13807 resultaten.
Doorheen de verlaten straten van de stad bij nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 doorheen de verlaten straten van de stad bij nacht
ben ik op weg naar huis, ik, verdwaald reiziger
het is een warme nacht, stil en zonder vijandigheid
en toch broeden eenzaamheid en pijn
donkere plannen van wanhoop en angst
ik ben op weg naar huis, doorheen mijn stad
dwalend in sombernis en gelatenheid
dralend, achtend op een teken van God…
De meteorieten zwermen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
375 jij hebt weer
de stenengloed
speelt met
licht en stukjes
universum
ja daar waar
men zomers
de zon treft is
het een drukte
van belang
in het verre
heelal dat
veelkleurig
licht uit alle
frequenties
weerkaatst met
ook misschien
de geheime nog
niet ontcijferde
verborgen boodschap
ik houd van jou
je te zien in het…
Duisternacht
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
741 De nacht is bij een dronken dichter
eenzaam in het intieme alleen zijn
van het donker en het duister
in de tuin der zoete dromen
een slok te veel, een lege fles
tussen weelde van intense liefde
onder het maanlicht op een steen
dronken zodra woorden verdwijnen
in het element van de wilde natuur
lonkt de duisternacht met blauwe bloemen
voor…
Zaterdagnacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
557 Waar waarheid in fluistertaal spreekt
alleen en eenzaam aan de oevers
van in zijn bed gedroomde rivieren
door dwaasheid die zijn ziel ontdekt
beleeft hij in het idioom van de nacht
nieuwe essenties van het woordenspel
korte woorden die voor vibraties zorgen
uitgesproken met hijgend vitaal stemgeluid
hij penetreert nu dieper in zijn liefdesdroom…
Nachtbraker
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
331 het is merkwaardig
hoe slim en gluiperig
de dag naar nacht
verandert door zich
donker te kleuren
terwijl de uren
dezelfde value houden
ik ben lang meegegaan
vroeger opgestaan
eerder naar bed gegaan
maar ik kwam mezelf
weer uitgeslapen tegen
heb de strijd opgegeven
zit nu aan koffie en brood
voor anderen lijkt
dit een veeg teken…
Kwijnende nachtbloem
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
643 Afscheid van een bloem
zinneloos in het verdriet
stil ademend hart
in de nacht alleen
zonder bestemming in niets
een zwijgende roos
het liedje fluistert
over jouw naam en jouw hart
liefde blijft dromen
duister spiegelt troost
helder licht van de sterren
aanwezig in rust
kwijnende nachtbloem
toegegeven aan het noodlot
maanlicht…
Eós' terugkeer
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
450 Telkenmale
na Diana's
jacht in 't duister
en de sluimer
van Selène
altoos schierend
aan de kieren
van de dauw,
de draad der dagen
spinrag van
de stukgeslagen
muizenresten
vleermuisnesten
daar waar 's nachts
de uilen schuilen
voor de angst en
weerzin wekkend
schrikaanjagende
maenaden
schuimend in hun
luipaardvellen…
Panoramaraam
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
339 Onder de groene pracht
van kroos draait de zon
weg, vissen verdwijnen
natuurlijk
wonderlijk evenwicht
van de nacht
het bedwarme waterfilter
van zilveren en zijde-
zwarte gevoelens
de woekerbloemen
op golven van eb en vloed
onder de grote najaarsmaan
en mijn liefde deint
heen en weer tussen vrienden
en verloren…
Nacht na een lange avond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 De sterren leven
vanuit mijn bed gezien
heel diep
binnen het kozijnkader
Lekker koel lig jij naast me
voldaan te slapen
mijn huid brandt
waar ik jou mis
in dit langhuis, waar wij
alleen ingehouden durfden
te vrijen, niet gewend
het van anderen te horen
De regen ruist
dat warme plezier
van de kinderen en voor ons
als…
Duister van de ratten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
378 Er ligt een mooiere
zuivere beschaving
dan die van de prille vormgeving
in mijn beperkte denkwereld
op een elitaire schrijverssite
van dit groene kikkerland
waar mens en mening
waarheid mennen
de zilvervis de meeuw
in de bek leert kennen
als blauwe avond stil
de zwarte nacht ontmoet
een diepte ver van hier
in het duister van…
Een redelijke eis
snelsonnet
3.8 met 12 stemmen
500 Een redelijke eis: de nacht terug
Maar normbesef verandert niet zo vlug…
Liefdesnacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
268 In stilte zoekt de adem huid,
waar warmte door de schaduw glijdt.
Een trilling gloeit, het hart ontsluit —
verlangen dat zich zacht bevrijdt.
Geen woord, geen naam, alleen het licht,
dat langzaam langs de grenzen reist.
Een vonk, een golf, een ogenblik —
waar ziel en lichaam samenglijdt.
En even stopt de wereldtijd,
het zuchten wordt…
Zette (2)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
264 De laatste bergen
Beklom ik niet
Onze woorden wissels
Onbesproken liet
De hemden die je kocht
Bleven ongedragen
Koele nachten
Zonder aan te raken
Kille dagen
Vol van onbeantwoorde vragen…
Zette (3)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
266 Hele nacht wakker
Waar was je gaan slapen
Je berichtje die middag
Dat we niet meer samen aten
Zag dan in je status
Jij had mij verlaten…
Nachtelijke ruimte
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
324 zonder
dwingen gaat
niet zwaar, niet leeg
niet meer alleen
maar als ruimte die
haar laat
en ergens,licht en
ongezocht
komt een vraag die
niets bevocht
bestaat zij meer
in deze nacht
wanneer geen oog
haar wezen acht
langzaam schuift een
ander licht,
de nacht verliest haar
stil gezicht
de dag verschijnt al
in haar zicht...…
De nachttrein
netgedicht
1.5 met 17 stemmen
315 Gedachten worden donker
van toon, rekken zich uit in het ritme van een nacht die openvalt.
