1819 resultaten.
Juanita
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
559 het varken werd hard dooreen geschud
slijm vloog in het rond
trillend vlees slachtrijp in de hitte
zware druppels gleden in haar nek
ze stond recht als alle anderen
zigzaggend tussen riksja’s door
een onvoorziene put
de oude naast haar hield
de zwarte nagels om zijn kip geklemd
zijn ruggengraat kraakte
limoenen rolden uit een vuile plasticzak…
HARTELOOS MOOI
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
829 nacht
Verre klonk het krijsend schril geluid
van een onheilspellend nachtelijk dier
Koude rillingen roerden stil mijn huid
ik huilde om haar, reeds drie kwartier
Grauwe wolken dekten verre de maan
eenzaam scheen hij als ik in het zwart
Waarom dan toch was zij heengegaan
en waarom weende dan toch mijn hart
Toen eindelijk die laatste druppel…
Het lekt
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
923 Het lekt, het afdak lekt, het lijkt verdacht
veel op een waterklok in volle werking
die tijd in druppels uitgeeft deze nacht
en elke spat betekent een beperking.
Dit is geen dak, dit is wat lossig riet,
een loofhut schielijk naast mijn deur verrezen,
een tabernakel voor het oerverdriet:
de boom ten val, zo zal het weldra wezen.…
wachtruimtes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 correspondeert, getallen met een letter
en een grote A erbij: de rij krimpt in
tot boze blikken aan een oud begin
nog even dan
voor het raam verschijnt een blauwe vlek
het lijkt op hoop en op een uur dat eerder nog
als zorgeloos minuten telde
drie plastic bloemen vernoemen slechts
een oude naam
het bed is wit, de slangen sluizen zoveel druppels…
TITANICZANG
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 Toch geeft die vergane klank een boodschap mee:
toonkunst, groots of nietig, is een druppel bloed,
zwervend, zonder lichamelijke stee,
bezoekt ieders hart, geeft sterkende gloed.…
Het anker in een zee van licht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
908 * Voor Thomas *
Elke druppel draagt zijn glinstering
als een vloeibaar kleed der naaktheid
De kille winterzon glijdt als een oogopslag
over een koortsige Aarde
die eens het droesem dronk uit de diepzee
van haar verleden
Haar huid ligt gevroren,
bedekt onder een zware adem van ijs
Ze slaapt haar roes uit
in een bed van kristallen…
dacht het niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 dat was de
druppel…há, ik heb te
veel zelfvertrouwen om
me te laten slaan
dat is voor zwakke vrouwen
nooit zou ik zo iets toestaan
vertel je sneue verhalen maar
aan iemand die het
interesseert of aan iemand
die na de eerste klap niets
heeft geleerd.…
In memoriam matris
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.104 Maar ze zei:
"Ik zou zo graag gaan lopen, lopen door
de regen, al die druppels op mijn gezicht,'
De zomer was voorbij, voorbij. Ze zei:
'Die appeltjes rook ik zo graag, vooral
wat in het gras lag, in de grote tuin van
mijn pa. Dat rook zo goed, zo goed.' Haar rimpels
betoveren haar glimlach, het verleden
staat op een kier.…
Op weg naar de einder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
852 Mijn Lieve Schat, ik heb het wel bekeken,
want ik zit nu al vijftien jaren thuis
te horen naar jouw dagelijkse preken,
verdroogd, er is geen druppel drank in huis.
Met mijn bestaan op zee is ’t vergeleken
hier als vergaan, welhaast met man en muis.
