1990 resultaten.
Antwoord op het zwart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
213 Het zwart op papier beweert dat we breken,
dat elke ademtocht een schuld is die wordt betaald met pijn.
Maar de ochtend vraagt geen offer.
Zij legt een strook licht over de koude vloerdelen.
Er is geen verborgen vonnis, geen last die op ons wacht.
Waar men een drift vermoedt, vindt een hand een andere hand.…
Krassen op de huid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
430 boordevol gebreken
waar je niet toekomt aan een nieuwe zin
wat vooruitgang betreft is er geen begin
er wordt zelden naar de inhoud gekeken
soms leg je het weg en stof het later af
want ook zijn overslag vraagt om contact
ook al heeft hij veel krassen en is beplakt
niet elk woord van hem is een zware straf
toch hoort ook hij bij dat ene stuk papier…
Chronisch dichtend brein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 chronisch dichtend brein
En dat is echt niet altijd even fijn
Want net als ik graag wil gaan slapen
begint mijn brein weer woorden bij elkaar te rapen
Ik wens dan toch wel eens wat rust daar bovenin
Maar dat brein dat doet gewoon zijn eigen zin
En niet één, maar wel duizend zinnen laat het rollen
Die ik ook niet zomaar weg kan scrollen
Die op papier…
Herfstmalheur
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
496 Wie wordt niet ziek van al die herfstgedachten
Je kent ze wel, geplukt van internet
Een abc'tje, hup, op tijd
naar bed
Maar wij hier zitten daar niet
op te wachten
Het is goedkoop en nietszeggend vertier
Van feuilles mortes en van falling leaves
Het sterft al van de tranentrekkers, please
Uit oude dozen met houtvrij papier
Niet broeden…
Vlammend Stil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
436 de afgrond—
haar trillingen bloeden
langzaam leeg
Kleur, ontveld,
ademt haar laatste adem uit
in het oor van het niets—
een echo die kleur vergat
Er ligt een grens te sterven
tussen oog en licht,
tussen adem en lichaam—
een wolk lost op in zijn eigen tranen
De wereld vouwt zich plat
tot een oneindig vel papier…
gewogen en geteld
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
502 Verloren woorden in vergane armen
niet verscheurd tussen vorm en vers
noch zwervend tussen het wit en
het zwart van papieren nachten
zijn naam die geen verder verdraagt.
Een woordvogel met oude veren
nam toevlucht tot de lege lucht
reikend naar verdwenen goden
de proef op de som duurt een leven
zijn poëzie gewogen en geteld.…
de pagina
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
531 ‘zonder gevoel komt er geen letter
op papier’ noch hier in blauw licht
zo over ieder tandenknarsen heen
verslagen met dun belikte vingers
als de koude wind rondgewonden
om de richting van tragere zinnen
het tenenkrommende ge-blablabla
als op de zeven aren geboortegrond
beelden volgen langs non-woorden
in marges van dit kielzog gestorven…
De Avonturen van Oek; verschrikkelijke zeestraat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
376 Ik kijk hem nu aan,
zijn goedkope gitaar in de hoek,
de tafel vol papieren,
jazzy:
‘Als Kees door de verhalen stromen,
als dromer sterven;
dit gat zeer scherp verdichten!’…
Verzameld leven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
283 Het goud heb ik gewikkeld in papier,
dat zinnen telt en waakt over het waar,
dat soms mijn bibberende hand verlaat.
Mijn handelen bewaar ik, als het kan, hier;
zij vindt het prima en heeft geen bezwaar;
achter het doek klaagt de klok die elven slaat…
Zelfdruk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 Ik hakte en hakte en hakte en ik had
een vinger in de inkt, legde hem eruit,
rolde met een vinger de druipende vinger
over het papier, over de bleke vrede
van het uitgeschepte vel.
