2620 resultaten.
- Silhouet -
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.104 Met het wassen van de maan
bezit jij de kracht om te verbeelden
zoals de zee haar spiegel overstijgt,
grenzen voorbij gaan aan het heden
buitensporig trekken beelden
zachtjes eensgezind hun schreden,
de glans van lang beroet verleden
langs de duistere hemelwand,
Zilverblauw valt het sterren strass
waar blinkend maan verankerd was
in de…
La vie en rose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 geweest
lijkt voorbij te zweven
wat ik ooit heb geplant
staat verreikend in bloei
vruchten doen mijn ogen blinken
ook is het meer aanschouwen
op een fragiele afstand
en hoor veel in een echo klinken
het leven laat los
terwijl de tijd vervliegt
ik ben tevreden;
heb in het ademen gewiegd
en ervaar steeds vaker
de volheid van heden…
Beeldvullend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
438 rustbarend papier
om te bewaren in kantlijn
aan randen van doortast
in grensgebied van geheugen
als zinkput in wankele bodem
waar we onze gangen natrekken
berusten in een doolhof van twijfel
verweren tot goudkleurig zirkoon
ons opdelen in halftijd
Het oprichten, het nabouwen
vertellen uit losse hand
of gebalde vuist, gevangen in heden…
ambtenaren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.005 ze klimmen ’s ochtends
torenhoog
veilig voor weer en wind en zon
achter stenen glas staal en beton
urenlang ruggen kromgebogen over
documenten papieren en dossiers
ze zinken ’s avonds
in stalen kooien
naar diepe gangen
van trieste treinen
de helle van het heden
ze heten jan en miet en piet
ze zijn van het prikken uitgeput
hebben uren…
Muizen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
468 Ome Jan de oude kroegbaas
dronk al jaren veel te veel,
zag hij vroeger witte muizen,
heden zijn ze blauw of geel.
Daarom dacht -ie bij zijn eigen
~dit gaat helemaal niet goed
‘k zal de dokter consulteren,
hoop dat hij er iets aan doet.~
~ ‘k Wil je grondig onderzoeken.…
Kantelen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
623 is de roep naar
een heimelijk baren;
de geboorte van
een bevruchte zonnestraal
in de maagdelijke engte
die met vruchtwater
mee uit wil varen
het is ook de mens
die eigenhandig al
komende pilaren bouwt
en schreeuwend
voor zichzelf weer
een toekomst ontvouwt
zo ben ik ook
aan het aardse eigen,
heersend en die graag
het nieuwe heden…
ex is ex
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
809 Wat geweest is was in het verleden
We leven nu in het heden
Je ex is je ex met een goede reden
Je hebt elkaar lief gehad in het verleden
Mooie en slechte herinneringen er door verkregen
Je bent uit elkaar gegaan met een reden
Dat moet je nooit vergeten
Wat ooit was dat was
Je hebt liefde samen gehad
Je hebt de liefde verloren
Er was…
uitwendig
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
384 twee trefwoorden
een voorgordijn in het stadium dat volgt
dit stelt men zich voor als voortzetting
als bestendiging van roerloos weten
ter kennisgeving, zodat sprake is van
bevaarbaarheid als bewijs van zichtbare verte
want daar omzoomt verstrooid licht de bosrand
priemen goudgerande wolken in het zwerk
langs deze snijlijn van het heden…
Geldig plaatsbewijs?
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
428 Voor toegang tot het tijdelijke paradijs
is wat het heden ons steeds zal leren
overhandig een geldig plaatsbewijs
opmaat tussen de ziel en lichaam
onderzoek de klankkleur, geef het een naam
dan blijft het niet bij mooie woorden maar
geschreven door de volprezen pennen van het hart
stilte wordt niet veranderlijker dan het besproken weer
hoe…
De Heemen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 is heden
een wierde
met vier
boerenhofsteden
het eerste begin van Blijham
een steenhuis verplaatst
naar hoge grond
toen Dollardwater kwam
aan het Oosteinde
de weg naar Bellingwolde
die een andere loop nam
het oude tracé
loopt nu dood
het laatste stuk ervan
is de oprit bij
het huis van
Ineke en Jan
N969 de nieuwe weg
een stukje verlegd…
Jouw handen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
773 In het heden laten
reuma en artrose zich voelen
en is de huid rimpelig geplooid.
