3244 resultaten.
ik rook Parijs
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
911 zag je door
beslagen ramen
aangekomen
nog op reis
een vleugje buitenland
verdromend in je ogen
je kuste me
ik rook Parijs
ik nam je hand
de koffers
maakten grenzen
een eiland in
de mensenzee
we lachten samen
de omgeving deinde
met de golven mee
je stem had
zuidelijke klanken
woorden nog
een licht accent
ik gaf je bloemen…
Stromende energie
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
674 Stromende energie, golven licht en chaos
die leiden naar nieuw begin en geboorte,
die het onvoorstelbare openbaren
en doen ontstaan wat nog niet is.…
Hemel en aarden
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.606 wil ik vanzelf in je hemelen leven,
en nergens de duivel - maar jij die me looft
aan je adem wil ik me warmen
branden mijn handen, aan je borst
wil ik vanzelf je in vlammen omarmen,
en nergens is water - dan houden we dorst
in je ogen wil ik verdrinken
nat onze monden, op elkaar
wil ik vanzelf in je armen verzinken,
en overal golven…
Zwart op wit
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
665 had ik maar één taal op sporen
dat wasemt over de zilveren zee
die geen vragen stelt in vergaarde schemer
op tranen van lang gelee
dat ik jou kan ademen
met het vinden van waarheid
om de dingen zwart op wit te hebben
wat troost schenkt bij "het oor van mijn hart"
zo diep, kalm en helder zicht
en ik zacht wordt gewiegd op eindeloze golven…
gegeven aan elkaar
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
681 dit wilde ik je geven
het leven nemen zo het komt
zoals in vroege zomerzon
de liefde vederlicht kan zijn
gewichtig zijn ging om
vrij werden wij in 't op-
en neergaand tij, we wekten
gretig golven van verlangen
zuchtten gevangen om elkaar
gelukkig en, voor jou, ontankerd
maar zocht ik naar je hand
bij nacht en op mijn lijf
dan was hij…
Twee en de zee - Duo gedicht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
526 neem mij op in je golven
beukend, woest
kabbelend, ritmisch
wiegend, overmeesterend
spiegelend, windstil
neem mij mee voorbij de einder
waar dromen mij overspoelen
oneindige dieptes mij naar
ongekende hoogtes tillen
werkt vrije val bevrijdend
spreid mijn geest!…
Niet welkom in de hemel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
546 hoge poorten blijven gesloten
niemand begrijpt me
gevoelens veranderen
veranderen mij
iedereen is anders
in deze te grote zee
reikt niemand mij de hand
echoën golven tot in de verte
grote dieptes blijven onbereikbaar
drijf onbegrepen naar waar
jij je verborgen houdt
onder water
wil de hemel mij niet
niemand geeft een zier
kabbelt…
Liefdesleven
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
855 Woesteling kom tot bedaren
in onze branding van de zee
breek de golven van gevaren
gewaarschuwd tellen wij voor twee
onderduikend in de stromen
van onze wilde waterval
voor geen meter in te tomen
zijn wij het beste paard van stal
laat ons voortaan reddend zwemmen
in alle poelen van verderf
liefdesleven zonder klemmen
jij bent de rust…
Zingend op weg
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
725 Moedig gaan we voort
door de woestijn
die wereld heet,
we zijn bevrijde mensen
al staan we na het hete zand
voor metershoge golven,
vertrouwend op de Weg
er dwars doorheen
voelen we kracht
als wijlen broeder Mozes.
