313 resultaten.
Hoe oud?
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.733 Tot ze met hun snoet 't asfalt raken, dan
hoef je geen moeder meer te zijn.
Dan is er sprake van maar één ding, 't
kleintje, dat heeft pijn!
Daar hoef je niet voor geleerd te hebben,
't volgen van een cursus evenmin,
je bent moeder tot 't einde,
breng daar maar eens iets tegenin!…
zielig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 alles stroomt
asfalt lucht en blik
auto’s rijden in een kooi
van felwit licht achter
een beperkte wereld
ze hebben ook rode lampen
en knipperen seinen
groeten zonder inhoud
lezen blauwe borden
stoppen bij gele praatpalen
bij mechanisch ongemak
dan zie je opeens mensen
die daar toch niet horen maar
luisteren naar een verre stem…
Eenzaam
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
883 om zich heen
een ongebruikt toetsenbord
een zwijgend scherm
gedachten, roerloos, emoties
gesloten ogen
haar proberen tot leven te wekken
haar glimlach
haar ogen
haar mond
denkend aan beladen plekken van vroeger
met jou
als symbool van je wispelturigheid
pikken kraaien in platgewalste lijkjes
op het gerafelde, oververhitte asfalt…
Maar.....
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.441 zag ik hoe je wegliep
over nachtelijk asfalt
lantaarnpalen beschenen de bevroren stoeptegels
waarin ijskristallen je nakeken
als priemende oogjes
een lang vervlogen beeld
dat opdoemde uit het verleden
ben ik je dankbaar voor elk woord
en gebaar dat wij deelden
maar op een gegeven moment
zijn alle dagen op…
Eenzaam
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.482 om zich heen
een ongebruikt toetsenbord
een zwijgend scherm
gedachten, roerloos, emoties
gesloten ogen
haar proberen tot leven te wekken
haar glimlach
haar ogen
haar mond
denkend aan beladen plekken van vroeger
met jou
als symbool van je wispelturigheid
pikken kraaien in platgewalste lijkjes
op het gerafelde, oververhitte asfalt…
Mijn vriend
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
956 Ik zag je slenteren langs het asfalt
dat trachtte je te spiegelen
in fijne vlokjes sneeuw, doch
je handen waren diep verscholen
in een dadeloos gebaar
het leek alsof de vrucht van tijd
onrijp jouw ziel vertolkte
in de oude jas die jij dacht
te hebben afgedaan, doch
de rafels
trokken diepe sporen en knoopten
het kruispunt aan…
Weg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Onder het asfalt van de nieuwe tijd
liggen de klinkers van de oude straat,
die nog op vale ansichtkaarten staat
met een allure die men hem nu benijdt.
De straat is zijn karakter echter kwijt.
Dat wordt met vage termen goed gepraat,
door de bestuurderen met een gejat citaat,
maar de bewoners steeds vervult met spijt.…
Idre Fjaell
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
735 IN DE LEEGTE VERDWENEN
Hoe leeg kan leegte zijn
Voor de mens die zoekend
Zijn weg naar het noorden vindt
Omringd door weemoedige bossen -
En zacht zingende meren -
Over gebarsten asfalt dat
Door stof bedekt de enige
Weg naar het reisdoel in
De verte lijkt - met om
Het uur teken van leven
Van een mens die ons tegemoet komt
Stof…
achterwaarts begrepen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 met paard en wagen
doet hij zijn ronde
het is de laatste keer
de vuilnisman heeft
een vrachtwagen gekocht
een stukje zandweg
wordt verhard
achtergebleven sporen
vinden hun graf
er komt asfalt misschien
iemand krabt oude
verflagen van de muren
als plots een zware
beklemming over de
warme middag valt
zwartgrijze rookslierten…
Stilte op de kade
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
8 In de hoek hangt een net van stof
dat al jaren niemand weghaalt
achter het hek ligt de stad
al een eeuw leeg
geluid plakt aan de stenen
bomen staan er hard en wit
je hoort niks dan je eigen stap
op het natte asfalt
ik was dertien
in de vroege herfst
bij oma op een kamertje
en wachtte op wat niet kwam
de kade zet een vast gezicht op…
verloopt in ongeschoren licht
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.156 muren hebben horizonnen
