22497 resultaten.
DE LEYENS OOGWENK
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
594 Veenpoelen zijn vereend
tot een prachtig meer
waarin eilandjes
vol dichte struiken
het leven op water en grond
bewaren en beschermen
bij de wal verrijst een theehuis
dat verkwikking schenkt
versnaperingen biedt
aan rustende zeilers
zwemmers en wandelaars
de kleine geurige zaal
treft het echtpaar Pier en Mascha
geritsel en gerinkel…
Boswandeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
765 Diep in het bos waar wind zelden waait,
een magische stilte zich om de wandelaar heen zaait.
Staan veel hoge bomen met de bladeren vrij,
en toch vind ik in hun midden geen vrolijkheid.
Wanneer de takken kraken, maken deze een treurig geluid,
alsof ook deze bomen zich alleen voelen onder de ranke huid.…
SCHIJN EN AANPLANT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
193 Wandelaars genieten van verandering
bij 't aanzien van perk en uitzicht, roemen
de oude kunst van tuinbewerking.…
Waddenstrand
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.714 pikkend in
scherp geslepen korrels strand
zilt klinkt de zouten wadstem,
schuchter streelt de noordenwind
de wuivende halmen, knipogend
naar kleine pleviertjes,
met hun tere, snelle pootjes
drukken ze ontelbaren driehoekjes
in stempelreeksen in het zand
dit zondig zand slikt heftig, zuigt
aan de roze, vlezige voetzolen
van elke wandelaar…
Beroepsdeformaties
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.115 De wandelaar z'n walkman speelde pop;
z'n loopoor ving de blije klanken op.
De zeeman had aan 't waterhoofd een hekel.
Een zoutarm had de producent van pekel.
Een knipoog was 't, waarmee de kapper keek,
die voor de wipneus van de hoer bezweek.
De priester deed het niet, want die was kuis.
De man hield stand. Hij had een heilig kruis.…
de verte mist in wervelend zand
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.793 stippen op een kale vlakte
de verte mist in wervelend zand
wind kuift wit op vale zeeën
jaagt hen op met straffe hand
de hoofden zijn gebogen
in eerbied voor natuurgeweld
of ter bescherming van de ogen
de storm heeft het niet verteld
hij duwt het grijs in groene golven
giert uithalend spetterend nat
zag een wandelaar zeer verbolgen
kijken…
Kuift wit op vale zeeën
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 stippen op een kale vlakte
de verte mist in wervelend zand
wind kuift wit op vale zeeën
jaagt hen op met straffe hand
de hoofden zijn gebogen
uit eerbied voor natuurgeweld
of ter bescherming van de ogen
de storm heeft het niet verteld
hij duwt het grijs in groene golven
giert uithalend spetterend nat
ziet een wandelaar zeer verbolgen…
BOARNSTERHIM ADEMT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
533 Ochtendnevel rijst uit boerensloten
strekt witte grillige vingers uit
belust om al zoekend te grijpen
de verijlde zwevende dampen
omvatten met zonneglans verblijd
het gaarne bezochte dorp Grou
strijken vluchtig langs strenge muren
waarachter papieren en kunstwerken
verhalen van de geschiedenis
der beminde Friese grond
begeven zich tussen wandelaars…
Gerard Reve
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 Twee ezels in weidenevel keren zich af
van de romantische wandelaar en zetten
hun hoeven in dikke modder.