Ons is een land beloofd
vol Licht en Vrede,
we zingen liederen,
een wolk gebeden
trekt met ons voort!…
Nog neem je schaduw mee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
559 in het uitzicht
wenkt de verte
om te gaan
weg van het orkest
uit de symfonie
mee op ijle tonen
naar waar
de paden raken in
symmetrie van het bestaan
nog neem je
schaduw mee uit
lengte van de dagen
stuwt zee
haar golven
zonder vragen
ga in het reiken
naar de einder
ook jezelf voorbij
pas in afscheid nemen
en ontmoeten…
Laveren
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
562 Ze zeggen dat het overgaat
de verwarring en de sterren
die zilte maan die zee kust
en golven laat relativeren
voel ik de wind op mijn gelaat
dan zal ik mijn geheugen testen
of ik nog weet van de liefde
en iets om te relativeren
schrijf ik jou niet meer die brief
die ik nooit had moeten schrijven
bewaar ik de zoete onrust
als een dood…
het eindigt niet
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
706 twee kraaien
in een nog kale boom
het schemerlicht valt uiteen,
rolt een nieuw gevoel uit voorjaarsverte, de wenk
is zichtbaar
ze kijkt
en weet zich eenzaam
wacht tot wind
haar adem verdeelt en golven achterlaat
in het zand dat er ligt
blijf staan, zegt ze
het verleden vindt houvast
tussen de jaren, intiem
wanneer een ster zich…
tot jij weer bloemen spreekt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 wanneer het blad verkleurt,
een einde maakt aan uren
onwetend
wanneer de winter komt en ijs
het slissend likken van golven
tot stilte maant
wanneer een sneeuwjacht het vuur dooft
en de laatste schaduw
van een lange zomer verdwijnt
in een zwijgende zee
verwarmen wij elkaar
tot de levenloze souvenirs
te gronde gaan en jij
weer bloemen…
de maan in een fles
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
720 de nacht verdwijnt
in een witte zakdoek, ver
van het geluk af
waarheid wordt weer een leugen
of zijn het twee gelijken, zonder einde
ik treur om ons
en de windvlagen zonder
scheppingsdrang
wij hadden “wij” opgetild
verdronken met koraalogen
aan het strand
naast het beeldhouwwerk
uit brede golven
gemaakt
ik ben nooit
een goede…
Het rode zonnekoor
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
526 jij dirigeerde
wind en zee
ik zeilde zonneschietend
op de golven mee
er was samenhang
in elementen
die verruiming gaf tot een
oase van geluk op de grote plas
horizon na horizon verdween
nooit voelde ik mij
eenzaam of alleen maar
was een met alles om me heen
pas in het strijken van de zeilen
klonk de finale door
wij gaan de bestemming…
Vliegensvlugge informatie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 een bootje en de zee
zacht kabbelende golven
voel me net als hemingway
praat tegen wolken
die met hun schaduwen
de waterspiegel bevolken
zij antwoorden met licht
dat mimisch murmelt
in veegjes aan het oppervlak
een meeuw en de kajuit
de schavuit landt
kent zijn plaats om te eten
wij wisselen
vliegensvlugge informatie
zonder woorden…
Zacht branden
poëzie
4.3 met 3 stemmen
3.326 - En het diepst bezit
de tweelingster, haar ogen, weergevonden
in de golven en het nachtstruweel
der haren, stromende ontbonden
op deze schouder en haar prille keel.…
Vanaf het duin
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
587 Golven breken stuk
geliefden vinden elkaar
zandkorrels breken los
in oneindige tijd ronddolend
Wolken gaan en komen
geliefden kussen elkaar
gebroken hout schuurt
splitsers blijven achter
Duinen keren het water
geliefden trotseren stormen
eb en vloed markeren de tijd
sporen van de dood achter latend…
NASTORMSE BAREN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
627 De zee toont bij vergane wind
nog hoge gelaten golven
met bolle gladde ruggen
vol stille schuimslierten
waarin luchtbellen
steeds verstoppertje spelen
de traag slinkende welvingen
tillen en duwen het schip voort
geven de reizigers
bemoediging en verlichting
het loerende gevaar verdwijnt
voert kwijnend een griezelspel op
grappen zegevieren…
vederloos
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
628 kan jij me vertellen
wanneer tijd zijn adem inhoudt
en dan wegvliegt als een meeuw boven zee
