Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

Paris s'éveille

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 476
In een gistend Parijs aan de vooravond van het revolutiejaar achttien achtenveertig droom ik 's nachts na een wandeling door een donkere schacht een lange tunnel - alles is even duister als in dat ziploze ritsloze nummer in een coupé in een trein als een kluister dan, aan het eind, kom ik aan op een plein de straatstenen al…
Xander13 juni 2025Lees meer >

verlies

netgedicht
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.509
in het duister van zijn denken knaagt angst aan honderd vragen al even zo veel dagen verliest hij alle tijd in de schemer van zijn hart zaagt twijfel aan zijn poten hakt pijn hem steeds in moten verliest hij alle strijd in het donker van zijn geest maalt waanzin zijn gedachten al, ik weet niet hoeveel, nachten verliest hij voor altijd…
Jeroen Swaan12 november 2002Lees meer >

Wacht op mij .....

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.090
Zwijgend staat zij aan de rand van het meer waar rimpelloos wateroppervlak verdronken zinnen laat verdwijnen in bodemloze klanken verankerd in het uiteindelijke weten Verloren in het lege nachtelijke niets terwijl het duister tranen naar de morgen stroomt overspoelen hete golven woordloos verlangen naar het onbegrensde van het minnen Fluisterend…
metha30 juli 2004Lees meer >

Waarom, waarom, waarom ...

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.025
't Licht is uit m'n ogen 't onbereikbare verlangen duister sluipt nabij in geest en lichaam gevangen Geen emotie meer te zien zelfs geen gevoel in mijn hart 't starre en koude in mij maakt me onzeker, verward De pijn keer op keer 't diepe verdriet verstikt mijn geest maakt bang en bevreesd Ik wil dit écht niet het gaat buiten…
metha31 juli 2003Lees meer >

Carnavalskraker

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.524
de maskers grijnzen dubbel ziend gemaakte lol van binnen bezweet narren treden buiten zichzelf voeren grollen door gevulde keet ze dolen van het innerlijk bevrijd tussen licht beneveld en zwaar vermist eentonig klinken ze de rijen door hoempa papa pa opgehitst wetend hoe de dorst te lessen vergetend van het goed fatsoen duister in de hoeken…

Adelaar

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.579
vlak verlaten stijgen, stijgen, hoogte vrees steeds minder steil, tot even zweven het hoogste punt is net geweest sneller, sneller naar beneden miertjes worden lompe karren ik stuiter prettig op het groene stom kijken wat oude knarren rollen, rollen dit is fijn gezichten volgen vol verbazing steeds trager bijna stil en dan donker, duister…
oepsie20 december 2002Lees meer >

de dag

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.185
glimp op van de zon die schijnt Weer een nieuwe ochtend een ochtend die gelukkig verdwijnt Vertwijfeld begin je de nieuwe dag je weet niet wat die brengen zal Misschien een lach misschien een diepe val Uren zijn verstreken een leegte in je hoofd minuten die uren leken van je gevoel beroofd De zon gaat onder de schemer die naar duister…
d18 mei 2003Lees meer >

belofte aan jou

hartenkreet
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.861
als een lach in jouw ogen mijn tranen beroert het zachte van jouw stem stilte brengt jouw omhelzing in de nacht mijn verlangen wekt jij in al jouw pracht mij de sterren schenkt beloof ik jou elke morgen dat vlinders nooit verdwijnen sterren eeuwig schijnen dromen in het leven een bloem die niet verwelkt licht door het duister…
danny cant.7 november 2003Lees meer >

Windekind

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.331
zo koudziek waait de westenwind stuwt de luchten vol met water woorden worden mist voor later bij 't verschijnen van dit windekind ooit geboren uit verschroeide zonnestormen gekleed in blader goud-en zijde met donderstem die zelfs het licht bevrijdde de woede kraakt al daar de wormen die kronkelen en vluchten naar het duister…
Verdano20 september 2003Lees meer >

Horizon

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 855
Ze roept me elke dag en stille stemmen in de nacht roepen mij dwingend en duister ik luister niet, naar hen en wil die stem niet horen ik hou niet van gefluister... Maar eens, zal ik die roep niet langer meer weerstaan dan ga ik weg, ik weet niet waar die einder mij dan brengt ik ga gerust in blijdschap en kom daar juichend aan.…

