Alle inzendingen over vlucht

3362 resultaten.

Sorteren op:

Drenthe

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 545
Waar weiden,vennen groen gekleed als golven stromen door het land De wind gevangen door bomenhagen schier eindeloos geplant Dromen ijle wolkensluiers in een hoge stille lucht waar een rover staat te bidden voor een geslaagde vlucht Word ik op de grote heide soms door stilte overmand die dan zo duidelijk voelbaar is in dit oude Drenthse…
frans schuit7 september 2008Lees meer >

Fluister me...

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 735
(opgedragen aan…) al schrijf ik duizend gedichten, toch blijf jij achter tranen verdoken de pijn voedt eenzaam de gedachte dat het allang geen zin meer heeft mijn cocon een toevluchtsoord van radeloze denkwijzen lijkt en jij verder op de vlucht slaat richting eerder met soortgenoten vastgebonden aan de hemelboog tot we elkander…
esteban14 maart 2009Lees meer >

In een zee van dood

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
ik hoorde woorden verdrinken in stemmen die zongen over wanhoop en pijn het lied van de zwemmers met stilte als repeterend refrein de barstende lippen van droogte en kou memoreerden hun vlucht voor angst en barbaar in een regen van kogels als minachtend gebaar zij hebben vrijheid voor even gezien het benedendek kraakte maakte snel…

Misschien niet

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 583
Misschien niet de totale vlucht van alles dat zeer doet en nutteloos lijdt, zonder reden of doel. Misschien niet het Goddelijke, maar toch een stukje mysterie, in het golven van de zee. Mischien niet volledig, maar toch mezelf weer teruggevonden.…

Een begrafenis

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.375
Bij jou vluchtte de stilte, Niet meer meer dan een vage herinnering. De muren waren voor jou Niet meer dan dingen die je kon afbreken, Als het je maar dichter bracht Bij het eiland waarop ik verkeerde. Je tranen zijn dolken op een wang, Je lichaam dat een laatste groet brengt, Je hart dat niet langer naar mij verlangt.…

dragers van licht

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 582
donkerblauwe en gouden stralen in de wolken als duisternis en licht elkaar omarmen in haar ogen twinkelen vrolijke leeuweriken passie rebellie gloed hoop en verdriet minnaar en geliefde ontstijgen tijd en ruimte mythische vogels worden van binnenuit verlicht voelen de stralende omarming van de zon het lied van duizend vogels neemt een vlucht…
J.Bakx8 februari 2024Lees meer >

in eigen diepte

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 650
dan je had gedacht misschien zal je mij vertellen waar gemis faalt of in dit geval liefde maar ik ben niet sterk; nog vaker ben ik bang spreek mij moed in; in dat wat leeft in dat wat buigzaam overleeft langer dan een dag en de leugen van begeren jij draait je om er is geen dwalen meer, goed of slecht een vlucht…

Een tintelfrisse frequentie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
ineens krijgt leven de geest uit een andere dimensie voelt buitengewoon op een tintelfrisse frequentie geschoond dragen takken en boom hun gestalte wat grootser vullen ruimte in ijlere lucht wiekt een vlucht ganzen hun v voor de wind in het laatste rood van de vallende avond waar je droefgeestig door duister verwacht bruist de sfeer…
wil melker23 januari 2014Lees meer >

Wat dacht je daar van?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.978
Als wij nou eens met z’n twee vluchten volgens mijn zwoele plan we nemen onze dromen mee wat dacht je daar van? We doen een tijdje onze ogen dicht net zo lang tot het niet meer kan ontwaken in het mooiste licht wat dacht je daar van?…
Ruud Brouwer25 augustus 2004Lees meer >

Pak je koffers

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.005
Spreid jij je vleugels nou maar vlieg maar voor altijd weg het zal wel het beste zijn zo het maakt niet uit wat ik zeg Waar mijn hart ooit overwon ga ik jou nu voorgoed verliezen ik verban jouw warmte voorgoed het zal langzaam gaan vriezen Pak je koffers en vlucht het maakt niet uit waar naartoe ik ga jou proberen te vergeten al zou ik…
Ruud Brouwer6 september 2004Lees meer >

Happy end

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.741
Ze keerde niet op deze vlucht. Hoe blij was Lex: hij werd d'r ex.…
Aubrey18 juni 2011Lees meer >

De dood als een concept

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
het broze leven herkent de zwaluw die aflatend het tij laat vieren om dan toch te vluchten daar de nieuwe kou te striemend voor hem zal wezen de dood als een concept in een oude jas kleedt de jaren magerder dan de tekenen van de herfst die de bladeren ontdoen van de titel dat schoon ook schijn kan zijn geen minachting van het seizoen…
elze29 september 2011Lees meer >

Herfst

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
De nacht stoot haar adem uit over het land een mistig verlangen hangt in de lucht de horizon glinstert in zwevend zilver de dag druppelt binnen op het gras in v verbinden zich de wilde ganzen het seizoen toont zich in de vlucht op het pad dansen vrije blaad’ren in de armen van de vroege bries overtuigend geluk maakt zich meester in…
Jareru25 oktober 2011Lees meer >

