2313 resultaten.
Afwachten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
531 Nu zit ik constant op slot, een
verpauperde burcht is mijn woning, ik zit er
constant en wacht op de regen, de zon heeft
mij blind gemaakt en ik lig naakt in bed want
heb verder toch niks nodig.…
Iemand anders?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
515 Kan ik de noorderzon nog raken, het hart
te groot, omdat ik mijzelf er buiten sloot,
verloren in de nevel van de atmosfeer,
aan de overzijde lonken groene weiden,
beweeg het aangeboren leven heen en
weer, zwijgzaam roepend, in angst
een andere stem zou horen, als ik
in iemand anders was geboren, om
mijzelf te vermijden, schudt een droom…
Waar vissen zwemmen als verborgen diamanten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
821 Of de plek waar jij
jouw parelende ogen sloot?
Of koude tongen die rauwe woorden
slingeren in een dans macabre
op een geheime broedplaats?…
Het Jodenkerkhof
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
597 Roestig draad, het hek op slot.
De zerken groeien, huid van mos,
moeizaam boven ’t hoge gras.
Ze proberen zonder namen
te verhalen wat eens was.
Klandizie is reeds lang verdwenen,
weggevoerd en uitgemoord
en wat overbleef vertrokken
naar een ander, beter oord?
Ach de Joden hier begraven
hebben dat niet meegemaakt.…
WEG VAN ZIJN LIEF
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.471 Toen de wind over ’t kerkhof gleed
blies hij sneeuwvlokken in ’t gelaat
Onbewust van het onmetelijke leed
dat er restte na haar wanhoopsdaad
Toen haar haar laatste zucht verliet
zag de hemel grijsgrauw van kleur
Reeds te laat voor het afscheidslied
sloot achter haar rug de laatste deur
Toen een blik naar ‘t lichaam keek
bleek dat reeds…
Mist
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 De koeien staan er nog maar half
want lage mist verbergt hun poten,
ontneemt ‘t zicht op land en sloten
en kleedt in dons het liggend kalf.
De dieren zweven op het witte deken
alsof ze zitten in een nachtelijke trein
waarvan alleen de ramen zichtbaar zijn
op ‘t moment dat die het duister breken.…
Voorbij het bestaan van alle dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
678 Er is in jou een ruimte
Met planken vol verlangen
Een kamer die niet op slot kan
Daar waar je ziel woont
Dat is de ruimte waar jij
Jezelf en God ontmoet
Bron van geloof, maar ook van kunst
Ruimte waar vanzelf muziek gemaakt wordt
Jouw leven, jouw ruimte, jouw eigen
Zelf, dat wat jou tot jou maakt
Ziel ook die kwetsbaar is, die niet…
Donderslag
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
703 hij ging midden in de nacht
nog ver van ’t ochtendgloren
sloot de deur haast beminnelijk zacht
doch enkel om de echo niet te horen
stapte opnieuw het heelal tegemoet
waar chaos geen weet heeft van rede
en zoet met zuur wordt beboet;
een tijde was weer verleden
althans ontwaakt leek het zicht
op ontluisterende stappen
was het…
OPEN LIJN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.523 Vandaag ben je weer jarig
Mag ik je bellen
Is er een open lijn naar God
Alleen weet ik geen nummer
Blijft het stil
Aan beide kanten
Zit de hele zaak op slot
Ik wens je een mooie dag
Daar waar je nu bent
In gedachten ben ik bij je
Zie ik jou
Daar stralend staan
Op je feestje
Met al je vrienden
Speciaal voor jou gekomen
Jij
Gezond en…
sorry
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
640 het gezegd was
en dat was het
ik zweeg
want ik wist niet wat te zeggen
en hield me sterk
om toch nog indruk op haar te maken
het is haar recht, dacht ik
alles overboord te gooien
mijn hart te breken
en zich in haar broosheid
bloot te stellen aan
kneuzingen en kwetsuren
sorry
een leger woord is er niet
dan deze loper die alle sloten…
ataraxia
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 het bos legt paden bloot
stemt meerdere zonnen mild
ter plekke denderen dreunbuffels
omheint een hek
einde verharding
altijd honderd meter, zelden zacht
enige wrijving dringt zich op
zoals een wandelaar bukt
