2805 resultaten.
hagel
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
619 Mijn tuin met de
glimlachende scheutjes,
verdronken in de modder.
Bladeren van struiken,
doorpriemt met gaten.
Het ijsballenspel vernietigde
alles wat het tegen kwam.
De aarde sleepte zich tot
aan de afvoer, om daar zijn
verstoppend werk uit te voeren.
De regen vond genoegen,
in al de kuilen en voegen.…
Hiroshima
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.159 vliegt overboord
Het pantser weegt en vreet brandstof
Buiten bereik van het afweergeschut
Valt Little Boy door het luik
Zijn romp vol uraan geperst
Neemt een steile, fatale duik
De havenstad is in een wenk weggevaagd
In een wijde straal daalt as en puin
De helft ontsnapt, kruipt met buikloop,
Verminkt door gezwellen door de verkoolde tuin…
Nachtmerrie
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.632 De tuin lijkt op een slagveld,
Stomme leguaan.…
Een oud web
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
851 Een bevroren wolk
overnacht in een oude kruin,
een oud web in een verloren tuin.…
Het winterkoninkje
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.226 Stel dat het gaat vriezen
Of de tuin die wordt gesnoeid
Zijn roosje gaat er dan vandoor
Zal voor de rijkdom kiezen
Voor ze volop heeft gebloeid…
muren van weleer
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
632 ja, het is vaak lopen op sprokkelhout
eer ik het klinket nader, nabij de hoek
diep achter in de verwilderde tuin
het hangt al jaren scheef
aangedaan door de tand des tijds
juist daar ervaar ik de pracht
van het komen en gaan
van gaan en komen
ik ben daar zacht
soms in dromen
ook als ik met het heden ben begaan
zoals nu
hier sta…
jou missen kan ik niet
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.559 op een morgen
als de dag
klaarte uitbreidt
zullen de tuinen
in zee verdrinken
wij zoeken samen
ons en onze stemmen
in elke nacht
geven ons
in onze monden
woord voor woord
krijgen er nooit genoeg van
elkaars adem te zijn
’t licht valt in de kamer
waar jij lucht bent
en ik zoek langs oevers
uren jou
in mijn zee.…
Het zwijgt er woorden
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
685 hoe schijnbaar lucht danst
in de weerspiegeling
van getraliede ramen
blauwig paarse bloemen
geuren mij toe in het nest
van het met riet getooide huis
achter me een stenen muur
waar een eenzame tafel
enkel de wolken draagt
als in gebed verzonken
het is mijn tuin niet
ik snoei ook de rozen niet
maar plooi me nederig
tussen de avond…
"De zon spreidt haar bed."
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
495 Bamboe in de tuin
schieten jonge scheuten,
die gaan niet dood.
Betraande zaden
zullen nooit vogels kooien,
ze planten bomen.
Verlaten oude bergen
de zon heeft weinig nodig
om dood te bloeden.…
Lente 2006
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 kinderen spelen
met jong verworven
idealen nog niet klaar
delen groeien tot meer wezen
blozen zonlicht in elkaar
een accordeon weerklinkt
laat de buren
muren breken
tot een tuin die voelen zingt
stemmig
zonder dat er
echt iets spreekt
of het moet de lente wezen
die de zomer in zich leegt
rustig zit ik in mezelf
te wachten…
Boterbloem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
594 Zo geel, zo mooi,
als botergoud
thuis gekomen
in het zwarte vaasje
je zetten zou
Nooit gedacht
dat je bloemenpracht
zo zou blijven in gedachten
Nu ik terugkijk
en je slechts in bermen terugvind
maar ook je wortels in mijn tuin
Waar ben je, behalve dan in mijn gedachten,
gebleven, onderaan de polderdijk?…
bevrijding
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 De wereld is mijn tuin. Vanuit deze kamer
zie ik op de dalen neer, stijg met de vogels
naar haar gedachten. Ik probeer dit huis
te ontvluchten, het lukt niet meer.
Daar ligt mijn oorsprong,
onder wortels verscholen,
in de beek, in het gras
ja, ook in het licht
dat sprankelt over het water
mij in haar schaduw laat dolen.…
alles is tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
574 in jouw gedicht
je maakt er duinen, het water helder
en een schip vaart heen en weer
hoge halmen dragen de zon
vrij om het licht te begrijpen
en voor dagen die nog geen zomer zijn
bouw je een huis, een raam met
verziende ogen voor als je weg bent
vogels
en bomen
en zodra de lucht geklaard is
schrijf je dagreizen, ginds in de tuin…
Verklaring
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
498 op zoek naar jou gezicht,
volkomend overweldigend
ogen te kort om je ten volle te zien
je charme achter de sluiers, bedwelmend door jou
zoet geurende adem, als de ochtendwind die
over mijn stille tuin neerdaalt
mijn ziel jubelt van extase, zintuigen slaan op hol
in de schaduw van de hartstocht smacht de liefde,
het laat me mezelf verliezen…
Herfstvogels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
529 De jonge aantrekkelijke filosoof
met kleren uit de kringloopwinkel
en een nonchalante kijk op het leven
staat in de tuin bij de rivier
om de liefde te overdenken
en hij ziet de herfstvogels
ze lijken niet lang na te denken
eten zich vliegensvlug vol
met zijn overheerlijke bessen
de rijpe vruchten van een dromer
daarna nemen ze kwetterend…
Artistieke vingers
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
642 ik zie je slanke handen
op het zwartwit klavier
artistieke vingers dansen
met intens plezier
je volgt met
een dromerige blik
wisselend zachte golven
waarin de melodie zich schikt
door openslaande deuren
dwarrelen tonen naar de tuin
die zich mengen met
de geuren van het lentefestijn
een paradijselijke plaats
om heel lang te vertoeven…
Moeite van het zoeken waard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Een tuin vol licht en kleuren
bloemen vogels en veel meer
heldere beken rozengeuren
overal vlinders bont en teer
zachte bries tussen hoge bomen
melodieën uit vele vogelkelen
schaduw om tot rust te komen
engelen die op harpen spelen
maar bovenal een zacht geluid
als wind dat met bladeren speelt
en klinkt als lieflijk stemgeluid
dat diep…
inwijding
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
530 ik heb dit nieuwe huis gezegend
mijn naakte borsten
vol vertrouwen
aan de lege kamers laten zien
nu durf ik naar binnen
schroomloos bovendien
de drempels
zonder hink-stap-sprong
te nemen
buiten in de grote tuin
verraadt een rijke bloei
dat heden in verleden heeft gesnoeid
ik gooi niets weg
de opstap naar opnieuw
verraadt…
Hagel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Mijn tuin met de
glimlachende scheutjes,
verdronken in de modder.
