2730 resultaten.
Vogels
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.151 uit zwavelende kragen
De vogels vlogen hoger
dan zij ooit waren gegaan
nog hoger dan de hemel
die het steen had stukgeslagen
Dat droomde ik vannacht
toen ik met ingehouden traan
de dagen zag in spiegelbeeld
vol wonderlijke vragen
Maar toen ik weer naar buiten keek
en vogels hoog zag gaan
wist ik dat steeds de wolken weer
hun vleugels…
Getrouwheid
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
740 onder de tomeloze liefde
tijdens het langzaam wijken
bespeuren ze ongewild de angst
voor een laatste maal de daad
hoe zuiver toch volbracht
het vlieden van hun minnekracht
bij het verschijnen van de dag
samen met hun gedeelde dromen
zomaar weggevlerkt op vleugels
die zich niet lieten vermoeden
toch nog voor een stuk omwenteling
van hun…
De kurk waarop de zaak drijft
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
974 neem de uren onder je vleugels
en laat de dag maar vervliegen
vanavond zal ik je opvangen
met wijd gespreide armen
we vluchten naar de gedekte tafel
besprenkeld met eau de lavande
opgeheven zonnebloemen in een vaas
voeren ons weer naar zuidelijker sferen
de mosselen à l’escargot
-bereid met een Franse slag-
blussen we met een goede bordeaux…
de warmte van jouw zuiden
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.110 vannacht droeg jij mij
in luwte van je duinen
het zoete zand van het verlangen
omarmde ons lijf
toen jij me bedde in
het glinsteren van jouw schaduw
die maanomspoeld
de wereld daar herschreef
jij sierde mij de huid
met ’t strelen van de golven
totdat jouw vloed
zich op mijn stranden brak
jij roesde mij met lippenzout
en op de vleugels…
Dorstige lippen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.131 De wolvin in haar
Gaf kracht en sloeg
Beschermend
Een warme mantel
Om haar koude lichaam
De adelaar gaf haar vleugels
In spanwijdte en liefde
Zij koos de vrijheid
Van de horizon
Wijl haar schaduw
Haviksogen opsloeg
Vloog zij sneller dan
Het fluisteren van de wind
Door de wolken
Over de zee
En belandde in de golven
Van de hartstocht…
Gefilterd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.192 winden voelen koud
herbergen schaduwen in mijn ogen
in de luchtstroom van adem
inhaleer ik krachtig en diep tot in de tenen
mijn lippen en ogen worden vochtig
wanneer ik langs de zee loop
een meeuw strekt zijn vleugels
en zweeft over de vloedlijn
ik kijk en vlucht met hem mee
over het zilte water
mijn gedachten vliegen uit mijn vingers…
Oorden
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
869 zoekend naar de mooiste akkoorden
dwaalden ogen over lightvers woorden
niet wetend wie de rust verstoorden
toen de engelen het hart doorboorden
vlogen vleugels naar andere oorden
met beelden die opzeker bekoorden
daar stralen aan de hemel gloorden
niemand de plaatjes kon vermoorden
raak geschoten met folterkoorden
toen hij ze letterlijk…
Vervlogen tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
675 Omvleugeld door jouw tederheid
blaas ik het dons van de toekomst
pen ik veren in een tooi van hunker
naar de vrijheid van jouw bestaan
Zachtjes open ik mijn handen
teder strijk jij beide vleugels
als laatste groet over mijn huid
waar de pluisjes van ons leven
verwaaien in de wind
Wolken wenen weemoedig
walend moet ik jou laten gaan
gevangen…
maar de wind was leeg
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.651 die bleef
nog was er
zacht gefluister
maar de wind was leeg
ze vlogen
witte vegen tegen
kwijnend hemelsblauw
raakten roze kleuren
voor ze doken
in de nachtelijke kou
het schreeuwen
is gestorven met
hun echo's in het niet
mij rest nog
slechts de stilte in
een mateloos verdriet
ik zal ze niet meer zien
gespreide vleugels…
Gisterenavond.
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.387 Ik leg mijn zorgen in jouw handen
en geef mijn gedachten hun vleugels terug.