voor een stormsonate
modderstromen, zonsondergang
ergens gloort schijnlicht
uit vuurkorf en brandgang
een sloot doorgrondt…
Aarde
gedicht
4.0 met 10 stemmen
2.266 houdt is onwaarschijnlijk
dat ze ons wil houden lijdt geen twijfel
zo stevig trekt ze ons tegen zich aan
dat gewrichten almaar harder gaan kraken
en wij blijven wel koppig ontkennen
dat ze met ons kan doen wat ze maar wil
trachten vaak aan haar greep te ontsnappen
maar langer dan een dag laat ze ons niet los
op knieën dwingt ze ons ten slotte…
Weerspiegeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 mag
maar toch bekijken ze
zichzelf zo af en toe heel even
op zo’n heldere winterdag
bij een enkele kaal en bloot
zo kwetsbaar zie ik
een heel voorzichtige lach
het zijn zij die het al weer
voor zich zien – het volle leven
ze dromen al weer
hun groen gevulde kronen
heel even
weerspiegelen ze
nederig en bedaard
in een afgelegen sloot…
't Was maar een droom...
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
551 Kletsnatte schapen steken over,
naar een stukje grasland over een sloot.
In de verte zie ik jou.
Ik zwaai en roep naar jou.
Je kijkt niet en loopt snel verder.
Verder van mij vandaan.
Waarom, het doet zo zeer.
Dus roep ik weer.
Je reageert niet meer.
Er staat een auto,
Blij klim ik erin.
Hij rijdt om snel bij jou te zijn.…
Thuis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
431 Ook werelden die we niet hebben
en niet eens hebben meegemaakt
kunnen we koesteren, schaatsers
op de sloten van de elf steden en
op de grachten van Amsterdam
We kennen het van foto's en
schilderijen, mode uit oma's tijd
farao's, indianen en dinosaurussen
de pracht van micro-organismen
en het blauwe ijs van gletsjers
waar nu koeien grazen…
Rap in mono
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
506 emotional chantage
Doctorea zong proud mary in wild ostinato
De ballade van orange grove
over een boze engel
Adagio van vogelverschrikkers
in een ring of fire
Maar blauw bloed stolt honkvast in de doodse monotonen
Waar in 't boszicht Yokotjang zingt van doodlopend spoor
' 't Is geen onwil, wees niet bang, mijn woord is 't slot…
ontluiken
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
620 ik draag haar door de nacht heen
wijl overdag vlagen van mist heersen van binnen
daadwerkelijk heb ik onze adem niet meer gemeen
dat roert mijn denken, vraagt om mij te bezinnen
allengs gaat alles nog verder op slot
en kan ik slechts kijken in een enkele richting
het blijkt ook nog eens een doodlopende straat
waar niemand voor mij een deur…
HERFSTWENKEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
521 Rondom het vertrouwde Slot Bommelstein
staan paddenstoelen langs vele wegen,
spreken een taal, die plechtig gezwegen,
wegwijzer naar nieuw beleven wil zijn.
Het Donkere Bomen bos heeft een festijn
van geurige zwammen, aaneengeregen
tot kringen met tovermacht; allerwegen
scheppen boleten vaag vragend bewustzijn.…
Het ludieke spel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 luiden
ik stapte
expres op
jouw schaduw
zo dat de zon
op je haren scheen
in het ludieke
spel van de wind
we lachten
ieder om de
eigen clou zonder
direct duidelijk te
maken waarom het
geheime woord
ons intrigeerde
er bleek geen
geheim te zijn of
iets spannends
op stapel dat stond
te gebeuren beiden
een sleutel die het
slot…
Troosttaart met slagroom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
195 We hebben geen goud gemaakt
en zitten in de stank
van 50 emmers urine
Trofeeën om ons heen
uit de kast met zeven sloten
als geschut om ons geluk
Vanavond lenen we luxe
voor een schuld aan later
en drinken we op vroeger
Afgekloven botjes stoppen we
als sieraden in onze neusgaten
We eten troosttaart met slagroom
Het feest loopt ten…
houdoe
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
164 aan het slot van deze mystieke viering
is er ook bij mij een samenhangend gevoel
ook al componeer ik een versiering, gaandeweg,
alles heeft zijn eigen zin, al dan niet geuit
soms benadert dat een zekere berusting
.
