3479 resultaten.
nooit weer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 door geweld
juist in de strijd
oorlog en geweld te stoppen
we staan stil - twee minuten
maar stil zijn alleen is niet genoeg
wie écht herdenkt kijkt niet weg
maar ziet de prijs die zij betaalden
voor de vrede die wij beleven mogen
echt eerbetoon ligt niet in bloemen
niet in vlaggen halfstok
het ligt in daden – van jou en mij
in spreken…
Denktaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
583 In talen die ogen spreken.
Ons lichaam stil verstaat.
Denktaal is een vreemde taal,
Gevoelstaal is geheime taal,
die geliefden in ogen lezen.
Mededieren wijs verstaan.…
Voor wie dit leest
gedicht
3.7 met 239 stemmen
60.397 Gedrukte letters laat ik U hier kijken,
maar met mijn warme mond kan ik niet spreken,
mijn hete hand uit dit papier niet steken;
wat kan ik doen? Ik kan U niet bereiken.
O, als ik troosten kon, dan kon ik wenen.…
In de blanke lonken*
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.305 ik zelve beefde en
lonkte op haar
peinzend dat ik leefde
nauwelijks maar
peisde dat ik daar zat
daar omhoog
waar die sterre klaar zat
voor mijn oog
(verre verre verre
weg van hier)
dat ik hoorde weemlen
ongehoord
‘t zingen van de heemlen
altijd voort
dat ik hoorde weemlen
‘t luide akkoord
‘t zinggeluid des heemlen
ongehoord
(‘t spreken…
ontzettend uitzetten
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
580 De lust vergaat me
enige lichtzinnigheid
op het lijf te schrijven
ik schuif het van me af
en van mijn stoel
valt ook wat slapheid
van deze dagen
het wappert maar wat
gebonden met een weinig nacht
ik laat het bij een huigen
door de neusgaten
van een spreken spreek ik niet
want het is zo dik
van 's morgens tot 's avonds
dat de dag zich…
Aanwezig Zijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
506 Wanneer er in mezelf gesproken wordt
terwijl ik zelf niet spreken kan dan.
Dan hoor ik Haar of Hem spreken, hoewel.
Hoewel ik ongelovig ben.
Wanneer ik alleen maar aanwezig ben
hoor ik Haar of Hem in stilte zwijgen.
Ervaar ik dat regen nederdaalt.
Zie ik onweerswolken drijven.
Voel ik Haar of Hem ademen in de wind.…
Aankondiging van de smelttijd door Freya de Walrus
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
510 , zou zij spreken als een verkondiger
Zoals ook Jezus werd aangekondigd en weer in de komende winter
Zij gebruikt Herfst 2021, de wereld-klimaatverandering en spreekt
“U is heden aangebroken de smelttijd en ik blijf in uw midden “
‘T volk roept “Gadverdamme” maar verhogen de dijken wel en snel met 2 meter!…
Wanneer je stem weer breekt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
218 Een zwijgend gebed om bedding,
om ruimte om te breken –
en op een dag, misschien,
weer zacht te mogen spreken.…
een traan en een lach
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
3.392 deze moeilijke tijden
Waarin veel verdrietig
Jij mijn hartje doet verblijden
Dat je er voor mij bent
Bij een traan en bij een lach
En dat ik wanneer het nodig is
Even op je steunen mag
Dat ik helemaal mijzelf kan zijn
En dat jij mij neemt zoals ik ben
Dat ik ondanks ons korte samenzijn
Je al zo ontzettend goed ken
Zonder woorden spreken…
verwarring
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.301 verwarring
als een donkere gloed
dat ik zachtjes inadem
en wat langzaam mijn ogen vult
verwarring
wat mijn mond instroomd
mijn tong laat spreken zonder taal
taal die vol leegte is
verwarring
als een benauwde warmte
wat lichamen laat zweten
dat dorst laat drinken
drinken zonder verkoeling
verwarring
als een dichte mist
waarin te…
warmte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.704 27 12 1989
je graf is een zwarte steen
met flakkerend kaarslicht
in een nevelige tuin
verkeer raast langs de heg
letters lees ik niet meer
de tekst is nietszeggend
alleen herinneringen spreken over
geborgenheid en liefde
waarvan het gele kaarslicht
het warme symbool is
het licht op die
natbesneeuwde steen
verwarmt hart en handen…
Sterren zeggen ...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.025 als een firmament vol sterren
mij niet meer kan bekoren
of ik van verre
de stilte niet kan horen
dan sta ik stil en kijk omhoog
en zoek ik mijlenver
in de zwarte hemelboog
naar die ene ster
die mij kan vertellen
dat eenvoud 't raadsel vindt
maar niet kan voorspellen
hoe het leven zich windt
ach, als sterren konden spreken
zou 't…
THEO VAN GOGH VERMOORD.
