4766 resultaten.
Raap ik schaduwen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 geboren
waar jij en licht
jullie eeuwige
passe de deux dansen
raap ik schaduwen
die warm van de zon
roder kleuren om en om
ik leg de avonduren
in een ronde mozaïek
bekleedt zo de aarde
tot wij aangeland zijn
bij de nacht waar alles
in zwart wordt verpakt
je lacht streelt mijn
huid met een handvol
maan waarin geel
de bruine gloed…
In het hart van mijn moeder bloeit een tedere kersenboom
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
3.218 Verblindende liefde stroomt door haar bloed
Geeft haar kersenkinderen een witrode gloed
Door haar sap mengen dromen, geheimen, verhalen
Er vaart een klein meisje in mee
In haar kruin ruisen duizend talen
En verlangen naar de zee
Langs haar stam waait een eeuwenoude wijsheid
Langs groen en knoesten en mos
Door haar bladeren huilt het afscheid…
De brandweerman
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
2.663 Rook vult plots het hemeldek
Een rode gloed verlicht de stad
Geschreeuw klinkt op, sirenes gaan
De vlammen slaan een hittegat
Gegil, gekrijs, een kinderstem
Alleen op zeven hoog
Sensatielust verdwijnt, een harteklem
Plots mededoog
Daar komt hij dan, de brandweerman
Een helm en een leren pak
Een ladder die gans reiken kan
Tot boven aan…
Retro-vader
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
2.200 Hij sprak nog vaak van vorstverlet
en over de warme gloed
van een briket
vroeger was het leven zoet
hij had nog haar en droeg een pet
In de vrieskou ‘s morgen buiten
is de pomp weer vastgevroren
op de ruiten
kristallen rozen, zonder doornen
een boerenkiel met losse duiten
Ik zie hem nog de houtjes hakken
stapels naast de kolenkit
balkenbrij…
HOERA HET IS EEN MEISJE
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.870 Tegelijk met de sneeuw neergedaald
Tegelijk met het kerstkind geboren
Zacht gegleden in ondiepe voren
Lang naar wittebrood heb ik getaald
Tussen gloed, dennennaalden en licht
Vreugde nu na een lange tijd rouwen
In mij honderden, duizenden vrouwen
Op het matriarchale gericht
Kind aan herberg ooit, Bethlehemstal
Voel ik hoe ik totaal samenval…
zonnebloempit
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
808 jouw geel oog moet nog open
het volgt de boog van de bal
broeierig licht dat een blikveld vult
eenmaal ontloken verstart jouw stengel
dan wijs je met knikkend hoofd
naar de gloed van het oosten
moe van woeste snavels en stof
ik proef jouw pit in brood
je glanst op een rooster
droog wentel ik je
in een jas van meel en zout
je kan…
Tropen Jaren
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
932 Visioenen van jou en
de gloed van je haar, je glanzende kus
en de gratie waarmee je
je handen bewoog.
