3181 resultaten.
houden of houwen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
673 hoe zou een woordsculptuur
eruit zien
zou het zijn
zoals de vlakte
van een monotoon gesprek
waarin de uitgedoofde hartstocht
geamputeerd werd
voor het blote oog
of zou het vluchten;
een hert dat nimmer
het beloofde landschap inloopt
bewust van het gevaar;
illusies die elk woord
doorbreken, beloftes
tussen hemel en bos
aan de rand van…
SPLIJTING
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 ik vraag het de allerhoogste
maar er blijft mij een antwoord
schuldig
of moet ik over een huwelijk
logischer denken
zo ook over een klein nageslacht
dolend in eigen oog en mond
schommelend in een speeltuin
zonder enige stem
tranen zijn er niet voor niets…
Uit de schaduwkant
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 met een handvol slaap
dek ik de wereld toe
wens ieder goedenacht
zelfs bloemen sluiten
zacht hun knop onwetend nog
van duisters pracht
in edelstenen fonkelt
leven uit de schaduwkant
als licht na schemer strandt
ook zonder zon
bruist pure levenskracht
langs oevers van de nacht
met open oog en lach
zullen de kleine uren
weer…
nagels in huid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
494 wanneer vingers klauwen
rond de vleesgeworden lust voor
het oog
schuurt angst in droge kelen –letterlijk-
tot schorre kreten vroeg of laat
de straat verlaten
een land bukt
haar juk drukt zwaar door overmacht
daar hurkt een kind, het huilt
in alle hoeken van de stad; maar niemand hoort
wanneer het wacht
op huid in rauwe flarden, want…
Verloren liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
722 De grote zee drijft aan het kleine water
waar het leven zich ontbindt en het lijden
zichtbaar wordt aan de voet van de groene dijk
de dood proeft hier haar vruchten en de mens
bepaalt de smaak, doch bitterheid
is de wond des duivels waar geen stem de
eeuwen kent in gelijkheid van alle rechten
wie draagt mijn hart als het oog verloren
het…
hartstocht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
610 waar hart en oog en streling samenkomen
vergrijpen vurige tongen zich
aan smeulend vuur
de tweekamp tussen hunkering en waan
stuwt hartstocht op tot vruchtbaar samenspel,
de rede groet
de geest kan niet weerstaan het fel begeren,
uitzinnig kraait de rode haan
in driftig bloed
het willig vlees als brandend braambos,
wie buigt er voor…
ruimdenkend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.145 als ik toch
had geweten
dat je een gekleurd
oog had
jij mij als persoon niet
op waarde zou schatten
als je een halfbloedje zou
willen (bruin velletje)
als was ik een halfje
bruin.
alleen om interessant te
lopen doen
nog donkerder?
om je familie mee te ergeren
je vrienden mee te
imponeren
wat ben je toch bekrompen.…
zondagstranen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
519 in het wenen van september…
een zachte rustdag mag er zijn;
de klokken van de kerk gebeierd rond
het veld
ik had het haar toch hopelijk verteld
dacht ik
hopelijk mijn blinde oog gesloten voor
vandaag… ik had zo graag
zou zo graag
maar nu verlies ik me in klein
gevouwen bloemen
en ze noemen me jouw naam
zoeter, mooier… dichterbij…
't Is maar dat je het weet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Aso verpakt in het
Anonieme blik
Dubbele knalpijp
Immens lawaai
Tien kratten Amstel
In de kofferbak
Luidsprekers die
Dwars door glas
En blik honderden
Overbodige decibels in
De ruimte lanceren
De diepe bas die
Mij het denken
Onmogelijk maakt
Doet dat op
Een vaste dreun
Die is gemaakt, zo
Lijkt het op het oog,
Voor…
MOBIELTJE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
562 Och, kijk toch eens aan dat arme zieltje
Ze zit daar alleen met haar mobieltje
Geen oog voor anderen om zich heen
Ze waant zich denkelijk heel alleen
Met een starende blik op het display
Flitsen haar vingers van boven naar benêe
De wereld om haar heen is niet in tel
Ze gaat volledig op in haar spel
Te midden van anderen gaat ze maar door
Ze…
Het roestige weerbarstig zijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
446 er zit traagheid in de tijd
het roestige weerbarstig zijn
kraakt en piept een
al reeds lang vervlogen lied
niets gaat meer gesmeerd
norm en waarden worden
vluchtig aangeleerd
in honger naar succes
stress en haast
jagen op seconden in
het krakkemikkige contact
op oog en hand wordt niet gewacht
pas als het opwinden is afgelopen
omdat…
Wer jetzt kein Haus hat
gedicht
4.0 met 8 stemmen
8.205 Maar hoe te sterven eerst
hoe weten waar het oog graag rust
waar alles zo dat je besluiten kunt
om weg te gaan.
Is dat je leven fout geleefd werd
af te zien aan geen vertrouwde plaats
die voorbestemd lijkt voor vaarwel?
Als je een huis gebouwd had, dan wist je 't wel.
---------------------------
uit: 'Tirade' 419, 2007.…
Een visioen maar dan anders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 nu de wind de takken weer buigt
een tint er tussenin
noch het zwart in gesloten ogen
noch de nevel als gedempt wolkenlicht
een vorm van helder, die van geleende tijd
voorbij het lichaam dat ooit schaduw wierp
tussen brongras dat eertijds ons voedde
een voeg tussen nu, heden, wij, ons
hoe de wind is gaan liggen, samen
vanuit een ander oog…
Mijn kleen, kleen dochterke.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
972 Ik hef je op de okselkes omhoog,
Ik zie een sterreke in elk oog,
En voor mijn armoe word ik blind,
Mijn kleen, kleen dochterke, mijn kind!
