3651 resultaten.
Puch
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
653 ach, oude Haagse nozem op je Puch
een helm verhult je wilde grijze haren
je vrienden kwamen langzaam tot bedaren
het is alsof de tijd jou oversloeg
nog dikwijls stop je bij die oude kroeg
en denkt terug aan glorierijke jaren
er klonk muziek van losgebroken snaren
je was er altijd zat, maar nooit genoeg
je staat daar maar, verzonken in getuur…
bezwaarlijk een gevoel
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
743 Er is zoiets als
schoenen op tafel
hoeden draagt men niet meer
het blikken uit het raam
de haag die steeds dichterbij komt
het hoeft allemaal zo snel niet meer
je ligt alles op te vouwen
boeken, deuren, kleren
het genezen van de ander
en het spreken
dat er steeds minder toe doet
steeds gestager komt het opzetten
gebonden aan een geloof…
Vriendschap
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
2.451 Ze gooiden
alle axioma's over de haag. Ik kocht ze
van haar over voor dertig zilverlingen,
deed er mijn voordeel mee: ik groeide.
En toen ik onverhoeds tot rots versteende,
sloeg zij met haar staf mijn ledematen los.
Er bleef wat sterrenstof op mijn wangen plakken.
Zodat ook ik schitterde in
de straalstroom van haar orbiet…
Consolatio
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 Dingen zijn vlammend iconen
geworden: passerende wagens
tot praal, baasjes met honden
tot engelen glanzend, hagen
tot luchtig fonkelend kristal.
Rondom mij is alles voor even
niet raakbaar, zichtbaar alleen.
Brandt in mijn hunkerend zuchten
dit licht een vooruitzicht, een weten,
dat telkens het voorjaar weer wint.…
van de wolf en het lam
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
584 Ik zie mijn vader als wolf bij de scheve haag,
vegrijsd en ongevaarlijk nu hij dat liedje
van de oude poortwachter fluit.
Ik was een lam toen en moest nog geweid,
weet ik als ik uitstap en zachtjes met hem meezing
"poortwachter waar zijn de zwaluwen heen"…
Ik Klimop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 verschillende gedachten
één hartstocht, niets dat ons scheidt
eens met elkaar en met onszelf
compleet in grenzeloos
Maar waar ruimte is, komt
aanwezigheid, stilletjes sluipen
er gedachten binnen, hand in hand
bouwen ze een dikke muur
als een onwrikbaar houvast
voor vertrouwde opvattingen
Je ziet geen muur meer
alleen een groene haag…
Hand in hand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 woorden
die zich verstoppen, bange woorden
alsof mijn pen het mes is
onder de snelweg langs ons huis
uit het niets op mijn keel gezet
De avond was al gevallen
Zenuwachtig riep hij om geld
een beginneling, zijn plan
liet zich gladstrijken met kalmte
mijn angst gesaboteerd
door mijn man: 'We hebben geen geld
wat moet je met thee en Haagse…
VAN LAAT NAAR VROEG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Zonneglans bekleedt de omringende haag
vol jonge, opgewekte uitstraling,
die nodend ritselt, ofschoon ongekend, vaag...
Drachtens Zuiderbegraafplaats geeft opbeuring
aan het doen en gebeuren van vandaag,
wat leidt naar ieders eeuwige bestemming.…
DONKERSTE HERFSTDAGEN
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
617 liggen landerijen verdronken
onder een hemel van loodgrijs
en zwart van kauwen gekrijs
als zij hun brood hebben gevonden
’s middags een bleke zonnestraal
dringt door het keukenraam
herfstanemonen hangen in stervenspijn
langs het drassige gazongras
staat een grote waterplas
Die wacht op wat zonneschijn
D ‘avondwind rond bomen en hagen…
Met blijdschap...
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
405 van de geboorte
twee jongetjes, amper voldragen, en ook nog een meisje
zij sloegen de trom, maar niemand die hen geloofde
tot zij erna kwam, al jokkend
haar valselijk wijsje
Voor volk en vaderland slaan wij
'n piketpaal in drijfzand
en modder - symbolischer kan het
eigenlijk niet
het land zat muurvast en op slot in het haagse…
Reset of Revisie?
