438 resultaten.
Kat (3)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Toch ben ik tevreden
over de ontroering
die even mij doorrilde
bij het plotse zien
van dat gave
-langs één kant-
nog leven uitstralende
kattenlijk.…
Ik volg de route
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.048 Ik volg de route van mijn ogen
die me alles influisteren
met momenten van bezinning
en ontroering
Ik volg de route door m'n brein
die m'n fantasie prikkelen
Ik volg de route van m'n hart
door jouw woorden aangeraakt
met betovering en genot
Ik heb alle routes gevolgd
en laat mij in
verbondenheid gaan…
Presentatie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
508 Het woord is niet aan mij
maar zij die het invullen
met inspiratie
weten te bewonderen
door waarlijke emoties
mijn woord stuurt naar hen
die het weten in te voelen
waar het kan groeien
in overdenking en vooral
weet te ontroeren
pas dan heeft mijn woord
in alle rust een functie
van eerbiedig overbrengen
en verbinden
naar een succesvolle…
STILTE, je beste maatje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
741 Als de stilte zich vult
met kilte is de stilte
kaal en kansloos
Als je de stilte
weet te verwarmen
met je eigen zijn
voelt de stilte
als intens omarmen
met het mijn en zijn
Want in de stilte
onmoet je eigen ik
de stilte van je zijn
De stilte garandeert
ontroerende ontmoetingen
die anderen niets aangaan
Zeg nooit over je stilte…
De poetsvrouw
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
526 Over het leven dat haar
een poets heeft gebakken
bezingt zij ontroerend over
die glimlach met vaker nog
die traan.
Die glimlach door de tranen
heen. Het verdriet rust niet
onder de zwaarste steen.
Drukkend op het hartgrondig
gemoed dat de tranen bezingen
moet.…
0 VAN ' T ONGEREPT ONTROEREN . .
poëzie
4.0 met 2 stemmen
976 0 van 't ongerept ontroeren,
nauw-geboren, ongezeid,
huivrend reeds de pennen roeren
aan de vlerken van de Tijd;
zien, hoe de eigen adem-halen,
klarend voor 't verbaasd gezicht,
schuiven aan de zonne-stralen
als een waas van schóner licht;
proeven, in de diepe groeven
die de roodste Lippe graaft,
hoe het langst en wrangst bedroeven…
Drenthelingen 2
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
617 In het afgeperkte weidje
stond al dagen een zwart paard
van het malse gras te eten
het was drachtig en bedaard
en op deze mooie zondag ochtend
waar het gister nog niet was
lag daar opeens een veulen
naast de moeder in het gras
op onzeker dunne pootjes
kwam het wankel overend
om voor het eerst te drinken
een ontroerend mooi moment.…
Prentenboek
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.632 Spanning
Ontroering
Vertedering
in elke zin of woordspeling.
Haar ogen vallen dicht;
ze is voor de prachtig
geschetste wereld, aandachtig
gezwicht.
Het kind slaapt vredig
met een glimlach op het gezicht.…
Verslaving
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.380 In een gejaagdheid naar meer
zullen zij in minder ontroeren.
In duistere steegjes,
in vervallen gebouwen,
overvalt hun hebzucht in
de eindeloosheid, overvalt hun
de afmattende paranoia van dit
verwrongen zielloze leven.
In de winst
ligt uiteindelijk het verlies,
van hun zelf!…
Schrijversziel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
583 bekend
geven niets om mijn zielenroerselen
zij lezen mijn gedichten niet
het zijn vreemdelingen
die het met mijn woorden doen
ontheemde lezers in het duister
en bij dageraad, de neus gesnoten
sluit ik soms mijn ogen in een droom
om ieder woord te conserveren
men hoort mijn stemgeluid niet
de mens die mijn ziel weet te ontroeren…
Bloemen
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.851 Een stil liedje van kleuren,
Een fijne, blij-mooie tint -
Even een kleine ontroering,
Als de lach van een lief kind.
