6267 resultaten.
Toveren
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
414 de fee sprak in wat
nauwelijks nog woog
alsof het lichte zonder
grens kon zijn
alsof betekenis zich daar
bewoog
waar vorm verdween
en oploste in
schijn
maar onder dat wat geen gewicht
droeg
verschoof een orde en
zonder naam
iets dat zich niet liet vangen
maar toch
vroeg
om ruimte die zich sloot
in eigen raam
nu is de fee verdwenen…
De wijnkan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Op tafel stond de wijnkan klaar
bij lach en licht en zomers weer
de merels floten buiten daar
alsof ze wisten van geen keer
Ik dronk een slok en hoorde zee
het eendere geruis van zand
alsof de golven zacht en mee
mijn kleine haast al onderhand
Laat af van hoop, zei iemand mild
drink voordat stof een kom herneemt
de kan ging rond, de…
wat sta je daar
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.321 wat sta je daar te lachen
eenzaam in het landschap
alsof er nog een trein passeren moet
die jou van strepen licht voorziet
je staat alvast te wuiven
stel dat je wordt ontdekt
als riet aan eenzaam water
dat buigt voor een publiek
soms loop ik 's avonds over straat
nog net voor sluitingstijd op tijd
alsof er steeds iets eerst nog af moet…
Een dag latere liefde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
915 Samen naar boven kijken
wanneer de nacht valt,
vaststellen dat daar
van sterren een diepte bestaat
alsof dat besef lang geleden
verdwaald is geraakt
In de ochtend de bergen
zien liggen, grote ogen
opzetten, hee zeggen,
wist jij dat?…
Dagdroom
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.167 de waan en…
doen alsof je mét mij luistert naar zijn gitaar
en het dwingend ritme van de drums en bas
mijn hartslag klopt regelmatig en zwaar
het jouwe klopt gelijk zo , alsof je bij me was
zo weg te dromen met jou in mijn armen
uit de boxen bluesmuziek, die voed elke traan
die tussen ons rolt en onze lippen verwarmd en…
Als je hier was, liet…
doodsprenten
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.156 Hoe jij op de stalen rand van een dood leven zwerft
het noodlot dat in je vingers zweeft, met het zwerk dat je vervloekt
alsof je onbewoonbare moeder je weer uithuizig spuwt.…
Ganzenbord
gedicht
2.6 met 25 stemmen
12.741 Soms doe je alsof je me uit de lucht hebt
weg geregend.
Alsof ik het tikken ben van het verkeerslicht.
‘Dat is voor doven, schat!’
‘Ik hoor je niet.’
Was het maar zo makkelijk om irritante zinnen
weg te knippen.
Gooi twee voor de volgende gans.
Hoe meer ogen je naar me gooit,
Hoe minder ik vooruit kom.…
Drijvend onvermogen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
361 zij niets weet
van wat speelt in mij nou
mijn honden gooien stippen
hoog spelend omhoog
alsof kleine sterren
loslaten van droog
zij springen en happen
de stippen uit de lucht
alsof zij begrijpen
waar iets zich ontvlucht
en ik, hun baasje
sta onder dat blauw
met handen vol vragen
en een adem die zucht
-
misschien dat één…
Perron
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
368 Ze razen niet meer—
ze glijden langzaam voorbij,
alsof ze weten
dat ik eindelijk durf te kijken.
In elke wagon zit een versie van mij,
sommige lachen zonder reden,
anderen staren uit het raam
alsof ze iets verloren zijn
dat nooit echt heeft mogen leven.
