4932 resultaten.
Astronomische frustratie
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
909 Hier liggen we
op het nog warme gras
omhoog te staren
er vallen zóveel sterren
het is alsof het donker
de aarde in een hand houdt
om wanhopig in de sintels
van je hart te blazen
ik strek mijn vlammende armen
naar je uit teneinde
het ijs van je schouders
te doen smelten
maar zelfs met
vereende krachten
krijgen de nacht en ik…
onzichtbaar
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
646 in het landschap
dralen schapen tussen bloemen
in de wasem van weiden
alsof ze zich neerleggen
bij de éénvoud van onze poëzie,
en men kan zich zelfs
vergissen van eeuwigheid
in woorden van ééntonige lettergrepen
terwijl we onder de bomen
onze overwegingen schrijven
leg ik je vast ,plaatsen we de dingen
als deze woorden in de
vorm van…
vaders bankje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
931 waarom ik hier van de fiets stap
van tijd tot tijd op het bankje zit
en zie hoe het land onder een paarse
gloed vervaagt de dag er schoner
verglijdt
alsof ik door mijn vaders ogen kijk
met dezelfde oren de stilte beluister
hoe mijn gemoed zich beroeren laat
terwijl ik huiswaarts fiets
de herinnering hier zacht gedijt…
niets van toekomst
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
818 we spreken af aan het station
klokslag
als de laatste trein vertrekt
en ik zie de dichter
vallen uit zijn woorden en uit
mijn hoofd
alsof de boodschap
niet genoeg is om de afstand
mee te dragen
vertel maar wat, zeg je
maar ik hoor
slechts dat ene woord
van tijd
dag, vorm ik
en verlies de ruimte
in het likken van mijn woning…
Liefste....,
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
965 Alsof het gister zou zijn...
Maar 't is maar een gevoel van alweer een jaar geleden...
Want op 29 mei 2009 ben je overleden...
Ik houd nog steeds evenveel van jou als toen....
En stuur je met de wind een hele dikke knuffelzoen...!!!
Voor altijd in mijn hart........…
Naar de hemel en terug.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
617 ik herinner mij duizend en één woorden-
ze vliegen in mijn oren en flitsen voor mijn ogen
alsof de donkere nacht me meeneemt.
ik val vanaf de hoogste toren die ik ken
zo de diepte in en vang mijn eigen gedachten.…
UIT DE DICHTERLIEFDE
poëzie
2.3 met 6 stemmen
1.950 Uit wanhoop neemt het meiske,
goed kome het uit, een vent,
de eerste de gereedste;
de knecht, hij, is miscontent:
Dat is een oude historie,
maar ze is nog altijd nieuw,
en wie zij voorvalt gaat het
alsof men hem 't hert doorhiew.
October 1879.…
Noorderlicht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
791 Onder de jachtige wolken
sprong de wind voorbij, een
roofdier zonder hol, koud
en onvruchtbaar uit het
noorden, het verborg haar
aangezicht gevoed door
beide borsten, het vroeg
de tol in winterlicht, een
herinnering die binnendrijft
alsof er geen hoop meer was op
een schuilplaats voor geluk, de
onrust jagend in een wolvenpak
door…
De tocht door ’t Friese land
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
807 alsof er in je stem
een ijsverdunner waakt
over woorden die net niet
kunnen breken
oppervlakkig is je pols
krachtig en zijn
de slagen humaan in het
weke vlees te voelen
ik kan me niet verzetten
tegen steeds weer die
overdosis die me belet
jou te zien zoals je
werkelijk bent
dus mijn woorden
zijn spaarzaam
en waken over
de laatste…
OKTOBER
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.557 Alleen de mussen pikken zenuwachting door
in het korte gras, alsof het winter wordt.…
Melancholie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
621 Geef mij hun beeld
alsof ze naast ons staan
zodat ik kan vertellen
hoe graag ik bij hen wil zijn.…
Sneeuwblind
gedicht
2.6 met 11 stemmen
5.343 Verwikkeld in een sneeuwbui op het strand
vind ik mij bevangen in de wachtkamer van de hel,
verrast tot een amalgaam van afprijzing en verlangen,
hoor hoe vreedzaam de zee rond mij hangt,
alsof ze geen weet heeft van de monsters
die haar doodbedaarde gebaren het licht bedillen.
Kon ik maar grijnslachend gillen: één twee drie los!…
en zo de draad
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
559 een spin nestelt zich in de kerstboom
het lijkt alsof het web oud licht vangt, verstard
zoals de naalden in dagen van onbehagen
ik wil het huis ontvluchten, niets meer zijn
van al wat dichterbij komt, onverteerbaar
in schalen van vergeving waarin kaarsen
tot vlakte zjjn vergaan
de spin baart verder
tot in elke hoek van de kamer…
Douchen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 Alsof u dan voordelig bezig bent….
