1730 resultaten.
Levensrijm ?
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
586 Emoties kloppen in
het mechaniek van de
aangemeten tijd en
visioen van zelfrecht
het reinste bronwater te
tappen uit elkaars gedronken bloed,
waaruit het labyrint van waarheid
ondrinkbaar en onzichtbaar wordt,
zijn we misschien al uitschreven uit
archieven van de taal en alle zin -
of onzin, een liederlijkheid waardoor
ons de…
hoe ik ga
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
532 voeten wassen
omdat najaarswarmte
zich laat gelden,
werwaarts ga ik
wat ligt ten grondslag
aan een te verkiezen richting
ga ik af op gevoel
dan wel het redelijk denken
u kent mijn aard,
doch, werwaarts ik
daar aangekomen
voelt het als
kiezen uit
"quattro stagioni"
het kind ligt ver achter mij
ouder ligt om de hoek, ginds,
onzichtbaar…
Hulpmiddelen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
861 Neemt zijn pen en schrijft onzichtbaar,
ik zie u dán weer graag terug, met uw keuze en voor planning.
De patiënt duizelt, kan en wil hij dit wel ondergaan?
Stelt nog een vraag met de deurknop in zijn hand.
Als die is geopend, verbaast hij zich over de ruimte,
maar weet dat hij hierin niet kan vluchten...…
Wolkenbede
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
477 gedichten
gaan niet over liefde, wolkenbede neemt stilte
om te slapen mee naar de horizon:
Ik trek mijn handen uit jouw grijze olieverf
verplaats mijn blanke blik naar zwarte horizonnen
mijn sombere blos opent geen lentewegen
ik knip geen lintjes van de volmondige maan:
In vragen blijf ik wonen, zonder antwoord of postzegel
voor de onzichtbare…
Augustus in een droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
550 De zomer heeft een eigen gewicht
langs regenrivier en burgerplicht
nacht valt al wat eerder langer
in mijn dromen, niet ver weg
onzichtbaar zonnig zomers oord
danst jouw mooie schaduw
blijft jouw wijsheid in mijn hart
dan komt het door jouw humor
iedere zomer aan de zachte kant
in augustus altijd milder
en een beetje van stro
in die…
Vijand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Dit virus is verraderlijk onzichtbaar,
maar zo gevaarlijk.
De regels die we opgedragen krijgen
moeten wij volgen,
het is aan de orde
van de dag.
Het is niet anders,
we zijn in een werkelijkheid
beland
die niet te voorzien was.
Hoop houden,
steun elkaar
waar het kan
het is het enige
wat we kunnen
doen.…
Zomerweelde
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
825 Zoekend naar de Scheppershanden
die zo groot, genieus en sterk
en voelen Zijn nauwe, dichte banden
al is Hij onzichtbaar aan ’t werk!
Dankend voor de zomerweelde, de zonnedagen
voor de zachte regen als groeikracht
om roze bloesems als vruchten te dragen
doorheen het blauwe van de zomernacht!…
lange luwe stiltes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 valt over de schemering
van verlangens ontluistert het hart
zich in deemoed van valse openbaringen, niets
is nog genoegelijk in de sfeer van melancholie
de tuindeuren half geopend, het terras wankelt
hierdoor zichtbaar in fragmenten
van oude woorden, waarden zijn
vluchtig en toch blijven de sluizen van de nacht
grijpen naar alles wat onzichtbaar…
Waar de kale bomen staan en zij hijgend ademhaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 Het toornig wolkendek trekt langzaam dicht
hoge toppen van de bomen zijn onzichtbaar
De mist hangt in slierten haar voor haar gezicht
in 't wazig doolhof trekken de uren voorbij 't gevaar
Zingt haar bloed dat de bladertjes rood zijgen
doet op het water waar de spiegelende zwanen drijven
Sierlijke schoonheid de schemer blauwt door twijgen…
Weinig Gegeven
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
499 Onzichtbaar licht en geluid.
Het leven is een 2d concert,
als je een mens bent.
God gaf ons een grote mond.
Krijt om mee te schrijven.
Gedichten vol gedachten
gedenken onze onmacht.
Als het donker wordt
en we verblind zijn.
Dan horen we uilen
op jacht in het duister.
