207 resultaten.
De laatste dagen
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.881 De laatste vissen happen koortsig naar adem,
kikkers begraven zich in de modderige slijk.
Als een jojo beweegt mijn oor zich naar zijn mond.
De stem van mijn vader klinkt gebroken en dor.
Hij strooit verwarde broodkruimels over mij heen.
Uitgehongerd vang ik alles op om er nog brood van te maken.…
Ontspoorde Tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
967 De deur van gisteren zwaaide dicht
Bijna uit de hengsels
Het gepolijste eik kraakte
Zij wrong aan de knop, trok, hield vol
Zonde van de moeite,
het verspilde melkzuur
De vervlogen uren verzamel ik
Als een hamster
In mijn wangen gepropt
Dan verzink ik, door algen overwoekerd
Tastend in het slijk
Naar haar, de halve maan, halve bol
De tijd…
Baal Sjem
gedicht
3.1 met 36 stemmen
20.067 Tussen acupunctuur-pop en zen-beat
met spreuk spiritisme en dooddoener drugs
wordt slijk tot golem en tot god gekneed:
in zijn dode mond is mode het baalsjem,
hij wankelt door het brein op lemen voeten.…
Haft
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
783 Het vliegend haft
verheft zich uit het slijk en leeft
zich uit in lust…
De weg in 't woud
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.689 De blaadren, die in ’t slijk der wegen zakken,
zijn dood, voor eeuwig. Dan, wie treurt daarover?…
Schimmen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
591 aangemeten
Alleen soldaten lopen nog zij aan zij,
ver over de grens in oorlogen lang vergeten
Men belooft eeuwige vooruitgang
Voor techniek is er geen weg terug
Wie bepaalt het algemeen belang,
achter ons rug
We kenden grote glorie
We bereikten ongekende hoogten,
in menig wereldrijk
Wie bestudeerd onze historie,
zoekend langs alle slijk…
Zolang
gedicht
3.8 met 8 stemmen
7.641 de pletsteen voor zich
uitrolt, er dan achterna holt
zolang ik uit mijn ogen kijk,
zolang ik door deze dagen ga,
mijn hand bevestigd in een vrouwenhand:
een spiegel vóór het omklemde hart
van wie doodloopt, zijn angst ophoopt,
zolang ik mijn hand houd in die hand;
zolang zal ik het blanke huis verfoeien
met zijn grondslag in zwart slijk…
100 jarige oorlog
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
772 Hij zonk weg in het slijk.
Het water spoelde het bloed wat weg
Een beetje gezicht was zichtbaar
Maar helaas niet meer herkenbaar.
De moeder kreeg een brief zoals alle andere moeders
Uw zoon is gesneuveld aan het front
Hij heeft gevochten voor zijn vaderland.…
Ontworsteling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
158 Niet omdat we de wetten van de aarde breken,
maar omdat we, kruipend door het slijk,
opstaan, naar de sterren kijken,
en weigeren te zijn wat we van nature zijn.
Wat ging er vooraf aan die ene seconde?
Toen het dier de blik ophief uit het gras,
zijn klauwen opende, en met een schok
zichzelf gevangen zag in de tijd.…
Overspel
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.409 Bevalt van steile striemen
Oorstrelend bezweert een stem
de grillen van de herfstwind
Molenwiekend
Grofgebekt
Grimmig
Rol je door het slijk
Een rafelbroek klit aan kuit en dij.…
Verzoek aan de Lente
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.858 Laat de pad zijn slijmhuid blootwoelen
In zijn bed van slijk
Zijn tong, klef wapen
Plukt een vlieg weg
Prooi van het wellend speeksel
Waarin gegons smoort.
Het stompe mes van de lente
Kietelt mijn hals
De slagader popelt
Een volle kelk klimt uit gras
Mijn zolen strelend
Ik omhels jou, lente
Ziek van oprispend maaggas
Mijn honger…
De holocaust. En wij?
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
1.896 In India liggen de lijken
met hun gezicht in het slijk.
In Vietnam gutst de regen
ons machteloos.
Afrika staat uitgemergeld te vergaan
en bedelt zelfs niet meer
om een stuk brood.