Een trein vertraagt even,
de deuren blijven dicht.…
Windkracht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
316 diep
in haar bestaan
alsof haar lichaam
zelf wil wonen
op een plek net
naast het gaan
niet jij,niet zij
maar zij moet wijken
haar eigen zien
wordt vreemd en klein
ze durft haar voelen
niet te lijken
alsof ze niet meer
mag zijn
en toch onder breken
dragen
iets dat niet bezwijkt of valt
een stille kern voorbij
het vragen
waar…
Verademing
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
627 Twee elanden stappen de
camper uit
alsof ze net uit een schilderij
zijn vertrokken
waar ze jarenlang gewicht
droegen
zonder iets te verplaatsen
de camper zucht nog na
en spuugt nog één keer
een toiletpot uit
het niets
planken volgen vanzelf
gereedschap herinnert zich
zijn functie
twee honden rollen
eruit
alsof ze wisten waar…
Het sonnet en het gesprek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
589 Hij leek echter niet zo van zijn stuk gebracht
en zonder dat hij lang nadacht,
sprak hij: 'Het heeft iets liefs,
zelfs bijkans kwetsbaar,
hoe je spreekt met zoveel kracht
over de eigen keuzes van de mens,
alsof je werkelijk wilt geloven
dat wij beschikken over macht.…
De Koning, de Minister(President), schijt aan corona
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 Ze Zeggen nog net niet: "Wir haben es nicht gewust"
verontschuldigen zich plechtig, gaan zogenaamd door het stof
slijmen, denken te lijmen met giften aan het Rode Kruis
de Koning, de Keizer, de Admiraal
de Koning: Willem Alexander en zijn Maxima,
met vluchtvakantie in het buitenland: Griekenland
lappen na het goed smaken de afstand aan hun…
DHL
snelsonnet
3.7 met 15 stemmen
541 Of ik tevreden ben met deze mail…
Mij wordt verzocht dat even aan te kruisen.
Dan moet ik eerst wel mijn gedachten kuisen,
Die onzin wordt mij allemaal te veel.
Van track en trace gedoe word ik doodmoe,
Ik ga gewoon weer naar de winkel toe.…
De reiskameraad
gedicht
3.2 met 45 stemmen
22.631 Op een onaards uur vertrokken,
wars van alles, zonder reisplan,
elke overlegging mijdend
en mij weidend in mijn vrijheid
bij het dansen van de draden,
weet ik feestelijk in mijn jaszak
het kompas, dat onder Arkel
ik als kind eens op een morgen
heb gevonden in de wegberm.
Dat mijn trots was, dat het nog is,
dat ik Boreas gedoopt heb.…
samen met de rest
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
691 de krullen in haar haren
weerstaan moeiteloos de daden
die hij onbeheerst stelt
telkens zij samen zijn
en hij haar heeft verteld
over haar wijze draden
gesponnen over zijn wilde jaren
ze zeggen dat ze samen horen
bedingen een bezoekje thuis
om mee te kunnen proeven
van hoe het warm kan zijn
zonder altijd het overtroeven
in de duurste pels…
het paard
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.689 Jaren geleden
In een ver verleden
Was de pracht
En de enorme kracht
Bekend van het adellijke paard
Zijn eigen meer dan waard
Mooi en sierlijk
Bijna niets meer dierlijk
Waardig en edel
Stap voor stap, tot in galop
Komt hij ten top
Spieren glanzend en strak
Joviaal en mak
Edel verwend
Door iedereen gemend
Manen als zijden draden…
spraakgebrek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
764 in de spinsels woelt er een magere fret
onder het kalken gewelf van mijn schedel
hardnekkig knaagt hij aan de draden
tot de stroom breekt, een schicht in het merg
waarna het tandwiel van de klok stokt
in een grijze, lillende kwab
kweek ik woorden die ik losschraap
als een fluim die aan de strot kleeft
en dan stolt tot een korstig vlies…
jij bent mijn paspoort
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
560 vandaag waait ook de wind
uit een verkeerde hoek
zit alles tegen en in de regen
voelt mijn vel niet goed
ik wil die spanning breken
door alles te vergeten
schilder dus een lief tafereel
onbewust gebruik ik te veel geel
haat mezelf nog het meest
omdat de uitweg die
ik spon met draden fantasie
niet om de werkelijkheid heen kon…
Webmaster
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
922 lopen niet altijd evenwijdig
