Alle inzendingen over verstild landschap

2333 resultaten.

Sorteren op:

Krijtlijnen van talent,

netgedicht
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 678
Te schrijven over geloof en waarheden, dichters ze nemen het brein in beide handen, verwoord kaarsvet lekt op tafels, waarmee papier is bevlekt, in de kantlijn van verstilde melancholie en beheerst verdriet, omfloerst door glorie als we de nacht weer doven, tevreden achterover leunen, alsof we daarin zelf geloven, te steunen op een…
pama14 maart 2010Lees meer >

Cocon

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 511
Met z'n poten had de morgenspin me in de nacht besprongen met haar tranen ingesponnen verstilde lijnen van geronnen uren, verzonnen in krap gemeten tijd,ongeduld bleef aan me kleven, een keurslijf wat de toekomst bleef verzuren waarin het bloed niet wilde stromen om het gewicht te wegen, verder dan de vaste pijn, verleidt tot eerder…
pama24 april 2010Lees meer >

l'espoir de vivre

netgedicht
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 697
we begaan nieuwe paden als goede vreemden zo is het althans te benoemen als emotioneel ontheemde hoor ik jouw gedachten enkel zoemen in wolken van ont-moeten of die blikken van verstilde diepte op de vlucht voor aards boeten iedere dag is gebouwd op verleden van ver terug soms als restant van heden morgen wordt gebouwd op…

Anonieme man

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
Ik stond stil met mijn fiets, als een schim, verstild als een zombie voor zich uit starend, naar een vrouw die haar kind de melkfles gaf, ik dacht, waarom niet je bolle borst, leeg?…

Mijn Lindeboom

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
zou laten vallen ach, ik was nog net zo groen als de nieuwe lenteblaadjes van mijn linde die nieuwsgierig lonkten naar de zomer hij wist al mijn diepgewortelde geheimen dagelijks aan hem toevertrouwd ook toen ik daar vastgebonden en alleen het vuur mij hoog aan de schenen stond en het geruis der bomen mijn geschreeuw machteloos verstilde…
Roisine24 november 2011Lees meer >

De dood en het leven

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 700
Dat je geen spijt hebt en geniet en elke dag als "gift" beziet, dat maakte dat die kille angst voorgoed verstilde. En als het klaar is, is het klaar en wacht mij boven een onthaal, van wie ik liefhad en verloor; ik weet: zij zijn er allemaal.…
Zeni26 januari 2012Lees meer >

Reis door Jordanië

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
Gebroken tempels en verstilde theaters spreken altijd nog naast Oosterse paleizen van Romeinse heersers. De bergen zijn vol stapels huizen, die ogen als woestijngrond. Puffen en zweten in de bouwvallige stad, waar eens fonteinen hoog en nevelig spoten, woelig leven verfristen.…
Han Messie15 september 2012Lees meer >

Dromenmaker?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
Waan ik mij in de groeve van mijmeringen, uiteindelijk op glad ijs en in een labyrint van goede bedoelingen – die hieraan voorafgingen om alle moed te plaveien, verstild het zwijgen in een wereld van gezapigheid, ben ik het doel en beloofde paradijs alweer voorbijgeschoten. Illustratie: Marion Ferno…
Pama11 oktober 2012Lees meer >

Eemland

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 734
Zo is het in de jungle dat verstilde winterwei hem heugt. Zeker weten, zijn natuur ligt in het Eemland van zijn jeugd.…

Amazing Grace

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 653
Het was de jongste die het laatst verstilde. Dus al met al kwamen er dertien kaarten in een bestek van pak weg zestien jaar. Voor mij evenzovele kerkhofvaarten met steeds de zelfde deun rondom de baar.…

Weerzien

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Ik pelde de jaren één voor één uit hun schil draaide elke maand om hun as Terwijl de tijd rozen baarde vroeg ik me af waar jij was Intussen hebben wij Abraham gezien En sjouwen moeizaam ons verleden argeloos tussen twee popsongs door het zonnige terras van Badlust op Tussen bier en wijn keken blauwe ogen ogenblikkelijk verstilde de tijd…

Witte huiskerst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 803
Blazende kou, winters duister omvamen het verstilde, doch graag bezochte landgoed, schenken sterk verlangen vol blij gemoed: weids gerecht, dat ieder mag betamen. Keukengeuren verspreiden zich zwevend over alle tafels, door knusse hoeken, houden eet- en drinklust gezellig levend.…
Han Messie28 november 2015Lees meer >

Najaarsbericht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
beurtelings spijt Een haveloos hart als hete radiator Jaagt meer dan lucht in stelling Zo ziet mijn radeloze commentator Elke beweging gemeten in spelling Autoriteit blijft wit En aan de zijlijn op verzoek Geen vlam raakt aan de pit Een verhaal is ook niet het boek Schemerend in het najaarsspoor Rust de tuin ommuurd Thuis geeft verstild…

In de kantlijn?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 367
Waan ik mij in de groeve van belegen mijmeringen, begeef ik mij uiteindelijk op glad ijs, labyrint van goed ogende bedoelingen alle moed te plaveien, verstild het zwijgen in tumult van middelmatigheid, ben als doel het beloofde dichtersparadijs alweer ver voorbijgeschoten alles vermeden met het krijt van schone schijn, als dicht-lakei…
Pama26 mei 2019Lees meer >

Ondeelbare tijd?

