2000 resultaten.
BLIKSEMTAAL
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
363 Trillende stralen houden een hechte band
met luid juichende lucht vol blije brand
én op de grond weggedoken angstgezicht.
Al stervend toont het koude, verzonken vuur
gras en struiken in een helgele schijn,
sterker dan op elk zonnig middaguur.…
De ons omringende dingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
573 Tot bij de buren brand uitbreekt.
De wind tot zijn verbeelding spreekt,
hij panisch zoekt naar zijn papieren:
zijn hypotheek, zijn testament,
zijn vette onroerend goed-aandelen...
Totaal vergeet-ie z'n lijf te redden!…
Lustrum
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
599 Op het meubel kijken ze
naar de kinderen,
toen klein, nu groot
en heiligen en beeldjes,
een boedha, een engeltje,
een beeldje van vrouw met een kindje,
daartussen branden kaarsjes.
Ook hebben ze in de hoek bij de schemerlamp gestaan
Op deze plek achter de salontafel
staan ze hun tien jarig
lustrum te vieren…
Vuur van hart en handen
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
346 en leefden
beseften langzaam
maar zeker dat
zo bestaan maar
heel even kon in
de echte wereld
de consequenties
waren wolkjes voor
de zon en wij
vluchten in
romantische luchten
jij hebt het mij
vaak genoeg
gezegd en onder ogen
gebracht. maar ik zag
alleen onze liefde
nog is die bij
gebrek aan voeding
niet gestorven wij
branden…
Een dag die komt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
300 Overal oorlog, machtsvertoon en dictatuur
overal ontheemden, de wereld staat in brand
onder mom van democratie ego aan 't stuur
en onder vriendschapsleus verraadt men volk en land.…
Onverbiddelijkheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
356 Elke echo snijdt, elke traan verbrandt,
en alles wat ik ben, blijft branden in mijn hand.
Diep onder deze harde laag,
woelt het hart dat ik elke dag verberg.
Dat ik zo onverbiddelijk ben,
komt niet uit haat,
maar uit angst om te breken.…
Gewone wereld
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
332 In de gang
bleef een nachtlampje branden
boven een lege stoel.
Een klein boekje lag open,
vergeten door iemand
die nooit terugkeerde.
De wereld
bleef gewoon.…
De maat van het licht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
261 De nacht verschijnt, niet luid maar vastberaden,
legt koelte op wat brandde zonder maat,
en neemt terug wat eenmaal werd ontnomen
tot ook haar rijk te zwaar op wegen staat.
Want niets blijft eeuwig aan één zijde hangen:
wat groeit, moet buigen onder eigen last.
Zo wisselen zij heerschappij en grenzen,
tot alles weer in juiste orde past.…
Trekpaardengang
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
183 Na de brandende hitte
en oplaaiend vuur
van het breken der droogte
records in de zomer
onhoorbare moord
en brand schreeuwen der hei
komt besef onder
slurpende dieselmotoren
bezitters en fly drive
vakantievliegers
steeds angstiger onder
de rook van de boeings
rond lelystad eelde
en schiphol nabij
schuift de pluim van een
herfstbuienfront…
Pyrrus in Irak
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.548 Bagdad in brand. We zien de puinen roken.
De vijand is totaal, tot in het bot, gebroken.
De overwinnaar grijnst: triomf en doel bereikt.
De stad ligt plat, het land is weer woestijn
en buiten het bevrijde volk heeft niemand pijn.
Maar ik zie haat en haarden, waar mijn oog ook kijkt.…
Donderbui...
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
698 Er zit een behoorlijke
bui te broeien
ik kijk er echt naar uit
De zon stond dagen aan
de hemel te gloeien
en te branden op menige huid...
Vroeger was ik bang van onweer
kropen we bij ma in bed
om wat veiligheid te zoeken,
haar bed was toen heel druk bezet...…
Luchtsignalen
netgedicht
2.2 met 3493 stemmen
565.870 Geen wolkje tussen de strepen van einderreizen in de lucht
geen vlaagje wind doortrok de bladeren tot fluister, geen zucht
vergezelde mijn gedachten die keer op keer
verder weg waren dan dwalend
over bruggen die beter zouden branden dan ooit gebouwd
doelloos heb ik ze tot kraken toe heen gesjouwd
niet bewust van het mooie weer
ontluikend…
Bekentenis
poëzie
3.4 met 15 stemmen
2.740 Zij deed als een, die iets op 't hart voelt branden -
Toen sloot zij mij de lippen met de handen,
En... bloosde de avondzon heur bleke koon?
-------------------------------
uit: Mathilde (1881)…
Sprankelend begin
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.131 We laten het haardvuur zachtjes branden,
net als het vuur hier diep in ons hart.
Glinsterende ogen en strelende handen,
niets dat ons kleine wereldje nog tart.
De tijd zal vannacht stil blijven staan,
dit moment wordt ons niet meer ontnomen.
