Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

couvert

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Geadresseerd tot het einde begon de reis, in als de vlucht de route was vast gelegd Dicht gekleefd, roerloos lag jij daar, in de kist onwetend van het verdriet Volg de post de wereld rond begraven, niet meer op te graven verdwenen in de brievenbus Op weg naar je laatste rustoord waar men het zal hartelijk ontvangen geen afscheid kent zoveel…

De voortekenen

poëzie
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.898
langzaam boog zij zich dan af naar de wand en zij verdween in onzichtbare verten; hij bleef alleen achter, wachtende of zij wel keren zou uit dat land.…

Het muggenkoor

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 800
Zodra het licht is aangedaan lijkt het koor verdwenen maar jij bent overstag gegaan de halve nacht nog in de benen. Pas aan het einde van de nieuwe dag als je weer bij je positieven bent ontdek je met een grinnikende lach: En toch was ik een enthousiaste dirigent.…

Een ijzige greep

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 702
je voelde kou opkruipen jou omsluiten met een ijzige greep de warmte was snel vervlogen toen bronnen uitgeput verdroogden reserve en vitaliteit verdwenen in alle systemen naar een voltooid verleden tijd leven bij de dag in de terugslag van een nacht die weer wakend was doorgebracht wij wisten je verscheiden bescheiden na zoveel…
wil melker5 januari 2015Lees meer >

Een briefje

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 829
Het leven dat zich niet laat rekken, nu de zin verdwenen is. Gewoon een kattenbel, die altijd door bleef rinkelen. Zelfs toen de kamers leeg, koud en verlaten bleven.…

Verdriet

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 767
Jij bent er, mijn verdriet als ik je vraag om haar te zoeken te zeggen dat het zo niet langer gaat om haar desnoods te smeken weer thuis te komen om haar te zeggen dat het missen mij te veel wordt mijn rust verdwenen is en er geen schoonheid is alleen maar stil verdriet en zeg haar dan dat ik intens gelukkig ben als zij maar…
fp. tuinder15 oktober 2009Lees meer >

dichter bij

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 998
het is verdwenen men hoort niks meer geen voetstappen heel ver weg heel dicht bij ik hoor ze niet zij zijn voorbij gelopen voetstappen heel ver weg maar toch dicht bij dicht bij bij jou…

De tijd van H.Sarda

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 590
de wijzers voorbijschreden in kinderverhalen aan de helling waar vlinders werden vrijgelaten in laatavondwind en in het carillon van ooit gehoorde geluiden ik zag de stenen tot rots geweend de eenzaamheid van mijn verhaal, te vroeg en zonder naam bevestig mij, fluisterde ik er is nog tijd de stilte nam geen einde en ik verdween…

Oud stof, nieuwe vergezichten.

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 738
Als oud stof heeft plaatsgemaakt voor nieuwe vergezichten Als storende ruis is verdwenen uit mijn hoofd, en vervangen door jouw lied Als samengeknepen ogen weer opnieuw kleuren proeven, jouw geuren voorgoed bij mij vertoeven Als de hand die jij me toesteekt deze keer de echte zal blijken te zijn, en dat weet ik zeker Dan gaan wij…

met beide benen op de grond

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 723
Ik liep alleen met lange stille stappen door zachte witte wolken heen toen de mist in mijn hoofd verdween probeerde ik jou te bereiken mijn armen te kort om zo ver te reiken ik bleef maar zoeken en kijken zo lang als ik kon tot een eenzame traan langzaam opsteeg naar de zon maar...niemand kwam ik tegen mijn hart huilde…

DE SCHREEUW

hartenkreet
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.205
Gepast die schreeuw Maar hier of daar is het misschien niet 'raar' een schreeuw gebaar om hulp voor een onderzoek naar die verdwenen en vermoorden kinderen 'wie' of 'wat' beschermd toch die daders welk een macht of tegen kracht plaatst nu een aanklacht aan zij die dat onderzoek verhinderen.…

In het droombos

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 556
en gaan konijnen uit hun bol maar jij droomt nog en hunkert vaker in de tijd van slapeloos verlangen op het grasveld in het middenland staan drie eiken, hoge kruinen als in een droom geraakt door de maan er is een toverwoord op deze plek beland, in een gesprek met alle uilen vlieg je daar weg als een torenspecht in realiteit verdwenen…
mobar10 juni 2010Lees meer >

De nacht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 929
Duisternis gluurt naar de maan en laat zich gewillig verblinden ook de zon laat verstek gaan de nacht zal zichzelf vinden Duizenden sterren zwermen uit in het heelal van eeuwigheid zij werpen hun schaduw vooruit de nacht vertoont eenzaamheid Doodse stilte voert de boventoon de natuur lijkt compleet verdwenen de maan bestijgt zijn donkere…
Ruud Brouwer19 september 2004Lees meer >

laatste handen

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.311
je nam je schaduw en verdween tussen bladerloze bomen geduldig maar tevergeefs bleef ik wachten op nieuw groen maar het donker bleef stil toen de tijd het ook niet meer wist besloot ik op zoek naar andere kleuren nieuw licht te zagen het zwart aan jou te laten niettemin mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen…

Het verschil

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 811
Aaneenrijgen van woorden Samensmelten tot een zin Poëzie of gewoon vertellen Iedere klank steunt de andere Even mooi is de verwoording Even goed het begrip Emotionele ontlading Prettige herinnering Hersenspinsels putten uit het niets Nooit aan gedacht Maar toch de pen gegrepen Zoniet eeuwig verdwenen Schrijven is blijven Als uw eigen…

