Alle inzendingen over slijk

207 resultaten.

Sorteren op:

De laatste dagen

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.881
De laatste vissen happen koortsig naar adem, kikkers begraven zich in de modderige slijk. Als een jojo beweegt mijn oor zich naar zijn mond. De stem van mijn vader klinkt gebroken en dor. Hij strooit verwarde broodkruimels over mij heen. Uitgehongerd vang ik alles op om er nog brood van te maken.…

Ontspoorde Tijd

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 967
De deur van gisteren zwaaide dicht Bijna uit de hengsels Het gepolijste eik kraakte Zij wrong aan de knop, trok, hield vol Zonde van de moeite, het verspilde melkzuur De vervlogen uren verzamel ik Als een hamster In mijn wangen gepropt Dan verzink ik, door algen overwoekerd Tastend in het slijk Naar haar, de halve maan, halve bol De tijd…
Wim Veen3 november 2004Lees meer >

Baal Sjem

gedicht
3.1 met 36 stemmen aantal keer bekeken 20.067
Tussen acupunctuur-pop en zen-beat met spreuk spiritisme en dooddoener drugs wordt slijk tot golem en tot god gekneed: in zijn dode mond is mode het baalsjem, hij wankelt door het brein op lemen voeten.…

Haft

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 783
Het vliegend haft verheft zich uit het slijk en leeft zich uit in lust…

De weg in 't woud

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.689
De blaadren, die in ’t slijk der wegen zakken, zijn dood, voor eeuwig. Dan, wie treurt daarover?…
Helene Swarth10 augustus 2020Lees meer >

Schimmen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
aangemeten Alleen soldaten lopen nog zij aan zij, ver over de grens in oorlogen lang vergeten Men belooft eeuwige vooruitgang Voor techniek is er geen weg terug Wie bepaalt het algemeen belang, achter ons rug We kenden grote glorie We bereikten ongekende hoogten, in menig wereldrijk Wie bestudeerd onze historie, zoekend langs alle slijk…

Zolang

gedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 7.641
de pletsteen voor zich uitrolt, er dan achterna holt zolang ik uit mijn ogen kijk, zolang ik door deze dagen ga, mijn hand bevestigd in een vrouwenhand: een spiegel vóór het omklemde hart van wie doodloopt, zijn angst ophoopt, zolang ik mijn hand houd in die hand; zolang zal ik het blanke huis verfoeien met zijn grondslag in zwart slijk…
Lieve Desmet24 februari 2010Lees meer >

100 jarige oorlog

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 772
Hij zonk weg in het slijk. Het water spoelde het bloed wat weg Een beetje gezicht was zichtbaar Maar helaas niet meer herkenbaar. De moeder kreeg een brief zoals alle andere moeders Uw zoon is gesneuveld aan het front Hij heeft gevochten voor zijn vaderland.…

Ontworsteling

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 158
Niet omdat we de wetten van de aarde breken, maar omdat we, kruipend door het slijk, opstaan, naar de sterren kijken, en weigeren te zijn wat we van nature zijn. Wat ging er vooraf aan die ene seconde? Toen het dier de blik ophief uit het gras, zijn klauwen opende, en met een schok zichzelf gevangen zag in de tijd.…

Overspel

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.409
Bevalt van steile striemen Oorstrelend bezweert een stem de grillen van de herfstwind Molenwiekend Grofgebekt Grimmig Rol je door het slijk Een rafelbroek klit aan kuit en dij.…
Wimper18 september 2003Lees meer >

Verzoek aan de Lente

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.858
Laat de pad zijn slijmhuid blootwoelen In zijn bed van slijk Zijn tong, klef wapen Plukt een vlieg weg Prooi van het wellend speeksel Waarin gegons smoort. Het stompe mes van de lente Kietelt mijn hals De slagader popelt Een volle kelk klimt uit gras Mijn zolen strelend Ik omhels jou, lente Ziek van oprispend maaggas Mijn honger…
Wimper11 februari 2004Lees meer >

De holocaust. En wij?

netgedicht
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.896
In India liggen de lijken met hun gezicht in het slijk. In Vietnam gutst de regen ons machteloos. Afrika staat uitgemergeld te vergaan en bedelt zelfs niet meer om een stuk brood. De kleinste ramp: een vliegtuig valt, alle tweehonderd en zeventien dood. Soms - bij mirakel! - overleeft een enkeling de holocaust.…
Fa Claes12 februari 2005Lees meer >

Genesis 3:14

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 548
De slang God schiep in den beginne twintig poten aan de slang Het lijkt wat ruim bemeten maar zo’n beest is aardig lang Dat aantal bleek noodzakelijk om recht te kunnen staan En tevens om van 't aardse slijk en modder vrij te gaan Ook kreeg de slang als enig dier beheersing van de spraak En wat hij te vertellen had was af en toe goed…

Monster

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 437
Ik ben en ik was het monster van de Beetserplas in een roestend autowrak heb ik mijn onderdak op de bodem in het slijk kronkel ik en kijk naar die waterpartij groenblauw doorschijnend boven mij Het recreatiestrand -ala zwemmers kom ik niet te na vrees niet dat ik met mijn bek je vastgrijp en de diepte in trek mijn kop boven water verschijnt…