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Berusting zucht uit de geur van vers gedolven aarde, houdt het verstilde hart omhoog, onophoudelijk stroomt bloed door de navelstreng van onze kindertijd, gedragen door een fakkel van verdriet als lopend vuur in een kinderhand ontstak, blijft gloeien in de as, wind en regen, daar zijn schuilplaats vindt, pijnlijk lang verzwegen…
Pama10 juli 2019Lees meer >

Wakkere dichters

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 436
Wakkere dichters die in mij leven, in het holst van verstilde nachten, ontwaken, en leven dankbaar op.…

ZENDING

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
Ondanks tegenspoed gaat het beoogde voort, als luide donder of verstilde zucht: een onvermoeibaar, steeds rondstrooiend woord. Door de werkersgedachten stroomt vrije lucht, bezingend hoe achter de moeite licht gloort, dat onbekend leven genezend tucht.…
Han Messie29 december 2020Lees meer >

ONGEMERKT

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Zijn schouwen en denken dalen zacht neer, gaan door de wereld als verstilde geuren, vaak door niemand begrepen: de grootste eer!…

ZUYLEN

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Het alom kleine krioelende leven geeft zang aan oude en jonge graven, die verstilde geschiedenis omgeven. Denken en doen kunnen door elkaar draven; druk bestaan en rust mogen zich geven aan de reis naar onbekende haven.…

ORANJESTAD

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 564
In straten van vrolijke beleving wenken lampenslingers, levendig verstild, de geldbeurs der zorgeloze feestviering.…
Han Messie25 november 2022Lees meer >

HANDWERK RAADT

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 437
De wollen kunst houdt zich nietig en verstild, maar kan tot geweten van velen spreken, blijft in Bommelverhaal een vraagteken.…

Pasen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
Dan hoor ik op – een nieuwe naam – en lach verstild. Jij noemt mij kind van Lazarus dat windsels draagt. Geen dode meer, die niemand mint en nergens gaat. De zon breekt door. Uit: ‘Dichter op de huid’, Christian de Valk Uitgeverij Elikser, Leeuwarden…

FABULA

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
Klinkt hier ergens het verstilde gedruis uit toverwoorden van de Eftelingfee? Poolijs en woestijnzand gaan samen mee achter geheimzinnig oerwoudgeruis. Terwijl je aan een kleine tafel zit, zwerft steeds adem van heel de aardbol rond, neemt zachtzinnig van de wijde zaal bezit.…

Berusting in Hoedanigheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 356
In die verstilde berusting vind ik troost — niet te koop, niet te bewijzen. Een plek om op te rusten, waar zelfbeschikking zich toont als waardigheid.…

Aarzelend schijnsel

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 293
In haar zwijgende en verstilde kring lag het gras in weerloze ontvouwing. Het licht reikte verder dan de tijd vermocht en zweeg waar het waarom vergeefs om zocht. Een kleine lamp. Een bundel. Nauwelijks meer. Klein en onbedoeld terneer. Het waarom ontvouwde licht.…

ook nu is het morgen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 174
iets in mij geeft aan, ongevraagd doch wel gewild dat vandaag steeds meer morgen in zich draagt het is geen voorspellen doch beweegt zich enigszins als verstild en toont zich ritmisch op en neer, doch gelaagd…

Over de heuvel

gedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 9.957
Ze beweegt als een astronaute die het landschap in kaart brengt. De lucht buigt voor haar passen. Ze maakt een tunnel van de wind rekt het uitzicht op en de weg voegt zich vanzelf naar haar gang. Een aanhangwagen vol sneeuw rolt voor haar voeten de helling af.…

TOSCANE...onvergeten streek

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 684
Het zijn de kleuren van het wonen het oker en het blozend rood Het is de geur van versgebakken brood en pizza uit een hete oven Het zijn de kruiden aan berm kant van holle wegen Het zijn de bomen in bloei in glooiing,op hoogte bij malse regen Het maakt me verwonderd en verlegen in deze onvergeten streek.…

Afnemende kinderlijkheid

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
Wijds landschap waarin touwen door woorden gebonden een witte roos in taal opnemen. Zo slepen tergend langzaam traag touwen de woorden witte roos voort. Verloren nu in holle stemmendraperieën. Afnemende kinderlijkheid. Asfaltbravoure nam beiden over. En haar mastodonten geweld walste deze woorden weg.…
Rob Arbouw11 februari 2011Lees meer >

Verenigt U

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 523
Achtergelaten op stranden En op elke denkb're plek Elders in het land Soort zoekt soort Tot eind'lijk 1 mens besluit Dat het zo niet hoort Hij ruimt het daaglijks Op met eigen hand Uit eigen vrije wil En ziet dat Achterlaten zooi Steeds meer in Dan naast de bak Belandt - Nederland Leert, en langzaam Wordt het landschap…