Toch kennen we onze plaats niet.…
Gabrielle de zwemengel van het Marnix
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
502 de naakte wereld van de dinsdagavond
Wil ik nog wel eens turen, gluren
Maar naar jou Gabrielle voor kijken en luisteren
Voelen, ervaren, dat jouw belangstelling zo oprecht, eerlijk, stimulerend en spontaan blijft
Hallo zeg je dan en dan is er intrinsiek die participatiemaatschappij
Daar bloos ik dan van, kan er nog wat van leren en
Onzichtbaar…
De wereld is van mij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
446 Ik loop
Eindeloos
Langs alles wat ooit was
Mijn horloge
Zie het nu pas
Wie schilderde er klokken
Zo de tijd
onzichtbaar
alsof hij stilstaat
Vraag het zaad
Hoe vruchten hetzelfde zijn
En kijk de plant aan
Zijn wortels weten
Zo heeft mens
Geleerd te kweken
Zon gaf eten
En plant kon staan
Tijd stilstond
Net als de maan
Trok…
Alles stroomt,
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
460 veren van de
overwinteraars, waarvan al
velen zijn vertrokken, wat
achterbleef is een getekend
gelaat, geeft de verbrokkelde
dag een vertekend gezicht,
alles stroomt wat eerder werd
gezaaid en wordt opnieuw geboren
als de mens zijn tanden in de aarde
heeft gezet in een kort gedicht
wat ergens tussen grijs en donker
ligt, nog onzichtbaar…
Ouderling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 De kille winterwind
trekt door je botten heen,
onzichtbaar draagt hij oud,
beroert het zilte nat,
je lijf voelt stram en koud.
Het oud verdriet,
je draagt het jaren mee,
tot die stille rust
als voorbijtrekkende schim
je ziele kust.
Geen morgen meer
voor 't oud verdriet.
Jouw bank blijft leeg,
een hart gegrift in 't hout.…
taal die op de muren staat
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.677 armen om me heen
ik wil het kloppen voelen
de stilte maakt me zo alleen
ik denk nu niet aan morgen
dan zijn je handen weg
je gaat uit mij vertrekken
ik voel je als een lege plek
je woonde in me
was mijn thuis, samen door
de voordeur die we deelden
geen flat maar een echt huis
we haalden alles leeg
behalve de herinneringen
onzichtbaar…
nog brandt de wereld niet
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.853 oceanen zijn niet meer vergeven
van plankton en verrijkend visbestaan
aarde rest nog slechts het temporele gaan
woede marcheert laarzen naar het front
waar zombies vechten om wat grond
om daar hun eigen graf te graven
het kernwapen gaf in handen van
geraffineerd gerechtigheid de macht
het valse Godsoordeel is snel verschaft
onzichtbaar…
Hart
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 Is hij onzichtbaar, anonieme burger
die vergeten is zijn nummer te trekken
bij de Apotheek voor zijn medicijnen
hij heeft geen haast
het beste gedicht van de dag
ligt onder zijn bed te dromen
volgt hij de dag aan de rivier
als hij de groene gracht oversteekt
vol goede moed in burger kleren
er is niets meer in de mode
zijn leeftijd zit…
De Ballade van Orange Grove (3)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
640 wit naar zwart
De man keert zich meer naar binnen
de zoon ziet de vader vergrijzen
zwijgend omvatten ze elkaars handen
zoeken elkaars blik hij en zijn oude papa
Het is de stilte voor de storm als
zijn vader plots spreekt over het
bloedbad in Orange Grove over
de doodsbange jongen in de greppel
Over gruwelijke herinneringen
onzichtbaar…
Getuigenis van liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
463 brokkelt een beetje van jouw denken af
het inzicht dat je hebt gekregen
nadert een noodlottig einde
je ontwaakt in een genadeloze herhaling
ontheemde bloemen die woekeren
alsof we samen schrijven
in een droomloze wereld
we laven ons aan onwetendheid
pril nog in het onderzoeken
altijd onderweg naar een begin
lentevriend op onzichtbaar…
De toekomst?
