2594 resultaten.
Absurdistisch onbegrip
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
332 De lucht vergeet even wat blauw is,
en valt verlegen in een glas bier.
Een gedachte trekt zijn jas aan,
en loopt gezwind de kamer uit.
Ik zwaai met een hand die niet van mij is,
maar ene die wel beter groet.
Mijn horloge eet minuiten op,
en zegt dat tijd naar hutsepot smaakt.…
Ballerina
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
241 Het meisje keek naar mij
toen ik binnenkwam
Haar ogen volgden
mijn langzame passen
mijn hoge knieën en
zwaaiende wajang-armen
Als een kantoorballerina
uit het Departement van Rare Loopjes
bood ik haar een glas water aan
Daarna nam ik haar hand
en trok ik haar op
Ik sloot mijn ogen
liet mijn tong, mijn stem
mijn spieren en mijn gewicht…
Fascinerend begin van een hoopvol jaar
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
429 eigenschappen
die minder tekortkomingen heeft
en pienter om zich heen kijkt
nu de wereld om zijn mening vraagt
is er een dorst, die bij zijn hoofd hoort
of ik even met mijn hart naar de maan
wil gaan, met die kinderlijke ijsmuts op
zie ik in het schijnsel van een fantast
mijn keuken in een theater veranderen
en hij vraagt aan mij een glas…
verwachtingen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
392 beladen met verwachtingen
kwam hij als laatstgeborene
in het gespreide bedje van falen
waar elke lichtstraal gebroken werd
voor het tot glas verworden kon
in opgeblazen zuchten
in de oververhitte luchtstromen
van verwoestende eenzijdigheid
van onvervalst valse hoop
afgetuigd met teleurstellingen
ging hij als eerst gestorvene
als gebundelde…
waarom wachten
hartenkreet
4.0 met 30 stemmen
5.422 stoot mijn glas nu ik er ben
en niet met mij straks in gedachten
en wie me nu niets heeft te zeggen
omdat ie weinig voor me voelt
moet vooral nu hier komen drinken
de drank is vooral voor jou bedoeld
zodat je straks ook steeds een vriend was
de stoet is iets te klein nog nu
je komt later zeer van pas…
Het stenen woud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.535 We loeren door het glas.
De lucht is grijs. Peilloos laag.
Het behang verkleurt. Alles wordt somber.
Dromen achter glas. Breekbaar gewicht.
Meer niet. We bewaren ze braaf.
Dan de avond. Zwart.
Vretend aan de ramen. Het duister regeert.
Onder de grond. Stilte.
Ik weet het wel. De wortels wachten.
Heel stil. Zij kennen het geheim.…
Dit huis
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.562 het nog doen
Zonder kraan
Ik zit weer op m'n stoel, hier
Alleen met m'n gevoel, hier
In mijn huis
Interesseert me geen zier
Mijn huis
’t Was mooi
Buitengewoon
Een gouden kooi
Ons verdiende loon
Totdat het fout ging
Ik woon weer net als jij
Alleen
In een stukje wereld van mij
Van steen
En de wijnfles staat alleen,
Met één glas…
Kosmotisch
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.212 we draaiden pirouettes, we bliezen bellen tot
het moment dat Venus verdween en zich verborg,
dat laatste moment, toen ze haar stralen doofde,
gelachen hebben we, in het holst van de nacht,
we verlieten het rokerige café, fietskettingen,
en dronken discussies, midden op straat en toch
dachten we dat wij, ja wij, de wereld begrepen,
een glas…
Arabische schoonheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
590 Ik hef het glas op de schoonheid van de Arabische
vrouwen, die hopelijk het negatieve tij doen keren
en met hun beminnelijke lichamen de oorlog bezweren.
Ik hef ook het glas op de Europese vrouwen, die even
schoon zijn, opdat ook zij hun strijdlustige mannen
weten te temperen om hen tot liefdesdaden te bewegen.…
Wachtend op
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
2.037 Dan zat ik nu niet in zak en as,
te wachten op wat had moeten zijn,
naast een verschraald glas bier,
stilletjes voor me uit te dromen.
En ineens .. ineens geef ik gas,
schrijf ik over vreugde en wijn.
Woorden vloeien over het papier.