Jij en ik, we zullen steeds verder gaan,
véél verder dan in onze stoutste dromen.…
Samen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.701 Een morbide fantasie in een kasteeltoren
Sereen huilende ogen als spiegels gebroken
Een dans met messen om ons gevoel te bekoren
Bloedend, we hebben ons op onszelf gewroken
De satijnen lakens met bloed doordrenkt
Wonden branden, vlees dat schroeit
Onze jeugdige schoonheid bruut gekrenkt
Onze bizarre geesten door dat schouwspel geboeid
Een…
Als liefde van een aard'ling aan dorst randen
poëzie
3.3 met 19 stemmen
1.938 Als liefde van een aard'ling aan dorst randen
De lichtgestalte van een hemeling,
Je weet, dat zij tot nevelbeeld verging,
Tot hoon rondom heet hunkerende handen:
Zo dacht je dat, toen - lucht'ge zweveling -
Je om mij de rust verliet van effen landen,
Ik jou applaudisserend op liet branden,
Verijlend zelf tot vlucht'ge neveling.…
Nog eens, toen je oud werd, zag je de Alpendalen
poëzie
3.4 met 19 stemmen
1.968 Je voelde in 't dauwig-koele blauw vervloeien
'T hel herdenken van wat je heet begeerde,
Tot diepberustend violet vergloeien
De rode brand, die je onblusbaar verteerde:
'En tot geluk geschapen' - wat je leerde
Als kind - 't verdord geloof zag je herbloeien.…
Even dimmen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.254 De ontluchting van je lichaam zit in je verstand,
weet je die niet te gebruiken,
dan blijkt het een onblusbare brand.
Als druk een vat, dat vrijkomt na het openen van het ventiel,
Dan vrijkomt het onderste van je ziel.
Spanning en druk van de levensloop,
lijkend op een niet te ontrafelen knoop.…
Vannacht...
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.465 Vannacht laat u geen sterren branden
vannacht laat u mijn strofen verbranden
vannacht is de eeuwige nacht die mij verleidt
vannacht ben ik de grenssteen tussen
verlorenheid en de verloren tijd, vannacht
alleen nog vannacht zal ik zijn naam zeggen
niet voor het afscheid, niet als het gebed
en niet als een zegen, slechts een naam
die niets, niets…
3 september 2004
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
819 Ik hoop dat die beulen branden in de hel,
vergeef me deze woorden, maar ik meen het wel!
Deze zieke geesten zaaien verderf en haat,
lachend voeden zij de bron van het kwaad.
Waarom zou ik ze ooit vergeven,
als ze geen respect hebben voor het leven
van een onschuldig kind
wiens eerste schooldag pas begint?…
Oogstlied
gedicht
3.2 met 83 stemmen
35.229 't Warmer branden
van de lampen
ontkent het avonduur;
Afzuiginstallatie,
Zoemt een zacht triomflied;
Een duister avontuur!
Stoonde knippers,
Toppenwippers,
Net alweer gebeurd!
Ga toch even zitten;
De vetste kar bezitten,
Van de hele buurt.
Zie de sterren
Voel de kern:
In de hemelboog.…
de boerderij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.729 je vlijt jezelf voornaam in Frieslands platteland
bevroren in het snapshot van de fotograaf
als relikwie van het verdroomde leven toen
de trots van een vervlogen tijd
de mens aan ’t hoofd,
de kop zoals de beeldspraak luidt
maar nietig toch naast jouw postuur
maar ach, een brand gesticht door ’t lot
in handen van een klein kind
bracht boer…
thuis
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.129 Zie ik de lichten branden,
rij snel achterom en plaats mijn fiets in de schuur.
Ik loop snel naar binnen.
Dan valt mijn gevoel weg: ik voel me bevrijd en veilig,
waardoor ik weer lekker slapen kan
en morgen weer vroeg aan het werk kan.…
Dagen Later
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
2.679 Ik swing op oude platen
waar niemand het wil hebben over ritme
daargelaten
Buiten op het kerkhof (in 1975 gesloten)
groeit het groen onwetend verder
waar zoveel wijsheid eindigde
daargelaten
Ik geloofde serieus dat die lantaren altijd brandde
een smoes voor alle energie die gloeide in mijn handen
ik liet het gaan -ik kon niet vliegen- en…
Ik weet niet waar ik ga
poëzie
3.9 met 10 stemmen
3.103 God,
met dit ellendig lot,
en blus die stage brand
van 't schroeiend ingewand.
Uit 't afgrond van de pijn,
waarin ik redloos viel,
ik roep u: réd, red mijn
onsterfelijke ziel!
--------------------------
uit: Verzen (1900)…
Als vlammen doven
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.704 Ooit hebben wij een vuur gebouwd
Van takken om te branden
De vlammen die ik heb vertrouwd
De warmte van jouw handen
Ooit droomden wij nog samen
Van toekomst en van vrede
De keuzes die wij namen;
Iets wat wij samen deden
Ooit deelden wij ons hart
In de schoonheid van het leven
Het was een mooie start
Alleen het einde is gebleven…
'k Zag steeds een bleke Christus
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.006 'k Voel ze alverterend in mijn harte branden,
de àlleliefde, die geen schepsel uitsluit, géén,
maar zie 't Heelal door Uwe blik alleen.
-------------------------
uit: Verzen (1918)…
licht over water en huid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 Waterrozen houden hun gezichten stil omhoog
naar wat boven de schemering blijft branden
en uit de koele grond komt een hand die bijna zegt
ik mis die huid en die ik niet durf aan te raken.
Het licht keert terug over dezelfde huid
nu dunner, en de strepen op het water zwijgen.…
Vuur en bloed
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
926 de bloeddoorlopen maan strandt
voor de onbedwingbare brand
die Marianne ontsteekt in het zand
van het zwartomlijnde heideland.
zij eist lekkende tongen van vuur
en de louterende, bloedende rozen
die haar bemantelen tijdens haar kuur
en die zij dan plots driftig doet lozen.…
Zomernacht 1995
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
2.619 midden op straat
door slapende dorpswijken
"Het is een nacht" te zingen
De straatverlichting
aan jouw kant van de weg
werpt jouw schaduw over mij heen
Als de wetenschap
dat jij al vergeven bent
en mij om vergeving vraagt
Je zult moeten kiezen
tussen je oude spaarvlam
en dit steeds meer aanwoekerende vuur
Maar je wilt je niet branden…