Onvoorwaardelijke liefde

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.278
In het mysterieuze veld van diepe zieleroerselen maak ik een vrije val omgeven door duister Waar niemand komen kan en woorden weinig zeggen waar langzaam het licht door liefde wordt ontstoken Diepe emoties vullen mij in ongesproken zinnen waar lief met leed samenvalt in het ogenblik van weten Dat pijn zo zacht kan zijn en vreugde…

Gedonder in de graven

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 937
Met gespreide vleugels vliegt zij richting einder daar waar zij de dood vermoedt schieten beide ogen hartstochtelijk vuur maar raken kant noch wal verscholen achter aards leven lokt hij immer machteloosheid in zijn duistere val vertrapt hoop en schopt wanhoop langs grijsgrauwe zwerken waar taal voor altijd zwijgt graaft hij een kuil…
metha7 november 2005Lees meer >

De dood begrepen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.073
De ziel wordt geraakt Hij kan echter niet tasten Na de geboorte ontwaakt Het lichaam reinigt door de lasten Het lichaam met stress belasten Vervliegen tot je adem staakt Vrij van geest is wat de mens maakt Te veel mensen blijven in het duister tasten Waar vind je na het stoffelijke je plaats? Wanneer is de wachtkamer gevuld?…
D.R. Korthof16 november 2005Lees meer >

U zien

poëzie
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.636
Mijn handen tasten Het duister tussen U en mij, Of ze U verrasten! Dan zinkt slaaps zwaarte Over mijn ogen. Straks - o, de kláárte, U zién te mogen. --------------------------------- Nalezing IV (1922 - 1923)…

file-leed

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.531
harten in een lijf het komen sterft een stille pijn een paraplu drupt liefde het hoofd dat het recht heeft gemist breekt in het kind het laatste is het sterkste blad voor altijd eenzaam in de mast een tijger vijlt zijn nagels wakker de woudreus weet de weg een zee ligt aan de overkant de oostkust buiten westen een toren in het duister…
klaasje2 november 2004Lees meer >

Waterspiegel

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 750
Het eindeloze duister ingesleurd even toch nog ingekleurd door beelden die snel weer vervagen stilte als nalatenschap een bloem…
sofia12 februari 2004Lees meer >

Vlinderkusje

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.377
Teder spreidt zij haar vleugeltjes omarmt spontaan het gezichtje leest de droefheid in de ogen en voelt de wanhopige pijn haar kleurenpracht laat de wereld plots verstillen maar zij, zij ziet het niet denkt alleen aan wat was wast haar ziel met tranen van de afgelopen nacht in het warm doch donkere duister danst het toeval over haar…
metha2 september 2004Lees meer >

Duistergast

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
A mystery man een duistere gast die zat ongenood in de zaal Prevelt amen gezegend onbewogen bewegend de spijs van zijn avondmaal Een guru met zen die in onschuld wast zijn hand in de lucht verticaal In zijn rechter wegend met zijn linker etend de kippen als kersen zo kaal Ik kan hier oneindig veel meer nog, niet weinig aan toevoegen…

verwijlen bij de dingen

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.041
in de avondschemering keren huis en haard tafel en stoel, glas en boek naar hun roerloosheid terug dooft ieder gebaar, zwijgt elk woord sluipt de nacht in de dag versmelten de dingen met schaduw en duister vinden in vage contouren heimelijk rust zo toeven zij onbewogen in het dunne, wazige licht tot de nacht weer krimpt…

onnavolgbaar

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 529
terwijl goden over graslanden achter demonen raasden de mens op eeuwigheid jaagde plukte iemand de laatste zomerroos in het zonnerood plantte iemand een amandelboom terwijl een vlinder bezweek toen de lucht haar vleugelslag licht beroerde drakenbloed zich kronkelend in het duister verborg verslond de nacht de stille zwarte schepen…
J.Bakx14 juli 2024Lees meer >