De minaret klaagt, van verre,
een flardende litanie
die mijn zinnen bedwelmt en mijn
borst dreigt te scheuren:
Waar het kromzwaard
van je hartstocht me doorkliefde,
gaapt nog steeds
een gruwelijke wond.…
dagsluiting
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.211 Geluiden van de dag
verstommen bij het
vallen van de avond
late zon straalt nog even
haar gouden gloed
gedachtenstromen
ontlokken zich
aan m'n gemoed
onzichtbare wind
wiegt de takken
als een moeder met haar
pasgeboren kind
vogels geven hun laatste
lied ten gehore
die als een symfonie
klinkt in m'n oren
de maan schijnt
als een glinsterende…
Het liefst
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.435 Het liefst stapte ik met jou
op een vliegtuig of ging ik met jou op een boot
Alles achter laten voor een nieuwe carrière
ouwe beslommeringen in de goot
Op weg naar een nieuwe tijd, met nieuwe kansen
we kijken niet meer om alleen nog maar vooruit
Op vleugels naar een nieuwe toekomst
in de verte schijnt een nieuwe gloed
We gaan door alle barrières…
appels in het licht, zo zonnelief
netgedicht
3.8 met 59 stemmen
10.221 en plots begon het te waaien
heftig
alsof aarde en hemel
antwoord gaven terwijl
ik slechts
de stilte kon herhalen;
gedachteflitsen, te ver van lippen
om te baren, ontelbaar
hoog, de appelbloesems
in het bestaan van
lief
hart en zinnen
het gezicht van een meisje
van wimpers, wangen
druppelend tussen de gloed…
Zwijgende oceaan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
566 Gezwegen, naast je in het bed,
zag ik op je slapen, het bewijs
van het kloppen van je bloed,
een oceaan van gloed, waar eb
en vloed tot elkaar komen, om de
hemel op te rapen in je dromen, om
in je adem samen te vloeien, in een
tijd die niet bestaat en op kousenvoeten
verder gaat,vermomd zich met de
uitgeworpen kleren op de achtergrond,…
Het stenen liefdespad
netgedicht
4.6 met 44 stemmen
2.191 De wereld staat in vreemde gloed,
jaloezieën schakeren de geborgen liefde
dat eerder zo rijk en grenzeloos licht
het gebrandschilderd raam bescheen..…
LATE ERVARING
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
499 De lange levensweg
loopt reeds spoedig ten einde
is een breed bezadigd zandpad
door een tevreden heideveld
zacht avondrood
geeft de vroege schemer
en de paarse struikjes
warme gloed van berusting
terwijl de eeuwige einder
in vaag vragend grijs ligt
plots kringelt een kleine dwaalster
fel brandend over de grond
schenkt dit leven een verrassing…
oud papier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
833 De dag loopt naar haar einde
Woorden reflecteren op de wand
Het kleed beroert de letters
van de uitgelezen krant
Die oud en moe is van het nieuws
en veel te gul verslonden
Ik pak het dagblad van de vloer
en zwijg met al mijn monden
De rode gloed van de avondzon
slaat een bres in mijn gedachten
Een borrel staat al koud en
vol geduld op…
zilt op de wonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
621 om te verzachten
tussen het deinen van het gras
laat ik verdriet mijn bodem zien
ik weet heel goed wat is en wat was
wat zeker is en niet misschien
tegen de zilte wind loop ik aan
het ritme van achterlaten
ik voel mijn wang strelen door een traan
opgetild door de wind om daar te laten
ritselend bladerdek stadion van geluid
oranje gloed…
“We are the sun” van Yes
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
877 De stralen en de rode gloed
omzoomden je Australische hoed.
Zo nam ik een foto van je.
Toen je heenging
gebruikte ik hem voor de kaart.
“We are the sun”, zong je altijd
als je blij was.…
20 weken-echo
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.169 Lief kleinkindje,
in grijs kom je aan ’t licht,
wat heb je een mooi neusje,
het vormt al je gezicht,
je houdt je kleine handjes
al vrolijk iets omhoog,
je babyborstje licht wit op
en vormt een halve boog,
rondom je hoofd schittert een gloed
van schijnsel als een krans,
o lieve schat wat is dit mooi,
ik koester jou met glans
en kijk verlangend…
Striemen op mijn rug
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
535 weerbarstig krult het haar
groener buigt de wind
ogen komen bomen tegen
de dwarse schijn verblindt
gedachten zweven
zonder toe te geven met
hun schaduw op de vlucht
het licht schreeuwt opgelucht
geen spinsels uit
een gouden droom
ik ben gewoon een vriend
die boomt over gedichten
de zon lijkt lichter
als het donker wordt
de rode gloed…
Ochtend glorie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 buiten
wolken drijven over
die de blauwe lucht deed sluiten
een felle bol zweeft hoger
velden worden zichtbaar
door knijpende ogen heen
een nieuwe ochtend is daar
laad alles op, neemt alles mee
het schijnt en spreekt je toe
om te laten leven in vrijheid
met energieën, ze bereiken tegemoet
geen illusie maar beduusde waarheid, een gloed…
schetsen in kleur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 ‘k zou zo graag
je hemel kleuren
met pastel en blauw
een oranje gloed
bij de horizon
een vredig schilderij
om eindeloos te kijken
voor als het leven
je pijn doet
jij hebt je schets
allang gemaakt
je potloden liggen klaar
ik zie donker en licht
er mogen wolken zijn
‘k zou zo graag
je eeuwig beschermen
voor donker en kou…
Lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Een goudgele gloed,
met net genoeg kracht, ontwaakt.
