Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

Eeuwige Vader, Vredevorst

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.141
Uw ster straalt ons van verre tegemoet, lokt ons in gedachten naar waar wij in ootmoedigheid het heilig Kind verwachten.…

Ziekelijk

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 666
Niet ongelukkig Hooguit ontevreden Gelukkig zijn dat ligt me niet Dat is een struikelblok gebleven De ware reden Waarom ik mijn huis zo vaak verliet Niet ongelukkig Doch verre van tevreden Zwervend op een middenweg Vol open eindes En onvervulde dromen Mijn eigen wrede vorm van pech Altijd verder gekeken Altijd weer dat dwalen Altijd peper…
Hookie25 februari 2011Lees meer >

waarna de stilte

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 848
nog het geritsel van bladeren in de wind ergens blaft een hond ergens begint een kind te spelen ogen, ontwend elkaar nog aan te kijken het vertellen moe benen zijn gewend te vluchten waar naar toe wie kan er nog slapen in zoveel stilte de kilte in het hart is niet te verwarmen met zonlicht geen gezicht bleef ongeraakt een laatste verre…

Morgenroep

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.515
Ik ben ze moe die verre tochten, Slechts met ons hart als reisgezel, Waar waaiend stof bleek wat wij zochten, En ieder welkom een vaarwel. Ik bid U dus, mijn jonge makker, Stap zacht en demp Uw vreugdgeschal, Want róept Uw lokkend lied mij wakker, Ik vrees, dat ik U volgen zal.…

AAN DE GEEST DER MUZIEK DER NIEUWE MENSHEID

poëzie
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.584
Nu dan de nederlaag geleden is, De Geest der Nieuwe Mensheid, die de hoge Geest der Muziek is, zich ver heeft onttogen Aan het Nu, vestig ik, dwars door de duisternis Des daags, en door mijns eigen doods donkere duisternis, Dwars door de tijd en ruimte heen, mijn ogen, Die mij nog nimmer, neen, nimmer bedrogen, Op hare verre, eenzame…

SPEURENDE SPRAAK

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.231
Verre, halfverzonken boerendaken schenken hem lust steeds peinzend te waken voor de taal, die hier opklinkt of stervend landt. Veldzang en arbeidstoon vatten elkaars hand; hun woord mag de diepe boomwortels raken: "De grootste vreugde, die we mogen smaken is hoe ons wezen aan thuisgrond blijft verpand."…

Vijftig jaar individu

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.402
De persoonlijke geschiedenis van vijftig jaar individu gaat in filmische beelden tijdens jouw verjaardag aan jouw gedaagdenveld voorbij je proeft genegenheid bij vreemden die op vrienden lijken je voelt afstandelijkheid bij verre familie die ooit dichtbij was als een eenzame egel onder dwalende najaarswolken bescherm jij jezelf…
mobar15 oktober 2012Lees meer >

verwintering

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
nog langer dan de scherpte van een mes de wind snijdt… onzichtbaar weggewreven tussen sparren en het leven dat zijn dagen telt kou velt vele vormen in mijn wollen normen schuilt de zwarte nacht hij had gewacht op dat, wat immer weer dit leed meebracht gezoet met licht, gezouten door een witte maan gezocht door duizend sterren van verre…
switi lobi26 december 2012Lees meer >

Koffertje

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.502
een koffertje vol dromen wil ik jou graag geven met daarin een droom voor elke dag van je leven je kan er mee gaan reizen je neemt niet eens de trein ziet verre stranden, mooie paleizen je hoeft niet rijk te zijn je kan ook in de toekomst zien je hoeft niet eens een bril wil je honderd jaar vooruit of tien je kan dromen wat je wil…

Gij daar

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 610
O, gij daar op hoge hakken Die uw kuiten doen verheffen En heupen stuwen Tot een gewei van een edelhert Mij overkomt de ware zin U, eens in dromen te huwen Maar, helaas, ik ben u niet werd Het hoofd dat u behoort Drijft op wolken In mijn aards paradijs O, mijn verre lieve Gij brengt mij van de wijs Laat krachten in mij kolken…

Geluk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
Nu ik op de platte Knardijk loop, de verre wolken zie als bergen, de plassen glinsteren zie als meren, daartussen ruige velden riet, de wind voel waaien langs m'n wangen, houd ik van jullie, mijn oren, hoe je de zang van de vele vogels vangt!…

vreemdeling

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 622
gij vreemdeling die onverwachts gebaart verhaalt van verre kusten waarvan ik ‘t bestaan vermoedde, maar niet dorst heen te gaan ge neemt me mee in grote vaart wolken, slierten, licht, beweging, flitsen toverlantaarn met brekend licht dat kleur geeft en mijn ziel verlicht mijn kern raakt tot atomen splitsen ik staak ’t verzet, ruik…

AMERIKA'S TIJD

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 524
Het verre, onbekende vasteland kende grootse, onkwetsbare zuiverheid. Wonen, zwerven was onnoemelijk wijd: hoge wijsheid schiep rechtlijnig verstand. Steeds tegen ruwe ontbering bestand streed de gezonde geest voor zekerheid, was bij hard en eenvoudig leven verblijd. Tenlotte kwam ontdekkers op zijn strand.…

Eemland

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 734
Dan hoort hij het verre schreeuwen van brulapen. Zijn gedachten dwalen af, terwijl hij lacht, naar het Eemland van zijn jeugd. Slierten mist… Getogen op de kleigrond, soms hard dan zacht; erboven roept de grutto en wind en zon spelen met de wolken. Hoort hij tussen oerwoudkreten nu het knerpen van het ijs?…