Alles, alles neemt het leven,
Het laat ons ieder eenmaal berooid -
Maar het geluk van een beetje schoonheid
Dat ontneemt het ons nooit!…
Een schitterend relikwie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
497 ik heb altijd met
gretigheid gereikt
naar ultieme schoonheid
vond ontroering
en extase in de
mooiste muziek
zag de ziel
van een schilder in
een schitterend relikwie
verdwaalde in de
paradijselijke rankheid
van een beeldengroep
maar schrok ontzettend
van oceanen vol met
niet afbreekbare troep
kan schoonheid nog bestaan
als…
Balanceren op de liefde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
593 maar volgens mij staat er een muur in de weg
deze tegenstand ga je zeker overwinnen
je zindert van diepe emotie
nu ineens drijf je op ontroering
een vogel klapwiekt naar de horizon
zo ken ik je weer, zo ben je
jij bent echt smart, wel en wee
steeds balancerend op de liefde…
Wees nu maar stil
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
491 Als je vingers de toetsen beroeren
klinkt de aarde aan de hemel vast
een veer strijkt over je wang
Tragicus Cantate die verre planeet
neemt je op in een geheim
waar de dood een slaap zal zijn
Je rugzak gevuld met
onpeilbare stilte
ontroering die niet te meten is
Vingertoppen verbinden
de hemel aan de aarde
er zijn geen grote woorden…
verwoording
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 uit witte weerbarstige klei
groeit breekbaar porselein
ontstaan uit water en aarde
hoor het ritselen
van de goede gave verweesd
in Pandora’s doos
laat ontroering stromen als de
kleine mond zich naar mama’s
aaah en oooh in trappelende
verwoording vormt
uit weerbarstige witte klei
groeit breekbaar porselein…
Onbekende schone
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
847 Zit daar nog steeds mee
met dat 'vergrijpen om'
met 'aan' handtastelijk aanvallen
zich wederrechtelijk trachten
toe te eigenen
Walgelijk ontroerend hoe
jij de nostalgie weet te wekken
af te doen als niemandalletje
dat niemand anders kan
op je hoofd gaat staan
je laat verwonderen hoe
zwaartekracht je jurk overvalt
mijn stem die spreekt…
Een ode aan alle inzenders van gedichten.nl
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
4.178 Met onuitwisbare herinneringen
gedachten en
diepe gevoelens
in gevleugelde woorden
met passie geschreven
virtueel neergezet
breng ik een ode aan hen
die door bezieling gedreven
alle prachtige
en ontroerende
gedichten
hebben geschreven
maar ook de mensen
achter de schermen
die ze hebben geplaatst
dat vergat ik haast
want www.gedichten.nl…
Vergeet ze niet
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.139 het was
veteranendag om
ze niet
te vergeten
het geronk
van oude
vliegtuigen in
de lucht
ontroerend he
ik wil
jullie dit
even laten
weten
lieve soldaten
ik wens
jullie zegen
van Jezus
heb diep
respekt voor
jullie en
naar de
wolken een
warme handkus
dank jullie
allen het
ga je
goed
met vredevorst
Jezus die
geweldige…
muziek
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
1.584 sluit mijn ogen
mijn gedachten worden mee gezogen
door de melancholiek
van deze prachtige muziek
de woorden lijken wel speciaal voor mij geschreven
ik kan mij er zo mee inleven
vol overgave geniet ik van dit lied
helemaal omdat niemand mij ziet
langzaam rolt er een traan
ik laat mijn emoties gaan
het is toch heerlijk dat muziek
je zo kan ontroeren…
In de coulissen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
595 heb mijn dromen opgetekend
in scenes uitgespeeld
aangekleed met dingen van de dag
sta in de coulissen
wachtend op publiek
dat betaald heeft voor de lach
maar vol ontroering meegaat
met de emoties van het plot dat
diepte zoekt en vindt op het schavot
zij wilden nooit hun nek uitsteken
pretentieloos vertier is toch niet duur
heb ze…
Artistieke streken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
421 De omgekeerde bladzijde
tracht de stilte voor te blijven
nu niemand, zelfs jij niet
mijn gedachten kan verstoren
ontroering brengt meer kalmte
dan zwijgen eenzaam kan vertalen
lichaamstaal blijft onveranderlijk
door intieme artistieke streken
gelaten in liefdesverdriet gestreeld
breng ik mijn ziel terug naar zee
en kijk ik naar de schepen…
LAIS CLXXXIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
376 De vrede is de vrede die in haar
berust, en daar, aan randen van zichzelf
zichzelf herkent, ontroering brengt, gebaar
is, als van liefde. Zij vormt daarmee gewelf
waar ieder schuilen kan, en ook zij zelf.