Hoera, de inspiratie is gekomen.…
Mam
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.050 Achter ieder kopje of gebarsten schaal
Zit wel een urenlang mooi verhaal
Herinneringen waar zijn ze gebleven
Ik zie je denken….Ze hoorden zo bij mij
En nu zomaar aan het grofvuil gegeven
Je zit er nu zo verslagen en verdrietig bij
Je nieuwe appartement uitzicht op cronenstyn
Als alles een plekje heeft gekregen
Drinken wij samen een lekker glas…
Uit de netten
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.058 al vanaf zijn kinderjaren
kon hij troebel kijken
als door wazig glas
om niet te laten blijken
dat hij verloren was
te groot voor hemzelf
zoals de wereld leek
zonder kleur of iets
vlogen de dagen bleek
om en verder niets
een machtige oceaan
met hem als vis erin
opgesloten in zijn vangst
enkel verlangen naar begin
verdronk z’n grootste…
`De coulissen van wereld´
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.653 ‘de coulissen van de wereld’
Ik zag toen lantarenlichten
van de avond eerder drijven
het rimpelen van de boomkruinen, takken
de vensterramen van twee drie hoog
donker glas, verlichte vakken
kroonluchter, schemerlamp
en dan de golvende geveltrappen, klokken
er waren patrijspoorten
lange masten, een reling
En op de brug stond de man
wiens…
Memoriam op Vaderdag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
6.495 juni 1993 - juni 2003
palet van gemengde kleur
terpentine, schilderslinnengeur
tabak, as, Old Spice en bier
flessen leeg, chaosrommel alweer
een goed glas gevuld met gebruikte penselen
ik verstop me want verfvingers
op de smetteloze moeder
deur, wij hebben allen aparte kamers en
jij een minnares om de hartstocht te delen.…
Onschendbaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
937 Wie schuilt daar achter getint glas?
Een beursbaron die de handen wringt
Het sloffend vee veracht
Hij laat de woekerwinst berekenen
van een nog niet aangeboorde bron
terwijl het zalig slijk zich ophoopt,
een stroom van nullen en strepen
naar de ongerepte tuinen.
Klerken zijn er een bedreigde soort.…
Vandaag
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
997 Mijn vaders gang is moe en traag
Ik sla hem gade door de ramen
Hij blijft zich voor emoties schamen
Zodat ik ook zijn tranen draag
Zijn lijf een hulpeloze vraag
Loopt hij langs heggen vol met bramen
Leidt nieuwe ranken weer te samen
En bindt de trossen aan de haag
Hij voelt dat naar hem wordt gekeken
Als hij mij ziet achter het glas
Komt…
Hiaten
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
798 Omdat ik wilde weten waar je was
Zocht ik naar jou in onbekende straten
Waar oude huizen donker en verlaten
De echo galmden van mijn trage pas
Daar hoorde ik jou achter muren praten
Je stem klonk zacht maar scherp als snijdend gras
Ik trad behoedzaam in het gebroken glas
Van mijn herinneringen, zelfs hiaten
Werden stilaan gevuld met rook en…
Verleden land
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
993 voel een vlaag
verhalen in het woud
met zo’n diepe, donkere geur
omringd met beelden van een oud
verleden land
en het is alsof knoestige stammen
mee knikken in het
zo wuivende gras
hoor een hand-
vol stemmen in de lucht
emoties vormen
als geblazen glas
vlammen
de eeuwen aan de horizon
tijdgeesten zwerven
aan het begin
van een…
15 jaar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.525 na 15 jaar
breekbaar als dun glas
gevoelig als een oude wond
had ik nooit gedacht
dat jij mij ooit terugvond
Het begon als een grap
om je een kaart te sturen
maar ik had nooit gedacht
dat 15 jaar
zo kort kon duren
Je sluipt mijn gedachten binnen
alsof je nooit bent weggeweest
je kruipt weer binnen
en het feest
begint weer van voren…
De rode mond
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 ik had een
armvol zwaaien
al ten afscheid
vastgelegd in voorbij
je lach en
lichte huppelpas
pasten daar
naadloos bij
zo was er ook
het glas met de
rode mond die
jouw lippen had
dat altijd
halfvol en jij
slechts lichtjes
aangeschoten was
nog is er het
geroezemoes van
lieve vrienden
onder elkaar
sprekende ogen en
de…
Gerijpt gedronken
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
2.674 Kristallen flonkering flitst het oog
als zij haar hals teder over buigt
vochtig en krachtig voor hem juicht
in een bedwelmende liefdesboog
Maar als hij haar lichaam walsen laat
in samen smeltende extase
dienen smachtende lippen zich aan
weten het zoet vocht niet te weerstaan
drinken haar, lavend als een dwaze,
tot de laatste drup het glas…
Dageraad
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
822 opzij
een ster schijnt mij flauwtjes toe
Het blauwe uur
daarna de zon, de dag, de zaak
ik ben nu al gaar
Bij de wasbak tref ik mijn gezicht
een verse wal is in de maak
ik zie een mens, eiwit belicht
een onsje wil op liters water
Maar ook spiegels zijn gevormd
metaal en zand, meer is het niet
- veredeld sterrenstof in wezen
Mens op glas…
Woordenschat
gedicht
3.7 met 31 stemmen
14.873 Wat wordt omhooggehaald gaat zich verbinden
Tot zinnen die zo helder zijn als glas.
