19025 resultaten.
De verloren zoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.128 En dan ineens is ze daar weer, de onbarmhartige leegte.
Want dat is wat hij achterliet, toen hij ervoor koos om alleen te gaan.
Alle banden verbroken, van iedereen gescheiden
behalve van zichzelf, maar ook dat is maar de vraag.
Niet begrijpend en onbegrepen zocht hij zijn weg in een wereld
die niet de zijne was. Geen vader, moeder of zus die dat…
DE VERLOREN VROUW
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.009 Een grauw verdriet is in mijn ziel begonnen,
De dag is triest en vol onduldbaar wee...
Ik weet het nu: 'k heb mij te laat bezonnen,
Geen deelt mij ooit meer van zijn deernis mee.
Vroeger ben ik mijn eigen zelf ontronnen,
Wellust verkoor ik boven zoele vreê.
En thans, helaas! ik geef mij laf verwonnen:
Ik ben een wrak op zwalpend-zwarte zee…
Verloren hart
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
775 Op zoek naar mijn verloren hart
ging ik de lange weg terug
naar het waarom en hoe
en wat en waarom toch ik
tot ik ten langen leste besefte
dat de antwoorden uiteindelijk
niet in het verleden liggen
maar in het nu en straks
nu vestig ik elke dag records
beschouw alles zo veel mogelijk
als nieuw na de dag van het verlies
hoop op den duur…
Verloren woorden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
619 Natuur geeft nimmer op
geeft inspiratie die hij mist
in de schaduw van de boom
liggen zijn verloren woorden.…
Verloren dochter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
803 Mijn grote dochter, zo boos, zo kwetsbaar,
Jij stoort je zo aan mij.
Is het omdat je soms de waarheid niet aankan,
Of is het om het persoontje mij.
Je ziet de zaken soms zo anders,
En wil ze soms niet zien,
Vaak ga je dan goed kijken,
Waarom dan niet bij mij.
Je weet, ik hou van jou onvoorwaardelijk,
Is het daarom dat je mij kwetsen kunt…
verloren taal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 vergeten taal
maar mijn taal
er zijn nog
een paar sprekers
die dit of dat
kunnen zeggen
over de zonsopgang
of over een dochter
die naar school gaat
en de taal van haar ouders verliest
het brandt in haar hart
nog maar een paar sprekers in die taal
nog een enkeling die 'vogel
in bergen' kan zeggen of ik hou van jou
'aan…
Verloren schoonheid
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
566 Niemand zag haar schoonheid
die was achtergebleven in haar spiegel
ze had hem nooit meer afgenomen
alleen de uitgedroogde tandpasta zat er op
's nachts liet ze dromen niet meer toe
en van slaap werd ze alleen maar moe
ze was nu als een oude krant
niet nieuwswaardig.…
Droomde je verloren
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
632 ik zag verliezen
in je ogen
meer dan afscheid
in je blik
woorden sprak je
licht gebogen
onder hun
betekenis
je hand gaf kou
je groet verwees
naar kilte
zwaaide weg
ik draaide
bij de hoek
je was er nog
een vage vlek…
Verloren keuzes
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
489 Een lach,
een traan,
de dag voorbij gegaan,
een huid,
geen wil,
dat maakte het verschil.
De pijn die je verliest,
is dat waar jij voor kiest,
een keuze zonder haat,
of is het al te laat?
Het vervolg,
heel rationeel,
soms is het mij te veel,
ik kan niet,
ik wil wel,
maar soms toch wat te snel.
Het verlangen in mijn…
Verloren lopen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
446 in een wereld die veel te groot lijkt
brengen zevenmijlslaarzen jou, door een bos
grote takken vermijdend
ookal lijken ze nog zo groen
de plassen eronder zijn niet minder diep
noch de gevaren die erin schuil gaan…
Verloren dagen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
521 dat
groen opnieuw geboren wordt
ze ziet niet om, graaft dieper
trekt brede voren in het land
plant haar voeten tussen de regels
en poot piepers in het rulle zand
kijk, ik heb ze allemaal op een rijtje
het is de wereld, de wereld draait door
zegt ze, en even zie ik in haar ogen
weer het licht van wijsheid, groter
dan de dagen die zij verloor…
Verloren tijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
771 soms breekt
stilte scherven
uit de tijd
kartelen de
randen gevoelig
tot onenigheid
in samen
lijmen blijft
het schrijnen
waar is stilte
wie geef jij
verloren tijd…
Verloren hoek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 waar de weg steevast kwijt is
en de einder overal eender
een naamloze leegte
in de vouw van de kaart
waar platte aarde zich krult
tot verre niemandsbomen
zodat stilte verzwijgt
in de richting van voorbij
probeer te keren…
De weg verloren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
390 dat ze slingert
en eindeloos lang
doet de één glimlachen
het maakt de ander bang
schaduw glipt door beider handen
haar omarmen heeft geen zin
stilzwijgend vervolgen zij hun reis
van het einde naar het begin…
Vriend verloren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
603 Ik ben een trouwe kameraad verloren,
wanneer nodig was hij altijd bij de hand,
in zijn inkt werd menig gedicht geboren:
op het papier bleef hij de heer van stand.
Zijn vulinktpotje blijft ontheemd achter,
zij zal zijn grote dorst nooit meer lessen.