Wel merkt u wat u steeds hebt moeten missen:
Die kick om naast de pot te mogen pissen……
Notensymboliek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
713 een mistdeken kleedt de aarde
windlied zucht klanken
gelijk een spelling van woorden
dichtverzen over het bedaarde veld
thuis speelt de radio
het is alsof een componist
in melodieën vertelt
van vlinders denkbeeldig flanerend
rond klokjes, bloemrijke bodes
het voorjaar in een notensymboliek
ik luister
droom nog wat
rond zijn jaargetijdenmuziek…
Zij kust
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
715 zij kust de zon
met geloken ogen
voelt stralen
van nabij geluk
het is alsof liefde
voor even, teder,
over haar frêle
ontvankelijkheid
is gebogen
kom mij halen
zie mijn ontsloten gebaren
of tast met zwoele stralen
langs mijn lente pril haar
met jou wil ik vrijen
in lyrische talen
maar laat mij nog even
hier en dan…
De juiste snaar
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
854 de viool
het is alsof ik de snaren
stilletjes hoor huilen
tranen zich in elke trilling
rond het hout verschuilen
mijn emoties zweven mee
breken met de klanken open
bevrijden dat wat ongemerkt
naar binnen was geslopen
een kamer vol gevoelens
ik zit er middenin
tot aan de laatste noot
lief ik het lied van de violin…
Op haar manier
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
539 Mijn moeder houdt
Van mij
Ik weet
Dat ze dat doet
Ze zegt het niet
Met woorden
Ze weet niet
Hoe dat moet
Geboren in een tijd
Waar diepgang
Niet bestaat
Gevoel wordt weggestopt
Alsof het
Niet bestaat
Hoe kan je
Iets verwijten
Wat niet
Verwijtbaar is
Emotioneel gesloten
In haar jeugdgevangenis
En toch
Op haar manier
Doet ze haar…
Mijn kleine plaag
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
419 jij bent
mijn kleine plaag
je vliegt zo graag
van hot naar her
drukdoenerig
aan de slag
alsof de dag
te weinig uren heeft
van pauzes
ben je niet gediend
er is werk te verrichten
zo lang de zon blijft lichten
je bent het liefst
in geel en zwart
je taille is een schat
alleen je angelt soms te hard…
LIEDJE
gedicht
3.2 met 5 stemmen
4.705 Aanhoudend en doordringend,
Zoo blij en mateloos
Alsof een hart hier, zingend,
Zijn hoogste vreugde koos.
O koolmees in het loover,
O heikruid in de zon
Uw lieflijkheid, uw toover
Die mij niet helpen kon.…
Indianenverhalen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
521 Liegen alsof het gedrukt staat wat
maakt het uit. Het eindresultaat
gaat voor de veren.
Wanneer de neus zich lengt tot
besluit, behoef je zonder veren in
het leven nog niet te creperen.…
Kleinood
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
635 Het is alsof ik dichter bij Hans kom
en bij de redacteur Hans Polak,
de woorden trekken minzaam krom,
worden stofvlinders uit een strak pak.…
Nazomer
poëzie
4.4 met 5 stemmen
1.120 Vaag drijft door de open deur
De bleke avondwind
Een bitter kille geur -
Alsof de herfst begint.
Vaag, als een vallend blad,
Daalt door mijn lege geest
Herinnering aan wat
Wel eenmaal is geweest.
't Is of mijn hart verstomt
En of ik stil verga,
't Is of de herfst al komt -
Hij komt weldra - weldra!…
voortschrijdend op onafgewerkte tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 alles voltrekt onaf onder onafgewerkte tijd
met zijn valse wimpers
immer voortschrijdend knipperend
en wij achterop hinkelend
door het leven zonder houvast
echter benevens de heipaal van de ambacht
die we in ons bestaan gedreven hebben
om wat tijd te ankeren
en voor een paar stonden lijkt het
alsof we weten waarmee we bezig zijn…
tranen zonder tuiten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 dichter dan ooit
nadert zijn zang
haar hart
wat doet een
oud mens
met waterlanders
zonder harnas
hoe komt het dat
diepe droefheid
haar keel
dichtschroeft
en doet alsof
smart geen traan
waard is
hoog in de lucht
zingt de veldleeuwerik
hoe troostrijk
stromen droeve
verlangens
tranen zonder tuiten
van een oud mens…
wijzers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 de tijd vliegt
hij maakt bang
hij sleept
en stelt teleur
de tijd is een fantoom
hij doet pijn
hij hamert
en lacht me uit
de tijd is een despoot
hij dwingt tot buigen
hij wijst
en ik word gek
de tijd is een verzinsel
hij doet alsof
hij slaat
en ik loop weg
de tijd heelt
hij is een slak
hij kruipt
en ik wacht…
Denk eens na
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
603 Jaarlijks overlijden in de sub Sahara
een half miljoen kinderen aan malaria
Ze zijn arm en ondervoed
Gaan dood alsof het zo wezen moet
Terwijl één euro muskietennet
ze van vroegtijdig sterven redt
Nu overladen we de wereld
met schulden, leed en dwang
om aan levens van oude dikzakken
nog wat dagen vast te plakken…
Tijd om weg te gaan.
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
614 Als ze je gaan vertellen
wie je bent en wat
en vooral ook wat niet
Als ze je verleden
willen doen vergeten
maar je weet niet waarom
Alsof de herinneringen
niet hebben bestaan
als was het slechts een waan
Maar jij weet
uit de grond van je hart
dat je je best hebt gedaan
Dan is het tijd...…
Papieren vonnissen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
464 voorzichtig
rollen zij
door het stof met
onherkenbaar
gemaakte
gezichten
nog zijn de
ogen droog in
de grimas van
verleden tijd
alsof zij dit al
jaren wisten
waar berouw en
spijt nog altijd
geen handen
wensen te geven
dromen papieren
vonnissen
alles bepalend
zwart afgelakt
verwoestend in
dreigend gaan
dwars door hun leven…
alles heeft een verhaal
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
428 laat de zon verrijzen
werp haar in de lucht
als de zon gaat liggen
en zijn arm opsteekt
schijnt hij uit zijn oksel
als hij zijn arm laat zakken
wordt alles donker
als hij die weer opsteekt
lijkt het alsof de dag begint
alles heeft een verhaal
als je maar kunt luisteren…