Dan keert hij schier het hoofd
naar ruisend drankgelag uit het dorpscafé,
sluipt voorbij
naar dodenakker
waar het graf van de jongen
al jaren terug is opgeruimd.…
De kardinaalspecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Wanneer de wandelaar op zondag een
kardinaalspecht ritmisch hoort hameren,
waarin de verantwoordelijkheid van de
kleine bezorgde moeder wordt gehoord;
weet de kenner van het bos dat zij aan
het werk is voor wat tot haar grootste
geschenken op aarde behoort.…
schijn van geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
360 van het water in de sloot
weerspiegelen de wolken
op deze fraaie lentedag
alsof er geen vuiltje is
dat ons verontrusten kan
uit het groene lentelover
klapwiekt plots een houtduif
die het waterhoen opschrikt
dat watertrappelend vlucht
terwijl vogels vrolijk zingen
van eindeloos lijkend geluk
alleen de flarden van gesprek
van wandelaars…
Barometer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
427 straat
Nog van die kleine popperige huizen
Je zou toch denken met niet
veel comfort
Een voortuintje en achter nog
een lapje
Niet al te hoog, bescheiden oppervlakte
Genoeg om heel tevreden
met z'n twee
En god weet hoeveel nazaten
Er in die honderdtwintig jaar
De kit met kolen vulden,
De blik op straat met niets
Een voetganger een wandelaar…
Herfstwandeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 O, wandelaar die zijn eigen pad bewandelt,
zonder zoeken, zonder zien,
is al verder dan de angst,
de weg heeft hem verlaten.
Beter is het antwoord van de echo
dan de lokroep van een verre reiger,
want de echo heeft allang gehoord,
de vraag die nooit werd gesteld,
zoals een blad de wind kent voor hij waait.…
WEIDEGEBIED
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.430 vult continu
de weidse ruimte van weilanden
akkers verrassend kromme wegen
kieviten soleren nabij bedreigd
bedreigend op hun beurt indringers
in mensengedaante of zwart veren-
pak tureluurs schieten door het beeld
huiszwaluwen zwenken kwetterend
voorbij onnavolgbaar acrobatisch
insecten verschalkend boven sloten
bij boerenstee rond wandelaars…
Het meisje met de zwavelstokjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
577 Op de trappen van de kathedraal
zit ze met geloken ogen nagenoeg sacraal
slechts steels verwijzend naar de beker
aan haar voeten waarin welhaast zeker
enkele centen nauwelijks de bodem bedekken
en blijft zij onbewogen met vermoeide trekken
haar koopwaar schroomvallig tonen aan
wandelaars die niet begrijpend verder gaan
zich afvragend waarom…
DE REE IN HET VOORJAARSBOS
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
814 "Wandelaar, wat doe jij hier
zoek jij hier je vertier?"
zeggen de ogen van de reebok.
"Verstoor jij de rust in de natuur
of breng jij door dit uur
in rust en kijkt alleen naar de natuur,
die nu is aan het ontwaken?"
Plots verdwijnt voor immer de reebok.…
Wandeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 het altijd zien
Rest een brugje te dromen
Van verder moeten of misschien
Daar kom ik drie dames tegen
Leeftijd en herders aangelijnd
Die mij in hun oogwenk wegen
Geen interesse naar het schijnt
Zij horen slechts en spreken
De ander genaamd zo nabij
Eind december dwingt als teken
En zingt ieder praatje vrij
Het blikveld van mijn wandelaar…
licht marine blauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 de zee wisselend goud
legt het glinsterend vlak
waarop kleine schepen varen
langs een dunne lijn die
samenvalt met de dromende daad
van wandelaars over het strand
zij vinden aanlopende golven
en vrachtvaarders
op vaste afstand
bij klaarlichte dag werpen vlaggen
kleuren aan de mast
op het laag bed van golven
liggen dun gestrekte draden…
Schollebos in ochtendlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
319 In de doorkijk van het kalend groen
ziet de wandelaar tussen licht en schaduw,
het Schollebos opnieuw geboren worden
in elke nieuwe morgenstond.
En in het stille nagenieten
blijft nog lang de gloed bestaan,
waar hemel, water - en even, jij -
onlosmakelijk samen zijn gegaan.…
Psychologe
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
393 Er valt simpele woordeloze onrust
terug in de vallei van loze zinnenspinsels
alsof een zonderling iets beweren wil
over de wildernis van de menselijke ziel
jouw vader was een stugge wandelaar
heeft het pad gevonden naar de dood
slaapt nu eeuwig op het kerkhof
op zijn grafsteen een kleine boot
jouw moeder kreeg vleugels in de nacht
toen…
alles verandert , maar verbetert daarom nog niet!