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
566 wij schrokken
niet meer als de
sirenes loeiden en
lege straten de echo's
keihard weerkaatsten
waar zwart en
legergroen de stad
stukje bij beetje liet
verdwijnen door
drones en ander tuig
de oorlogsdreiging
bracht tal van nieuwe
technische snufjes
als bijvangst van
andere ontwikkelingen
waar leven en bewegen
onzichtbaar is voor…
De opkomst van het Techno-Rijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
300 Hun wapens waren schermen en codes,
hun leger: miljoenen onzichtbare duimen.
Ze spraken van orde, van veilige havens,
een wereld verbonden — geleid door geld.
Geen vrijheid, slechts algoritmische ketens,
een toekomst gesmeed in koud metaal.
Ogen die waken, gedachten gestuurd,
geen keuze, slechts voorgetekende paden.…
De prins en de ezel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
296 takjes
Van ijskristallen
Van alles wat is en niet is
Wat beweegt maar niet vraagt
Wat vraagt maar niet praat
Van de terreur van de stilte
Die woorden doelloos laat zweven
Ze zijn te licht
Geen bodem om op te vallen
Het blijven rimpelingen in de lucht
Van het stof dat vastslaat op haar ruit
Waarop haar gekromde vinger stuit
Bij het onzichtbaar…
Master in het maaien
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
394 Want zij zijn de letters, recht en strak,
Maar ik ben het gras dat zacht beweegt,
Onzichtbaar onder hun scherpe woorden.
Ik buig mee met de wind, voel de aarde,
En groei stil, ver weg van hun regels —
Een stem zonder letters, maar vol met leven.…
Gevaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
296 Ik kan nergens heen
Ze zijn overal
Al die ogen
achter de ramen
van de kroegen
Maniakaal
Allemaal krankzinnig
Ik kan de hoek niet om
want daar schuilt het gevaar
en ik kan ook niet achterom
want daar
wacht me
een gruwelijke dood
Ik sluip langs de muren
in de hoop dat ik dan verdwijn
Zolang ze me maar niet zien,
als ik maar onzichtbaar…
Je nam wat geen naam had
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
323 Iets bleef,
diep onder het zwijgen,
onzichtbaar,
maar niet weg.
Ik herinner.
Ik adem.
Ik ben.
En wat geen naam had,
heeft mij nooit
volledig gekregen.…
Ellende zonder brief
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
228 Ze schuilt
in woorden die ongezegd blijven,
in de ruimte na een laatste blik,
in het eindeloze rekken
van wat nooit meer terugkomt
Onder de aslaag
blijft iets gloeien
Een scheur vangt licht
Een zaadje kiest,
ondanks alles,
voor de donkere aarde
Misschien is dat
wat ellende nooit begrijpt
dat zelfs wie gebroken leeft
een onzichtbare…
de strengste kerk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
155 aardplaten
met een vervaarlijk bot mes af te schrapen
waardoor metershoge stapels onnavolgbaar
gewik en geweeg en/of gewikt en gewogen
materiaal zonder invoelbaar verhaal ontstaan
Zij die de pogingen doen om hen te begrijpen
hun uitingen onder een inlevende loep leggen
die de verwarring door eenzaamheid verdient
zij stuiten op onzichtbare…
Zandloper met zwarte vogels
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
143 De regen wast vlekken op mijn gelaat
angst gaat dikwijls samen met onverholen overmoed
trekt een wankel vierkant tot onzichtbare ruit
maar een krom schot hangt onverwacht uit het venster
Een rijke vrouw belooft mij
een geile buit
maar ikzelf had het liever
andersom gezien
zij voelt de stormbel van de
ijzeren vogel
het stampvoeten van…
Eva
snelsonnet
2.8 met 5 stemmen
1.102 ‘Uw ogen zullen open gaan, dus eet!
Dan zult ge zijn als God,’ zo sprak de slang
Dus Eva at; het werd haar ondergang
en ook van hem: hij werkt zich in ‘t zweet
…en op haar bank is wéér de man het haasje
Maar thuis omknelt ze vast haar slangenbaasje…
Armbandje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.381 Een reis met een doel
Een herzien
Wat nog komen gaat
Meisje nog maar zestien
Blootgesteld gewaad
Een kus
Hand omringd met naakt
Wegvliegende mus
Weerzien volmaakt
Getrek aan het leren koord
Onzichtbare voetstappen
Weer samen
Zoals het hoort…