Ik zou er van geluk om moeten wenen -
Dat ik iets in mijn eigen hoofd kan vinden
Wat ik niet wist dat daar te vinden was -
Fluor en mica in de dode stenen.
--------------------------------------------------
uit: 'Alle gedichten tot gisteren', 2004.…
IJSKONIJN
netgedicht
2.1 met 109 stemmen
21.401 als tere insecten onze klauwen
om het blote zwerk geslagen
geboeid zongen we luider
dan het kikkergeboefte
in het vingergewas
je brandde een lusachtig teken
in het vuile sop we stegen op en
streken neer langs versgesneden lis
je droeg je verjaardag op
aan de paarden die droevig
maar nieuwsgierig staarden
naar hun lotgenoten achter glas…
Ongerijmdheden
gedicht
2.6 met 35 stemmen
11.896 .
--------------------------------------------------------------
Uit: 'De wijn is drinkbaarder dankzij het glas', 1976…
Verlossing...?
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.980 wrok, woede
angst, armoede;
hij kent het gevoel…
starend naar zijn lege glas
wenst hij dat het ten einde was.
Gekweld door gedachten
geveld door het wachten
zich van zijn voornemen bewust;
“Doe het dan, lafaard!”
zou hij willen schreeuwen.
Het lijken wel eeuwen…
De confrontatie met dit leven
kan hij niet meer aan.…
Moraal kent geen patent
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
155 glas op graniet
het zingen van de vijzel
tegen de stilte in
gram voor gram
tot de logica van de adem
capsules in een handpalm
zij tellen geen munt
zij tellen de seizoenen
een kind groeit in de marge
een man roert in de nacht
in wat de markt vergat
dan de schaduw van het goud
het sjieke papier dat dreigt
de adem beprijsd
de reus…
CYCLUS
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.423 Wij hingen in het koude glas voorover
en maten van elkander het gewicht.
Stil, om wat van de ander werd vermist
in onbewust of onbedoeld vervagen
van alle al vanouds gevlijde lagen,
waarmee de tijd kon worden uitgewist.…
Als ik aan je denk
gedicht
3.3 met 212 stemmen
62.574 Als ik aan je denk, als ik chipolatapudding
eet, bitterkoekjes, gevulde chocolade
en roomsoesjes en vooral slagroomtaart
en ook als wij samen aan tafel zitten
en we drinken dan een glas rode wijn
en ik asperges op mijn bord zie liggen
dan bekruipt mij een gevoel dat ergens
onderin mijn voeten begint, naar boven
tintelt tot aan mijn rok…
Gevoelsmatige Sluier...
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.147 Wanneer mijn emoties zo intens zijn
als het donkerrood van een rijpe wijn
wordt het tijd om het glas of fles te legen;
dat blijkt achteraf een zegen.
Psychische bagage was soms loodzwaar;
containers kon ik ermee kunnen vullen…
De verborgen littekens van zoveel jaren
innerlijk gevecht zijn niet meer te verhullen.…