Alle inzendingen over wereld

13585 resultaten.

Sorteren op:

Verband

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 600
Emoties Versterken de herinnering Verbanden aangebracht In het brein van scheiding Naar intuïtie Of het aangeleerde gedrag Tijd om bij te sturen In het systeem van het gezag Analyse van informatie Verbinding verliezen Scenario's bedacht In emoties die wij verkiezen... © MaWaStyle…

Uit Prospectus

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 658
Gandhi gaf zijn leren sandalen aan een soldaat om op te lopen zijn bril aan een Indisch officier door voor hergebruik als vizier Je zou denken niet te betalen toch worden ze met zijn bord kom en zakklok nu in New York weerloos van waarde geveild Er viel ooit een visioen mee open al is nog niet op DNA gepeild Zie: www.nos.nl/nosjournaal…

Droomverlies

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 487
Hoe dikwijls dans jij rond kwetsbare schoonheid van innemende natuur in stromend taalgebied vraag je mijn woorden ter overweging slechts aangetast door vermoeden en tijd door wind bewogen tussen weifelende planeten het zonlicht reeds vergeten naar het droomverlies van waarheid.…
mobar21 februari 2009Lees meer >

Geestverwanten

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 684
De avond verzwijgt het dansen verlangend naar troost en zotte echo van jouw lach daar in het land van de brief waaruit je iedere avond voorleest schilder je maanlicht en nachtgeboomte onder het plafond van het hemelbalkon hark je de onrust als slappe gladiolen tot over de rand van een afgrond, zo schoon en je betaalt soms tol aan geestverwanten…
mobar23 februari 2009Lees meer >

Langs de highway

gedicht
3.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 10.013
Als ik je nu de oceaan liet zien, verdwaald en buiten adem, één groot geratel. Sommigen erlangs in dunne kleren, geliefden, glimmend, argeloos in de ijle lucht een weg op die zij kennen. En keren terug naar het ogenblik, de vrouwen boven de sturen - alles wat zich afspeelt, het hele leven door, have en goed één richting uit, godvergeten oorden…
Frans Budé13 november 2019Lees meer >

Aarde

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.402
Als 'k u zo lief niet had, mijn aarde, zou ik Zo niet begere' u in een droom te vieren, Maar al uw steden en al uw rivieren, En bos en berg graag in één beeld beschouw ik. Als kind al zocht ik u, mijn aarde, en wou ik U kennen heel, uw hemel met zijn vieren, Uw oceanen waar uw winden gieren, Uw blank-zeilende wolk, zwerk zwart en rouwig; Uw…
Albert Verwey27 november 2019Lees meer >

Geschilderde maan

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 623
En hij die de maan schilderde tussen wolken, dun vervangen uit stilte van dromen, bijna zonder lippen zoenen zoekend naast nachtgordijnen en lotgenoten vanuit een zolder over de slapende stad konden we slechts rijmen in onze bijzondere gedachten door openhartig iets te zeggen over een stil bodemloos smachten onze lichamen ritmisch bewogen…
mobar8 maart 2009Lees meer >

Zonsopkomst

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 605
Hier in mijn hartboezem ruil ik jouw diepste adem voor de zee, die rode gloed van mijn naakte onderlichaam mijn lijf siddert doorzichtig door de gaten van het ochtendgordijn deze dag, al vroeg onder regen gedompeld is jouw lijf als een rots, bebost maar onbegrepen, laat ik je gaan ik was slechts tegenwind en geef je mijn nachtvracht voor…
mobar11 maart 2009Lees meer >

Het liedje

hartenkreet
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 911
’s Nachts fluit ik mijn liedje Ik kijk door het raam en volg de wind De wind die mijn liedje wegdraagt Mijn liedje over al het verdriet ’s Nachts fluit ik mijn liedje Ik sta bij het meer en kniel Ik kijk naar de rimpels in het water Naar de zorgen die worden weggespoeld. ’s Nachts fluit ik mijn liedje Ik luister naar de melodie En soms…

Plotseling

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 807
Ineens bleek d'r wereld een bende. Ze kwam in een crisis terecht. Geen plek was er zonder ellende. Paniek bleef d'r rust maar verstoren. Waardoor ging het eensklaps zo slecht? Het antwoord: toen werd ze geboren.…
Aubrey13 maart 2009Lees meer >

Levens eigenwijsheid!