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
22 In het opgewonden haagse kwartiertje
temidden van persmuskietmicrofoons
rijst alom een spervuur aan vragen ten hemel
gekrakeel over reset en een revisie
van balans, ja zelfs politieke correctie
van het minderheidkabinetsmonsterverbond
twee heren laten zich ringeloren
door een cherubsleeuwin
met een adelaarskop
en een vice-akela als…
Programma
gedicht
3.2 met 42 stemmen
19.998 Dezelfde toon herhaald
tot in den treure, en dat dan
'vormvastheid' noemen, of 'een
eigen stem', dat soort gelul.
Nee daar hou ik niet zo van.
Geef mij dan maar het favoriete
snoepgoed uit mijn jeugd. De
toverbal. Je zuigt en zuigt
maar, telkens komen er andere
kleuren te voorschijn en voor
je 't weet, heb je helemaal
niets meer.…
Nur ich die Sehnsucht kenne (De tragedie van de Liefde)
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.161 Ich hab' dich geliebt
'danach bin ich vergangen
mein' Herz sucht den Tod
Ich kann nicht mehr verlangen
meine Seele ist im Not
gestorben bin ich
ins Abendrot.
* NL *
Ik heb je liefgehad
sindsdien ben ik verloren
zoekt mijn hart de dood
Ik wil niet meer verlangen
mijn ziel schreit in nood
gestorven ben ik
in het avondrood.…
Von Wereldoorlog I (1914-1918)*
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.173 Als laatste bevel kreunde Schlieffen
een van die echt Pruisische piefen
nog: 'Deck mir den rechten...'
daarna werd het vechten
vermoorden, verkrachten en dieven.
---------------------------------------------------------------
*Alfred Schlieffen (1833-1914)was een Pruisische generaal/houwdegen.…
melancholiet
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.705 heel bijzonder
den hypochonder
al bij één patatje frites zonder friet
gaat één likje mayo boven zijn limiet
ook bij een magere croquette
ontvangt hij nooit gehoorde vetten
na twee teugen van één Gueuze Lambic
hoort men immer een diep droeve snik
bij consumptie van één Mort Subite
valt hij echter als melancholiet
languit gestrekt in ’…
Verlegen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.358 Rennend in den donk`re nacht
vervolgd door heks en ridderzwaard
met wolfgezang en fleaderaar
angsten houden me in heur macht
als zij spokend door mijn gissen waart
waar ik al mijn moedigheid vergaar
ik draai mij om en trotseer het duister
waarin damp plots scherpe klauwen mist
het wolvenkoor vergaat tot fluister
lucht
vol muizenissen vragen…
Gedachten over een laptop
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
5.302 Dr Helpdesk´s diagnose
hielp me niet uit den boze.
Wegens binaire frustratie
vroeg ik compensatie.
Wij leden onder
Default gedonder.