Ik lees de warmte in jouw ogen
en doorbreek dan de liefhebbende stilte:
"Wist je dat ik van je houd?"…
Eendagsvlieg
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.632 De gedachte van een vlinder
Duurt vaak niet meer dan een dag
Ze leven echt niet meer of minder
Als je dat misschien toch dacht
Ik hoop dat mijn gedachten
Langer blijven hangen dan dat
Want de herinnering aan jou moet blijven
Als ik vlieg van blad naar blad
Met mijn uitgespreide vleugels
Vlieg ik van tak op tak
Plotseling breekt een tak…
een vluchtige damp
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
804 ik snuif de vochtige damp
opstijgend uit het natte gras
het vult mijn longen en aders
zoals nieuw leven ruikt
zoals aldoor het prille was
het geurt mijn dromen vol
van ruimte en lucht
het geeft mij vleugels
laat het zware gaan
het schept een nieuwe vrucht
zo voel ik even
aan de schepping
word gewaar
van het onbestemde
dat zeker…
De Strever Naar het Hart & De Harmonie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
793 Oh voor degene die streeft naar harmonie
Is het hart soms zo onverzadigbaar
Het leven oneindig vervuld met mogelijkheden
Maar het onmogelijke in alle plekken aldaar
Geeft toch niet zo om onzin-drift
Vliegt weg op de vleugels van de wind
Oh de ziel zo ongenaakbaar vervliegend
Het inwendig kloppende hart van een kind
De mogendheid tot liefhebben…
de heide
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
662 op de heide, zo nabij
een schrale boom
kijk ik omhoog
en zie in schuivende witte lagen
van een zacht blauw decor
roepende vleugels
om aandacht vragen
ik zwaai gewillig
ze weten dat ik ze hoor
hier op nog onbegraasd gras
staat mijn wereld stil
dit is wat ik wil
toeven op een luchtig kompas
omringd door een zee
van ademend gewas
zo sprietig…
Wijde stappen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
4.238 kijk, mijn kind
ik nam je hand
dag in dag uit
je gouden krullen
waaierden langs
de lente
de maan zo hoog
boven vuren vleugels
vlinders deinden
door ‘t open raam en
doorheen het zingen
van de eerste vogel
het beminnen nu, in witte kragen,
glijdt zacht en krachtig
naar de zomer
hoe mooi het lied, het bruidsgezang
ik…
nooit voorwaardelijk
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
638 mijn ogen en
liet mijn graf begroeien
met een teder lijf
lippen drukten zich
op mijn open mond en
enkel jouw stem deelde
de stervende vogels in mij
uren zochten alleen
nog maar jou en
alles dat ik in mezelf
had verlaten
ik wachtte op je woord
maar iets werd terug
niets; ik werd weer
zoals voorheen
engelen fluisteren nu
vleugels…
Nachtvogel
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.021 Maar toen de zwarte zwaan
zijn vleugels wijd over jou spreidde
wist ik dat jij moest gaan.
Zelfs de zon blonk blind
bij je vervagen
en ik?
Ik rende radeloos de storm
van vragen na
zo lang ik kon.…
De zilvergrijze dood
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
619 ondertoon
als boventonen klonken luid de
witgestreepten in hun blauwe luchten
Schiphol deed geen reet
aan al die laatste zuchten toen
de Boeiing ze aan flarden sneed
ze wolkten dansend langs de hemel
vlaagden zwevend zwart in gras en kwetterden
steeds luider in het dimmen van het gas
hun vrienden stonden zachtjes brommend
de grote vleugels…
Een taai restant
gedicht
3.0 met 20 stemmen
9.736 Je vleugels ontplooid. Voorbij
voorbij aan de laatste vader.
In de morgen de woede doorstaan.
De walg die omhoog kwam spoelen.
's Nachts door het zeewier gegaan.
Het hoen van de wanhoop zien broeden.