afgezet en ogen op het
steen en blik gelegd onder
het blauw van de lantarens
de dag verloopt in
ongeschoren licht
de avond gaapt verveling
uit een nietszeggend gezicht
het licht is kouder dan
voorheen, de mussen dood
en muggen dansen rood
boven een stille sloot
alleen wuift
nog een laastste groet
het asfalt…
stad in de regen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
751 glinsterstraten, gestaag
dakpannen gutsen naar goten
het regent vandaag
regenschermen beschermen
spattende autobanden plassen
babies op wielen, plastic omhuifd
het regent vandaag
asfalt glijdt water opzij, opzij
poncho fietst naar een warm thuis
het regent vandaag, gestaag
verkeer raast nat voorbij
over de middenweg
die langzaam droog druilt…
opnieuw beginnen
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.445 knetteren de woorden
in een zwervend font
ik verpulver de papaver
paverpa de ververpul
de vingers aan de rol
rullen geurige tabak
monden slokken warm
het slijk der aarde
longen zuchten ontspannen
dwars op geduchte werken
ik verzilver de katapult
tapultka de ververzil
elastiek stil de spil
sprong en velde tong
stortte toen asfalt…
En het verdriet dan
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
775 weg van wijsheid
en brede straten
ik hoef niet na te denken
binnen zijn ramen, verdwenen vaders
en kinderogen zonder voedsel
de nacht naast me, ellendig
als een koud, kil huis
en ik schep geraamtes
in de bevroren spoelbak
naast label nummer één
de opgehoopte sneeuw
scheur ik tot stilte
ineengedoken, aangevreten
doorheen het asfalt…
Eenling....
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.092 Een glazen zee bedwelmt het asfalt als nevel liggend op een weiland
niet stil, maar ondoorzichtbaar van een afstand
niet wit, maar bont gekleurd als de regenboog bij wisselvallig weer.…
mijn stenen bruiden
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
585 ik weet mijn stenen bruiden
koketterend met basalt
de lustigste van allen
is vastgezet in warm asfalt
ze lokken zee
in eb nog heel verlegen
golven samen nieuw gebied
dat met vloed meer kansen biedt
daar ruist de branding
weer het nieuwe lied
van komen en van gaan onder
springtij bij een volle maan
uitgeteld na lange uren
spat…
oude schoenen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
780 nieuwe hebt
wat een pech
ik gooide ze veel te vroeg
weg
o wat een pech
lopen zonder schoenen
over een verharde weg
de bloedrode blaren
doen wel wat pijn
lopen over groen gras
lijkt mij ontzettend fijn
maar de weg is te veel lang
dus waaien wij maar door
ieder zijn eigen gang
nooit gooi ik nog schoenen weg
want lopen zonder schoenen op asfalt…
Op
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
666 De laatste schaatsen zijn zo goed als op
Er is geen slee of schuiver meer te krijgen
Ook de Elfstedenkoorts begint alweer te stijgen
En heel het land lijkt op kabouter Plop
Voor weggebruikers geldt 'n weeralarm
Het asfalt moet vanaf vandaag zoutarm.
----
RIJSWIJK - Het winterweer zorgt ervoor dat tuincentra in heel Nederland…
voorkeur en erfrecht
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
748 hoe de zinsdelen
klinkend ijsschotsen
in mijn hoofd
een klankschaal
het rumoer van 't stad
dat daalt naar het asfalt
het snedige klievend stukvalt
op het beton het lidwoord
het luchtgevecht de metafoor
die altijd op de buik landt
zich wentelt en rolt
en galmt in de maag
het trekt er aan
de oude bloedlijn
de krokodil en
haar lage…
vreemd fruit
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
876 draait al stationair
en kinderen zullen er zijn
in wit en blauw, uit de gele bus
zo kalm en sereen, als de populieren
langs mainstreet
gruwelijk is mainstreet
soms
een pick-up met razende koppen
vol drank en haat
in een moordende vaart
doen luiken snel sluiten
langs mainstreet
onschuldig is mainstreet
altijd
slechts zinderend asfalt…
Tweede kerstdag 2006
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.903 Fietsbanden slurpen
waterboogjes op,
ijlend smelt snelheid
het asfalt om tot glas.
