220 resultaten.
Levende lavendel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
624 De zin van rouw,
de ranken van de stadsmuur gerukt,
verdwenen als stil silhouet
op een altaar van pulserend licht,
alsof er voor het laatst een bruin
getinte engel is gezien,
zijn de rijpste druiven geplukt,
op de flanken van een herfstgedicht.…
Verscholen in het feit
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
532 naar de
dood wijd-open staat
De dood echter is grijs
levenloos, gebrek aan kleur
groei en bloei gestokt
adem gepopt
door verkregen rust
opnieuw weer paraat
Literair genre; de
Oudheid met zich meezeulend
herdersdichten van
hoog' kwaliteit
die daardoor dus weer
herderin verblijdt
Haar hoed met roos en schaal
met lekkere blauwe druiven…
BLOEMEN
gedicht
3.7 met 6 stemmen
6.258 Tandenstokers, steelsgewijs ontsproten,
zouden zwellen tot gedraaide tafelpoten,
katoenen knoppen zouden openscheuren
tot pluchen harten die naar franje geuren,
en op de bergen zouden gipsen zuilen staan
die gipsen druiven huilen.…
herinnering 20 jaar nadien
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
648 geluk van rust en
geborgenheid; thuis rustte nu in muren
overwoekerd door wingerd, wilde hop
lager de varens, oude mossen, witte lelies
de trap hing moederziel alleen; boven was
gezonken in de hel van geweld en haat
een rode kastanje had als nieuwe bewoner
de ruimte al bloeiend in bezit genomen
buiten - zwaar van kersen, abrikozen en druiven…
Herinnering 22 jaar nadien
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
568 geluk van rust
en geborgenheid; thuis rustte nu in muren
overwoekerd door wingerd, wilde hop
lager de varens, oude mossen, wilde lelies
de trap hing moederziel alleen; boven was
gezonken in de hel van geweld en haat
een rode kastanje had als nieuwe bewoner
de ruimte al bloeiend in bezit genomen
buiten -zwaar van kersen, abrikozen en druiven…
Voel wat ik voel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Onder de wingerd dans ik
met mijn zwanenarm een voor een
de druiven boven ons hoofd
sierlijk naar jouw verlangende mond
in mijn schoot
.....Voel jij wat ik voel?
Of kijkt jouw verlangen teveel
vooruit en maakt het zich zorgen
of het zo blijven zal?…
herinnering 25 jaar nadien
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 geluk van rust en geborgenheid
thuis rustte nu in muren overwoekerd
door wingerd wilde hop lager de varens
oude mossen witte lelies
de trap hing moederziel alleen, boven was
gezonken in een hel van geweld en haat
een rode kastanje had als nieuwe bewoner
de ruimte al bloeiend in bezit genomen
buiten - zwaar van kersen abrikozen en druiven…
herinnering 30 jaar nadien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
345 geluk van rust en
geborgenheid: thuis rustte nu in muren
overwoekerd door wingerd, wilde hop
lager de varens, oude mossen, witte lelies
de trap hing moederziel alleen; boven was
gezonken in de hel van geweld en haat
een rode kastanje had als nieuwe bewoner
de ruimte al bloeiend in beslag genomen
buiten - zwaar van kersen, abrikozen en druiven…
lente in krenttijd
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
3.696 wij krentten druiven onder glas
te veel de foute korrels eruit
gewreven gekrabd geduwd
trossen uitgedund in onze kas
gevraagd vingers lang en fijn
soepel lenig bovendien
scherpe ogen om te zien
sneller dan je snel kon zijn
op trappen waren ze gezeten
de tantes m’n moeder
de dames van het dorp
krentend ging ik voor ze heten
de vrouwen…
Dichten en weven
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
754 Een wever laat langzaam zijn rollen verschuiven
maar tekent eerst lijnen van rozen of druiven.
Na weken van werken ziet hij ze verschijnen
in scherpe patronen die niet mee verdwijnen.
