1728 resultaten.
Zonder haar te verbranden
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
429 Sommigen roepen: sneller!
Anderen: terug!
Maar niemand weet
hoe je een raket laat landen
die nooit geleerd heeft, waar stoppen begint.…
Lichtfabriek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
368 falen
in jouw droombeeld
bladzijde na bladzijde
ben ik mens, dier en kind tegelijkertijd
We dansen tot de zon in de schuimende zee zakt
er zilte dromen in mijn rugzak komen wonen
En er zijn nog muizenissen
voor bij de borrel en de kaas
wanneer het kaarslicht
eenzaam flakkert
hoor ik de lokroep van de liefde
eenzaam uit jouw broek roepen…
De bietebauw
poëzie
4.0 met 36 stemmen
9.870 Wacht ik zal hem roepen, ik,
uit de zwarte bergen.
Grijp, grap, grimmeland,
zonder lip of zonder tand,
Grijp, grap, grauw!
de bietebauw!
Hoor hem, met zijn berenkop,
op de deuren bonzen.
Krak! Hij kruipt de zolder op,
oei, oei, oei, de onze!
Grijp, grap, grimmeland,
zonder lip of zonder tand,
grijp, grap, grauw!
de bietebauw!…
Mijn moeder
hartenkreet
4.4 met 43 stemmen
4.307 en opstaan
Bepaald door de beslissingen die wij maken
Jij bent altijd met mijn lot begaan
Wil het liefst iedere seconde waken
Van jou leerde ik respect en medeleven
Dezelfde liefde uitdragen aan mijn kinderen
Soms ontvangen, maar altijd alles geven
Al hun problemen proberen te verhinderen
Ik zie in mijn kinderen jouw lessen terug
En roep…
Speelmans-deuntje
poëzie
3.4 met 28 stemmen
3.059 'k Roep tot morgen
Vaarwel aan mijn zorgen,
Als ik druiven-zonlicht speur!
Hoe lokt het uit mijn vedel,-
Veel bloempjes draagt in Mei
De wei,-
Die liedenkens zoo edel,
Dat allerzoetst gevlei:-
"Vlugge lansje"
"Kom een dansje!"
"Aardig zusje!
"Geef mij een kusje!…
Onvoltooid verlangen
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.972 Ik hef een glas en roep;
(te hard)
Heb toch geen spijt,
Van wat gedaan is en wat niet.
Daarvoor zijn wij te oud!
Maar van binnen zegt een stem;
"Ook jou laat het niet koud".
Ik weet, het is slechts een schrale troost,
Voor iedere traan die viel.
Of ooit nog vallen zal,
Om wat geweest is of nog komt.…
In Pacem
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.304 even aan grootse harten
terwijl de tedere rust mij al over de stilte verhaalt
en helpt bij het afleggen van aardse smarten
zing met mij het lied van de eeuwige vrede
opdat al jullie tranen aan elkander worden geweven
stilaan zal de Goddelijke vreugde opnieuw
in jullie worden geboren en doen herleven
ik mag nu gaan en hoor de cherubijnen roepen…
wild geraas
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.160 ben ik tevreden
voel het van binnen kolken
ik ren de longen uit mijn lijf
heb inmiddels wel
duizend paarden bereden
dat maakt mij heel berucht
in dorpen en steden
ik lijk wel verliefd
ja dat moet het zijn
fluitend, lachend en zo veel meer
mijn stramme benen en oude kop
ze doen het toch maar weer
rozen gooi ik naar kinderen
en roep…
Rotterdam mijn stad,
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.002 Rotterdam waar je roep om hulp
verloren gaat in het stadgedruis.
Rotterdam de stad van waaruit
de meeste Rotterdammers al lang zijn verhuisd.
Rotterdam daar zijn de criminelen aan de macht.
Vrouwen worden er verkracht.
Dealers staan op de meeste straathoeken.
Gebruikers zitten in portieken en op de stoepen.
De winkelier is vogelvrij.…
Buiten
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.858 Maar als dan 't oog verblind zich sluit, -
Roep ik in dankbre blijdschap uit:
Heil! dat ik nog op aard mag wezen!
Dat ik - een stumper als ik was -
Nu, haast van alle leed genezen,
Nog liggen mag in 't groene gras!