Zij heeft in ons verdriet verdriet vergaard
en pijn met pijn als harde steen verzwaard.…
Moordkuil
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
2.156 Neen, dit gaat niet over Duitsers
Die iets moois hebben gegraven
Aan het Scheveningse strand
Begeestering, gaan waar je voor staat
Ontroering, harde spijtwoorden, oprecht verdriet
Kansen te over maar ik zie ze niet
Uw woorden vervliegen
Ik lees uw liegen
Uw woorden bedriegen
Hier gaat men achter mooie woorden schuil
Ik werp op uw graf…
Jij, zo lief
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
3.054 'k Wil je glimlach in mijn hart
Laat de hemel je nu verblijden
Laat de zon je stilletjes ontroeren
Laat het licht je nu verwarmen
Laat de duisternis je zachtjes toefluisteren
Laat...
Laat mijn glimlach in jouw hart…
Het orgel speelt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
964 Opeens werd hij gegrepen
door een beroerde
toets van zijn geweten
en terstond
speelde de organist
vol gratie
zijn meest ontroerende
improvisatie.
Dit is nog eens
een gave van de Geest
wist hij die nu begreep
hoe je die regel leest.…
Waterdruppels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
771 Scheve bomen langs de rechte weg
De wind hier in onze relatie
gegeseld
herfstig wegkwijnend
sporen van slootdiep verdriet
tussen de weidse weiden van mijn ontroering
Je inmiddels gejatte
witte auto rijdt mee aan de
andere kant van je zo geliefde sloot
Slechts twee waterdruppels op het zijraam van mijn
knal rode
Net niet vervloeid…
Lentelief
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
780 als de kostbare lente zweef jij
telkens weer mijn wereld binnen
jouw bloesemlieve woorden
wijzen een weg van minnen
ik waan mij in een laan
vol voorbeeldige roze bomen
in een historie, een vooruitzicht
van vrije, doch wijze dromen
om in teerheid van de tijd
weer opnieuw te ontwaken
het is als een delend doel
harten die in ontroering…
- Gedachtenstroom -
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
653 Gedachten als charmante bloemenwinkel,
een combinatie van rode,
paarse en gele tulpen
rustig en bewegelijk
op de trap van eindeloos ontroerend gepieker
met haast onbeheersbare drang en wil.…
Eens toen het erg laat was…
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
985 Het donker levert
donkere gedachten,
sombere gevoelens,
in grachten
is iets ontroerends.
Er zit een donzig poesje
Aan het snurken.
Zij heeft een grappig snoetje,
pootjes lijken op augurken.
Ik doe mijn ogen open.
Het is erg laat.
Ik vergat de tijd,
Ik vergeet dat ik lijd.
En mijn hart slaat
Onafgebroken.…
Haal-baar
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
746 uit mijn diffuus verleden
paar ik nu beelden aan muziek
de schoonheid aan ontroering
leg ze bezonnen in het heden vast
hoewel verbluft over de keus
van mijn zo korzelig geheugen
verbaasd dat het verborgen heimwee
zich willekeurig mengt
met dat wat weemoed was
herinner jij je nog
dat je me vroeg naar het verschil
tussen die vormen van…