1715 resultaten.
boedapest - újpestri Rakpart
gedicht
3.3 met 7 stemmen
3.555 Pest
stilte omgeeft de lanen, de kaden, alsof het innigste
zich met een waas van verlangen
heeft verweven, met bruidssluier, deze
voile van verlatenheid
en waar het water snel en ongeneeslijk flets voorbijstroomt
treedt zij je tegemoet, maakt haar haren los
en balanceert op één voet dan om een enkelbandje
te verschikken voor zij haar wandeling…
De tuin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 Ik wandel door de bossen
ruik de geur van vrijheid
ik mis niets, ik ben gelukkig
Ik loop langs een tuin
zo mooi als een paradijs
ik mis iets…dit paradijs
Ik zie mensen naar me kijken
lach hen vriendelijk toe
tranen stromen over hun gezicht
Ik blijf staan voor het hek
de barrière tussen hen en mij
ik wil bij hen horen
Ik voel een…
Lied voor de nog niet afgestreken lucifer bij de paleizen van het geheugen
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.722 Oude ar kamfer moe: Ik
de zoon van een verschrikte, wil liever niet
op het uur van de wandelende tak mijn dwaas hoofd 180 draaien.
*) Tsjitsjikow's koets: In 1835 schreef Nikolaj Gogol ‘De koets’ (‘Koljaska’), een satirisch literair verhaal over tsaristisch Rusland.…
met een tegenvleugpen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
610 elkaar
hoe goed nog
want ik
ik wil verrijzen
schitteren in paleizen
bergen beklimmen
hun toppen bedwingen
omhoog kijken en
mijn ego verrijken
druk doen en draven
vooral aandacht vragen
en jij
lijken de tijden
voor jou af te lopen
of zullen wij
zoals we ooit waren
elkaar teder sparen
en samen reizen
lopen door paradijzen
wandelen…
Kinderdroom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
507 In mijn rode jurkje met de witte stippen
Wandelend aan moeders hand
Voorbij duinen paarse heide 't zout op lippen
Sloffend sporen achterlatend door 't mulle zand
Eensklaps een lied uit de wolken gewaar
Getoonzet door honger dichtbij 't strand
Nergens de kinderboerderij waarop ik staar
Zachtjes streelt moeder mijn hand
Met waterlanders…
Mijn eigen gang gaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 Voor mezelf
Zo omgaan
Hoe zou het wel werken
Ik weet het ff. niet
Het zonnetje
Schijnt
Nog wonderlijk mooi
In mijn huis
En de herfst kleuren
Schitteren
Naar binnen
De natuur
Gaat gewoon
Zijn gang
Mooi voorbeeld:
Laat mij
Dat ook leren
Gewoon mijn gang
Te gaan
In dit
Voor mij
Zo ingewikkelde leven
Tijd
Voor
Een wandeling…
Katwijk kust mij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 Ik wandel de wind in
Zo verlaat ik mijn jaloezie
Maar ook een hoop van anderen
Groeten naar de hond die ik passeerde is iets wat ik niet kon en kan
Hij is van aard zichzelf
Ik loop over een pad
Waar vrouwen vroeger hun rug niet keerde naar de zee
Ze keken met de storm mee
Ik had trek gekregen met nog de
zeereep voor mijn kiezen
Een…
Boeket
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
682 Wat exen met wie ik wandel, met wie ik mail
zijn de witte bes en bottelroos.
En dan mijn oude vriend
met wie ik niet veel meer deed
maar dagelijks nog wel belde
en die me nooit verstond,
waardoor ik drie, vier keer
alles opnieuw vertelde.
Bij de bos blijft hij,
is de kamille.…
Ergens hier ver vandaan
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
573 Ik wandel de grens van
zand en zee, waar de horizon ademt
als een dromer die weigert te ontwaken. De lucht
is te groot om vast te houden; elk kleurverloop trilt op mijn arm.
Een vogel cirkelt, traag
en doelgericht, alsof hij iets weet wat
ik vergeten ben.…
heerlijke winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 sneeuw stuift zich stapelend
uit het wit van katoenen wolken
tot witter dan het witste zand
de hoogste duinen in het land
voor een winterfrisse wandeling
een sneeuwballengevecht soms
of een ritje op een afgestofte slee
struinen jong en oud daartussen
buiten rennen kinderen spelend
rollen stapels sneeuw tot poppen
met hoge hoeden op…
De kust
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
484 Als ik op de kade wandel.
De warme lucht trilt stil en voldaan.
Zomer aan de kust.
Voordat ik weer op de vlucht moet slaan.
Keer ik nog een keer terug.
Zwijgend over wat ik zie.
Berucht zijn mijn gedachten.
Aan de kust.
Ik weet het niet.
Als mensen onbewust naar mij staren.
Zin hebben om mij uit te lachen.…
de zachte weemoed van vaarwel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 flaneren in de kamers
van het vertrouwde huis
waar ik mij de woorden
en de passen herinner
toen wij op elke geheiligde
zondagmiddag dansten
op Blakeys " blues march"
de zomeravond aan het strand
waar in aarzelend licht
de verlegen zinnen
van het te vroege afscheid
verdwijnen in een ruimende zee
en de nacht te snel verzadigd raakt
de wandeling…
Dolende gedachte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 De klank van woorden neerpennen
vrijen met wat mijn ogen zien:
-voorjaarse witte en zacht gekleurde bloesems
-diamanten hagel
-1000 kleuren groen
-bruine akkers
-kindersnoeten en blinkende oogjes
-oud wandelen, gemoedelijk hand in hand
-gele zonnestralen
-volle maan
-geluk op reis in witte wolkenzeilen
-het leven als wonder...…
verdwaald in de natuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 waar anderen wandelen
voor plezier en vertier
zoeken dak- en thuislozen
in de rust van de natuur
draagbare dagen
de stad te luid en te snel
te benauwd ook vaak
hun werk en huis verloren
vindend zij dwalend
schuil in de natuur
psychisch gebroken
verloren of vervreemd
vertoeven zij onbegrepen
in schaduw van het lover
een winkelwagentje…
Als de zomer juicht
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
465 Vlinder in de zon
zweeft langs geurige bloemen
de middag verstilt
Ik wandel door het
open veld, waar het licht zich uitstrekt
langs het levende gras dat mij herkent — mijn hart
luistert naar wat bloeit en antwoordt in een taal zonder woorden.