Verzwegen werd mij alsnog het geheim:
de ring ontnam elk zicht daarop.…
Dromeland Speleman
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.329 Dromeland droom je land
Schrijf namen in de lucht
Blaas bellen van papier
Veeg strepen op je wangen
Knutselaar knip jij maar
Maak rafels in het kleed
Lees tekens in het zand
Draai krullen in mijn haar
Speleman spelevaar
Bouw bomen in een stad
Haal legers uit de stal
Leg alles nog eens uit
Stuntelaar stapel door
Stel alle stenen op…
Ik schrijf je neer
gedicht
4.2 met 68 stemmen
34.482 Ik schrijf je neer op papier
Terwijl je als een boomgaard in juli zwelt en bloeit.
----------------------------------------------
uit: "Gedichten 1948-1993" (1994).…
Letters
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
895 Ik schep ze uit de lucht,
laat ze dwarrelen op papier,
daar vormen ze woorden op
hun eigen wonderlijke manier.
Vrij en sterk rollen
zinnen in de zon,
zacht van kleur smelten ze
in mijn verlangende mond.
In radeloze voetstappen
kunnen letters vluchten
om de angst te ontwijken.…
ik schrijf weer van me af
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.285 ík schrijf weer van me af
alles dat er nu gebeurt
ik kan er niets aan doen
maar zuiver mijn gevoel
nu kon ik gewoon slapen
door alles op papier te laten
woorden zoals ik het beleef
en wat er mis is in geheel
ieder heeft zo zijn fouten
maar respect voor anderen
dat is iets wat je niet vergeten mag
maar dat vonden zij van wel
ik schrijf…
het reservaat
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
835 reservaat
gebogen lopen laatste exemplaren
van kudden die destijds gigantisch waren
hun trage meters langs het roestend draad
met luizen in de ongetemde haren
hun kaken slechts tot prevelen in staat
gebroken door het aangedane kwaad
te oud, te ziek om nog te kunnen paren
na jaren vindt men tussen broze botten
een kist gevuld met aangetast papier…
Kussen op een steeltje
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
2.143 Bekleed voor mij een lucifersdoosje
met het allermooiste zacht satijn
verpak het in wat mooie crépe-papier
en laat dat mijn mooiste kadootje zijn.
Maak van mijn allergrootste fantasieën
een droom waar ik in geloven kan
zoals die kussen op een steeltje
maak daar mijn mooiste dromen van.…
Denkstroom
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
876 Uitgekristalliseerde gedachten
vinden ruimte en gebakken stenen
dromen in woorden papieren krachten
verharden nadat ze zijn verdwenen
de vergeten uitwerking een keten
onder dikke lagen ijdel massa
overstroomt de oevers van het weten
zoekt meer dan wolken, het licht en manna
ik schop tegen muren ik wil breken
door blinde obstakels te bevrijden…
KORT EN KRACHTIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Willen vele denkwijzen en vragen
over Geloof zich uitgebreid op papier,
of bij gesprekken ver of alhier,
aanbieden om mensen te behagen?
Meningsgeschil blijft gemoedsrust belagen,
is een doelgericht aanstormend roofdier,
strijdt dan weer als een opgejaagde stier.
Welke verrassingen zullen opdagen?…
Vanuit mijn hart
hartenkreet
3.6 met 36 stemmen
2.566 Vanuit mijn hart zet ik
mijn woorden op papier,
en schrijf met liefde mijn verhalen
niet altijd met groot plezier.
Soms schrijf ik harde woorden,
maar heel diep in mijn hart
huil ik bittere tranen
ben ik vervuld van smart.