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
817 mijn grootvader
was dronken van geluk
als hij voor vermoeide wandelaars
in de toen nog hete zomers
een koel glas water mocht serveren
uit zijn eigen gegraven welput.…
MENS GEEFT AAN PLANT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.289 Peinzende bomen zuchten hun weemoedig woord;
schaduwen strelen loom, de wandelaars gezind.
Vriendelijke schemer, die kruiden mint,
vindt blaadjes vol kracht, schept een geurig oord,
wekt neuzen, terwijl hij ogen haast versmoort.…
De zandmotor
netgedicht
5.0 met 53 stemmen
467 steeds in het
schuimend wit
het welkomstlied
van de blauwe zee
anders was vroeger
met opa familie en
paard en wagen
langs de zeeweg van
heiloo naar
egmond aan zee
door duingebied vol
naaldboom bossen
duinvalleien met
struiken rijpe bramen
ja rond 75 jaar geleden
op dit vroege uur
op strand geen
middenstand of frituur
wel wandelaars…
GROENENDAAL HEEMSTEDE: HOGE BOMEN VANGEN NIET ALLEEN VEEL WIND (Monique ontmoet Jan Jacob; Jan Jacob ontmoet Monique)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Hoge bomen vangen niet alleen veel wind
maar ook veel dierbare bevindelijkheid
door de toppen van hun kunnen
en de oneindige lengte van hun bestaan
weten ze wandelaars te verbinden
om in respect te zeggen wat ze vinden
spontaan lopend met een speelse hond
gaat de groet, het praatje over in gesprek
met als eerste de verbazing over de bomen…
Blijf maar
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
945 kom ik
niet meer langs
denk maar aan mensen
die je toe behoren
ze vertellen
over het weer en meer
regen, kwellen
of de zon en maan
die iets over liefde vertellen
het eelt op hun ziel
de kinderen die bellen
mij zal je niet horen vandaag
ik word elders verwacht
op velden van eer
daar wordt stilte door mij gevuld
het steunt de wandelaar…
Dal van de Geul
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
592 Vogels lieten zich niet doen
door het gebabbel der wandelaars,
of het geknars der tourniquets,
van overal weerklonk hun gezang .
Het Limburgse Arcadia.
Samen met geluid en kleur,
beweging en geur,
stroomde geluk mijn hart binnen.
Volmaakt geluk.
Voor even.…
Mozart
gedicht
3.2 met 9 stemmen
4.504 Zij volgt zijn handen langs de gele toetsen,
- De thema's keren telkens weer terug -
En ziet door 't zijraam de oprijlaan, de brug,
De wandelaars, de miniature koetsen.…
Stil dorp
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.571 Geen mens durft gaan langs 't zandig pad,
Wijl 't rustend dorp dan wakker schrikt,
En verwijtend de wandelaar tegenblikt
Die treedt op takken en krakend blad.
Ik kom niet vóór de avond thuis,
Dat elk geluid als een dreigend woord
Niet roept hoe ik de stilte vermoord.
Vóór 't donker is kom ik niet thuis.…
Hij konde lezen.
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.536 Nu kwam een andre wandelaar
Een stond daarna getreden.
Hij werd het briefje ras gewaar,
En las er op deez' reden:
‘Vriend, vóór de eik, die eeuwenoud
Zijn takken uit blijft strekken,
Dicht bij een vliet, in 't diepste woud,
Zult gij een schat ontdekken.
Ik hadde vriend noch maagschap meer,
Wie ik die konde schenken.…
Vliegden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Ooh mooie stoere vliegden van de Groote Heide
Wees welkom beste wandelaar onder deze hemel van groen en verbaas je
Kijk rond naar zoveel schoonheid
na oorlogsgeweld geboren uit een nietig zaadje
Zichzelf geplant met vooruitziende blik
Uitgegroeid tot een gigant, zó dik
Van twijg naar tak naar troostrijk naaldendak
De harde bast, bestand…