Onder het gefluister van
bladeren vind ik een zachte kracht van
rust.…
In de adem van de natuur
netgedicht
2.2 met 14 stemmen
1.335 Wind in hoog gras
onder zwervende wolken
ademt de aarde
Wandelen door een veld
van hoog gras, de dauw hangt als lichte
lantaarns aan de halmen. Een libel beweegt over het
water van een plas, en mijn adem volgt het ritme van iets groter dan ik.
Langs de bosrand strekt
de mist zich uit, als een fluweelachtige
deken over mos en varens.…
Kotojilantaarn
hartenkreet
3.0 met 25 stemmen
472 En in dat stille uur,
waar licht en rust elkaar ontmoeten,
begrijp ik hoe de lantaarn in haar stille lichaam
vrede kan dragen, tot zij licht wordt wanneer ik verder wandel.…
Onder het zachte sterrenlicht
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
1.010 Tot die ontmoeting blijf ik wandelen in dit stille schijnsel,
mijn eigen schaduw achter me latend, verlicht van binnenuit.…
De loop van verleden vandaan
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.845 door mijn lichaam stroomt
Toch blijf ik zitten
Loop van verleden vandaan
Snaren raken me op alle fronten
Een golf van gevoel spoelt alles weg
Meedraaiend met het ritme
Knikt zachtjes mijn hoofd
Een lange gitaarrif
De zwevende tonen eronder
Een geluksgevoel dat doet verdoven
De loop van verleden vandaan
Een pianoloopje
Maakt een wandeling…
Kristalwijze
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Zijn ziel die vrij is,wijd,de enige echte wandelende
hennepplant,ik spreek van een groot hart in
het helderblauw voorbij Pluto.…
Collecteren
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.899 Collecteren, dames, heren
is beslist een vreemde klus
De collectant is aan de wandel
maar komt altijd met de bus.…
Doofstom
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.546 Het is eenvoudig als wandelen
langs de vloedlijn elkaar wijzend
op wat daar ligt en verder nog
kan niet goed verstaan wat je zegt
mezelf verliezend in de klankkleur
van je stem, de sombere oogopslag
uit je smaragdgroene ogen.…
Streepjespak
gedicht
2.6 met 23 stemmen
18.506 Een wandeling is het
verschiet, de kip tot schrik gewassen
op het graniet. Zijn pak niet pas.
Alsof er ruimte was. Voorzoeken.…
Amsterdamse bos: een katheraal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
465 Het is vandaag
Zondag 7 januari van het jaar des Heren 2018
de zon doet de dag goed
ik voel me opgewonden
ik hoor de kerkklokken luiden
“met vreugde zult gij naar het Huis des Heren gaan”
ik kies voor het Amsterdamse Bos
met man Jelle en labrador Mika
Ik wandel en verbeeld me
te lopen in een kathedrale kerk
met de bomen als de pilaren
en…
Mysterieuze zomerdagen in Nederland
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
736 Te wandelen langs diepgroene vijvers en
gonzende terrassen
brandingen bossen en tijd
versmolten
versmelten:
bizarre klokken hangen ademloos
aan de wulpse lippen
van de verborgen dame,
haar ogen: begeerlijk blootgegeven passie.…
Dichten op mijn laptop
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.892 De lijntjes van de hand dansen op het toetsenbord
Pas voor, strek uit, vermurwen zich en lachen dan
De maantjes in mijn nagels kijken verbaasd toe
De drukte in hun haastig doen
Alsof ze bang zijn het moment een stapje achterop te raken
Springend en wandelend van van de ene tik tot meer
Zo eens een weldadige rust of een geïrriteerde halt…
Lieve mensen
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.164 Weten jullie dat ieder mens
een wandelend wonder is?
Ieder mens uniek is?
Waarom zijn jullie dan niet blij?
Stil van verwondering om jezelf,
lach, huil en kijk vooruit,
want je hebt lang genoeg
achterom kunnen kijken.…
landje apart
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
564 Ontspannen mijmer ik en wandel mijn stappen in het landje apart
Bonte kleurenblokken schuiven voorbij achter de statige zeedijk
Wuivend gras in de wakkerende wind
Dorsende machines maaien het goudgele graan
Wolkenschaduwen dwalen over een lappendekenveld
Een kunstig patchwork van heldergroene en goudgele kleuren
Donkerbruin geploegde aarde,…
de toekomsstad
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
790 Onschuld,vrede vrolijkheid alom
Rood, geel, blank en zwart
Straten geplaveid met vrede
Een natie met hetzelfde hart
Tijdloos spelen kinderen saam
Honger, niemand kent het woord
Langs muur en raam tinkelt muziek
Ik ben nu bijna bij de poort
Ik wandel door een stad die niet bestaat
Verwachting klopt mijn stuwend hart
De eerste steen leg…
Rode gladiolen
hartenkreet
2.8 met 22 stemmen
4.178 Een wandeling op haar feestelijke oude dag.…