ja, het is ook saamhorigheid die ik bedoel…
Zyklon B
gedicht
3.4 met 88 stemmen
19.824 trapje af en dan
in die lege ruimte
betrapt en
wachtend
wachtend
wachtend
op het wassende
water koud of
lauw of warm maar
alles wat ze hoorde
was het akelige
gesis van kranen
zonder water
en mensen
die kermend
om haar vielen
en zij als laatste
dacht aan deuren
die knarsend
en hermetisch
dichtslaan
het blauw
sloot…
je gaf je oogverblindend bloot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.497 parelden in opvliegende
klanken, ze lokten het applaus
het juichen en zacht janken
violen speelden hartengeel
tegen zwart van roffels pauken
het podium verloor zijn zicht
doofde langzaam uit in tegenlicht
je danste rood de laatste glimp
de pirouette van ingevallen stilte
je gaf je oogverblindend bloot
voordat het einde de gordijnen sloot…
JANUSKOP
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.142 Er op uit het veld in, heerlijk vrij
na gedwongen schoolgang, op zoek
naar avontuur in afgedamde sloot
of klaverveld met voorjaarstoeierij.
De kleine voederbieten afveegbaar
aan broek of bloes, voor vee bestemd,
de paarswitte schil gretig bijtend
verwijderend. Wit vruchtvlees waar
mond gulzig maag verteerbaar
mee omgaat.…
Als je eens...
hartenkreet
4.8 met 17 stemmen
1.478 Nooit, nee nooit
zal ik vergeten
de dag dat jij
je ogen sloot
Nooit, nee nooit...
want veel te jong
vond jij de dood...
Zonder afscheid,
zonder woorden
zonder angst
ging je op reis
naar je eeuwige
bestemming
naar je eeuwig
paradijs...…
Volle zomer,
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
702 Het haverveld is van papavers rood,
Van korenbloemen blauwt het hoge koren,
De ijsvogel flikkert over gracht
en sloot waar hennephaar bloeit,
Gele naast de ivoren.…
Sprookje
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.077 We speelden dat we samen speelden
de ridder die de draak verslaat
de maagd die zich graag redden laat
we speelden dat we alles deelden
De sleutel past op alle sloten
van ‘t huis van peperkoek gemaakt
‘n spreuk die zoet naar sesam smaakt
de schatkamer voor ons ontsloten
We speelden dat we samen speelden
‘n heks die toverdrank creëert…
Veilig thuis
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.172 meer
Misschien wel ongegrond
Ik duik in het verkeer
Maar toch, ik kan het lezen
Iedere ochtend weer
Verscholen in de krant
'Gedood in het verkeer'
Ergens in dit land
Denk ik: het kan toch zijn
Dat mij dat overkomt
Geen thuiskomst meer voor mij
Mijn mond voorgoed verstomd
Iedere avond weer
Aan het einde van de dag
Mijn sleutel slot…
Constipatie
netgedicht
2.2 met 38 stemmen
1.670 stront eigenwijs stuk vreten
de bah-ballade braakt een noot
in vuil verwikkeld stik de ademdood
je persoonlijkheid gespleten
met zicht op diepe loze kreten
een dorre poel of is het sloot
het geurt gelijk de ochtendmond
heeft zelfs een dood vogeltje
gewiekt doch uitgevlogen
kort voor hoge nood
maar haar vleugels zijn versleten
de verlossing…
toneelspel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
899 in elke scene is men,
tegen wil en dank,
tot het eind aanwezig
de mond lekt woorden
en handen zijn bezig
met een onafgemaakt
gebaar; verborgen
is de plot en tot
het slot onaangeraakt
achter elk masker
gaan emoties schuil;
valkuil gevuld met
delen liefde en haat.…