Toch geniet ik,
net als gisteren en weleer,
van elke zachte aai door mijn haar.
Het magische eindigt
als ze eens, voorgoed gevouwen,
jou als geliefd persoon laat voortleven.…
Niet over praten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 In al jouw heersende stiltes
toch heb ik je gekend
geweten wie je was
de moeder, de vrouw
het bevochten verleden
altijd weer suste het heden
met één vinger op gesloten lippen
ssst
waar ik speurde tussen de regels
van ongelezen bladzijden
op afstand bleef je in mijn zoektocht
maar soms was het
alsof ik iets van een fragment vond
in…
Multatuli
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
543 Júíst in het heden.…
Het zwijgend glimlachen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 Die blik die iets uitstraalt
van een voorbij leven;
waarmee van vroeger tot op
heden nimmer te spotten viel.
Het zwijgend glimlachen dat nu
de woorden mimisch verhuld.
Die met die serene glimlach van
de vrede de plaats van de onvrede
invult. Een mens kan veranderen;
wordt soms milder ondanks wat aanvoelde
als pijn.…
Om licht te brengen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
832 Om licht te brengen en wat vrede
te midden van de zwartste haat
verscheen een Kind vannacht, ja heden,
maar in armoedig feestgewaad.
Hoe goed zou't zijn nu maar te zwijgen
al is ook ons geloof zo klein;
We mogen hopen dat we krijgen
een beetje vrede, vreugde rijgen
aan 't snoer van leed en erge pijn
en even ook gelukkig zijn.…
Het zal wel duren
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
485 Hoewel de vrees voor
de toekomende tijd vaak
groter is dan wat ons
geboden kan worden in het
heden. Is de realiteit
de dag van nu waarin kleine
risico's niet kunnen
worden vermeden.…
Het randje van bestaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
609 zwijg je met je handen
als je woorden
voren ploegen in gevoel
werk je aan later
als in het heden dromen
breken zonder doel
droom dan je zwijgen
laat je handen
woorden zien met smoel
breng emoties koel
woede zal verdwijnen
en in liefde overgaan
leef je uren
zonder dagen en versier
het randje van bestaan
zon flitst dan
weer…
Wij schetsten jouw beeld
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
904 Wij schetsten jouw beeld
maar dit beeld kwam niet tot leven
Wij keerden terug in het verleden
Maar haalden jou niet naar het heden
Het lukte Orfeus’ gezang evenmin
In Paradisum voor jou, de hel hier voor ons
Wij ervaarden de nood om bij jouw dood stil te staan, maar
Het dagelijkse leven holde voort, ons voorbij en bijna omver
Woorden…
Adem van de zee
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
714 euforie van geluksvervoering
heelde door haar macht de kracht
want zij haalt alles uit de bron
daar verdween de grens die ik verzon
in eindeloosheid
wenkte stralend licht het vergezicht
naar kwaliteit van leven
daar aan de zee
vloeide liefde tomeloos in een
wervelende kringloop
ademloze emotie van hechte verbintenis
aan de mooiste dagen
heden…
vormen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 hoe vormen zich
passen in willekeur
tot grillige hoekige
fragiele fundamentele
aforismen verlijdt
het heden naar de
bouwers van de
eerste op maat
gesneden steden
zowaar is geen stad
aan mij gelegen, ‘ k ben
een stakker en schoof me
buiten plicht en
vreedzaam denken
het cillicium wurgt me in
een tot koud geregen
aanhoudende greep…
voor buitensporig gaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
740 regelzucht van rust
de stille tucht voor
buitensporig gaan
hij had de naam
van een charmeur
kende kleur en
geur van vrouwen
wist af en toe
van ze te houden in
een onbewaakt moment
hij is door
haar gekend
en toch bleek
achteraf het oude nest
weer zo bekend om
spoorslags terug te treden
met haar te leven in het heden…
Nu. Hier. Vandaag.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
410 Zwaarmoedig leef ik naar heden,
waar gisteren en ook morgen,
ontspannen samenkomen.