I've always been decent until now

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.925
Je geur, je lichaam, je warmte De blik in je ogen kom dichterbij Je adem tegen mijn wang, je lippen vol en nat Een zucht, je handen trillen, strelen nog niet voorbij Je rug die kromt, mijn mond die gromt En dan de vlucht we komen los Golven breken op ons neer Je zucht, ontspant en lacht en pleased en zegt, ik wil nog een keer Bostok…
Bostok11 januari 2013Lees meer >

cirkel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
een openbaring waarin ze eindelijk zichzelf begon te vinden maar zij wilde meer dan gewoon gelukkig zijn in een hopeloze poging tot zelfbevestiging verdronk ze haar gevoelens als een nest jonge katjes in een teil water en het laatste dat nog niet dood wilde werd doodgeknepen pleinvrees kortwiekt de holle vrijheid van een vlucht…

Struisvogel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 738
Ongesproken woorden hangen voelbaar in de lucht ongenaakbaar onbesproken voor de waarheid op de vlucht. Zeg maar niets en hou de schijn op beter dat men nog niets weet maak geen zorgen het wordt beter geen problemen dus vergeet.…

C'est mourir un peu.

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 790
maan zal blijven staren als ik niet meer zal zijn in duistere zwarte nachten is het gele licht niet mijn de wind zal blijven waaien door de bomen, over het gewas de krakende zwiepende takken vertellen hoe het eens bij mij was het water zal blijven vallen uit de donkere wolkenlucht het leven duurt maar even in gedachten waarvoor ik vlucht…
J.J.v.Verre7 augustus 2014Lees meer >

Bij mijn graf

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.066
Ik ben de vlinder in zijn vlucht, Ik ben adem in je zucht. Laat bij mijn graf geen traan om mij, Ik ging niet dood. Ik ben nu vrij.…

De sprong

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.029
Daar gaat mijn moeder, voor de laatste vlucht, maar gelukkig liep het goed af.…
Johanna13 oktober 2015Lees meer >

In tegendraads verkeren

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 781
soms blinkt de straat lijken kleuren uit de lucht zonder parkeren te drijven op hun vlucht in tegendraads verkeren zijn weg en stoep de hemel waar de mens zijn kringen loopt de wolken uit laat waaien en een huismuur zacht de golfjes dood als licht en lucht in water spiegelen en de mens dat beeld in scherven stapt is een nat pak het…

Uit donkere luchten

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 883
zag het onweer dromen broeide in de stilte tussen bladeren van bomen vogels zochten nog in allerijl een thuis om veilig weg te komen in zachtjes verontrusten begon de wind te zuchten te vlagen in aandacht vragen een eerste licht uit donkere luchten doet in ontlading de spanning vluchten de donder is gekomen seconden lang na het…

Zonsopgang

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 522
geen vuiltje aan de grijze lucht enkel maar wat stapelwolken, die groeperen gelijk nomadenvolkeren doch, ze slaan weldra op de vlucht. want bij het krieken van de dag, in het laatste donker van de nacht, verschijnt een rood oranje pracht, die grijze wolken laat verdwijnen... als bij toverkracht!…
Jonhy Donovan30 augustus 2020Lees meer >

vlinder

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 487
je fladdert vrij en elegant in pracht van kleuren je kust de bloemen op de hei in al hun geuren je vliegt gezwind doorheen de wijde blauwe lucht je gaat voor bijna alles wat niet stil is op de vlucht je spreidt je vleugels en begint sensueel te zweven je laat me dromen en mooie momenten beleven…
jonhy donovan1 september 2016Lees meer >

Een steek van jaloezie

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 974
momenten boordevol geluk de lucht en bomen zon en wolken niets kan stuk laat gras en groen maar bij mij komen een steek van jaloezie de blik van schrik het zaaien van de twijfel de onlust in de lucht het is de rust die vlucht stemmingsval is groot de oorzaak wel te duiden het zijn gewoon hormonenbuien waar liefde ademt…
wil melker23 oktober 2006Lees meer >

Verward

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 469
Misschien was het een droom, sprookjesachtig echt voor hem toen hij binnenkwam en mij zag liggen op het bed zonder dat ik wakker werd Misschien heeft hij eerst een tijdlang gekeken tot het ineens vanzelf ging en gauw gebeurd was ik schreeuwde en hij verward vluchtte Misschien had hij voldaan willen blijven genieten van mijn schone…
Zywa26 maart 2020Lees meer >

Pavanne II

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
Lege kramen, leger raken, Luister niet, maar hoor marsmuziek, Het vult de kamer, straks de straten, Sla op de vlucht, maar waar naar toe! Waar is veilige omgeving, Waar de school die weigert dit, Wat ongewenst is leeflang krijgt Het predicaat verkeerd gedrag.…

Laat me

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.322
Als een oude hommel overmoedig op vergeet-me-nietjes aanvliegen In de gouden strofe van mijn vlucht het geheim van de dood opbassende, verwar mij alsjeblieft met de zon, chrysanten, huiselijke margrietjes, opengesperde paardenbloemen.…

Icaros

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
Heel aarzelend en tentatief aan de oevers van de avond in zijn vlucht de aarde nakend zwoof hij als een grijze reiger onvermoeibaar eigenwijzig 't einde van zijn leven nader onder wakend argusoog van een bruine kiekendief die niet, zo wist hij te ontwaren, een aardedonkere donderwolk noch paardenspan van Helios, teugelloos hun baan…
Max14 juli 2019Lees meer >