ik ontwerp een splitsing hier en daar
perfectionist als ik ben
ziet mijn geoefend oog meteen
dat sommige knooppunten
de zelfkritiek niet zullen doorstaan
dat houdt mij scherp en artistiek
Voorwaar, ik ben een groot kunstenaar
bedenk almaar nieuwe wegen
de structuur van mijn volmaakte werk
loopt als een draad…
Vervliegt uit blote lijven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 de leegte van een jaar
legt stilte af in zwijgen
warmte die genoten is
vervliegt uit blote lijven
ik schrijf omdat ik blijven wil
woorden maken het verschil
in draden met de werkelijkheid
ze schrijven mijn realiteit
mijn leven lost zich op
in een reëel afwezig zijn
een existeren op de rand
balanceren boven het ravijn
de tekst…
Nu
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 “Nu” is de dunne gouden draad
die tijd knevelt in het heden
en tot eeuwen weeft als eindeloos brokaat.…
Ontwaakte en zag
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
749 En ik ontwaakte en ik zag
hoe mooi de wereld was
de vogels die hun lied weer zongen
en rook het pas gemaaide gras
Ik zag hoe mooi de bloemen bloeiden
en rook de geur van de jasmijn
en ik besefte eens temeer dat ik
een kind van Zijn schepping mag zijn
'k Zag mooi gesponnen zilveren draden
de kunstwerken van een spin
'k hoorde het zachte…
Te gek voor woorden IV
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
622 hij staart naar het plafond
waar een spin draden spant
in zijn hoofd
spelen bewakers verstoppertje
hij hoort ze in de gang
hun sleutels kraken
slot voor slot
hij rammelt in zijn ransel
je moet verkassen
fluistert de gek in zijn oor
de onbekwame en gegeselde
spugen de vloek
op muren en getraliede ramen
je moet verkassen
je moet verkassen…
Engel.
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
979 zilveren draden gesponnen uit liefde
die mijn hart ontwarren uit verdriet
en mijn hoofd te ruste draagt
gouden blik tussen jouw wimpers
die mijn tranen drogen als de zon
en mijn leven weer kloppen laat
saffieren pracht die mij doet zoeken
naar de schoonheid van een vrouw
en mijn nare gedachten verlaat
diamanten kracht die mij verleidt…
de wereld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 de moed niet laten zakken ,
de draad weer oppakken .
soms heel moeilijk .
de ene keer is t makkelijker dan de andere keer .
maar doorgaan moet je wel .
de wereld draai maar door .
in goede en slechte tijden.
iedere dag is het er weer een .
stap voor stap kom je er wel weer .
onthou de wereld draait door…
Ik ontwaakte en zag
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
811 En ik ontwaakte en ik zag
hoe mooi de wereld was
de vogels die hun lied weer zongen
en rook het pas gemaaide gras
Ik zag hoe mooi de bloemen bloeiden
en rook de geur van de jasmijn
en ik besefte eens temeer dat ik
een kind van Zijn schepping mag zijn
'k Zag mooi gesponnen zilveren draden
de kunstwerken van een spin
'k hoorde het zachte…
tranen van onmacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 Ik blijf steken in een wirwar van draden.
Mijn tranen zijn als de dauwdruppels
aan een spinnenweb.
Ik ben verkeerd ingeschat
Die spin wordt ook als akelig waargenomen.
We hebben gelijkenissen
Al verschillen we in grootte
Maar we zijn allebei intelligent op onze manier.…
Nachtlied.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Even klop je aan bij mijn 'ziele-poort',
die uit parelmoeren dauw is gemaakt
en waarvan haar vensters open staan
om met het lied van levens-liefde
de stilte van de nacht in te dansen,
terwijl de vlammen van smeulend vuur,
verborgen onder as, opflakkeren
nadat vergeten intieme zachtheid
speels wordt aangewakkerd
en de nachtzijde een draad vormt…
Vloer op drift
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 waterweg slaapt
in donkerblauwe dromen
een oeververbinding wenkt zwierig
de veelkleurige baan verbindt
twee uitersten van het bestaan:
mijn diepste vrees en mijn stoutste visioenen
ik sluit de ogen en zet een eerste stap
deze schrede beroert een onbestaanbare dimensie
de weg is week en wankel
een schuimend koord zonder vangnet
op de draden…