Motten en muggen
liggen ondergronds
te ziften in het graf
van onbegonnen lente.…
Geboortegrond
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
898 Het roodpannen dak onder de eik
glimt nog immer in het late lentelicht
de klinkerstraat heeft zich verdicht
tot stil asfalt zonder een spoortje slijk
Naar de dodenakker trekt nog altijd
een trieste stoet. Geen statig blok van
ratelende mannenhakken.…
Duif
gedicht
4.3 met 36 stemmen
23.369 Het had geonweerd en de straat was nat,
het asfalt lag als water aan de oever
van het trottoir, waar plechtig trad
een duif en koerde als een kind, maar droever.
De hemel boven 't park werd licht,
de bomen stonden groen, afzonderlijk
en ieder leek een bos, zo bol zo wonderlijk
en in zichzelf gekeerd, prevelend opgericht.…
Rosengarten
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.551 Berlijn
Ik heb iets bijna schoons aanschouwd
Hier waar de jacht der oppervlakkigheid
Al schone dingen veil voor goud
Bezitten wil, en dus ontwijdt–
Ik heb iets bijna schoons aanschouwd:
In het verkeerdoorgonsde park
Terzij van zijn asfalten wegen,
Als in een straat een ingebouwde kerk,
Vond ik een rozentuin gelegen:
Daar in doorzonde bloemenwolk…
alles was evenaar in jou
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
723 geslachtsrijp
het genieten van een ontembaar verlangen dat
werd gesluierd met witte vlokken die de daad
verhulden met kou en wonden waarvan
het bloed reeds was gestold
jij evenaarde zoals het vuur in je ogen
stierf en de laatste meeuwen
ontdaan van alle pek zich zetelden
naast het graf
doch de wegen bleven kleverig
van het nimmer drogend asfalt…
Gelukkig met het zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
667 Het brommen
Van de gele horzel
Eigen geworden op
Het plein der genezing
Klinkt bij thuiskomst
Al weer even vertrouwd
Als hij grommend
Langs het lint
Van asfalt en
Bitumen zoeft
Naar het bieden van hulp
Bij weer nieuwe ellende
In een te haastige
Niet zo vertrouwde wereld
Afdalend naar de
Plek van nieuwe pijn
Zweven twee…
De prijs te hoog ?
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
821 Klasjes kinderen rennen uit school
parapluutjes werpen schaduwen
over zon en regen en over het aureool
van het verleden, door hun praatjes
bewegen de hemelen en wordt
alles gewist, boort hun schater
duizenden kleine gaatjes als een
zegen die in plassen aan het asfalt
zweeft de moraal van schaamte
in een geveinsd boetelicht, kleeft…
CONNEXXION
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
482 De buschauffeur had hem niet in de gaten
en kon de bus niet tijdig stoppen laten,
waardoor hij dood op ’t asfalt is beland
Meer kon hij het milieu toch niet fourneren:
Per openbaar vervoer op naar De Here…
Bushalte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
502 Ook vandaag staan
op de smalle grens
van trottoir en asfalt,
een beetje verdriet
doorgeregend in
een smalle plas
onder de tichelrand.
De man reikt van niet
te bedwingen verlangen
en stapt weer terug.…
Stad en vlakke land
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
524 Tussen beton en steen en stinkend gas
In nauwe engtes opgesloten
En neonlicht vervangt de zon
Slechts hier en daar een sprietje gras
Tussen klinkers of asfalt ontsproten
Geen notie van de horizon
Het gloren van het ochtendrood
Geen geur van bossen of weiden
Inspanning vergt slechts ademnood
Voor iedere ruimte strijden.…