Verdwenen van de poëet de stille wachter
van zijn woord.…
Verloren liefdes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 Hoe vaak, liep ik,
een akker zo bezaaid met zomers,
waar de zwoelte mij verloren,
ruisend namen vol van warmte,
had beloofd..
Ik heb ze,
gekoesterd.
Ze gedragen,
zo ver als ik maar kon.
En zelfs,
in de luwte van de schemer,
hun gloed gevangen,
waar het laatste restje, nu nog,
in het flonker van mijn nacht verschiet.…
Verloren lopen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
482 verloren lopen in onheilspellende nachten
waar de dag geen vat op lijkt te krijgen
hongert het hart naar hetgeen
ongeschreven verder kabbelt
struikelend over een grote leegte
aan het begin van de doodlopende weg
roep jij : ' mijn hart is blind '
stug loop je door net zolang tot
jij jezelf tegenkomt…
Verloren en vinden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Een dag zonder iets van jou te horen
voelt als bruin brood eten, zonder enige volkoren,
als een stadje zonder toren,
als een zee, waarin een schip verloren,
als een tandarts zonder boren,
als mist 's morgens zonder ochtendgloren...…
WAT WE VERLOREN
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
380 daar sta ik en geef mijn
pa het gebroken klompje
onschuldig gehuld in een
drollenvanger ooit van grote broer
nog te ruim voor mijn kinderkontje
een ijzerdraadje er omheen
en mijn klompje is er opeens
een heel bijzondere een
daar fiets ik zusje achterop
naar de 5 mei optocht
in het dorpje verderop
een hoogtepunt in
ons eenvoudige bestaan…
VERLOREN ZOON
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 kom je even langs heel gewoon
nee jij bent niet echt verloren
ik ben jouw niet kwijt
jij bent ooit slechts
in gedachten geboren
niets is er dat ik ons verwijt
alles in het licht van twijfelachtigheid
over wel of geen spijt…
Hoofd verloren....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 Wie heeft
niet eens
zijn hoofd verloren
Blies
-in de geschiedenis-
hoog van de toren
Dacht zich
ver boven twist
en van het volk handgemeen
De beul
zou niet meteen
de kop van de romp scheiden
Eerst....…
De moed verloren
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
475 In deze donkere nacht ligt ze peinzend wakker,
haar gedachten gaan uit naar de vorige dag.
Had de wind haar gisteren maar geholpen,
maar door het suizen van de bomen
kon ze de woorden niet verstaan.
De nacht duurt zo lang en ze is bang,
had ze maar handen die konden praten,
dan zou ze misschien haar zelf kunnen troosten.
Nu weet ze niet wat…
in verloren minuten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
610 zacht kruipt
de tijd
je verzuipt
in mijn wachten
ik wil je raken
contact met je maken
krijg geen gehoor
bel je maar weet dat ik stoor
even je stem
warmte die ik ken
een lach voor verkeerd verbonden
ik heb je eindelijk gevonden…
Ons verloren paradijs ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 misschien een utopie als vruchtbaar land, waar een andere
kiemzucht uit ontstaat, met een overlevingskracht nog
kwetsbaar, maar in tijd sterker dan verwacht, als je daarin
gelooft blijf je uitverkoren, zelfs in een verloren paradijs
moet je het verlies nemen, al komt er veel voor terug, een
om met elkaar in creativiteit en duurzaamheid te delen…
Verloren in stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 in stilte fluistert de wind
dartel vogeltjes gefluit
melodieën kwetterend
bloesem bloeit
lente vandaag
ingeluid
in 't eindloos ik
geniet van zonneschijn
vragende gedachten
mijmering
kleine preveling
stralend zonnelicht
onzekere, donkere nachten
onzekerheid op het nu gericht
houdt de crisis mij op afstand
vrijheden ingekaderd
ieders…
Een vriend verloren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
663 Elke dag mis ik hem,
in m’n dromen hoor ik soms nog z’n stem.
De klap kwam hard aan,
om de minuut voelde ik een traan.
M’n klasgenoten zaten om me heen,
dat het logisch was dat ik huilde, wist iedereen.
Ik had veel verdriet,
soms wist ik het ook even niet.…
[ Mijn verloren sok ]
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
528 Mijn verloren sok
is terug bij zijn maatje –
lepel-lepeltje.…
verloren hoekjes
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
798 foto gemaakt van een
ogenschijnlijk verloren hoekje
waar de meeste mensen
haastig aan voorbijgaan
het willen zien
de tijd ervoor nemen
en vastleggen voor later
al die vluchtige dingen
even vasthouden
meer is het niet...
maar tóch…
Verloren vrijheid
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
609 de dagen veranderen
zolang corona niet verslagen
kan worden
ons tot een ongrijpbare
vijand geworden die als de schaduw
van een donkere wolk de hemel bedekt
de dagen veranderen
zolang corona niet verslagen
kan worden
als in een oorlog die
niet is verklaard
in gehoorzaamheid aan elk bevel…
De verloren tuin
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
812 uit het verleden
komen beelden van een gelukkige jeugd,
herinneringen aan weelde
Een beschreven blad dwarrelt
om zijn bestaan, echter meer ruimte
brengt ook onzekerheden wanneer
het vraagt om houvast los te laten
Bomen omgaven mijn ouderlijk huis,
in onze tuin liepen kronkelpaden
vol met bladeren en geborgen verhalen,
echter verloren…