Nachtgezicht

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 601
Zou je mij willen beloven dat de duisternacht verdraagzaam blijkt voor alle mensen die lijden in ontheemde landen in den verre je doet geen oog meer dicht als het duister volstaat in haar falen iedereen in de steek gelaten met meer wanhoop dan jou lief is er is geen weg terug heimwee dient slechts illusie we weten allemaal beter tijd…
mobar26 september 2013Lees meer >

Herfstblad

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
Zo eenzaam, hoog daar, sterk tot ’t bitt’re eind, door niets of niemand wil je worden ondermijnd dan door de wandel van de wind en j’ op haar vleugels laten zweven naar verre vlakten, heuvels …...... Laat mij zo zijn als jij, die niemand vindt, maar die verlost voor nieuw leven voedsel wordt.…
Ralameimaar8 november 2013Lees meer >

Reizigers langs dezelfde weg

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 515
Auto's volgepakt Met wat vakantie- Hartstocht zoal Vereist, strandbal En parasol keurig Ingevouwen en tegen De achterruit geplakt, Het zicht tot een Minimum beperkt, En wij zijn reizigers Langs dezelfde weg Aan wie alle verre Doelen zijn ontnomen Door het kwaad Dat aids genoemd wordt, Vieren vakantie Niet in de verte…

ZONDER JOU

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.421
Nu je ogen voor altijd zijn gesloten staar ik dikwijls in de donkere nacht Door ‘t traan zien mijn ogen rood en besef ik dat eenzaamheid mij wacht Nog altijd fluisterend met je praten laat ons nachtenlang toch samenzijn Dan voel ik mij nooit alleen gelaten; lijdt mijn hart een tikje minder pijn Duizenden verre sterren schitteren alsof ze…
Ton Rijkers11 februari 2014Lees meer >

Springtij?

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
gefolterd en humaan gespleten, deelde hebzucht de grond in tweeën, pyrrusgewin zonder lauwerkrans en veegt de oostenwind het diepste zwijgen weg, geplukte druiven van een verre droom,…
Pama27 februari 2014Lees meer >

Mijn zusje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 956
Wasem meegevoerd door leeuweriks klim tussen blauwe plooien, verre ontastbare stip, onzichtbaar gouden zeilschip verdwenen achter de kim. En toch, mijn twee goede zorgende zussen blijft mij het afscheid zwaar en smeek uw verdriet te blussen. In de luwte van uw hart, gelukkig vertoef ik daar.…

Kindervrage

poëzie
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.614
In de hemel staan de sterren Als kinderen in de verre Somber overwolkte heide Waar zij grazend zich verspreiden Voor het verschiet. Hoe komt het dat zij niet verdwalen? Wel is de Maan een strenge herder Maar de hond die ze, als ze verder Gaan dan mag, terug moet halen, Is er niet.…

Mijlenver

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
alle verre zwerfvogels verstikken in vaste klei als hagel van anijspegels met zulke zwakke enkels is het bovendien lastig koekpaleizen bouwen al vliegend, al vliedend komt verte nooit dichtbij en is hier altijd ginds zo op het oog bespiedend bij gebrek aan ondiep lijkt hoogte te bezwijken zonder bedektzadig gezicht verdwijnen nachtbloemen…

Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 840
De aardse strijd kan hen niet langer deren; ze reizen, onverstoorbaar, onbeducht, hoog boven ieder dorpje, elk gehucht, om in hun verre haven aan te meren. En onverwacht ben ik niet langer bang want ik ontwaar een onmiskenbaar spoor; het voert voorbij de dood en wenkt al lang.…

SUBMISSIE

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 859
Er heerst voor altijd droeve alteratie over Hrabove in de oblast Donetsk verbijstering rits men niet meer dicht bewoners blijven verstoken van stilte meer nog kommer over verre grenzen waar knuffels en beelden domineren onder ronken van overvliegende storm op weg naar eeuwige vrieskou er branden weer ontelbare kaarsen want kerst en nieuwjaar…

Het haasje

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 492
De jongen voelt zijn verre pijnen. Samen gaan zij naar de waterkant.…
mark5 januari 2015Lees meer >

Zolder

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
De vlizotrap naar onderen gelaten De zolder stap voor stap toen opgegaan Je wilt niet weten wat ik daar zag staan In verre hoeken en verloren gaten Versleten schoenen in diverse maten Ze kwamen uit vergeten tijd vandaan De vlizotrap naar onderen gelaten Je wilt niet weten wat ik toen zag staan Een monty coat waaraan de motten vraten Wat…

Soms jij

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 697
Soms verlies ik je aan verre lichte landen waar geluk voor het rapen ligt, vervloek mijn pijnlijke rug die het bukken belet en breek spiegels. Ik wacht op jou, mijn lievelief. Op eeuwig reikende handen.…

Dertig april

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 464
Deze koning der verre toekomst vreest, ondanks liefkozingen en goede spijs, wat hem omgeeft. Hier blijven? Te zware eis! Hij wil geborgenheid, verdwijnt bedeesd. Alexander geniet achter de ramen, deint lustig in moeder Beatrix' armen, die, hossend op slagmuziek, omvamen.…
Han Messie7 november 2015Lees meer >

Roos van zelfbeschikking?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Marmeren zerken gelardeerd met geaderd bloed dat moest stromen, om te kiemen zoektocht naar vloeibaar goud uit de schoot van het ongedeelde, gefolterd en humaan gespleten, deelde hebzucht de grond in tweeën, Pyrrus gewin zonder lauwerkrans, het diepste zwijgen wordt eenzijdig afgewogen de geplukte oogst van een verre droom, verdeling…
Pama19 december 2015Lees meer >

LENTE.

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 906
De verre heuvels liggen dof te blauwen, Een donker waas ligt om hun kruin te dauwen, De vogels lachen luid met klare klanken, 'k Ontvlucht de stad en vlij me op groene banken.…