Halte gloeit op als een
eiland van licht, een korte onderbreking
in het grote donker. Ik stap uit in lucht die naar warme
stenen ruikt, en voel hoe de nacht mij opneemt in haar stille nablijven.…
Schijnwerpers
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
249 Zij werd midden
in de nacht door
schijnwerpers
verlicht,
alsof een lichaam
geen lichaam was
maar een plaats
delict waar anderen
zich over bogen
de opdracht was
al gegeven
bescherm haar
tegen zichzelf,
alsof het zelf
iets gevaalijks
was geworden
iets dat vastgebonden
moest voor de nacht
zou openrijten
de klap begon niet…
een acceptabele afwijking
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
184 Als hij in zijn dagplanning zetten zou
dat Hekate
vannacht aan zijn bed verschijnen mag
en verdere
onbegrensde verantwoordelijkheden
die zijn handen sowieso
amper nog dragen kunnen
vanzelf komen te vervallen
kan hij haar dan ook vastleggen
voor nachten die zullen ontstaan
als zijn zinnen minder op haar
magie gericht zijn, maar
waar…
doorgaand verkeer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
116 zometeen breekt de nacht
kleiner dan deze ruimte
hier, als gelijkenis met
een plek die ter plaatse heet
even donker als de toevlucht
naar geborgen binnenvlees
naar een voorlopig einde
door onbegonnen werk
met een lichtval die
voor slapen geschikt lijkt
dan treedt een kalmte in
als zinnebeeld van lichaam
tot wisseling van wacht…
Begin
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
27 Wanneer de donkere nacht verdwijnt,
blijft in de tuin een diepe kilte.
De herinnering die traag verkwijnt,
wordt zachter in de stilte.…
ik leef met een masker
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.707 Een vrolijke lach
Dat is niet altijd,
Dat is overdag
Want ’s nachts
’s nacht ben ik mezelf
’s nachts laat ik me gaan
want ’s morgens ga ik weer verder
met mijn ‘vrolijke’ bestaan…
Bij maanlicht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
532 draag me door de nacht
wat maakt het uit
goed of fout
blijf bij me vannacht
ik wil niet alleen zijn nu
in deze donkere uren
draag me door de nacht
houdt me vast
vraag me niets
kus me zacht
draag me door de nacht
vrij met me
tot de morgendauw…
Rust
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
550 Loop buiten diep in de nacht
Voel de stilte en de rust van de nacht
Dat is wat m'n leed verzacht
Geen mensen om me heen
Die zijn koud en gemeen
De rust en de liefde van de nacht
Dat is waar ik naar smacht…
Makma
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
722 in het holst van de nacht
komen wij samen
wij vragen geen kroon
wij krijgen geen troon
wij hebben gewoon
een weekloon
in het holst van de nacht
schrijft zij
nog eenmaal
zij spreekt
zo zacht
de macht
O Inanna
in het holst van de nacht
vliegen wij
gekozen
en de wereld lacht
in het holst van de nacht
kracht…
De nacht weerspiegelt een tweeluik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
502 Beleef uren en deze nacht het weerlicht.
Het wolkendek ademt dieper, zingt door
ruiten, ze weerkaatst de melancholie
geeft naast tal van denkstrategieën
ook een onveranderbaar diafragma.
Het heelal oogde weer goudversierd
betoverde met de maan haar regels.…
Sterren
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.642 Maar ik heb wat over die lichtjes geleerd,
de lichtjes die nacht na nacht over mij waken.
Ze laten zich iedere nacht weer zien,
maar ze laten zich niet raken.
Misschien maar beter bovendien,
anders zou ik een sterrendeken maken.
Ik zou er dan nacht na nacht onder slapen,
en me laten beschermen door de sterren.…
Tel de jaren.
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.276 omhuld
door het donker
van de nacht,
het koude licht
van de maan,
een toedekkende
verzilvering.
Dit is een nacht
vol vragen,
een nacht van
bekennen ook.
Wat deed het
leven ons?
Weten wat
niet is,
maar had
moeten zijn.
Tel de jaren
die niet tellen
maar wel
aan ons
voorbij gingen.…
verberg mij
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
873 oh nacht verberg mij,
zo dat ik mijn gerustheid niet verlies
en al mijn geheimen bij jou blijven
het wordt steeds donkerder om mij heen
oh nacht verberg mij
ik wil mijzelf niet zien
oh nacht verberg mij…
Hyacinten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
599 De zilte zeelucht en hyacinten in de nacht.
Wordt door mij gevangen in al haar harmonie en pracht.
Overdag oogstrelend in haar pracht en haar kleur.
In de nacht gevangen door haar schoonheid van geur.
Dit is waar ik elk jaar weer naar smacht.
De geur van de zee en de hyacinten in de nacht.…
Hoe kan je alleen zijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
522 Hoe kan je alleen zijn
met miljoenen sterren in het heelal
die elke nacht over je waken.
Hoe kan je alleen zijn
met een zachte, schrijnende maan
die zich elke nacht over jou heen buigt.
En als er dan een wolk verschijnt
die al het licht uit je leven doet doven,
wacht dan een nacht.…