Zo moedig gestreden. Genoeg
genoeg om de dans te ontspringen.…
dubbelbeeld
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
54.793 aankijkt
ik probeer nog te lachen
maar zie je vervagen
transformeren in je schaduw
tot karikatuur van jezelf
en grijze duiven vliegen
ik heb nog spiegels
schuin in zee geplaatst
en op de zon gewacht
kleuren uit het wit gescheurd
maar jij werd al te licht
en zelfs je groene ogen
werden grijs
nu hang ik aan je voeten
wil niet dat je vleugels…
Natuurschoon
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
442 Met de vleugels dichtgeslagen
aanschouw ik in stilte
verstopt achter bladeren
de bloesem van jouw bloem.
Al ben je nog niet volle bloei
en lijk je angst te hebben;
toch geniet je van de zon
en van de kleuren om je heen.…
Vlucht naar vlindertuinen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
597 ben vanochtend opgestaan
en wilde naar de zon
was opgetogen toen ik zag
hoe licht van donker won
mijn vleugels zijn nog rauw van
kou vannacht en onvervuld verlangen
warmte moet mij nog behangen
met de kleur van onverwacht
wiek van bloem naar druppel dauw
een koud ontbijtje en dan gauw
mijn vlucht naar vlindertuinen
uren dollen en naar…
tussen mij en de zee
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
665 de hele nacht was ik dicht bij je
en in het bewegen van de golven
verbeeldde ik me
twee vleugels in mijn adem
onze liefde werd een vogel
sierlijk en vol witte veren
meeuw, zei ik zacht
en jij verlengde het landschap
aan de toppen van je vingers, zoals een horizon
glinsterend
geheel en al zee
met de branding waarin ik naar…
Zoekend
netgedicht
4.0 met 30 stemmen
611 Witte duif in 't blinkend licht
op weg naar verzoening
gedragen door gesterkte vleugels
strijdend eind in zicht!…
Twintig twee nul acht.
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
737 De tijd vliegt als immer,
op jachtige vleugels,
onstuitbaar, het moet zo zijn.
Met mijn gedachten aan jou
loop ik de lege dagen door,
in herinneringen van geluk en plezier
Ik zal het nooit begrijpen, nee,
dat nooit mijn lief, dat jij
toen naar de hemel werd geroepen.…
maandag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
480 er dwarrelden wolken rond de maan
ze lieten hun gezichten zien en glimlachten
vanouds
als draagsters van de lucht
waar ooit de sterren samenspanden
trok het licht mijn ogen mee tot ver achter de duisternis,
omzoomd met zachte gevoelens
er dwarrelden vogels door de lucht
de wind droeg hun vleugels, toen ze stormenderhand
de bomen vroegen…
voor eeuwig herfst
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
483 de zon vervaagt het jaar wordt oud
een schilderij zo uit mijn hart
de winter zal nog kouder zijn
ik voel me verward
ganzen vliegen naar de warmte toe
verdwijnen langzaam uit het zicht
had ik maar vleugels
dan vloog ik naar het nieuwe licht
als een zonnestraal kwam je in mijn leven
maar als een herfstblad vloog je weg
met gouden stiksels…
Icarus
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
1.123 Natuurlijk mis ik jou, je was de zon
je was de maan, tot zelfs de sterren
maar ook voor mij het veel te verre
het licht dat ik niet raken kon
ik zweefde steeds jouw richting heen
maar stortte dan op aarde neer
geen weerstand had ik, geen verweer
gebroken mens van kop tot teen
een dwerg was ik in jouw heelal
die dacht dat als hij vleugels…
Met Noorderslag
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
520 verbittering en spijt
vonden verspilde woorden toch
hun weg in vrijheid
in tragiek van leven
lach na lach
traan na traan
het kan me niet schelen
zolang ik jou maar heb
want gisteren bestaat niet meer
alleen nog maar de morgen
nu de herfst door onze haren speelt
zo leeft jouw liefde in de mijne
en werd gewichtsloos
een harteklop geboren
op vleugels…
laat me je lezen
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
681 woorden
zijn er, soms
onverwacht
ze geven en nemen
iets van mij, ik laat ze
gaan als een zielenvlinder,
zwerf even mee want nooit
ben ik, alleen, volledig
in deze stilte waaruit
je bloemen maakt
of in het donker
een losgeraakte
vleugel
en al sla ik dromen stuk
dans met nachten tussen vlagen regen
groeien mantelloze zwaarden…