3211 resultaten.
Rumex
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.223 vandaag ben ik zuur:
ik heb de tuin verwaarloosd
en menig buur verwijt mij
die rommel - in mijn kop althans
er moet geschoffeld en geschopt
een beetje plukken helpt niet
tegen diepe penwortels
in de tuin van mijn jeugd
werden madeliefjes onthoofd
ten bate van de grasmat
in een omkering der zaak
trek ik veertig jaar later
het gras…
Een korrel geluk
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.236 Ik geniet van de luie stilte
en kijk omhoog,
in't enkelhoge gras,
naar het ontwaken
van witte, speelse wolkjes.
Gekwetter vult de vrolijke tuin en
de zon ruist een stralend licht.
Gedachten zweven mee op het lied
van een vingerlichte bries.
Met gretige handen
grijp ik dit zacht ontloken geluk.…
Tederheid zal ik u noemen
gedicht
3.5 met 122 stemmen
47.037 Gij maakt mij wilder, wilder dan gras
en bloemen, ik die al wilder dan water ben
hoe zal ik u in mijn hartstocht noemen
u die ik nauwelijks ken.
Zal ik u lief en beminde noemen
in hoeveelheid namen vloeit gij mij uit
nooit stond een zomer zo te bloeien
in al zijn linden, in al zijn kruid.…
Vogelvrij
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.020 Op het versgemaaide gras
beneden mij
spelen enkele kinderen.
Ik adem de lucht in,
stap vooruit, spreid mijn vleugels
en ik zweef weg...…
JEUGD
poëzie
3.2 met 32 stemmen
5.167 En in de zomer verre wandeltochten
en dromen in het gras, veel grote plannen,
nog groter woorden; meisjes plagen, stoeien,
gezoen en nu en dan een vleugje liefde,
een wenk, een oogopslag, een stout begeren
als blauwe heuvels, schemerend hier en daar
door dichte stammen van het donkre bos.
--------------------------
uit: Verzen (1912…
puur
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.532 Zuiver,
Als een Madelief in het gras,
Met ernaast een klaver,
Pure liefde,
Samen spreken ze schoonheid en geluk,
Geplukt in de hoop,
En gekoesterd,
Samen,
Een madelief en een klaver,
Voelend aan de wolken,
Zacht en wit,
En de zon,
Warm en fel,
Ver boven de aarde,
Die dag in, dag uit,
In zijn eigen richting draait,
Zoals wij,
Samen,…
tuinpad van mijn vader
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.837 starend over het pad zie ik hem
nog lopen
kijk ik met dezelfde ogen naar
z’n kwistig gezaaide bloemen
langs het zomergroene gras
beluister de vogels met gelijke
oren en betast ik de wereld
met zachter hand
starend over het pad zie ik hem
stilletjes verdwijnen, sluimert
in het lover een droef gemis
voel diep van binnen dat…
de ogen dicht
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
4.208 ze zag hoe schaamte
de lakens bedekte met een bleke blos
alsof haar buik nooit zou baren en enkel
prooi werd van de zwartste nacht
al wat ze kon zien, de woorden
te klein, werd wind en vreemd uitgespreid
zonder bedaren
en op het harde gras, waar geen mens
meer keek, brak elke maan
in het schommelen, stil
de zonde bevroor
in het boomzwijgen…
rood
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
660 Als ik geen rood meer vind
kleur ik alle boemen groen,
de struiken, het hele landschap
wat ik schilder dus ook het onkruid
en het grazige gras, wuivend in de wind.
Waarin ik werkloos lig te wachten ontroerd,
wanneer je later mijn gevoelspallet mag zien,
beroerd door de tinten van je mond
en de kleuren die daaruit stromen.…
Leeslint
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
905 In de ogen van een spelend kind
schitteren wolken van licht, dromerig
in het gras, dronken als een vlinder.