Mijn Lieve Schat, ik heb het wel bekeken,
want ik zit nu al twintig jaren thuis.…
REGEN VAN TRANEN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
770 De hemel huilde.. hij had verdriet
en tja, hij huilde tranen met tuiten
Harde wind huilde ‘t treurigst lied
ik weende tussen druppels, buiten
De hemel schreide..van pure pijn
hij was van god en mens verlaten
Grauwe luchten voor zonneschijn
op dat bankje, waar wij ooit zaten
De hemel weende, al heel die dag
ik kon dat in mijn innerlijk horen…
Oordopjes!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
751 zijn
ga dan zitten en je bezatten
in een Spaanse travestietentent
het liefst tot diep in de nacht
waar de muziek veelal oorverdovend is
de travestieten naar monsters neigen
de cocktails te zoet, te duur zijn
je teveel rookt waardoor je
vervlakt, verdampt, vlam vat
als in het helse vagevuur
en je uiteindelijk zo verlangt
naar ’n druppel…
Een subtiel verkleuren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
536 het fletser worden van
de schetsen die ik altijd zag
trad een vervreemding op
donker rollende wolken
kwamen als uit het niets geboren
stemming maken in dreigende vlucht
ademen ging allengs trager
door de hoge vochtigheidsgraad
temperaturen stegen metterdaad
niemand weet meer waar
de winden zijn gebleven in de
gevaarlijk dikke druppels…
mooi moment
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
592 ganzen m’n gedachten op
een onverwacht spoor
lijnen spelen met de tuin
groene strepen, grijze vlakken
vorm en kleur door groei
elke dag een ander schilderij
de natuur hanteert de kwast
mijn museum: gratis toegang
de maan bepaalt het tempo
samenwerkend met de zon
ik mag braaf meespelen
vandaag
plots verandert de dag
in dikke druppels…
Herfstgenot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
556 Ik geniet de vroege maagdelijk ochtendschijn
De frisse ochtenddauw over het vlakke veld
De zon rijzend boven verre horizonlijn
De glans van de laatste ster die wordt geteld
Ik geniet parelende druppels dauw aan twijgen
Die schitteren als diamant, smaragd of robijn
Geen mens kan ooit een schoner ketting rijgen
Van kralen of van edelsteen die…
In rook opgaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 gun mij op deze wijze een nooit eerder beleefd feest
Als wolkje zal ik misschien
ergens in de vorm van regen neder dalen
en wie weet net dat drupje zijn
dat een wezen het levend kan doen halen
Dus stop mij niet in de grond
Nee doe dat maar niet later
Gun mij die kans want misschien ben juist ik het
die u voorziet van die levensreddende druppel…
De Brug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 “Druppels” aka Luc D'hertefelt…
Affaire
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
634 niet door zijn vingers glippen
nee hoor, direct weer op stok met de kippen
hij betaalde er toch voor, dat was de prijs
op deze zogenaamde zakenreis
terwijl hij bezig was met zijn geneugten des levens
zat zij thuis met altijd die van daarnevens
die klep die vertelde hoe gelukkig ze wel moest zijn
met zo’n trouwe man, hij dronk niet eens een druppel…
Wereldwijde rode vlag
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
433 Keer op keer verleidt de dag ons tot denken
als een rivier die als een lint door de wereld stroomt,
met associatieve omwegen door ons gedachten te schenken
nu zee druppels met al het nieuwe en onbekende wenden.…
overvloed
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
548 eerst zondagavond dronk ik
het hemels water weer
liet druppels vallen op mijn tong
ving ze op en droomde over fonteinen
goh, wat was toch de laatste keer
dat ik mijn handen uitstak, om
op te vangen, dat hemels vocht
dat de Dommel uit deed deinen
waarop menig mond heeft gewacht
en ik weer zweet behouden mocht
ik dacht aan de komende nacht…
Iets van Tao en de vrouw van wie iedereen houdt
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
620 Om jouw wensen naar de haven te brengen
Want het duurt met mij nooit lang
Maar dit moment dit duurt een eeuwigheid
En ik tel ze op al die keren
Tot ik niet meer spreken kan van tijd
En ik de liefde niet meer hoef te leren
Niets minder dan een kosmische dans doe ik met jou
Jij bent het dal waarin mijn water valt
Het blad waarop mijn druppel…
Het Voordeel van Grijze Muisjes
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
492 laat mij maar een druppel zijn
in een regenbui onopvallend
vallend uit de lucht
zo’n kleine grijze muis
je ziet hem over ’t hoofd toch geloof
me hij zit misschien ook in jouw huis
een van die onnavolgbare
spreeuwen in zo’n mysterieuze
spreeuwenzwerm of vlucht
of gewoon een inwoner
van een of ander nooit gekend
onbekend gehucht…
Buitengewoon bezoek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
383 het was buiten
beladen vochtig
in de donkerende
lucht waar druppels
aan takken groeiden
en vielen zonder regen
een klammige stilte
dreigde en maakte
alert ik hoorde vage
geluiden die ik niet
kon thuis brengen
in het verlaten park
een soort zich
mechanisch
voortbewegen met
de smaak van nieuw
in vreemde techniek
vrijwel onzichtbaar…
In memoriam matris (5)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
591 Onhandig sprenkelen zij
het gewijde water,
dikke, glinsterende druppels,
in het licht der lantaarns.
