2384 resultaten.
Permeabel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
582 Ik trek de onkunde naar me toe – (krank)zinnig
zoals je een kapot geknuffelde knuffel,
koude krentenbol, kater of aspirine
nog wat dichter naar je hoofd brengt om troost
te bekomen.
Verdwijnen.
Vergaan. Vergeten worden.
Wegsterven in onbemind gemis.…
Juist nu
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
543 Juist nu is er het misverstand, de haast,
de onmacht om elkaar te begrijpen,
vast te houden en te troosten, verder te
gaan met wat de moeite waard is.…
Ik zal bij je zijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
601 Wat een troost, om dat te weten
Dat God je nooit zal vergeten
Hij blijft altijd voor je zorgen
Hij zal er zijn elke nieuwe morgen.
In dat vertrouwen mag je verder gaan
Want God zal je steeds gadeslaan
Geloof Hem maar op Zijn woord
Hem aan wie jouw leven toebehoort.…
droeve schimmen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
557 onwetendheid van angst
als een puberale pukkel de kop op
pijnlijk in onrijpe uitdrukken
tot bloedens aan toe snijden onze woorden
de ziel kapot en al wat rest is een teruggetrokken fragment
jij wordt de foetus en ik de ongesteldheid
het spijt mij de liefde zo te misbruiken
het houden van in de mond te nemen
we spugen het uit
en troosten…
Dag aan dag draagt Hij ons
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
739 Wat een troost dat God ons draagt
Steeds maar weer, dag aan dag
In vreugde en ook in tegenslag
Hij is het die ons altijd schraagt.
Wij mogen weten: God is ons heil
Hij draagt ons door alles heen
Met Hem zijn wij nooit alleen
Zijn liefde voor ons is zonder peil.…
lente in november
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 dan weet mijn oude jas
dat de huid geborgen is in een vals gelaat
patronen liggen stil te wenen tegen
de werkelijkheid waarin ze zijn gelegd, het zwart
overheerst het rectale brein dat van onrust
zich bevuilt met dagen die schrijnend
het lot willen bepalen
toch stalt deze herfst het naakt verlangen
aan de boezem van zijn muze, ze troost…
leonard
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
691 in mijn oren
hees bronstig
voert het mij
van manhattan tot berlijn
zwierig en innemend
zinspreekt hij
van frivool tot weemoedig
poëtisch lispelend
walst schilderend hij
met ouderdom en verval
glasscherven zijn het
die verlokken tot kijken
in spiegels van het leven
het bladert wapperend
in hoofd en hart
melancholiek en troost…
Wat is leven?
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
736 Ik weet het niet, zoals ik veel niet weet
en gaat de wetenschap zo snel vooruit,
er blijft toch eenzaamheid en het niet
kunnen troosten van wie echt verdrietig is.
Wat is toch leven, wat herinnering, wat wens
en hoe kan ik de ander echt nabij zijn?
Wat komen we hier doen, hoe groeit de liefde
en wat is ouder worden dan? Ik weet het niet.…
Ik ben er en zal er altijd zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
647 Wat een troost, om dit te mogen weten
Dat God altijd met ons mee zal gaan
En dat we er nooit alleen voor staan
Dat Hij ons ook nimmer zal vergeten.
Daarom hebben we niets te vrezen
Want God gaat met ons door dit leven
Hij wil ons alle hulp en bijstand geven
Zijn naam zij geloofd en geprezen.…
De Heer is goed
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
496 Hij geeft mens en dier te eten
De Heer is goed in alles wat Hij doet
Hij die ons voor het kwade behoedt
Wat een troost om dat te weten.…
Koffie
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
585 Die schotel kon landen
en kon in vereniging bestaan;
met die kop die zich
laat vullen met de troost in
ieders menselijk bestaan.
Buitenaards eens verrezen
kwam de schotel eens door
de bocht; in contact met
de kop voor het dagelijkse
zwarte vocht.…
Medereiziger
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 te dragen
Je beeltenis begint wat te vervagen
Ik laat die los, als ik mijn ogen sluit
Zie ik je voor me in een wit gewaad
Bevrijd van alle ongemak en zorgen
Je voelt je in Gods Heerlijkheid geborgen
Of iets wat daarop lijkt en echt bestaat
Je toont me waar de mens in overgaat
Om zijn onaardse wegen te vervolgen
Je glimlacht en dat troost…
Fantasie
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
533 wapperende haren
het bed heb ik zeer feestelijk opgemaakt
om vooral alvast indruk te maken voor de morgen
want in de nacht zal ik het zelf mogen bewijzen
mijn liefde, mijn hartstocht voor jou, mijn liefje
kwart over zeven belde je en belde af
er was iets zeer belangrijks tussengekomen
we zouden snel een nieuwe afspraak maken
vallend op bed troostte…
Hommage aan Patty Scholten
gedicht
3.0 met 7 stemmen
5.433 Voor troost zijn apen bij elkaar gekomen.
De octopusinkt kleurt diepzwart van rouw
en leguanentranen blijven stromen.
Halfstok bevlaggen luiaards nu hun bomen,
hoog in een treurbeuk kwijnt een rode wouw.