Ik ken de taal van zwijgen
het geluk in de boeken van vroeger
en er is nog stof over, genoeg
om over te schrijven.…
'n wit papierke
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
946 met de nacht voorhanden
tussen zuivere zilte wind
en jouw haren, kalmeer ik
praat tegen je huid
leg knopen in het wit
't is den morgen
van dauw en jong gras
van vrijdagliefde, grote ogen
besneeuwde telefoondraden
die ons samen bedekken…
God de griffier
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
428 Ik schaamde me
terwijl het gras rondom groende
en de tekenen van de schemer
mij in gedachten verdoemde
God mijn vader
de molensteen en de wiek
de griffier van de vrije val
de zoon de vader en de heilige geest
De gebeden gesmoord
terwijl het omen
zich aan mijn zij flankeerde
had ik Gods woord gehoord
Nu blij ik mee met de vogels
het…
de eenzamen iv
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.771 Het gras dampt, klam en vochtig,
De grond blijft stijf bevroren
In hete korte zomer:
’t Blijft winter in de zomer.
De klokjes zijn nog hoorbaar,
Het rulle spoor nog zichtbaar,
De kar is al bijna verdwenen.
Ja, alles gaat, verdwenen…
Wat over is gebleven
Is lief maar onvoldoende
Om op te leven.…
Later
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
624 Heimwee naar gras
groen
grond
naar vochtige
koele
aarde.
Heimwee naar liggen
en kijken
naar lucht
blauw
diep
en ver.…
Jeugdherinneringen!
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.328 als ik wandel door de straten
van mijn jeugd
komen de herinneringen terug
helder als water
ik ben weer een kind tussen
de grote mensen
onbevangen vrij en blij
loop en spring ik door
het gras dat groener lijkt
dan het ooit was
mijn gedachten worden wreed
verstoord door het geluid
van teveel verkeer
ik loop door de straten
van mijn jeugd…
Even
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
4.467 Even ben ik er geweest
in die korte koude dagen
wollen borstrok, kachel aan
een liedje nog, dan moet je slapen gaan
Even zomaar langs geweest
ik zag twee mensen in een tuin
haar grijze hoofd, het hoge gras
alles was zoals het was
Even mocht ik binnenkomen
in een leven haast vergeten
kom mee, dan gaan we vlinders vangen
de warmte van die…
Mijn oude stad
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.070 In de nevelige vroege morgen
Nestel ik mij in warm nat gras
En staar ik naar de zon die ras
De resten van de nacht doet worgen
In de verte zie ik contouren
Van mijn oude stad, het doet deugd
Zij herbergt mijn begin en jeugd
Wat heeft mij toch kunnen ontvoeren
Ik zal later haar schoot betreden
De wijken waar ik ben groot gebracht
Rouw…
Fait d'hiver
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
11.087 Onze adem
dwarrelde eens wulps
langs de vergeten naschokken
van het dooiseizoen
Eindeloos geboeid
knielde je om 't geluid
van 'n landend vlokje
vast te kunnen leggen
maar je was teleurgesteld
in de vorst
ondertussen slokte
't lentefrisse gras
je blijheid gulzig op
Eigenlijk
had de zon toen
wijslijk haar gom gebruikt
gelukkig…
narcissus pseudonarcissus
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.176 wilde narcis bolgewas
Griekse praal
schittert in het gras
je verwacht heel wat
maar wat een prutbloem
in de vaas
slappe was
kroon diepgeel
toont trompet
matgele slippen
vormen bloemdek
kleurt zoals het voelt
alles zo week
de schede kan
ermee door
bruin kleurt
van perkament
eenmaal gesneden
droge doosvrucht
ongelogen
nat m…
rode bomen
hartenkreet
4.8 met 32 stemmen
1.011 gekras
langzij
de woudzoom
september kraait
herfstvogels
kelen luids
de grond ontbindt
het gele gras
daar, wat kinderen
zich niet bewust
van de onbestendigheid
der dingen
trekken zich los
van de ouders
tussen rode bomen
in hun herfst
nog
zeg ik niets
verpest niet
hun onwetendheid
lach
en zeg:
fijne dag
tussen rode bomen…
Stilstand
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
838 Ik pluk verlate bloemen
uit eigen rozentuin
en oogst van schrale malus
de allerkleinste appels
de rode berberis omrandt
het dunne gras in 't veld
waar onkruid nog wil bloeien
maar muurbloem wacht op herfst
toch tjirpt in stille middagzon
de krekel mateloos
en is de snelweg verderop
nog nauwelijks te horen
als ik me neerleg bij
de…
Winterlicht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
806 kom met me mee
naar het veld van het verleden
nu het zachte winterlicht erover glijdt
de lage zon kleurt goud het dorre gras
en geeft een mooie lange schaduw
aan boom en struik, als in hun ware aard
geen camouflage en geen franje meer
geen plek om te verstoppen
de doornen zichtbaarder dan ooit
geen watervogel die zich eenzaam waant
ze…
Het groenpoepkuiken
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
721 Ik grobbel in het gras,
ik strubbel door de struiken
en plodder op de plas.