Nachtelijke wals

netgedicht
4.3 met 51 stemmen aantal keer bekeken 28.741
In mijn armen dansen de dagen ritmisch op gespeelde klanken, waar uren steeds sneller willen, schuifelen voeten naar de avond sierlijk bewegen zij en beroeren de snaren, licht geraakt draaien ze kleine pasjes, volgen slepend de tonen en zweven richting duister, waar zij verdwijnen voor een laatste wals, duizelig valt de nacht als een…
metha16 februari 2005Lees meer >

Wazig zicht

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 817
In mist verzwegen uren tellen tijdloos voorbij dromendagen sprookjesachtig wij handen in het duister verloren ooit gevlochten in verleden wassen onschuld in vloeiend wenen gevonden tranen in de nacht stromen langs een zachte glimlach teder op weg naar een getekende morgen waar de spiegel elk lijntje laat stralen doorzichtig als…
metha31 mei 2005Lees meer >

dromen op sterk water

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 900
Ik bewaar dromen op sterk water verzuring zal ze houdbaar maken verstand verdringt alle persoonlijkheid het duistere puntje in het licht reikt haar charmante hand naar mij uit ontkenning stroomt langs mijn aders terwijl ik kloppende onjuistheden opsom openen haar gesloten ogen dichtheden vertrouwde geborgenheid verscheurd mijn hoofd draait…

een nieuwe kans

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.119
'k staarde in een grauw verleden kende geen toekomst Was niet vatbaar voor 't heden Wonden van een pijnlijk afscheid nooit geheeld vervormden pijnlijk elk nieuw beeld Voorbij kwam jij raakte me aan verdreef die duistere waan Leerde me mijzelf niet meer te haten 't verleden met rust te laten 'k heb weer vrede met mezelf…
Tony28 maart 2005Lees meer >

Schuilnaam

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.475
schrijf je naam in schemer en kus de inkt, vaarwel schrei lachend tussen laken verhang de plafonnière Afscheid glanst barrière twinkelt atollen aan`t verleden schuift gordijnen over fel ik schrijf je naam in schemer Donkere glazen onaangedaan hoe lang we ook vermeden dat laat zich niet ontkennen Dat laat alleen maar weten het duister…
WOLF18 april 2005Lees meer >

Avonddromen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 704
om haar te bedekken verhullen Een late merel maakt het hof aan verre vreemden die te antwoorden lijken voorbij de laatste bomen van mijn zicht is dit het moment waarop de aarde heel even in een moment van aarzeling draalt te draaien stopt of snikt slechts en alweer een dag ten einde raad zich aan de boezem van de nacht en duister…

Op de vleugels van de ziel.

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 602
Wachtend op de dageraad, dankzij mijn penselen en wat streken waterverf, ontsluit de intimiteit het duister, als rusteloos wiel op het deinend canvas. Op de vleugels van de tijd koestert het mijn gevangen lichaam, gebaard achter gouden tralies van de moegestreden horizon.…
Pama13 november 2012Lees meer >

Schaduwrijk ?

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 750
Had ik de zon in mijn gezicht,hield ik gelijke ogen dicht, voor beide een overdaad aan licht, sloot zich bij het duister aan,in het zog van het altijd ongelijke, wat voor de voeten loopt,zal het zicht aan kracht inboeten, moet ik de hoek omslaan, om mijn schaduwzijde voor te laten gaan of verblijf ik in het schaduwrijke?…
pama7 oktober 2008Lees meer >

Jij

netgedicht
3.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 5.482
laat zandkorrels, ruw en grillig zacht een naam schrijven in vochtig zand waar afdrukken van vriendschap tijdloos zijn wanneer de zon bloedrood haar nieuwe dageraad begroet vouwen handen licht duister samen en vlechten een nieuwe morgen ogen vinden elkaar in het gemis van gisteren waar langs de lijn van eb en vloed elke golf weer die…
metha29 december 2005Lees meer >

De verminkten

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 780
In wegsmeltend koud winterlicht dwars door onherbergzaam duister uit grijs geruis en vaag gefluister nu de aarde achterover ligt ontwaken de verlaten oorden klinken de verminkte woorden Ik vang ze op het perkament zeef ze uit de klamme nevel loos verdriet en gehoekte wrevel uit laatste wens en testament Ik giet ze uit gebarsten vazen…
Kees Keizer9 februari 2006Lees meer >