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
Ongeacht wat men zegt of wat men mij voorlegt zelf nog misschien vertaalt of zo nodig dikwijls herhaalt, het houdt mijn niet tegen de rugzak zal zwaar wegen het lijkt voor mij misschien een zegen ik drijf door mijn eigen zin, het is mijn leven niet horen wat men vertelt of hoe vaak men mij waarschuwend belt mijn eigen idee, krijgt voorrang…

reikhalzend kijk ik uit

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 613
Toch ben ik sterk, trotseer de wereld, en laat de wind mij zacht bespelen, zuig de regen gulzig op, verrukt over mijn jonge leven. Reikhalzend naar een nieuwe dag, een zonnestraal om te verwarmen, gekwetter en een lieve lach. Ik leef…

Leven

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 645
Je krijgt je leven maar een keer Daarna moet je het ermee doen Met die ene keer Niet meer. Gooi je het te grabbel, is het voorbij Over en uit Een herstart kost moeite en energie Om er bovenop te krabbelen nog meer. Want dat leven, wat je maar een keer krijgt Voorziet niet in een herkansing. Dat leven, krijg je maar een…
Johanna27 maart 2009Lees meer >

Droomzon

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 657
Waar lentezon, in zomerse warmte geladen zorgt voor liedjes, fluitend over de paden waar mannen, soms hun plicht verzaken en mussen zwijgen op de zolderdaken ontwaakt de stad in tussenpozen voor hen, die slechts de droom verkiezen tot nieuwe wegen, andere plichten desnoods het schrijven, over verliezen waar menigeen, hen op komt zoeken…
mobar31 maart 2009Lees meer >

ontnomen

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 659
mijn geboorteplaats is overladen door plekken die mij ontnomen zijn eens werden ze door dromen beschut alleen mijn benen kunnen mij nog vertellen wat mij ontlopen is als wandelaar puf ik…….. zoals ik door het bukken van mijn hoofd aan de regen denk te ontkomen, zal ik vergeten wat mij is ontfutselt…
klaes4 april 2009Lees meer >

Lucht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
De dag is voorbij, de avond begint, een schemering valt over straten en pleinen. Ergens hoor je nog een kind, dat niet naar binnen wil, wat dreinen. Wat hondengeblaf en kattengemiauw, de dag is af, de avond grauw. Maan en sterren geven licht vanuit een dronkere lucht, geven nog wat zicht aan mensen op de vlucht, die bang zijn voor de donkere…
Rietje9 april 2009Lees meer >

uitzicht

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 629
loop je mee naar het einde van de dag, samen kunnen we een stukje optrekken van het gordijn dat ons omgeeft het witte laken dat het daglicht smoort en 's avonds kunnen we als herders waken de kudde wolken als zwarte schapen die opgestegen zijn vanaf de grond achter het hek en liggen en waken en liggen en dromen en kijken naar de maan die traag…
c. paris10 april 2009Lees meer >

Kansloos

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 668
zwarte aarde onder mijn nagels van het wroeten in de grond tuinieren zou gelukkig maken dus steek ik het onkruid uit en tracht er vrolijk bij te fluiten maar nog danst mijn deuntje niet wortels wieden in de rijke klei bevestigt wat mij steeds verdriet dat het spruitje aan de onderkant opgroeit met een schoffelangst…

Jeugdherinnering

poëzie
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.639
Dit was mijn eerste visie op de tropen: Een gladde plaat boven de schoorsteenmantel, Waarop, om lange palm, laag bladgekantel, Een tijger sloop, de ogen bloedbelopen. Daarvoor, 'n Chinees in geel kleed op 'n theebus, Met plat gezicht, hangsnor en scheve ogen; Op 't deksel stond een onoplosbre rebus: Karakters van onmetelijk vermogen.…

Bezongen bruid?