In tuinen van Eden ontspan ik.
Zie ik gedachten verdampen.
Wanneer?
Nu. Hier. Vandaag.…
jij schopt sterren
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.514 jij schopt sterren
wapent zo glas
kubust de wereld
hebt alles gehad
schreeuwde toekomst
in schilderend heden
vervloekte het nu
in nakijkend verleden
ik gaf je mijn hand
droomde de jouwe
jij koos het pigment
in onschuldig vertrouwen
ik zag je staan
op de rede van scheiden
jankte onzichtbaar
confrontatie vermijdend
ik ben…
Vlucht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
446 je verschijnt nog iedere keer
of steeds vaker
als kwetsbare veer
overal en nergens op aarde
je leeft op een tak
die aldoor breekt
en je glijdt met gevoel
te vaak in een wak
terwijl jij zelf voor ieder
zo boven alles uitsteekt
je lippen spellen die woorden
die mij ten diepste raken
niet zomaar een zucht
neen, het is voor mij tot heden…
verdragen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
492 je sjouwt dezelfde zware lucht als je moeder,
zeggen ze vaak
gelijk als zij draag jij je hoofd net zo naar beneden
draagt ze op afhangende schouders
haar opgelegde levenslust;
het heden en misschien haar verleden
je loopt als je broer
met je armen strak langs je lijf
in je handen (als een licht gebalde vuist)
een sleutel die naar de…
Duisternacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 In de duisternacht tekende zich
een vreemd verstild droombestaan
op het naakte droge papier
verschenen beelden uit het heden
terwijl de nuchtere tekenaar sliep
kwam zijn vaardig potloodpunt
plot tot aardigheid van leven
een landschap met wilde rivieren
groene bossen, witte wolken in de lucht
het leven op aarde in een fraaie vogelvlucht…
Echo
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
560 Ik hoor de echo van het heden
Die mij vertelt wat ik nu moet doen
Maar ik zie ook een schaduw naar het verleden
Die mij herinnert aan wat ik heb gedaan
De echo is luid en duidelijk
Hij geeft me richting en kracht
Maar de schaduw is zacht en vaag
Hij maakt me soms angstig en zwak
De echo en de schaduw zijn beide deel van mij
Ze vormen mijn identiteit…
´Het begin van dag met de scherven van gisteren´
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
801 Deze maken je blij en vol hoop om te laten groeien in het heden.
Begin de dag altijd met de dromen van morgen die schitteren in je ogen en je geest
want deze maken je sterk en vol goede moed en leiden je naar de toekomst.…
Woudbloem
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
530 haar lichaam is als een verwaarloosd woud
dat door de echtgenote werd geprezen
haar gebrek kan de hebzucht genezen
tot heden toe wordt er nog niet verbouwd
er waren nog plekjes voor een samenzijn
waar een streling of zoen zich vermaakte
met de tere huid die regelmatig staakte
en de imperfecties kende van de pijn
geen één beminde zoals…
Silhouetten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
353 Vaag door dichte nevels
ziet men nog silhouetten
uit lang of kort verleden tijd
die men in 't heden wil zetten
aan duidelijkheid niet te wensen
wars van nevel of duister
maar volop in het licht
transparant voor ieder in het zicht.
Maar in hedendaags licht
blijkt vorm van silhouetten
vertekend door nevel en tijd.…