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
847 Eerst was het Pim Fortuyn
die geen waarheid mocht spreken
nu is het Theo Van Gogh
zo is nu dus gebleken.
Vrijheid van mening geven
doe het maar niet
want voor je het weet is er
één die op je schiet.
Ik zou me bijna schamen
om een nederlander te zijn
vraag me af; waar moet dat heen
leven wij hier onder het mom van schijn ?…
Doorbreek de stilte
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.202 Wachtend in een lege kamer
Leeg maar vol van eenzaamheid
Wachtend op een stem, jouw woorden
Op de hand die mij bevrijdt
In vrijheid maar beperkt door dromen
Gebonden in mijn diepste wil
Spreek mijn taal, ik ben jouw luister
Wachten... maar het blijft reeds stil
Roep mijn naam, doorbreek de stilte
Lief en zacht maar nimmer zoet
Al…
licht wit
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
461 jij hebt altijd
de zachte kleuren
voor je laten spreken
daar waar het
dreigde te breken
helderde jij licht wit
dat contrasten uit
hun hoeken haalde
voor een luchtiger samen
de neiging tot
blokkeren herhaalde
zich een aantal keren
tot gewenning jou de
heerlijke entree kon geven
zonder bijsturend regelen
zo dat jij in je stralende…
Jouw lach is mijn herinnering
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.816 Heb slechts even met je gesproken
was eerst niet van je gecharmeerd
Je kwam kil en afstandelijk over
maar dat beeld bleek geheel verkeerd
Toen ik moeite nam je aan te spreken
bleek je warm, innemend en charmant
Door de indruk die je op me maakte
vergat ik je naam te vragen naderhand
Ik hoop je ooit weer tegen te komen
en je alsnog je naam…
Als ik het niet meer weet.
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
1.995 Wil jij voor mij spreken
als ik naar woorden zoeken moet
de zinnen voor mij formuleren
maak jij dan alles goed ?
Wil jij eventjes mijn oren zijn
als ik weer niet kan luisteren
en de verloren woorden
opnieuw aan mij fluisteren ?