------------------------
uit: Gedichten (1907)…
Geen stenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
518 Een Westerling uit Europa ben ik
Geenszins een vluchteling
Wij hebben bad, bed en brood
als basis
met daarnaast teveel om op
te noemen
zijn geen balling of ontheemde
Westerlingen uit Afrika zijn zij
Eén oog daar.…
Liedje
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.133 Houd gij het leven
Bedaard in het oog -
Toon gij u krachtig,
Uw doel steeds gedachtig,
Nooit onwaarachtig,
En dan: kop omhoog!…
PINKSTEREN 2015
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
517 Het kerkje aan het oog onttrokken
Door vol geworden voorjaarstwijgen
Bewaart geruime tijd het zwijgen
Weet me een schrijfsel te ontlokken
Sinds Christus op een wolkenwagen
De hemelen werd ingereden
Werd er voor wederkeer gebeden
De mens was bang, terneergeslagen
Wel is er kort nadat Hij ging
Nog iets opmerkelijks geschied
Tijdens een godsdienstoefening…
Stenen preelstoel te Fransum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Paraplu òp naderen we het oog-
merk van onze tocht. - Proberen we nu de deurklink,
of stellen we het voor kiekjes nog een minuut uit?…
In blauw de hemel lacht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
510 in woordloos formuleren
proberen gebaren
expressies te leren om
te zeggen wat ik denk
het zijn kleine wenken
van oog en handen
die met bloemen jou
mijn liefde schenken
vingers die
mij dialogisch
zacht strelen in het
helen van jouw blik
die mij herfst bracht
niet om te oogsten
maar het troosteloze
van een kille regendag
die enkel…
onhoorbaar
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
650 het mannetje van
de tijd poetst met
ijverige preciesie
de minuten uit
we kruipen door
het oog van de naald
met man en macht
kijken we weg zo
weids mogelijk weg
langs het witte spoor
van kiezelstenen zien we
het zonovergoten kind
het neemt ons bij
de hand naar
het stromende water
op die helverlichte
dag leggen we
de maskers…
De natuur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
519 Het lijkt wel een illusie
ik kom tot de conclusie,
ik heb meer oog voor de natuur.…
Melodieuze energie
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
548 ik weet het oog
de magie van licht
waarin zicht al het
aardse overschrijdt
de tijd mystieke
componenten geeft
omdat hij als schaduw
naast eeuwigheid leeft
facetten toont in
muzikale kleuren door
hun snelle werveling
van melodieuze energie
waar vormen zich
kortstondig manifesteren
pulseert een warmte
die ons de hemel leert…
kanker
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
738 Verborgen onder het zoekend oog
van de oncoloog
die je gerust stelt
het is maar de grote van een speld.
Wat zegt hij nu
Wat is er aan de hand
Het was maar iets kleins
Onbenulligs zei de huisdokter.…
Witte nachten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
541 Het is weer zover, Serious Request
is zo verslavend, dat ik geen oog
meer dicht doe en alles wil zien
en horen. Met een Affligem tripel
binnen handbereik is dat geen straf,
maar een ongekend genot, want het
sterkt de menselijke verbondenheid,
die tegenwoordig door zoveel ruis
en stoornis wordt bedreigd.…
Samenspel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
490 Wat kan één oog zien
zonder het tweede?
Het dieptezicht ontbreekt.
Men botst alleen.
Wij zijn de noten
van een majeurakkoord,
neem één weg en gehuil
is wat rest van harmonie.
Wij zijn klinkers en medeklinkers
die voorkomen om taal te blijven.
Hoe klinkt liefde zonder: lfd iee.
Het slaat nergens op!…
Het bruggetje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Langzaam loopt hij het bruggetje op
om precies in het midden stil te staan
eenzaam starend in het heldere water
geen oog over voor alles om hem heen
ooit stonden ze hier samen
kusten elkaars spiegelbeeld
als hij z'n ogen maar sluit
staat ze weer naast hem
kan hij haar bijna aanraken
maar met ogen open
is ze weer verdwenen
het liefst blijft…
Erotisch?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
806 Ach die liefde, opwindend
zo dichtbij, soms onbereikbaar,
ver als de sterren staan, vaak niet
met het blote oog te zien, maar
als levend stof van licht voorzien,
daarin zit de werkelijke zuurstof die
ik dagelijks ademhaal, verdrink ik in
de lust van de aangekondigde lentetijd,
in zijn erotische armen wordt de zon
langzaam warmer, het…
Nu er die stilte hangt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Wiens kind ben ik geweest
wat heb ik ooit geweten
dan enkel maar het heden
van wie mij borgen in hun schoot
onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn…
litanie van laatste dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
381 de stekeblinde tamme
onderaardse vis
de oefeningen
in geduld
het liefste tempo
van de langzaamste
de vlucht over de
randen van de wereld
spattende tranen
uit gelezen regels
composities van
wolken en water
de moed om de kust
uit het oog te verliezen
het kleine leven
omringd door slaap
de barsten in
oude woorden
in…
Gaat weg van mij
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
509 Drie in één het licht
de wijsheid van
mijn zingen
Mijn stem is de merel
in mijn mond dat opklimt
naar het huis van
mijn Vader die in de
hemel troont
Het huis met de vele
woningen;
voor mijn oog een blinkende
Davidster
terwijl ik
denk aan al het
onschuldig vergoten bloed;
de kannibalen
die nooit
genoeg krijgen
van het verorberen…