332 resultaten.
Gevangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 tussen vergetelheid en het grote niets
staat een koffer vol boosheid en verdriet
de kunst om haar daar uit te halen
uit het sombere, negatieve
zoek ik naar verhalen uit de oudheid
die ze zich nog feilloos kan herinneren
een naam, een gebeurtenis
tot de naald weer blijft hangen
in dezelfde groef, en ze wederom
in herhaling vervalt, bevestig…
Morgen van leegte...
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.070 zich in zwijgen
Een ijskoude nevel sluiert
De zon lijkt in zwart opgelost
Niets is meer hetzelfde
Ogen vullen zich in tranen
Het afscheid van een verleden
De morgen vult zich in leegte
Niets is meer hetzelfde
Lichamen die niet meer passen
In een samenzijn van liefdeskleuren
De zon lijkt in zwart opgelost
Niets is meer hetzelfde
Koffers…
wees zuinig op het heden
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
849 het heden
het is je enige houvast
de toekomst nog in een wazige stilte
gevangen in de muzen
het verleden het draait
sierlijk naar het heden
soms in vreemde dagen
je ogen moeten nog wennen
langzaam uitgelicht
om ook weer tot een
diepe herinnering terug te keren
nieuwe stenen door mijn
blote voeten gekoesterd
het verleden net een koffer…
Sienna
gedicht
4.5 met 104 stemmen
14.272 Het pak-je-koffer sienna,
het sienna van de tand des tijds
en van een eeuwenoude aarde.
Het warme sienna in het licht,
in de kleur van de zon
en de lucht en de wind
in de toekomst
van het ongeboren kind.…
Paspoort kwijt van overheidswege
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
836 ."
Zo gingen mijn koffers met de KLM mee
en ik dus met de marechaussee.…
Ach, laat ook maar...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.941 Ze duwt getergd haar koffer dicht
hij zit verslagen op de rand van hun bed
zijn nerveuze blik op de grond gericht
vernederd en aan de kant gezet
De stilte is ondraaglijk hard
ze kijkt op de klok en dan,
vertrekt ze, gekleed in het zwart
daar hield hij namelijk niet van
Vlak voordat ze de deur dicht doet
rent hij de trap af en roept haar…
station Alkmaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 de trein
hun slappe armen houden de wijzers
van de stationsklok tegen
ik draag geen bloemen
onaangenaam dwarrelt koude lucht op
ik denk aan de gesloten blinden
stof dansend in zonnebanen
over het bed met de koperen spijlen
vermomd als de maan herken ik haar
achter het beslagen raam
haar lippen om mijn naam
ik wacht op haar koffer…
Zullen we
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
876 Daar stonden we dan
beiden onwennig
alsof we ons nooit eerder
verloren hadden
ik ga dan maar, zei hij
heb je nou alles, vroeg ik
terwijl ik het vergeten
snel in zijn koffer stopte
zo treuzelden we
ons afscheid dichterbij
ga nou maar, ‘t is goed
zei ik quasi nonchalant
vluchtig keek hij langs mij heen
zullen we doen
alsof we…
lichtspoor
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
486 in de nabijheid van de weegschaal
van Themis hangt een geur van
verderf een parasitaire strijd woedt
in ondoorgrondelijke lagen drek
dit is alles zegt het blinde lot
negeer het weerlicht
vertrek vlucht kijk niet om
geen tijd voor gerechtigheid
geen tijd om drek te scheppen
ga dit is alles ga
gesloten ingekeerd stil
met koffers van…
SCENES UIT EEN HUWELIJK
hartenkreet
4.8 met 17 stemmen
973 blik stem
oog vonk
vuur geur
lach dag
vuur dier
zoen ziel
bloed zaad
twee saam
sleur zeur
zeep serie
kind kat
één twee
eenzaam
zonde zucht
bonk schonk
schaam streek
praat traan
haat straat
drank nacht
wond zout
koffer deur
hap slik
over uit…
Manisch
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.178 Stómverwonderd, met recht,
ik had geen idee,
je bent depressief,
mánisch nog wel,
wat een koffer vol
narigheid draag je mee...
Daar is menig kruisje niet
mee te vergelijken en ik
kan alleen maar luisteren...…
Treinreis
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.379 Het leidt tot ontregelingen:
koffers blijven op het perron.
Waarom de dienstregeling stokt
is bij de leiding wel bekend,
zo reageerde men geschokt
toen men het patroon had herkend.
Men zag al eerder zo’n defect;
de dienst heeft zich toen niet hersteld.
In het lange-termijn-effect
ligt geen verbetering besloten.…
Crime passionale
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.852 Je wilde mij niet meer zei je
en ik zag je koffers staan
je had alleen dat laatste zetje nodig
voordat je voorgoed zou gaan
Zij was zo lief voor je zei je
heel anders ook dan ik
het leek of je lol had om het te vertellen
en ik dacht nog; ach man stik
Tja, zei je nog, het is dat laatste zetje
toen we samen bovenaan de trap stonden
'k heb…
geen etiquette
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 morgen
in gerafelde eenzaamheid
de stukken uit de middag
maar vanmiddag vielen
snippers eierschaal omlaag
gras kleurde tot kunst
geboorte werd begrafenis
de zon doofde in de asbak
de thee met chloor
smaakte naar bestoven tantes
ik voelde me gevangen achter tralies
met geraspte stem zong ik
Ajax wereldkampioen
en pakte m’n koffer…
Een briefje
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
829 Dat ene briefje
waarop zij schreef
hoe lief ze had,
anderhalve maand voor ze haar koffers pakte,
in zijn hand.