-----------------------------------
peul = peluw - kussen…
Overgave
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.293 Of roep ik dan weer stop
en gebruik mijn verstand.
Ik mag me overgeven
het moet een keer.
Ik wil weer leven
liefde, steeds meer.
Dan voel ik in jouw armen
een diepe kracht.
Ik kan mij weer warmen
nooit gedacht.
Ik voel opeens rust
en er rolt een traan.
Die jij zachtjes weg kust,
jij blijft naast mij staan.…
De profundis
poëzie
4.0 met 13 stemmen
4.289 Uit de diepten roepe ik, Heere,
hoor, ik bidde u, naar mijn stem!
wil uwe oor te mijwaart keren,
die om bijstand biddend bem!
Sloeg gij al mijn zonden gade,
Heer, wie 'n zou niet ondergaan?
Neen, bij u daar is genade,
Heere, uw spreken houdt mij staan!
Staande blijve ik op uw spreken
en ik hope in u, o Heer!…
Op weg naar nu...
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
763 Ik raak half in paniek en
roep: 'hoe kom ik ooit weer
waar ik gestart ben? ik wil
terug, terug naar de plek
waar ik thuishoor, terug
naar het heden, néé, de
toekomst, néé, in ieder
geval: waar ik thuíshoor.'
(ik bonk tegen de muur,
de cabine is intussen ver-
dwenen, daar ben ik lek-
ker mee, daar stá ik dan....)-…
Mijmeringen over de Dood ( 3 ) slot
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
1.514 grootse harten
terwijl de tedere rust mij
al over de stilte verhaalt
en helpt bij het afleggen
van aardse smarten
zing met mij het lied
van de eeuwige vrede
opdat al jullie tranen
aan elkander worden geweven
stilaan zal de Goddelijke
vreugde opnieuw in jullie
worden geboren en herleven
ik mag nu gaan en hoor
de cherubijnen roepen…
- Native spirit -
netgedicht
4.3 met 47 stemmen
771 krijgershand
bebloed niet de strijd om eigen land
Native spirit
moet donker in de vallei passeren
langs de vredespijp
van wilde rivieren,
grijze onafzienbare beproeving,
die langs dorre grasvlakten wegtrekt
rook, verteld in wolken leed
schildert het indianenkleed
Native Amerikaanse indiaan
de wilde broeder op zoek
naar tatanka, roep…
LEVENSAVOND
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.586 Ik roep de stille zielen aan -
Die nooit meer herwaarts komen...
En keer 'k mij af
Van dood en graf,
Dan droom ik droever dingen;
Een spooksel werd het leven mij,
De ontblaarde tuin een woestenij,
Een kreet van pijn mijn zingen.…
Zaken...
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.517 Afwezig roep ik je: liefje bijna alles klaar
De badkamer in, snel een borstel door mijn verwarde haar.
Keurig sta je in maatpak, we zijn dat zo gewend
Een inwendig stemmetje: jeetje, knappe vent...
Het gewemel op de luchthaven, hekel aan deze zooi
Ik denk aan ons grote bed, het gezicht snel gladjes in de plooi.…
Valentijnsdag
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.258 zoen
dát maakt Valentijn speciaal
liefde spreekt iedere taal
ben je alleen of samen
geluk is als een vriend
die altijd iets extra’s verdient
dat maakt iedereen blij
Valentijn is simpel
verrassend en spontaan
daarom is dit gedicht
voor Elfie en Ad ontstaan
samen zijn zij een prachtig paar
delen 5 jaar vriendschap met elkaar
daarom roepen…
DE RODE STEP
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
636 zijn
bruine tanden bloot
vang stemmen achter deuren
het wasgoed aan de lijnen
de autoloze straten vol
met tijd en ongeremd
toon mij het kind op rond
draaiende spaken, de wereld
aan zijn voeten op die
ene lange stoep
noem geen begin of eind
maar tel de spijlen van de hekken
de kieren van de luiken
de groene deur zal piepen
in roepen…
OMRINGD DOOR BALLONNEN
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
963 alleen te zeggen
maar ook op te schrijven
er vormden zich groepen gelijkgestemden
intense contacten op een hoog niveau
ik probeerde mij los te maken van deze intenties
het lukte mij niet, dit was een proces,
dat niet te stoppen was
de ballonnen kwamen steeds dichter bij
het leek wel een geplande bescherming
soms knalde er één, dat was een roep…
Bruisend zwalpt
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.019 - roepen zij,
'Doof 't medelij!'