Alleen een uil kniest niet, dat wijze dier
beseft: in al haar verzen leeft ze hier –…
20 dec. 2019 - 20 juni 2020
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
725 Nu: Dat u gezond mag blijven
er is genoeg verwoest bij velen
heb gezien, gevoeld, gehoord en ook besproken
dat een vaccin toch spoedig wordt gevonden
om ieder, onbevangen te ontmoeten
een knuffel geven, die verbindt of troost
een samenkomst van elke aard bezoeken
het rijke dagelijkse leven weer te vieren
zolang dat nog niet kan,- en moet…
molen Wedderbergen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 westkant ingepakt
zo kun je toch niet malen
dit is echt balen
je voelt je ingekakt
alleen aan de oostkant
open veld
je staat opgesteld
voor de fietsers
de toeristen
de campinggasten
van Wedderbergen
die je
op de foto zetten
poldermolen
in de Weddermarke
je moet opletten
of de wind
ook wel eens
waait uit het oosten
dat zal je troosten…
Rustpunt
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
675 Gedachten zoals emoties
hebben ook krachten
soms zijn ze mild, soms wild
een omarming als troost zou fijn zijn
in eenzame dagen als milde macht
die het gevoel van warmte beheersen
emotie van loslaten wat je dierbaar is
geeft diep gevoel van onbehagen
begint als wild, zelfs machteloos lijkt
acceptatie maakt dat gedachte overwint
wat niet…
veelkleurig
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
567 een kunstenaar legt lange
lange wegen af geeft niet op
hij schept leegte in de ruimte als een
pleisterplaats waar men ademen kan
toont ons het onbegrijpelijke leven
wat hijzelf niet bevatten kan
een kunstenaar troost en heelt
wat gebroken is
verwoordt vlijmende pijn zonder
te vergeten mens te zijn
hij creëert dromen ook als…
Mantelzorg
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
540 Biedt troost en geeft vertrouwen.
Als wij die mantel kunnen geven,
omdat we weten, er is zoveel mis,
zal dat veel vreugde geven.
Beseffend dat zorg hier nodig is.
Door zijn warmte stopt het beven,
verdwijnt verdriet en droefenis.
Geef van harte in dit leven,
begrijp dan, hoe gelukkig geven is.…
Violist
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Muziek als antwoord op al mijn levensvragen,
als troost, verdriet, ten langen leste opgebrand.
Doelgericht gestreken, en naar het blauw gedragen,
het licht volgend vanuit een mensenhand.…
Zing voor me
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 de pijn
zing voor me
vertel me waar het land is
waar verdriet en lijden niet bestaat
zing over het land
waar de elfjes dansen
en over de feeën
die in dromen wonen
zing voor me
over de blauwe golven van de zee
die me naar het land
achter de horizon brengen
zing over het land
waar begrip en liefde groeit
en elke dag vol troost…
Memento mori
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
670 Na het veertigste levensjaar begint het uitstel
We zijn allen hetzelfde lot beschoren
Toch leven we als onsterfelijken
Maar die ene zoete zalige troost
Die wacht ons allen
Zijn naam is groot
Hij is de grote gelijkmaker
Je kan op hem vertrouwen
Aan hem toegeven
Laat hem zijn werk doen
Zie je bewegingsvrijheid ingeperkt
Meer en meer
Hij…
Samen ontwaken
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
609 Wanneer sluimerend de ochtend gloort
Gewikkeld in een deken die me troost
De poes, haar warme zachte vacht
Languit liggend langs mijn zij
pootjes ontspannen voor zich uitgestrekt
Stil is het hier
alsof het niet werkelijk kan zijn
Een schuchter straaltje zon
Schittert vluchtig in het vensterglas
Kille tocht kiert zachtjes
fluitend door…
Ijzer om ijzer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
388 voor een tractor heeft mijn oom me behoed
en het slenteren door te diepe sporen
ik troostte me met het geluid, het koren
dat in de warme zomer was uitgebroed
in vervoering werd ik door het staal gebracht
die brommend en stoer het fraaie erf betrad
zigzaggend ging naar het natuurlijk pad
waar de inspanning leunde op halve kracht
voor mij…
Bij het beekje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
512 Zij plengde vele zoute tranen,
Die neervallen in 't beekje,
Die noch zouter noch voller
Met water leek, onverschillig
Voort stroomde naar de verte,
Voorbij haar omfloersde blik,
Niemand die haar schreien
Merkte, geen troost of medelij,
Langzaam versluiert het duister,
Dat zij als ’n schim verdwijnt,
Alleen ’n zachte plons verraadt,
’…
Verdrietige makker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
307 regen en wind
kom je er niet makker
het leven is zoals het is
ook verdriet zal jouw deel zijn
positief doen
kan voor een glimlach zorgen
vaak zo oppervlakkig
dom en naïef
terwijl de natuur wegkwijnt
de puurheid verdwijnt
de massa een eenheidsworst
wordt door criminele psychologen
zakenlui en crisismanagers
niets kan jou nu troosten…
Mijmeringen over leven
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
134 Ik weet het niet, zoals ik veel niet weet
en gaat de wetenschap zo snel vooruit,
er blijft toch eenzaamheid en het niet
kunnen troosten van wie echt verdrietig is.
Wat is toch leven, wat herinnering, wat wens
en hoe kan ik de ander echt nabij zijn?
Wat komen we hier doen, hoe groeit de liefde
en wat is ouder worden dan? Ik weet het niet.…
voor jou alleen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
620 weten waarheen
weg van de woeste aarde
Je hebt de bodem aangekeken
de klappen een voor een doorstaan
het Narrenschip nam jou mee
naar het uitgestrekte onbekende
Met liederen waterig tussen de tanden
belletjes aan muts en jas: a sight to see
mijn liefste koperen ko
de bultrugwalvissen zingen
Oceaan gezangen van
onpeilbare rouw en troost…
Vader overleden
poëzie
3.5 met 17 stemmen
4.764 Te gauwe, och arme, vindt ge mij
en biedt gij, in uw bitsigheid,
de boodschap, - en geen troost daartoe! -
dat 'vader overleden' is!…
'VADER OVERLEDEN'
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.189 Te gauwe, och arme, vindt ge mij
en biedt gij, in uw bitsigheid,
de boodschap, - en geen troost daartoe! -
dat 'vader overleden' is!…