Ochtendnevel wordt verdreven.
Sneeuwklokjes schudden de laatste dauwdruppels af.
Krokussen, als penseel streken,
op een strak groen canvas.
Mee zwierend op de maat van een frisse ochtendbries.
Vogels fluiten met nieuwe energie.
Vliegend, dansend tegen een strakblauwe lucht.…
Humor.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
780 Al kan haar glans niet iedereen verblijden,
vertoont ze zich maar best niet overal,
ontsnapt ook zij niet steeds aan wat verval,
ze blijft verheugd een warme gloed verspreiden.
Het is wel waar, de humor heeft haar kuren,
ze werkt niet altijd zoals was bedoeld.…
Avond (Glencoe)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 een krijsende kleine burgemeester
zwiert sierlijk boven het droogvallend wier
in de monding van de rivier
zoeken eenden gelaten naar voedsel
op de nerende scheidslijn
van zout en van zoet
de hemel verliest in egale bewolking haar gloed
de wind valt geleidelijk weg
en in de verte vergrijst
een berg in het zwelgende grijs
steeds verder…
Je eerste duik
netgedicht
5.0 met 99 stemmen
441 jij hebt mij
je hand gegeven
die even boven een
blauw witte golf
leek te zweven
glinsterend
applaudisseerden
rollers in opkomende
vloed hun verfrissing
in zomerse gloed
jij rende lange
passen vol courage in
nog onbekend gebied
ik kende de diepe kou
die je zo niet ziet
je lachte om mijn
voorzichtigheid ik
genoot mateloos…
lees een boek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
743 Het kan ook gewoon gezelligheid geven,
of een compositie van passie en gloed.
Het kan een boek zijn over de Moulin Rouge
met Hoepelrokken van de French Cancan.
Het lezen er van is een tijdloze luxe.
De schrijver kan respectvol, nobel,
prestigieus of geraffineerd zijn.…
spinsels uit een gouden droom
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
840 weerbarstig krult het haar
groener buigt de wind
ogen komen bomen tegen
dwarse schijn verblindt
gedachten zweven
zonder toe te geven met
hun schaduw op de vlucht
licht schreeuwt opgelucht
geen spinsels uit
een gouden droom
ik ben gewoon een vriend
die boomt over gedichten
de zon lijkt lichter
als het donker wordt
de rode gloed…
in letters zonder krullen
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
2.030 oog je
leesbaarder dan ooit
ik kus niet op papier
tussen regels kou
bevriest ik houd van jou
altijd op jouw manier
we naderen omzichtig
paraderen met de witte vlag
doorzichtig vloeit de inkt
jij weet wat ik niet lezen mag
je ogen scannen en mijn
handen tintelen een groet
ons digitale drama eindigt dus
voortijdig in een blauwe gloed…
Schrille crescendo'S
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
475 In slinkend duister
aan drempels van licht,
de rossige gloed van Aurora
In een roerloze
spiegel van water
door ijle dampen
onttrokken aan 't zicht
wijken ragfijne
nevelkristallen
over verblekende ganzen
Het dons van de mist
houdt hen eendrachtig gevangen
instinct is wat hen samenbindt:
hun nog te voltooien gezangen
Gesmoord…
De Jalourse vrouw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
727 zij tweemaal mij
met IJzeren Lippen kust
Nagels dringen in mijn vel
in haar bloedeloze omhelzing
begint mijn hart te bloeden
en ik weet...Ik Verlies dit spel
Van een afstand sla ik gade
hoe het vuur hoog oplaait
ik verbrand op haar stapel
zij...zij kent Geen Genade…
andante
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
137 en vlam
naar jouw wolken
in vuur en vlam
in sneeuw en ijs
zal ik gaan…