Zwanenzang

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 76
Laat de bladeren maar vallen in het slijk, alsof het vermoeide sterren zijn die hun glans verloren. Luister liever naar het holle hout, waarin het verval zijn monotone lied zingt zonder valse hoop. Er schuilt een vreemde waardigheid in dit einde. Geen drama, geen verzet.…

luister

netgedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.268
." "Zieker en ouder zal je ademen in het spoor van mijn bestaan In het slijk zal je me loven" De aders slaan op het ritme van de zee. Bedaard en grenzeloos kronkelen haar leden. Waar zij groeit breekt elke gordel Stort elke druppel aan spetters. Waar zij groeit lever ik mij over Sterf in een krakende vleesmolen.…

Ik ruik de adem van de dood

netgedicht
1.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.142
Maar ik zit klevend vastgezogen in het gore slijk van mijn bestaan. Slurpend sluit zich het moeras van angst; ik kan niets meer zeggen… Ik ruik de adem van de dood, de aasgrauwe adem van de dood, die mijn droom aan hoop-vervlogen stukken reet.…
Lodewijk24 maart 2003Lees meer >

Zondeval

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.076
De straat verdampt onder een regenboog Een brute bende jaagt door de krottenwijk Door ijswind verkruimeld De toegang tot het marktplein is versperd Dus kraken ze de kerk Razend door het middenschip Met een stormram breken ze het altaar doormidden Laten een zuil, een kruisgewelf trillen Kerven in het Lam Gods Met slijk wordt de dunste verfstreek…
Wim Veen22 februari 2005Lees meer >

Grafdicht op Jonkvrouw Isabelle le Blon

poëzie
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.983
't Moet al de dood bezuren: Hoe machtig en hoe rijk, 't Vergaat tot stof en slijk. Al wat er is geboren Wordt as, als 't was te voren. Ik rust hier wel tevreên.…

Zoek mij niet op

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 862
Want ik spreek een taal zonder betekenis Zolang ik nog de rol van bedelprins speel Zoek mij niet op Straf me als ik beleefde woorden spreek die van jou een monster maken Zoek mij niet op Want ik maak grijs wat ooit gekleurd was Zoek mij niet op Want ik zal je cipier zijn in een gevangenis van comfort Zoek mij niet op Ik zal je bedekken met slijk…

Zwarte Leeuw

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.363
Wordt ge allen door zijn klauw verscheurd, Dan wordt uw trotse witte lelie Door hem met bloed en slijk besmeurd.…

Herinnering aan een schildersdorp

netgedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.625
In het park sliepen eenden op een poot, onder wilgen met buigende, trieste takken, de toppen rustten in het slijk. We trokken naar de beuk zich vertakkend naar het licht, in de grond. Machtige wortels, Mieren marcheren over de schors.…
Wimper29 november 2002Lees meer >

Grafdicht

poëzie
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 7.868
Zelfs d’allergrootste vreugd, De schoonheid en de jeugd En kan niet lange duren; ’t Moet al de dood bezuren, Hoe machtig en hoe rijk, ’t Vergaat tot stof en slijk. Al wat er is geboren Wordt as, als ’t was te voren.…

De Uitredding

poëzie
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.451
Ik heb mij neergeworpen In slijk op 't lichtloos pad, Bloed'ge vampieren slorpen Zich aan mij zat. Mijn mond vol bitt're vruchten, Mijn hart leeg als een hel, De lucht zwaar van de zuchten Die 'k niet meer tel. Tot, zie, een schijn zich kondigt, Spokig geheester door Dat als een ziel die zondigt Zijn loof verloor.…

Rafaël

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.388
’t Was uit geen nietig slijk der aarde, Dat Gij, o God! uw liefling baarde; ’t Was zuiver ether, godenstof.…

Kom, Volken, nader!

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.116
Van uit dit slijk der aard' tot aan der starren boog? Zijt gij het kunstglas, dat u voert door 't ruim der hemelen, Waardoor ge Orions ziet in melk- bij melkweg wemelen, Uit d'afgrond van het niet kometen scheurt in 't licht, Niet Drebber, Jansen, niet aan Metius verplicht?…

De kleine bedelaarster

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.898
Ik kom uit mijn dorpje: ik kom om wat brood; Ik dool door het slijk en de slibber der straten; Mijn kleed is gescheurd en mijn voeten zijn bloot; Mijn moeder is krank en mijn vader is dood: Wij schreiden zo luid, maar het mocht ons niet baten. Heb meêlij, heb deernis, mijnheer en mevrouw!…

Slobberwijn

netgedicht
4.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 630
uitgehongerd op straat illustere zombies, dansende kinderen onwetend in nieuwsgierigheid huisdieren al even desolaat laten zichzelf uit in een verzonnen hel fantasie laat niets aan het toeval over nacht is nu welkom, meer dan ooit zal de donkerte omhelzen alle spijt vergeten milde harten zijn verdwenen moet echt diep gebogen door het slijk…

Melkzuur en marmer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 248
Driehonderdvijftig meter voor de finish breekt hij met de logica van het peloton — niet op kracht alleen, maar op een geheugen in de benen dat teruggaat naar het slijk, het veld, de kou waar dit soort waanzin wordt gesmeed. Pogacar valt stil als een motor zonder vonk.…
Cor Koene1 augustus 2026Lees meer >

Zo droomde zij haar Camelot

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
“, stamelt zij Ze schrikt van haarzelf en haar gedachtegoed “ Hoe moet het met de mensenkinderen nu de zeven zeeën de volkeren gescheiden houden gekneveld door het aardse slijk? “ “ Hoe hervinden wij onze onschuld als de zeis de rozen kapt, maar de doornen spaart?…