het water niet tot bedaren komt
omdat jij onherroepelijk in poëzie verdwijnt
en dat uit de keel van golven
het ruisen zich verzet tegen de laaggewassen maan
eenzamer dan ooit
kan jij me vertellen
bij wie ik nog kan schuilen
nu alleen jouw woorden…
Hobo.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
540 Als je luistert hoe het oude zingt
en sterft tussen eb en vloed, in golven
uitdeint, in afdruk in het natte zand,
als een hobo in de kristallijne lucht,
een gouden stemvork. Stil is mooi
als je fluistert, in lange halen, in wind
over snaren, als je fluistert dat je mij
graag en de meeuw op het strand
en dat je wacht. Stil is mooi.…
Strandwandeling.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
878 het is een sombere dag
vandaag aan 't strand
de zee is ruw, het is
guur en nat
ze loopt met blote voeten op
het schelpenzand
blonde haren wapperen in de
stormachtige wind
koude zeewater prikkelt
haar voeten
blik gericht op de einder
smoort in 't grauw
gooit schelpjes naar
de woeste golven
kijkt vervolgens blij en verheugd…
Uit hectische uren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
488 langzaam ebde
herrie weg
uit hectische uren
lichtte zee op
onder een halve maan
lieten golven agressie gaan
alleen op het strand
het nieuwe jaar nog
koesterend in mijn hand
pas toen
schelpen knersten
bij de kadewand
ik stilte vond
zittend op zand
ontsloot ik de tijd
zag je stralende lach
de twinkeling in ogen
wist dat jij…
Nog minder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 Vanmorgen zei je:
dat kan niemand je meer afnemen
ik liep langs het strand
de wind woei het niet weg
de golven spoelden het niet mee
het zand bedolf het niet
de meeuwen konden het niet overstemmen
integendeel
alles leek het te willen aanzwellen
zodat ik bleef,
bleef zwelgen in de herinnering
van mijn hoofd op je schouder,
hoe dat leek…
Zo boven, zo onder
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
639 Toch ligt dit spirituele beeld
voor eeuwig in mijn ziel verankerd
en herdenk ik het, terwijl ik
tijdens een duik in de golven
van de Noordzee een slok
zout water inhaleer.…
Caleidoscopisch
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 caleidoscopisch
glijdt de wereld voorbij
zie de mooiste stranden
met in een blauwe zee
alle kleuren handen
golven rollen
spelend vertier
wit schuimt zonder
enig onderscheid
heerlijk mensenplezier
zij zingen
bij het wassen
van de maan een
warm samen met
nog een avond te gaan
een stukje paradijs
dat aangeboden wordt
uit het eeuwenlange…
op de vlakte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 hoe de zon reeds platgeschreven is
het avondrood dagelijks geroemd
steekt achter geen enkel woord betekenis
en blijft schemer voor eeuwig verdoemd
aan elke zee die het voor de wind gaat
niet te vergeten de branding, stel je voor
die natte dromen en golven stukslaat
tot een verwaaide stem die ik vaag hoor
zo past de wereld op een gemeentelijke…
De kleur van morgen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
421 ze wappert fier
mijn vlag die al
vandaag de toekomst
in gedachten had
een stevige bries
uit onnaspeurlijke
richting gelukkig niet
met alle winden mee
in het schijnbaar
zinloos golven van
het dundoek vermoed ik
de basis van onze taal
de nieuwe communicatie
van het zijn waarin geluk
de belangrijkste letters van
ons bestaan zullen…
Elementen haiku
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
638 Vuur
Vlammende golven
Oranje, geel en vuurrood
Verbinding met Al
Lucht
Adem na adem
Leven we bijna vanzelf
Totdat het op is
Water
Soms hartstochtelijk
Soms een sereen oppervlak
Niets is wat het lijkt
Aarde
Voeten op de grond
Hoofd in de koele regen
Een idee ontkiemt
Geestkracht
In de stille nacht…
Waar gaat dit heen …
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
626 Hoe eenzaam kan je samen zijn
Twee levens naast elkaar
Twee golven uit fase
Hoe leeg kan samen zijn
Hoe kan je praten met elkaar
Zonder ook te luisteren
Zonder begrip of inleving
Hoe kom je tot elkaar
Opeens kan je vervreemden
Twee handen op twee buiken
Twee zielen twee gedachten
Opeens ben je twee vreemden
Een samenspel twee keer…