Het graf alleen, die moeder helser logen,
Opent de boezem en hunkert naar mij.
Vrouwentroost, kindermin vind ik niet,
Ach! mijn val baart hun zelfs geen verdriet...
En mijn aaklige blikken verschrikken hen zeker.
Gij, door min mij gejond,
Kom tot mij, 'k ben gewond!
Maak mij gezond...…
Kindsheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
689 Wil jij mijn geheugen zijn
wanneer ik de donk’re nacht vergeet
zongevulde dagen over ga slaan
ritme en regelmaat niet meer weet
Wil jij mijn dierbare herinnering zijn
wanneer ik ga graven in vergeten verdriet
m’n handen plotseling weer ga vouwen
en huilend roep “ik weet het niet”
Wil jij de zon en de maan zijn
wanneer ik een regenboog aanwijs…
De Profundis
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.224 Uit de diepten roepe ik, Heere,
hoor, ik bidde u, naar mijn stem!
wil uwe oor te mijwaart keren,
die om bijstand biddend bem!
Sloeg gij al mijn zonden gade,
Heer, wie 'n zou niet ondergaan?
Neen, bij u daar is genade,
Heere, uw spreken houdt mij staan!
Staande blijve ik op uw spreken
en ik hope in u, o Heer!…
Wintergedicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
652 Ze drinken nu als een zwerver in de kerk hun cognakje
en nemen de laatste kruimels van het hartebrood
en roepen kwie kwa gakje.
De grote pekelstrooiwagens in de straat
met hun knipperende rode lichten
in de donkere vroegte
rijden al zwaaiend zout en pekel.…
De man met wie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
606 Ik kon kloppen wat ik wou
roepen bellen bonzen
het huis potdicht, doodstil.
Een raam ingeslagen vond
ik hem in de badkamer
bloot, schoon en dood en
belde na een zee aan tranen
112 en stotterde: klote.…
Het lied van het morgenlicht
gedicht
3.8 met 20 stemmen
7.463 En ook de kar de man ernaast de haring op de kar
zij roepen eensgezind en zonder dat zij opzien baren
het morgenlicht nabij en ook ikzelf ik groet
het morgenlicht maar of het zich laat groeten
wij moeten zeggen wij dit is het morgenlicht
wij moeten zeggen wij het licht is ons gezicht
wij moeten zeggen wij het licht gaat eenmaal dicht.
----…
Herfstzangers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Ze zijn niet alleen en krijgen gezelschap
van enige merels, mezen, roodborsten of winterkoningen
die ook hun aantrekkelijkste zingen en verfijndste roepen laten klinken
Want hoe je het ook bekijkt, herfst is niet alleen tijd van tot ziens maar ook van hallo.…
ALS DE WINTER KOMT
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
789 werden zij hoogbejaard
man en vrouw de handen verstrengeld
‘s winters heel dicht bij de haard
hun dagen eenzaam in deuren vergrendeld
d’ ogen ver weggezonken
brillen en sleutels vaak zoek
toch bleef een geborgen gevoel -
met de hulp van een buur om de hoek
rimpels als diepe groeven
bruine vlekken, tandeloze mond
hard en luid moest je roepen…
Stemmen van de natuur
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
423 Ze brengen vrijheid, maar
ook een rusteloze stroom, een roep die ik begrijp en toch niet helemaal ken.
Water weerspiegelt wat ik ben en
wat voorbijgaat, golven komen en nemen iets
mee, laten iets achter. De stilte en de kracht staan samen in
dit moment. Ik adem in, laat het zijn zoals het is, en voel hoe alles samenkomt.…
Hodie mihi, cras tibi
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
746 Toch vreemd hoe pestvogels ons hier neerhalen
en spotvogels soms ons humeur verpesten
met manisch-depressieve dorst naar kwetsen
zij horen niet de roep der wielewalen
Zij kennen niet zichzelf, laat staan de waarde
van de natuur, natura docet, toch
zij leert ons van recycling - zonder blog
Noch kennen zij het leven op de maan
al heeft…