De geluiden buiten
zijn verstild en anders.
Als schimmen wachten wij,
met ogen die mekaar ontwijken,
op ‘t sein: ‘t is tijd.
Dan verlaten wij het huis
waar onze moeder
nooit meer wonen zal.…
Zacht
hartenkreet
4.8 met 55 stemmen
1.007 In een wereld die vaak hard is
In een leven dat soms zeer doet
Oorlog
Verlies
Ziekte
Eenzaamheid
Verlangen
Rouw
Gemis
Laten we zacht zijn voor elkaar
Vrienden
Buren
Familie
Vreemden
Dieren
Bomen
Een voorbijganger
En ook wie we denken dat onze vijand is
Waarom zou iemand vijand zijn
We zijn allemaal druppels…
De lente ingesneeuwd
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
357 nooit
zoveel sneeuw
hebben getorst
beneden kraken
voetstappen
op de harde
bovenlaag
duidelijk hoorbaar
evenals de vlucht
van dieren gestoord
in hun winterslaap
maar die zijn weer
snel vertrokken om
hun dromen te plakken
uit kleine blokken
snel zal de zon
weer heer en meester
worden in de lente
van het bos
waar sneeuw tot
druppels…
Wijn in donkere uren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
708 van ons overblijven
als onze overblijfselen
zijn vergaan nog voor de vrede
komt kloppen op de gesloten deuren
misschien een liefdesaffaire
uit wat vroege verliefde jaren
een laatste hoofdstuk uit een oud verhaal
een vol gekladderd tekenschrift
voor wat taal niet kon halen
een sandalenrebel zonder zichtbaar gezicht
de laatste druppels…
Fenomeen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
425 We voelden druppels
terwijl het blauw en droog
Keken omhoog en zagen
‘t smalle blad van wilgen
waarop diamanten lagen glinsteren,
verkoelend in de hitte
In ‘t meer regende het
drup voor drup
Ik stond met open mond
om op te vangen hoe de smaak
Ze vielen in mijn nek,
op handen, armen,
niet in mijn mond
‘k likte mijn polsen af
Als er…
Het oog
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
316 niet geschilderd het
keek
de schilder mengde rood
met geel
het oog kneep even samen
alsof er plotseling zon
ontstond
achter zijn pupil
groen kwam erbij
het oog begon te wandelen
door bossen die
nog niet bestonden
blauw werd toegevoegd
het oog werd een meer
waarin het zichzelf
vergat
toen de schilder zwart nam
er een druppel…
GRILLIG WEER
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
311 Donder treedt aan met langgerekte snauw;
een leger van druppels brengt ontgoocheling.
't Voornemen maakt een plotse omwenteling:
wat te wensen? Blijf eigen huiskamer trouw!
Dichte wouden en open weiden zijn vol lof
over frisse, verlossende regen,
juichen om die hemel, streng en effen dof.…
Van de regen in de soep
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
870 regen, regen, regen, het is zo triest
zie die blozende tomaten huilen in de groententuin
de boontjes schurken tegen elkaar aan
zoeken troost onder het doorbuigend blad
de sla staat met haar voeten in het nat
kon ze maar haar krullend kapsel schudden
dan vlogen druppels in het rond
ik sop door de paadjes van watersnood
red een courgette van…