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 510
Genoeg geschreven sonnetten over een treurig bestaan, genoeg van de in het stof gebeten strofen, er is méér voor keizers boeg. Om de poëzie te herbeleven, dien ik naar een andere maat te streven, verder dan de hemel op aarde te geloven, het is te vroeg om de lekkende aarde te doven, en te vertrekken op de vilten zolen van de nachtelijke…
pama28 april 2009Lees meer >

Negeren doet pijn...

hartenkreet
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.421
Geïrriteerd of boos dat kun je zijn, maar dat iemand laten voelen dat doet veel pijn. Zeg wat je boos of geirriteerd maakt, wat het rotgevoel veroorzaakt. Stapel niet op wat je voelt, maar zeg wat je bedoelt. Iemand negeren doet echt enorm veel pijn, veel erger nog dan harde woorden of venijn. Ik kan je zeggen ik ga er soms een…

African night

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 738
dorst kleeft aan kuiten waar bloed gezogen wordt het vergezicht ontbeent rook kringelt uit rieten hoeden ritme stampt stam op steen zinderzweet hangt boven aarde waar donkere silhouetten met de zon ondergaan…
Hanny18 mei 2009Lees meer >

De vulkanen

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.457
Als donkere onverganklijkheden Van stilte, als werelden van rouw Tussen het uitgestrekte blauw Des hemels en het land beneden, Als onweerstaanbaren, die tot Het eeuwige zich intocht banen Vanuit het schamele aardse lot, Staan boven Java de vulkanen De regen ruist en ritselt om hun zijden, De schemer huist Om hun gestalten heen, Boven het…
Jan Prins13 november 2019Lees meer >

Machteloos

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 876
de poolkap ontdooit, door smeltend ijs rijst het peil in oceanen vermengd met zoute tranen; miljarden zijn het, bedroefd geplengd machteloos ervaar ik het verlies, en zelfs uit zuidelijke streken waait soms een kille bries tergend langzaam, we doen het rustig aan, helpen wij onze aarde uiteindelijk naar de maan…

op weg

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
langs de rand van het park schijnt de zon, gebroken door takken, schitterend de nevel zilveren snelwegen tussen de bomen, waar elfen dansen in het ochtendlicht en kleine wezens met puntmutsjes wroeten in de aarde op weg naar mijn werk fiets ik door een sprookje zijdelings zie ik stuurse auto's, koninkrijken zonder doel…
Fred23 mei 2009Lees meer >

eindig licht

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 902
schedels we zetten ons een hoed op alsof we ons door een boomgaard begeven elk sprekend voor zichzelf onder de vermomming van de maakbare mens Hier en daar een kandelaar met een wassen onderwerp, werkwoord en lijdend voorwerp in de nissen kleine pruimelaars met plukbare ideeën, zorgvuldig en kostbaar gerijpt onder het gesproken licht De wereld…

De herfst bedekt hun kale lijven

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 655
De ramen spatten eenzaamheid spiegelen de dood als vanzelfsprekend en zaaien vergif over het ongewenste groen zodat het leven de kans krijgt om weer als maagd te worden herkend maar niet wanneer kleuters hun verleden boetseren in een ongewenste infrastructuur zodat hun jonge leven te vroeg zal worden gerijpt tot het moment dat de herfst…
elze1 juni 2009Lees meer >

Dwalend,

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 797
geritsel van kleine mensen, die ruimte zoekend als druppels water, hunkerend om hun transparantie niet te missen om uit het stroomverval van het leven te geraken, om in een ogenblik een verloren liefdete achterhalen, gewonnen in een tijd die je werd geschonken, op een andere mannier beklonken, zonder enig onderscheid, om in een eigen wereld…
pama12 juni 2009Lees meer >

Gespannen snaren

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 520
Oneindig stil, zo verstild, als ik het wil, die stilte spreekt in alle talen, als gespannen snaren, resoneren stiltes over evenaren, als de zwarte tovenaars preken, ontlokken onhoorbare klanken uit de windgitaren, om daarna te zwijgen, dan is het werkelijk doodstil, alleen het hijgen van het verschroeide gras op dichters graven…
pama20 juni 2009Lees meer >

morgen wacht op mij

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
gisteren liet me lopen de avond en de nacht vliegen voorbij de dageraad doet me hopen morgen wacht op mij de dag kleurt van lichtgrijs naar hemelsblauw de dauwdruppels glinsteren van geluk door de ochtendzon op de bladeren,bloemen en planten en ik weet me van de weeromstuit niet zo gauw te genieten van deze levensbron het is een waar genot…
indikk22 juni 2009Lees meer >