Een dichter weeft zinnen van leven en sterven
zingt vaak van geheimen die nimmer bederven.…
Horizon
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
565 de glazen waardoor ik zie
spiegelen mijn ziel
in de avond soms aangeslagen
door het stof van de dag
er wordt soms veel aangedragen
waarvoor ik in gedachten kniel
ik ben dan klein
de ander vaak sterk of groot
kwetsbaar ben ik dan,
neen,
niet geheel uit het lood
ook zijn er dagen
dat ik zonder vragen
aan zoete druiven proef
talrijk in…
Springtijd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 gefolterd en humaan gespleten,
deelde hebzucht de grond in tweeën,
Pyrrus gewin zonder lauwerkrans,
veegt de oostenwind het diepste
zwijgen weg, resten gerijpte druiven
in een eindeloze droom, verdeling
van gestolen buit, de heerser zwaait
met de scepter van geweld, levert
zich niet uit aan de moraal, maar een
springtijd is niet te stoppen…
De laatste ronde?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Laten we hopen en bidden dat de Germaanse traditie der lage landen geen zachte dood hoeft te sterven ten faveure van Gallische druiven...het zou me wat zijn toch, n'est-ce pas?!
________________________________
DE LAATSTE RONDE?…
Wijsheid en Lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
233 Wie in de druiven meer proeft dan het zoete,
wie in zijn wijn meer proeft dan de wijn —
kijk, ze strooit hem rond haar boezem,
haar gladde rug, haar benen, haar schijn.
Iedere vreugd met wroeging geboet,
iedere vriendschap betaald met pijn —
maar de lente, de zilvervoetige lente,
danst nog steeds, en de wijn blijft wijn.…
Dorps-idylle
gedicht
3.3 met 15 stemmen
10.069 Oranje wortels, druiven als violen
Fluweelpaars, in blauwe dauw gedoopt,
Roodwangige appels, welig opgehoopt
En bronzen peren heeft hij aanbevolen.
De wingerd, rood op witgekalkten muur,
Laat op het fruit scharlaken blaadjes vallen.
Verlegen blozend, staat de boer te mallen,
knipoogt, verblind door meisjes oogazuur.
- "Roodkapje, zeg!…
duo-gedicht: doorzien
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
739 al fluistert het land godverlaten
onder voorbijtrekkende wolken
dat vaagheid dwaalt rond de einder
krijst de eens zo smeuïge aarde
een gebarsten ziltheid van kolkende vuurzee
jouw glimlach blijft
en wanneer ik jou mijn gedachten geef
zal de akker dan, waar wij ooit druiven plukten,
opnieuw in alle heftigheid kleuren mengen
van…
ragfijn nervende bladeren
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
468 het kriebelt in mijn handen
het hunkert naar een kwast
om je in beeld te vangen nee geen woorden
maar een ander vast gegeven het voelt als
blauwgroen zeewater rosé rode voeten pure chocolade
wijnrankgroene twijgen druiven rood en zwart
als olijven purperen wijsheid blauwgrijze
tinten kruipen wingerend langs de bast
bind me daar in kleuren…
VERDWENEN SCHUWHEID
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
622 Eitjes, uit wit marmer gehouwen druiven,
verwachten lijdzaam hun opwekkende wond,
die zacht openscheurt, met ijl getik verkondt:
" 't Mensennest mag nieuw leven overhuiven!"
