1757 resultaten.
Herinnering aan tenerife
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Toen ik de zwarte rotsen zag
Waar blauwe golven braken
Ging ik naast de palmboom zitten
En at oranje fruit
Ik hoorde hagedissen sluipen
Ik rook het zout en zag de grond
Door diepe geulen van het land
Terug naar de koude diepte kruipen
Veel verder nog vervloog de as
Van een vulkaan tot rookgewelf
Terwijl de oceaan mij duldde
Zich aan…
zoutarm
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
423 als Dana zong kon niemand nog
de hemel uit mijn rokken jagen.
o glazen ademstoot,
o blauwte van heur stem,
o lichte lik en zachte tonen,
o diepte daar opdat ik!…
rouw die rechtop gaat staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
312 de stad ademt rook
sirenes snijden de avond
knieën op nekken
wetten op lichamen
dit is geen orde
dit is gewicht
van een staat die leerde
hoe hard stilte kan drukken
op asfalt liggen namen
geen labels
George
Breonna
zoveel anderen
hun adem bleef achter in de straat
we zagen vuisten omhoog
niet om te slaan
maar om lucht te…
Sepultuur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
277 De jas rook nog naar jou,
langzaam verdween het naar niets.
Sindsdien ademt de wereld traag.
Ik beweeg, maar raak niets.
Alles wat jij was
past nu op een kaart.…
Buren van de Nacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
240 stil
met dagen klein
liet hen de maat
van alles zijn
twee honden aan
haar zij,geen
mens meer dicht
geen burenvrij
zij hield de wacht
droeg de schrik
de stilte ademde
te dicht,te dik
hij boven haar
als wakend oog
die door de uren
mee bewoog
hij zag wat zij
niet zeggen kon
de dreiging zonder
naam of bron
een krat,wat rook…
waarneming
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
156 het was onder de rook
van opgestegen kunstwerken tentoongesteld
hangend, staand soms zwevend
ieder voorwerp vragend
om een kijkersgunst
.
bezoekers in alle kleuren en maten
in al dan niet verstaanbare talen
maar met liefde voor het uitzicht
met soms een roep om eigen inzicht
.…
De deur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
150 Het hout rook naar de werkplaats,
naar zaagsel.
Het huisje staat er nog.
De werkplaats ook.
Alleen wat er toen omheen was
is weg,
voorzichtig weggeveegd.
Op een oude foto
zie ik de deur
waarachter ik geboren ben.
En vreemd genoeg
komt alles terug:
het pad,
het groen,
de duif die opschrikt,
het hout onder mijn handen.…
Rood Gekapt…
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
10 maar ze was niet achterlijk
zij had de wolf gefopt
in werkelijkheid zat er
iets onder haar rok verstopt.…
HELEMAAL EENS MET HALSEMA
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Legaliseer hard drugs
Behandel ze als medicijnen
Zet er gerust een doodshoofd op
Maar ga niet door met die oorlog
Die Drugs- oorlog kan je niet winnen
Daar zet ik gerust al mijn geld op!…
GEEN 5 MAAR EEN 10 HEB IK VERDIEND!
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
945 Het is vandaag
vrijdag de dertiende 2024
ik ben 5 jaar van de alcohol af
5 jaar alcoholvrijheid
ik ben 5 weken
van de laatste 5 sigaretten
na vijven in de middag af
5 weken nicotinevrijheid
Geest en lichaam verenigd
in wat was, maar niet meer is
en niet meer zal wederkeren
geen 5 maar een 10 heb ik verdiend!…
schiphol
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.648 k zie het verhaal erachter zo
kijk, zie je daar dat meisje draven,
daar, door die klapdeur naar gate B
gaat haar pa in Turijn begraven,
ja, huil maar; ik huil zachtjes mee
en die vrouw die zo moet grienen
dat is een apart verhaal
haar lijf vol bolletjes cocaïne,
z’is bang: ze knappen allemaal
en die man die staat te wrijven
alsof de rook…
IJlende trein schijnt, trillend, stil te staan
poëzie
3.1 met 13 stemmen
2.081 wereld machtig stelsel was
Van reuz'ge rad'ren, die onhoorbaar gaan,
Met blauw-saffieren velgen, plas naast plas,
En smal-smaragden spaken, laan naast laan,
En brede, gouden spaken, graan naast graan,
Went'lend om verre toren, rustende as;
En ontzaglijk de eeuwige vuurhaard brandt
In 't centrum van 't heelal; en laait en laait;
En rook…
James
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
958 Niet zoals de gladde enkels op het strand en
het verstuiven van de rokken aan haar schoot ;
De zwarte vogel die er landt ligt aan haar
voetjes. Ik druk mijn mond in haar spoor, ik verzand.