Want niemand kent mijn ware ik
of hoe mijn leven werk'lijk is.…
Voorbijgaande benen
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
506 ik heb een
nieuw fotoboek
gepakt waarin ik jou
op het gladde papier
visualiseer in een paar
spraakmakende scenes
zoals de boom die jij
vasthad aan de bast
met die lange treurende
takken en jij hoopvol
kijkend naar het nest
waar de kleinen wachtten
het bankje dromend
aan de vijverkant met
waggelende eenden en
voorbijgaande benen…
Dogma als Gunst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
541 getergd
Vanachter katheder
Met kwaaie kop
Dogmatisch dragonder
Stotterend prevelend
Met kromme tenen
Nochtans onvervaard
In het polemisch
Hoogdravend daverend
Controversieel getint
Vroedvaer debat
Vraagt gunsten aan
Houders van aandelen,
Heren van heemraad
En banken van lening
Op spillebenen
Krijgt hij sjaalmans pak
Papieren…
Plezierstorm
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.151 Op de eerste oktoberstorm
bouwen we onze luchtkastelen
met glazen ophaalbrug
en doorzichtige kantelen
in ongrijpbare dimensies
in een door wind geboetseerde vorm
Boven de bodemloze slotgracht
wemelt het van herfstvertier
vliegende vissen van snippers papier
voortgedreven door windkracht acht
In de toren duizend ramen
al het buiten…
Flatscreen
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
947 Eens
lagen
pen en papier
verlangend naast mijn bed.
Klanken op de rand
van waken en slapen
werden in één pennenstreek
tot een vers geschapen.
In één haal de toon gezet.
Nu
kadert mijn flatscreen
een steeds veranderend schilderij
van wisselende zinnen.
Lang, kort
weer afgebroken
en opnieuw beginnen.
Waar is het eind?…
mijn geliefde
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.313 de voorlaatste bladzij,
papier met gebruinde vlekken
kleeft ook nu
aan mijn hand
ik las het duizendmaal
op een rij
noch mijn gemoed
noch mijn vinger
willen verder trekken
ik bezweer het einde
ontken een mogelijk afscheid
berust liever in het
onvolledig zijnde
wil mijn verbeelde geliefde
bewaren
eer zij mogelijk
naar de stilte…
Ontdaan van franje?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
519 Op de rug van mijn geest
werd met zwarte inkt
geschreven als graffiti
op een verouderd hart en
op ongerept papier, ook
wat de prullenbak niet vrat,
ontdaan van alle franje en
een kortstondig streven had.…
Antwoord op een ansichtkaart
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
25 Ik zoek een waarheid die bekoort,
een stilte om opnieuw te beginnen,
maar tussen kaft en vergeeld papier
vind ik slechts de oude spreuken.
Het is niet zo makkelijk
om de koffers van een ander te dragen
mijn rug te buigen onder andermans schuld
naar mijn eigen heldere licht.…
goed persoon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
767 Na het werken met wol gebruikte ze papier.
Toen ze bij Sandd ging werken veranderde haar leven.
In al die tijd dat ze daar werkte heeft ze alles gegeven.
Jaren heeft ze daar bij Sandd gewerkt.
Nu is ze weg en dat blijft niet onopgemerkt.…
TRANSCRIPTIE
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
895 ze stijgen op van m'n papier als motten
onzeker zoekend groeien ze in kracht
verdwijnen door het venster, zoemen zacht
en springen in het diepe, bouwen vlotten
ik blijf hier achter met alleen de botten
hun vlees en bloed heeft mij al lang de wacht
aangezegd, alles ligt nu in hun macht
de sleutels zijn verstopt in smalle grotten
ik heb verhalen…
De bladtrein (sonnet)
netgedicht
2.3 met 26 stemmen
11.665 Geschreven tekens vinden hun balans,
Zij worden werelden op bladzijbreed
papier. En hier staan kasten,keuken, huis
en tuin niet langer op het oognetvlies.
Zelfs aarde, hemel, ruimte, sterrengruis
verdwijnen als ik ander’ sporen kies :
de superlijn naar mijn geliefdes’ huis,
de godentrein, geen ticket, geen valies.…
Laat alle deuren op een kier
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
2.040 Toen hij sabbelend op het leven
woorden prevelde op wit papier.
Maar, o zo blauw van binnen.…