Kom terug
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.114 wanneer de nacht dwaalt over het land
en de rust zich verloren waant
fluistert er een stem, dor en schraal
kom bij mij
waarom moest jij heengaan
naar een land van twijfel
kom bij mij
in de winter vrees je de zwarte leegte
in de zomer schuw je de gele gloed
in de herfst treur je het sombere gevoel
wanneer de mantel van de nacht zich sluit…
Kijkend uit het raam
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.212 Kijkend uit mijn raam
bedacht ik me voor even
hoeveel ik al voor je voel
me aan jou wil overgeven
“Gelukkig” was ik ook alleen
maar het lijkt allang geleden
zomaar was je om mij heen
zoveel voller nu mijn heden
Ook al is alles nog zo pril
en laat twijfel mij soms nog rillen
je liefde maakt me rustig en stil
ik zou niets anders meer willen…
de gedachte
hartenkreet
2.2 met 22 stemmen
6.135 menig hindernis die wacht
Die ieder op zijn levenspad ontmoet
Die hij moet leren overwinnen
Beslissingen van kwaad en goed
Van stoppen, doorgaan of beginnen
Jong geleerd is oud gedaan
Zo ging het alle tijden
Maar deze tijd geldt
Ook voor oud geleerd
En voor het leiden
Naar een toekomst in verdraagzaamheid
Een hartenkreet
Die echt geen twijfel…
poëzie
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.301 verliezen in elkaar
en fluisterende regenmuziek
in plassen ritmisch ruist
als brandend water onder
rijzend maanlicht flikkert in zichzelf
als glans je ogen bedekt
en tranen opwellen in het donker
als voeten je sporen volgen
en straatstenen tijdloos treuzelend
je vervoeren naar wie weet waarheen
als iemand je lippen zoekt
en teder je twijfels…
Met 't vlossig deksel was de wind aan 't spelen
poëzie
3.1 met 16 stemmen
1.448 Ja, straks begrijp je, zelf in duisternis,
Niet meer, wat onder en wat boven is,
En twijfel je in wiss'lende kontemplatie,
Of soms de Melkweg is een rodelbaan,
En of je in sneeuw'ge nevelvlek ziet staan,
Beneden, ver, een blauwe konstellatie.…
Beroering
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
4.118 veilig is
Het is volgens mij een gewoon gebruik
Je handen te laten rusten op haar buik
Het is niet eng zegt ze en ik sluit mijn ogen
Maar bijna direct merk ik dat ze heeft gelogen
Want vlak onder het oppervlak
Beroer jij mijn vingers met veel gemak
Nu pas realiseer ik mij dat je leeft
Groeiend door wat jouw mama je geeft
Lieve kleine twijfel…
Geef jezelf toch
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.479 Soms ben ik de gelukkigste man op aarde
maar soms ook twijfel ik weer aan jou
Dan voel ik één of andere blokkade
je herstelt je meestal wel weer gauw
Maar toch blijf ik denken dat af en toe
je in gedachten terug bent bij hem
Als je enigzins twijfelt lieverd
trek dan nu nog hard aan de rem
Overdonder me met jouw liefde
of ga terug en laat…
Tussen de rozen
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.053 Geboren onder de zon
gaf jij mij de mooiste roos,
ik bloeide zo uitbundig
dat ik mijn twijfels overwon
Slapend onder de nacht
begreep ik het geurend beminnen,
ik verdronk zo in jouw armen
dat ik droomde diep van binnen
Ontwakend onder de maan
kwamen de sterren los van de hemel,
jij dronk zo van mijn huid
dat ik danste door jouw naam…
Schoonheidsbeleving
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
2.251 Ik hunker naar contact met haar
en twijfel, doch besluit het maar te wagen
om luid het nieuwe versje voor te dragen
en dan te wachten op d'r commentaar.
Ik start: 'De paarse hei is wondermooi'
en zie tersluiks, dat zij bekoorlijk lacht.…