Ik ben het groenpoepkuiken,
herkenbaar aan mijn roep,
aan mijn manier van duiken
en aan mijn groene poep.
Ik ben het groenpoepkuiken,
jij slappe bruinkwakhoen!
'k Laat jou een poepje ruiken
en let wel... het is groen.…
Memento
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
995 naar zomernachten van weleer
toen wij ons onbevangen
laafden aan het boezemmeer
waar ik aan knoopjes prutste
jouw zoete geur opsnoof
zweet van onze lijven gutste
speelde een bloesje met het loof
een minnelied zo warm van kleur
dat in weemoed aan komt waaien
door de openstaande deur
wil ik lezen in het avondlicht
maar ik moet het gras…
Rond de watertoren
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
539 Naakt hangt het gras te weken
in de azijn van de vroege morgen
het leven zwijgt rondom de burcht
waar ’t geharnaste sterven
zich ontbindt van zorg en waar wind
nog de namen spreekt van hen
die in het amen zijn gepredikt
samen met het duister
verdwijnt het spel waarin
ik me heb genacht en ik weet
mij dat deze nieuwe adem
mijn vlucht…
Boom te zijn
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.046 in het duizendbomenwoud
heb ik een schors gevonden
de boom was eruit
ik trok haar aan, ben gaan staan
zoals bomen doen
mijn voeten vergroeiden met de aarde
armen vertakten zich, handen werden groen
met gevoel in duizend vingers
proefde ik wind en water
vervuld tot in mijn kruin
schilderde ik schaduwen voor later
op het speelse gras…
NENEB
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
620 Zij beent achteruit
Achteruit vooruit
De
Warmte van de zon
Voelt anders
Haar ogen zien gepasseerde
Bomen afstand nemen
Een mens
Hoort zij naderen
Misschien
Met een hond
Hij passeert
Snel
Voor haar
Ja, met een hond
Rechts in`t gras verschijnen
Sneeuwklokken
En
Stoere buitenjongens
Fluiten
Haar voortdurend voor…
roest
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
518 met wel duizend tegelijk bezongen ze de boom
zo leek het
en zo torende hij
luidkeels hoger in de blauwe herfst
de kilte brak in honderd stukken
een wagenwiel vol goud verdraaide allengs
alle hoeken
in het oude gras
langs hun glanzende stipjesjas
gleed de dag ineens omlaag
de hond pakte de stok en ik hielp zoeken
tot de morgen…
DAT ENE PLEKJE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.880 Wat hem het liefste was,
was dat ene stukje grond
Midden in ’t groene gras
als niets de stilte schond
Wat zijn fijn plekje was,
was waar hij stilte vond
Met goed geknoopte das
verzorgde hij zijn wond
Wat hem ’t mooist was,
was ‘t steen dat er stond
Met erbij dat plaatje glas
dat hij zijn vrouw vond
Wat hem het liefste was,
was de…
Aarde is zo schoon
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.034 Eeuwige frisheid waait uit gras en dauw en lover.
Elke vogel slaat een eigen toon
door 't zwellend ruim.
De leeuwerik spant de kroon.
Aarde is zo schoon, zo schoon.
De hemel ziet haar aan
en buigt met wolken er over.
Van vreugde alle harten slaan
een juichgeluid.
De dichter spant de kroon.…