De spiegel zegt James, maar achter elk oog
heet ik anders. Tot op het bot besterf ik het.…
Il est cinq heures ...
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
968 man van staal
en op de boulevard Montparnasse
doemt het station als een karkas
het straatgeweld laait hevig op
en auto’s branden overkop
de Obélisque verwijst kordaat
de nacht weer naar de dageraad
het leger en gendarmerie
chargeren met cavalerie
de Eiffeltoren staat te gapen
’t Is nu vijf uur en ik ga slapen
de nacht sterft uit in rook…
De lange weg
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.280 Toen 't eindelijk, wat duizelig nog
en ondanks alles, aangeslagen,
wankelig op mijn benen stond,
zag ik de zon, de bomen en de bloemen,
ik rook de zoete geur van leven
en hoorde 't kleurrijk vogellied,
de wind neuriede het refrein
en wiegde 't beukenblad,
voorzichtig, op de maat.…
Olga
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.428 Olga lachte ondeugend en lonkte naar Serge
Wetende hij was verloren door haar gefleurd
Vele mannen geilden zich op als zij blikte
Dan wel zij sensueel aan haar glas likte
Zij was een vrouw zoals mannen het wilden
Rondborstig slank en hoog in de heupen
Haar billen zichtbaar onder satijnen rokken
Bewoog zij ritmisch om menigeen te lokken
Maar…
Het huis van de moskee
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
991 Zij blazen rook
over het bewegend kleed.
Zij neuriën
maar wij
begrijpen hun taal niet.
Zij zijn bezig
met een soort plechtigheid.
Zij neuriën, neuriën…
en zien
het bruine kleed
onbeweeglijk worden.
Het luistert!
In een plechtige stoet
trekken de mieren
zich terug
in de kieren
van de oude muren.
Voor ons
niet te volgen.…
That's the spirit
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
881 ik had je niet verwacht
dit is mijn huis
daarom
hij verklaart zichzelf
zoals een vallende komeet
die nipt de aarde aait
hij ik
we weten het niet meer
kijken naar de vergeelde sterren
ik lach dat hij hier
woont
oude huizen bespoken
hoe heb ik ooit zo kunnen leven
warm droog een eeuwig
niemandsland heeft mij geroken
de witte rook…
Broos Gevoel
hartenkreet
4.5 met 30 stemmen
1.573 ik te verdringen
Zwaarmoedigheid stuurt mijn gevoel
De knoop in mijn buik knelt pijnlijk
Ik leef adem door maar mis ieder doel
Mijn ziel is kwetsbaar en lijkt broos
Tranen staan op het punt door te breken
Ik verbijt mezelf maar voel geen grond
Voel scherpe pijn in mijn hart steken
Voor vandaag sluit ik alle gordijnen
Ga naar huis en rook…
Wij zijn er uit
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
685 Het kamerbesluit stond vast
Het kruitvat behoefde geen lont
Ministers in betutteling vereend
Roken verbieden het is ongezond
Na de koffiepauze het donor codicil
Maar in de kamer bleef het angstvallig stil
Griezelig onderwerp om over te debatteren
Hoezo, verplicht melden, de tijd zou het leren
Dan het milieu C02 gat in ozon laag
De linkse…
chemokuur
hartenkreet
4.8 met 55 stemmen
4.733 Zoals een gezegde kan gelden bij kanker,
waar rook is verwacht men ook het vuur
Het leven neemt een volstrekt andere loop,
bij de start van je eigen chemokuur.