Verwaaien in echo

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 609
stormachtig is de dag waarvan de uren stilte beuken op de muren woorden van onmacht trekken als koude tocht langs je heen en vervliegen liegen hun waarheid in raken en negeren verwaaien in echo zonder proberen als de wind is gaan liggen de schade opgemaakt weten we ineens wat we missen de angst is verdwenen voor de tomeloze stilte…
wil melker26 november 2012Lees meer >

De Afstand

hartenkreet
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.724
We zitten samen aan de kade Jij gooit een steentje in de maan En dan verlaat je me Het was allang tijd om te gaan Oh, in ons spiegelbeeld Gooi ik een handvol kiezelstenen Langzaam wordt ons beeld weer zichtbaar En ben jij eruit verdwenen De horizon kwam rakelings voorbij (De twijfelwilg neuriet een voorzichtig melodietje) De horizon kwam…
Flip Noorman23 november 2011Lees meer >

Conclusie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Nadat je me had liefgehad verdween de passie gauw. De zelfkant van jouw eigen ziel zat meestal goed verstopt, tenzij er wat te zwijgen viel als jij iets had verkropt. Na al die jaren samenzijn had ik je steun verwacht. Geen ego in gewenste schijn kan veinzen dat het lacht.…
Korst24 augustus 2012Lees meer >

Nu

gedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 16.045
Nu moeten wij aan veel meer traagheid wennen, aan liefde die verdween en aan wat nog resteert aan teerheid in wat najaarslucht en geur van dennen en aan hoe-het-kon-zijn-gedachten die je nooit verleert.…

sneeuw

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
Het gras wordt de nacht voor hun dromen, morgen kunnen ze al verdwenen zijn, In de warmte van een lichte zonneschijn. Ik heb ze mogen aanschouwen, Ik heb ze gevoeld, ik heb ze bekeken, ik heb hun puurheid vereerd.…

Vlakke streep

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
uitsluitend Diepe dalen, Te hoog, te diep Voor een eenvoudig Mens die zo graag Streven wil naar Gelijkmatigheid Zo kijk ik nu naar Mijn eigen levensscherm Dat naast mijn sterfbed Staat opgesteld en zie Ik geen leven meer, Alleen nog een Vlakke streep die geen Enkele hoop meer biedt Een streep waar alle Leven uit verdwenen…

kleur

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.422
plots verdween de duisternis en werd vervangen door licht totaal onverwacht kwam het in mijn hoofd schijnen een lichtstraal gericht op het proces, het proces der aanvaarding neem ik aan alles blijft hetzelfde doch bekijk ik het door andere ogen na een lange tijd van zwart en donker kwam de kleur weer terug traag maar zeker ik…

Wat ik graag zie

gedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 18.312
Wachtend voor 't stoplicht, in 't halfdonker nog, op het Bevrijdingsplein, half acht, zag ik, een vrachtwagen van Domomelk langsdenderen met op de frisse flanken het bericht dat, ingang heden, eindelijk het verschil tussen houdbaar en lekker is verdwenen.…

Tempus edax...

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.666
Alsof ik blind ware, om mij henen, in donkere diepten schijnt het al verduisterd en verdwenen. 't Is stille! Niets te zien en niets te horen, 't doet mij beven! als 't altijd neerstig bijten van den tijdworm aan ons leven! 1890…
Guido Gezelle16 februari 2014Lees meer >

MOBIELTJE

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 562
waant zich denkelijk heel alleen Met een starende blik op het display Flitsen haar vingers van boven naar benêe De wereld om haar heen is niet in tel Ze gaat volledig op in haar spel Te midden van anderen gaat ze maar door Ze gunt niemand een blik of een luisterend oor Sinds voor haar dat mobieltje is verschenen Is de mensheid om haar heen verdwenen…

Mijmering

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 690
Uit handen geregen tussen dromende vingers gegleden: verdwenen kinderstemmen, ergens toegedekt zonder spoor, zonder zerk, zonder treuren alleen stilte begrenst Door reuzelende bladeren dievelings Over het mos geslopen En gestopt door droge dennennaalden.…

(E)Rrrrrg

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 478
kon mijn ogen nauwelijks geloven de 'r' verdween als op rolletjes u weet wel'rrrrrrrr' vergeefs zocht ik nog wel op andere pagina's naar de losgeslagen 'r' maar helaas tot heden niets gevonden…

Gelouterden

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
Zo lang verdwenen dat hun gezicht mist en waan is. Raden naar lichamen listig tentamen. Raam ik hun tranen doen grootma en opa me wenen. Ik stap van het heden in mijn genen. Op een zwerfkei twee gelouterden, mijn grootouders. Eens waren ze dood, nu klein doch groot.…

Mevrouw Collet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
niets te raar met jouw lieve glimlach zat je daar altijd in voor 'n hapje op 'n uitje of 'n feest 't werd pas gezellig als mevrouw Collet was geweest dan konden we haar zonder te hoeven vragen iedere keer weer zo heerlijk plagen ook al kan 't helemaal niet zag ik je onlangs op de fiets moest wel twee keer kijken plots verdween…
LadyLove23 maart 2015Lees meer >

Meeuwenpostzegel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
zon is haar geen spiegel maanlicht tovert geen lach om de mond die honger heeft te kunnen troosten hapt ze naar lucht die zuurstof geeft of schrijft ze woorden van volle betekenis in brieven die het licht niet schuwen hier de meeuwenpostzegel voor de belangrijkste brief aan ons aardse bestaan aanvaard in dankbaarheid nu het ego is verdwenen…
mobar23 april 2015Lees meer >