Bladeren van struiken,
doorpriemt met gaten.
Het ijsballenspel vernietigde
alles wat het tegen kwam.
De aarde sleepte zich tot
aan de afvoer, om daar zijn
verstoppend werk uit te voeren.
De regen vond genoegen,
in al de kuilen en voegen.…
Herfstzon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
389 Omdat ik voel dat we op afstand
nog wel van elkaar houden
durf ik het
na het rondje door de tuin
de laatste kamperfoeliegeur
en in de herfstzon
samen troebel appelsap
drinkend aan jou te vragen:
Hoe is het
nu met ons, onze liefde
hoe dichtbij zijn we nog
van hart tot hart?…
WEG AANWEZIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 In een grote tuin
ligt de stapel hazelnoten
vergeten te rotten
verspreidt langzaam aan de geur
van gevallen loof
dat in de bosgrond
bedolven en verkruimeld
vergaat om leven te schenken
gelijk
Kerststemming ieder jaar
blij komt _ weemoedig weer verdwijnt
bij het dagelijkse doen
en gewone gebeuren
ingetogen stroomt
door het bloed van mensen…
LAIS CCCX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
477 Ik wurm als wormen door jouw tuinen al.
Ik wil verbranden in jouw dageraad.
Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal
en jij verdoet mij zonder woord of daad?
Alsof je jou dan niet met mij verraadt?
Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht,
ik schonk jou luister, lijfelijke pracht.…
Jij
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
517 Je wordt groot
twaalf
de grap
wat wil je later worden
dertien
wie niet
is onze grap
Je gaat je belt
geen kus meer
op het schoolplein
Wel thuis
en in de tuin
de poort uit
vrienden wachten
dit leven niet
dus haast
en weg ben je
Pap gewoon half zes
als zout over je schouder
ik ken je onschuld
De regen komt
of schijnt de…
de neerlegging
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
858 leg me, op een novembernamiddag,
neer in de achtertuin,
waar het licht langzaam vervaagt
en een niet benoembare stilte
binnengaat
die de tuin niet meer verlaat.…
Kom daar nog om
netgedicht
4.0 met 61 stemmen
324 ze zijn verdwenen
in de nostalgie van
de kinderspelen
die op straat en
in de tuinen nieuw
leven bracht
totdat de straat
lantaarns aangingen
en het eten op
de tafel werd gezet
alles precies op
klokke zes
toen ook een kort
onverstaanbaar gebed
en dan begon het
gekibbel weer als vast
punt op de agdenda ook
toen net als de…
In een teerdere huid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
266 Die ene dagen bij jou
Ongewone gewone dagen
Op vakantie, in een tent
..onze warmte
of onder lage dakbalken
en op het vloerkleed
thuis, in de tuin
..onze lippen
onder een groot scherm
en in een omslagdoek
tijdens de oversteek
..onze loomheid
om iets lekkers te halen
en naar de wc te gaan
vertrouwd, tijdloos
..onze liefde
nog steeds…
Zee van herinneringen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
263 De mooiste zijn dominant,
Verdringen nare en verdrietige,
Geven daardoor mijn leven kleur,
Waan me zo een fine fleur,
Als ware ik de gelukkigste mens
In een tuin als die van Eden.…
ik had een roos willen zijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.972 als het leven
mij inhaalt door
stervende pijnen
als mijn vreugde
slechts loopt langs
zeldzame lijnen
indien verwachting
en hoop
het afleggen tegen
wat onhaalbaar is
dan sta ik zo alleen
weet niet meer wat te doen
mijn hart verstart tot steen
ik had zo graag
naar anderen willen bloeien
meer dan mij werd gegund
in een tuin vol…
Zin van bestaan
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
962 Gelukkig is het bijna zomer
bloeien rozen in de tuin
ben dan even de dromer
met wind rond mijn kruin.
In het najaar hoop ik dan
te vinden wat ik zocht
wat helaas gebeuren kan
dat de zin is uitverkocht.…
Weet je het nog het Nauw van Calais?
gedicht
2.7 met 105 stemmen
32.975 Vandaag scheen me de witte tuin
een wijds geval, met zoveel leegte
na het opruimen van blokken.
Een kwestie van gezichtsveld:
het lijkt soms of een vrouw na jaren
bovenaan steeds nauwer
onderaan steeds breder wordt.
---------------------------------------------------
Uit: Nieuw Vlaams Tijdschrift 31/6.…