BIOS draaide met onfatsoen
en werd geherdefineerd als
"het Busje In Ons geval ´coming Soon´"…
Neelie Kroes ingezet tegen wasbeertjes
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.017 wegens vermenigvuldiging van wasbeertjes bij de vleet
in bossen bij vijvers als steeds onschuldig en discreet
dus waar komt die onrust dan ineens vandaan
Zorgvraag daar lijkt eerder bij Neelie Kroes te passen
ze vrezen dat bunzingen vals worden weg beconcurreerd
Of is inzake soorten misschien uit beelden geconcludeerd
dat alle beren op den…
toverlantaarn
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.132 gemoffeld metaal
streng donkergrijs
geheven slurf
en ronde poten
rechthoekige repen glas
in gezaghebbend karton
dan geleid door vader’s hand
scheidt het donker van het licht
stapt een levensgrote Piggelmee
in de piste op de muur
op zijn stem schuift
de dwerg tussen pot en zee
profeteert den tovervisch
haar les in nederigheid…
er is meer dan tafeltennis
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.407 onze match
tegen de koplopers
in de poule 9
zevende klasse
tafeltennis holland noord
in kerkdorp Den Ilp
viel samen met zang
voor de repetitie
dertig Ilpse dames
Door Eendracht Sterk,
repertoire gevarieerd
zongen lekker weg
gespeeld de partijen
met rust om te gedijen
in harmonie met klanken
nog vóór dracht op planken
mooi beseft…
ploegdrijverke
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
690 op ’t platte land
kunt ge ze aanschouwen
een zwart – wit pakske
mee nen lange staart
sierlijke stapkes
op de hoge voren
efkes ben ik ze kwijt
gaan ze schuil achter
den trekker, vrolijk
gelijk grote libellen
de zon warmt het land
koren wuift langs wegen
ze kuisen de hemel bloot
beeldig, ’t is een zegen…
Beelddragers
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
676 We dragen beelden met ons mee
soms in een fel laaiend vuur
of juist een rustig kalme zee
die beelden ze blijven op den duur
Verbeelding wat je graag wil
kan heel lang blijven hangen
of beelden waarnaar je stil
met liefde blijft verlangen
Die beelden, foto's van ons leven
met schaduwkanten of overbelicht
koester dit geschenk want het gegeven…
Paternoster
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
984 onze vader die in de hemelen zijt
prijs uzelf gelukkig
daar te wonen
verlost van werken om den brode
uw botten krakend tot de dood
zie toch onze nood in ’t heden
te moeten buigen voor de zweep
in handen van de slinkse tollenaars
die de akte van berouw versneden
met het zwarte zaad van bedelaars
geschreven en verleden
op zand en loze beloften…
Voor- en nageslacht
poëzie
4.2 met 14 stemmen
2.640 .
---------------------------------------------------------------
uit: De gedichten van den Schoolmeester (1859)…
Gebonden
gedicht
3.0 met 4 stemmen
6.061 Want waartoe gaaft gij dan uw bosschen, heiden,
Uw luchten, wateren en ruime weiden
Den mensch als lokaas van zijn plichten weg?
Het is het woord van velen dat ik zeg.
Er zijn er meer die snakken naar ontkomen,
Wier hart uw zeeën meedraagt in hun droomen.…
Terwijl de wind scheen en de bij bromde
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.447 Daarna ging de lucht open en ik zag
duidlijk de bomen staan tot in den dag
in hun doorblankte grootheid vaag en ruig,
en 't heerlijk land der wolken vaag en stug
bedreven door grauw' and're, de zon scheen
en sloeg zich over in onmeetlijkheên.…
Tempus edax...
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.666 als 't altijd neerstig bijten van
den tijdworm aan ons leven!
1890…
Afzien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
506 Jamaar afzien is voor mensen
die de wereld in hun handen
willen dragen, tot de wereld
in den ruste wordt verteerd
tot wat wij waren
Waren wij een hoop van zegen, onze
hoofden draaiden door tot iets dat
adem kon benemen en de oorlog tussen geesten
in bloedstollend onrust smoorde
En onverwoekerd raast men door
tot ooit het afzien wordt…
Ter ere van...
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
523 Maar 'k wil niet treuren, er is immers meer
dan woorden ook maar zeggen mogen
en ooit valt er wat licht van uit den hoge
en dan voel 'k mij gezegend door de Heer.
Maar ook dit vers is verre van volmaakt;
ik hoop alleen dat daardoor niemand staakt…
Godverlaten Amsterdam
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
693 slaap
alleen geritsel van papier weerkaatst
klikkend licht metaal
van leeg door drukte blikjes
regenbogen overbruggen
doordrenkte vlaggen zonder stijve kleuren
de Gay pride moet eens met de billen bloot
rotzooimakers hebben er een puinhoop
van gemaakt en ervan genoten
een opgeroepen vuilnisman
vervloekt zijn vak:
zo’n bende is toch uit den…