Wil jij mijn oren en mond zijn
in tijden dat ik het zelf niet kan ?…
Tot aan mijn knieën in de polder
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
3.761 Drijfklei neemt mij op
tot op een meter diep
waar ik een bodem vind
de oude wei
ik wil mijn woorden geloven
die ik ooit eens profeteerde
de Broekpolder
in haar water spiegel ik mij
naast een divers gevormde gevellijn
met stofbeslagen ruiten
waarin de drab een wazig beeld
hier wonen wij
ze spreken zacht
moe van ’t verhuizen…
als de zon mij roept
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.628 geloof mij
als ik spreek over
mijn gelopen ronde
denk maar
dat het helen is
van een open wonde
wees niet bang
wanneer mijn blik
stagneert als mijn weg
doodlopend is
en mijn fakkel
nog spaarzaam walmt
in een verloren nis
nog eenmaal zal ik
mijn bruid aanschouwen
als zij is gekleed in
een zwarte japon
zij gaat met vaandel…
Wat late middagzon
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
688 O kon ik maar met liefde rood
in duizend talen spreken!…
als de zon mij roept
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.493 geloof mij
als ik spreek over
mijn gelopen ronde
denk maar
dat het helen is
van een open wonde
wees niet bang
wanneer mijn blik
stagneert als mijn weg
doodlopend is
en mijn fakkel
nog spaarzaam walmt
in een verloren nis
nog eenmaal zal ik
mijn bruid aanschouwen
als zij is gekleed in
een zwarte japon
zij gaat met vaandel
vooraan…
zijn lange, zwarte jas
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
594 opnieuw wacht hij onder mijn raam
herhaalt het wegvallen van tijd
wanneer uren nog nauwelijks spreken
en mij tot vreemde maken
zonder het zelf te weten en met
mijn stem op zijn rug, knik ik hem toe
het gezwel van stilte in mijn handen
hij mompelt nog steeds, voorover gebogen
draagt zijn jas op wijzers van de nacht
heen en weer, af en…
Democratie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.080 Als de feiten spreken wordt het stil.
Als realisten praten is het duidelijk.
Dromen en idealen horen erbij.
Denkers helpen soms een beetje.
Zonder doeners gebeurt er niets.
Het volk doet maar wat.…
wens
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.295 In vervulling ging haar grootste wens
voor mij staat nu een prachtig mens
in haar ogen was ze het lelijke eendje
voelde zich een buitenbeentje
nu is ze op en top vrouw
als je haar ziet roep je: wauw
ze had last van haar gebreken
durfde niemand aan te spreken
probeerde je altijd te ontwijken
zodat ze je niet hoefde aan te kijken
maar nu zijn…
Onvindbaar
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.555 Haar nacht huilt
zilte tranen
terwijl het maanlicht
op haar haren valt
ogen en vingertoppen
strelen de foto
in haar hand
ze huivert in het donker
de maan, ziet vanaf boven
haar schaduw
voor het raam
de fluister van de wind
lijkt even stil te vallen
want die weet
wat zij niet
uit durft te spreken
van de morgen die nooit
meer aan…
Krassen op de ziel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
517 ik heb ze allemaal
weer bijgespoten
rimpels wallen en
soms ware goten
vol verwachting
kijken ze me aan
maar hoever
moet ik nog gaan
huid veroudert
verliest souplesse
strakker trekken
helpt maar voor even
lijnen willen spreken
ervaringen niet vergeten
vertellen van het leven
en de krassen op de ziel
een glad gezicht
zal zo…
Verlaten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
588 Verlaten dier, treed
uit je schaduw,
wat zit je nog
te mijmeren hier,
er is brood, je spelen,
ga, loop niet in dood
spoor mij achterna, je
verlangen versleten tot
schrander dier, wat doe je
nog hier, het is om even
hoe je mag heten, toch
zal ik je strelen, om
zovele dromen met
je delen, de zwakheid
van je kracht, tot mij zal
blijven spreken…
Waar liefde woont....
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
700 Zijn stem brak daar
waar zij begon te spreken.…
de dood van december
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
800 Traag valt een herfstblad op mijn pad
en ik dien nederig te wezen
- tegen elk wat wils -
wanneer ik mijn tred verzet
door afgestorven bladeren
geen schaduw of verlangen
bietst van het geluk om me te raken
en het is alsof
december de dood zacht in mij laat spreken
ofschoon ik met liefde de adem proef
welke in mij een weeïg gevoel…
Vertel.
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
678 Laat nu de duinen
maar eens spreken
van die zomer
van onze onstuimige liefde
Laat nu het zand
maar verhalen
van ons heerlijke samen,
van ons hand in hand
Van jouw gulle lach,
onze vingers ineen,
van ons liefdesgekletter,
iedere zomerdag
Vertel maar gerust
van die altijd maar
zonnige stranden,
van je heerlijk ontblote tanden…