Het eerste infuus en alles is angstig nieuw
Je ontmoet andere gemerkte personen
Met ze allen op een kamer gezet,
om alle bijwerkingen te beklemtonen.…
JIJ
gedicht
2.7 met 609 stemmen
84.795 door bleef vechten
Op het randje van de dood
Het wrede tedere leven
In je armen sloot
Omdat je onomwonden
Het huwelijksbed indook
Omdat jij zo graag kinderen wou
Daarom kreeg ik ze ook
Omdat jij leven kunt
Met mij zoals ik ben
Omdat jij altijd anders bent
Dan ik denk dat ik jou ken
Omdat jij jouw heilig vuur
Niet verstikken laat in rook…
Verwoesting
poëzie
3.5 met 12 stemmen
2.525 De dag verbleekt de wilde vlam
die als een ijl, doorschijnend spook,
verwonderd op de wereld kwam
in 't weefsel van haar dichte rook.
Heugt haar de aanbidding vreze-diep,
die tot haar innigst wezen klom
toen haar de jonge mensheid riep?
- hoe blijft zij verre en woorden-stom.…
Staat van Verstikking
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.124 De permanente percussie van de Peugeots en de Honda's
creëren een gesloten ruimte, een blijvende waas
het perpetuum mobile is mobiel, jammert de aarde
in een halve eeuw onthoofd in waarde
de stampvolle staat vergaat in de rook
vreemde gestalten vormen een collectief spook,
paranoïa
De huismus zingt zijn laatste volkslied, vluchtend…
25 november 1898
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.698 De deur ging langzaam open; ik rook een kerkhofgeur.
Ik staarde stil in de zwarte leegte der open deur.
Een lange grauwe gestalte, bovennatuurlijk groot,
Stond zwijgend op de drempel en wachtte, het was de dood.
Met blauwe glans verlichtten de ogen het bleke gelaat
Met flauw en weifelend schijnsel, als hout dat langzaam vergaat.…
Lieke
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.151 zonnebril
en een olijfgroen hoepelrokje
op die zonnige lentedag in april
nam ze genietend nog een slokje
Ze droeg het haar los in de wind
die danste met de gouden draden
zo zat ze daar het zondagskind
in het jonge gras te zonnebaden
Ze droeg haar Oma’s ring altijd
onbewust speelde ze er vaak mee
dat gaf haar extra vrolijkheid
ze rook…
Join
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.346 Dan ga ik op
in rook met hennep
verboden paddestoelensoep
een kleurige nar
een lachend visioen
de tempel van de zeven maagden
wil ontheiligd worden en
er is niets meer aan te doen
dan gierend geil te worden
begraven in onschuld.…
To Be Or Not To Be
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
756 Ik blaf en iedereen is bang voor mij
Ik ben er als de kippen bij
Ik tok en kukel en ik kraai
Wij maken van beroep lawaai
Zo maak ik hopen en ik graaf
En ik hinnik, spring en draaf
Ik ben nachtegaal en zing
Zo heeft iedereen zijn ding
Ik rook, dus ik ben
Ik headbang, dus ik ben ook
gek, dat je zo kunt ontaarden
Maar ach, laat een ieder…
Nederlands Indie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.007 Een aarzelhand omhelst een pop
en streelt de baaien rokken
met tranen druppend langs je neus
fluister je zachtjes langs me heen
je oog valt glazig op de stokken
die stakerig langszij steeds staan
nu lang gelee het spel besloten
sinds angklung ook zijn stem niet roert
geen mens meer die hem roept
daar 't vaderland zo lang gelee'
hem reeds heeft…
DE INTOCHT
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.132 Veestapel mild bestierd,
Magusanus vereerd, en in de braamstruiken dropen bij
tijd en wijle wolven, everzwijnen af; rook trouw baken
wanneer je verdwaald was; runen wezen altijd de weg.…