Het gezin van achter dat brede raam
legt voedzame zaden naast ouders en jongen
als nagerecht bij wilde weidevruchten.…
Rijpen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
679 we hebben het warme zomerse rijpen
en plukken nagenoeg achter ons gelaten
we mochten de zon in druiven vastgrijpen
opdat zij in hout en met veel geduld
al gistend tot een nobele drank kan geraken
en op een zeker moment het glas
naar eigen geaardheid toont en vult
zo laten de bomen hun blaren gaan
nadat de stam iets is uitgedijd
een ring…
Een recentelijk verleden verdeelde de aardse weelde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
467 De druiven zijn niet
overal even zoet. Maar zoet-zuur is onderweg
naar een groter stuk van de taart.…
Cookies
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.812 Fledermausen
'en bij het naken der prille lente, tot diep in de indiaanse nazomer en het tere dwarrelende okergele loof der gouden herfst vergaarde ik paardenstickers, in de traditie der korenaars
Doch nu', hervatte baronesse tot Fledermausen, 'nu vergaar ik niets dan smakeloze delicatessen op mijn webstek: cookies, ach, waren het maar zoete druiven…
een sprookje met een rieten dak
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.207 ik wil je glooiend
op een gele heuvel
je perst weer zure druiven
vergist je wijn en droesemt
op de zielen in de fles
je hebt jezelf weer weggezet
in krochten die tochten van
onderwereld en bedorven lucht
je bent weer koning
in het sprookje van eergisteren
de appel heb je doorgeslikt
nog ben je niet gestikt in
schuld en boete als geile…
Tralieliefde
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.439 Was het de vonk die oversprong, of de begeerte
naar een hangende tros druiven, waar jij met je
kin omhoog, op je tenen, net niet bij kom komen.
Of was het gewoon een metamorfose van je dromen?…
Hond zoekt stok om baas te bijten
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
854 Beter toch geeft men hond zijn worst
opdat hij braaf gaat kluiven
en voedt men hem met liever kost
dan bitterzure druiven.…
ik word geroepen. Gedachten in de ouderdom 5
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
583 de dag onderdrukt
is het bovenaards en onzichtbaar
ik zoek en denk en ik verklaar
dat het de blaren zijn die de zon verlaten
en mijn zomer het najaar inpraten
telkens is het onwennig gevoel
ieder levend wezen weet wat ik bedoel
en toch word ik wederom verrast
door het gebaar dat bij deze tijde past
het maakt de oogleden zwaar
wijl rijpe druiven…
Onde de Bomen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
408 Ik wil terug naar het verloren moment,
maar ga huiverig voorwaarts
naar het blinde vooruitzicht,
naar morgen,
met de hoop een tros druiven te plukken
in het ochtendgloren.
En als ik niet bang was
zou ik het durven,
zou ik slagen,
zou ik blijven,
om elkaar niet mis te lopen.…
Mistig dromen regenbomen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
661 geesten van de regendraken
landelijke helden, feest der herkenningen
zielsverwanten, trouwe vrienden
in een ander land, nabij de bergen
strandt de wagen, zingen de zagen
blaken de dagen, de vreemde vragen
verliefde ogen, verziende blikken
we zijn slechts schimmen, dichtersdwergen
voor het avondmaal ontmanteld
gemaskerde duiven, betaste druiven…
Brieven aan Plinius I* )
gedicht
3.5 met 16 stemmen
10.354 de druiven, Plinius, de laatste schragen
van wat een dichterzomer was.
*) Plinius: Gaius Plinius Caecilius Secundus Minor was een Romeins politicus en redenaar uit de 1e-2e eeuw na Christus. Zijn oeuvre bevat onder meer een aantal gedichten en epigrammen. Het is vooral zijn uitgebreide correspondentie die nog steeds de aandacht trekt.…
Stil eens even
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 alles ligt zo stil te wezen
op dat geschilderde stilleven
toch die glimmende appel
hé wacht es even
die glimt zo omdat ze lacht
en die fles dieprode wijn
bevat een kloppend hart
beïnvloed geestelijk leven
en kijk eens wat je nooit verwacht
en slechts ziet in je stoutste dromen
is dat trosje druiven zich zien verheugen
om tot leven te komen…
Melody de d ‘ amour
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
453 zee
boven ‘t blauw en hemel wit
strak als een gezicht met uitzicht
op de schittering van aardse wateren
u kent hem niet
zij kent hem niet
en wat zich keerden tot elkander
wandelde uit elkaar
rondom de sfeer
van hout en vlier en van de lage aarde
de melodie ruist in de schelp van weelde
en van klanken
als zoete druiven…