Een hand
als zwaard in steen,
niet los te krijgen.
Meegenomen in het graf van de arme pijpendraaier.
Hart gestopt.
Een batterij
die na veelvuldig laden
plots niet meer te laden was.…
NU ER DIE STILTE HANGT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn vragen
en nu het stil geworden is
blijft er dat wroeten naar verledens
waarvan ik nooit de sleutels had
wiens kind…
crisis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 nog vóór zijn gevoel had het moment
hem ingehaald, neergedaald
in vage vormen brak het zijn gemoed
een autoloze zondagmiddag was nog niets
in vergelijking tot zijn fiets
die trapperloos de schutting nam
stram van lijf, met moede leden
klom hij stil de koffer in
“dit is het begin” dacht hij
en vormeloos verborg hij snel
de fietsbel in de…
In mijn schrijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Tussen het tastbare verleden
weeg ik af wat ik kan
opruimen, weeg ik
herinneringen af
Al deze vertrouwde spullen
kleinigheden, een grote koffer
voor een grote reis, met een kopie
van mijn paspoort van toen
Voor ik de dozen open, draai ik
het opschrift naar me toe
Ja, ik weet het nog
Het is er nog, stofvrij
Keukengerei en serviesgoed…
Oude sleutels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Ik heb doosjes (eerste kwaliteit)
met spijkers, een jampot vol
sleutels van onbekende deuren
en een berg koffers bewaard
vonderwerpen uit mama's huis
geheim geworden herinneringen
als onbeschreven museumstukken
schraal op een schap in de schuur
door mij weggezet om later ooit
mijn verleden mee te openen
als de tijd stil gaat staan, en…
In erotiserende baleinen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
887 zie de zachte lijnen
ook het voorverpakt
in erotiserende baleinen
maar jij bent naturel
daar waar ik
jouw benen zachtjes boog
in eindeloos hoog speelden
jouw tenen met de mijne
ken jouw zachte
curven maar durf
niet te dromen hoe vaak
ik ooit met jou zal komen
je lijnen zijn zo
onvoorspelbaar onverwacht
mijn koffer staat gepakt…
Nu er die stilte hangt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Wiens kind ben ik geweest
wat heb ik ooit geweten
dan enkel maar het heden
van wie mij borgen in hun schoot
onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn…
Je kan niet stuk
hartenkreet
4.4 met 51 stemmen
679 Ik heb al zo vaak verloren
Gebroken scherven weer gelijmd
Zoveel tranen zitten janken
Al mijn angsten uitgepraat
Ik wacht nu al een poosje
met mijn handen open wijd
Zo vaak al zitten boeken
de koffers al ingepakt
Ik heb al zoveel verloren
Gebroken scherven vast gelijmd
Zoveel tranen zitten janken
Al mijn angsten doorgepraat…
CHAUFFEUSE KARIN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
398 De reisleidster
met manhaftig voorkomen
tilt zware koffers makkelijk
vult snel de laadruimtes
van de wachtende autobus
bestuurt deze met vaste hand
langs hoge steile helling
over diepe kloven
vertelt haar reizigers
luchtig ongedwongen
vol ruime kennis
van wat voorbij glijdt en straks komt
geeft weetgierigen voldoening
verzorgt de…
De weg kwijt
hartenkreet
3.3 met 21 stemmen
2.886 De koffers zijn al gepakt, alsmede het paspoort.
Zal ik eerder dan de buren weggaan, maar
Ik denk: waar is het allemaal goed voor,
Als ik maar een leuke vakantie heb.…
Het koffertje van dokter Janssen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
746 Wat zit er dan toch in die koffer? Een fles met wonderolie,
of pillen met een een wonderlijke kracht?
pleisters van een bijzondere materie,
of gewoon een spiegel met een lach?…
Gestoei in het hoofd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 Daarop de vraag of 'k dan een koffer die klein genoeg
Ja!
Zo blij dat ik niets meer hoef
Nu gaan mijn koffer, rugzak mee
naar de zwarte Zee…
Ontbinding.
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
2.502 Je koffer stond al klaar
en je ging zonder iets uit te leggen.…
ff fukken
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.866 Je kunt maar beter ff iets gaan doen
met bollen en breipennen: moeiteloos
sokken op maak van wol of van katoen
want duik je in de koffer met een doos,
dan zijn die nieuwe ritmes ff wenne…
Oma
hartenkreet
4.1 met 29 stemmen
2.784 toen ik de groeven
in je ogen las,
streelde ik de breekbare letters
doorheen je grijze haren
toen ik de eerste rimpels
in je schoot hoorde,
leidde je mij met kleine stapjes
doorheen je oude verhalen…
ik zag je wandelen
langs een bewaarde koffer
vol gekoesterde dromen
ik zag je liefhebben
toen de herinneringen aan opa
tijdloos…
winterdroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
516 op de ramen schommelt avondrood
dof slaat de oude kerkklok zeven uur
in de lucht ganzen in V-formatie
een droeve kreet van de laatste meeuw
die langs het grijze water scheert
een dolend blad dat zijn rust nog niet vond
boven het grijze land daar is de stilte het zeerst
in de nevel loopt een man van boom tot boom
in ademloze tijd met een koffer…