De kleinste ramp:
een vliegtuig valt, alle
tweehonderd en zeventien dood.
Soms - bij mirakel! - overleeft
een enkeling de holocaust.…
Genesis 3:14
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
548 De slang
God schiep in den beginne twintig poten aan de slang
Het lijkt wat ruim bemeten maar zo’n beest is aardig lang
Dat aantal bleek noodzakelijk om recht te kunnen staan
En tevens om van 't aardse slijk en modder vrij te gaan
Ook kreeg de slang als enig dier beheersing van de spraak
En wat hij te vertellen had was af en toe goed…
Monster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Ik ben en ik was
het monster van de Beetserplas
in een roestend autowrak
heb ik mijn onderdak
op de bodem in het slijk
kronkel ik en kijk
naar die waterpartij
groenblauw doorschijnend
boven mij
Het recreatiestrand -ala
zwemmers kom ik niet te na
vrees niet dat ik met mijn bek
je vastgrijp en de diepte in trek
mijn kop boven water verschijnt…
Zwanenzang
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
76 Laat de bladeren maar vallen in het slijk,
alsof het vermoeide sterren zijn die hun glans verloren.
Luister liever naar het holle hout, waarin het verval
zijn monotone lied zingt zonder valse hoop.
Er schuilt een vreemde waardigheid in dit einde.
Geen drama, geen verzet.…
luister
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
1.268 ."
"Zieker en ouder zal je ademen
in het spoor van mijn bestaan
In het slijk zal je me loven"
De aders slaan op het ritme van de zee.
Bedaard en grenzeloos
kronkelen haar leden.
Waar zij groeit breekt elke gordel
Stort elke druppel aan spetters.
Waar zij groeit lever ik mij over
Sterf in een krakende vleesmolen.…
Ik ruik de adem van de dood
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
2.142 Maar ik zit klevend vastgezogen
in het gore slijk van mijn bestaan.
Slurpend sluit zich het moeras van angst;
ik kan niets meer zeggen…
Ik ruik de adem van de dood,
de aasgrauwe adem van de dood,
die mijn droom aan hoop-vervlogen stukken reet.…
Zondeval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.076 De straat verdampt onder een regenboog
Een brute bende jaagt door de krottenwijk
Door ijswind verkruimeld
De toegang tot het marktplein is versperd
Dus kraken ze de kerk
Razend door het middenschip
Met een stormram breken ze het altaar doormidden
Laten een zuil, een kruisgewelf trillen
Kerven in het Lam Gods
Met slijk wordt de dunste verfstreek…
Grafdicht op Jonkvrouw Isabelle le Blon
poëzie
4.4 met 14 stemmen
4.983 't Moet al de dood bezuren:
Hoe machtig en hoe rijk,
't Vergaat tot stof en slijk.
Al wat er is geboren
Wordt as, als 't was te voren.
Ik rust hier wel tevreên.…
Zoek mij niet op
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
862 Want ik spreek een taal zonder betekenis
Zolang ik nog de rol van bedelprins speel
Zoek mij niet op
Straf me als ik beleefde woorden spreek die van jou een monster maken
Zoek mij niet op
Want ik maak grijs wat ooit gekleurd was
Zoek mij niet op
Want ik zal je cipier zijn in een gevangenis van comfort
Zoek mij niet op
Ik zal je bedekken met slijk…
Zwarte Leeuw
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.363 Wordt ge allen door zijn klauw verscheurd,
Dan wordt uw trotse witte lelie
Door hem met bloed en slijk besmeurd.…
Herinnering aan een schildersdorp
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
4.625 In het park sliepen eenden op een poot,
onder wilgen met buigende, trieste takken,
de toppen rustten in het slijk.
We trokken naar de beuk
zich vertakkend naar het licht, in de grond.
Machtige wortels,
Mieren marcheren over de schors.…
Grafdicht
poëzie
3.6 met 23 stemmen
7.868 Zelfs d’allergrootste vreugd,
De schoonheid en de jeugd
En kan niet lange duren;
’t Moet al de dood bezuren,
Hoe machtig en hoe rijk,
’t Vergaat tot stof en slijk.
Al wat er is geboren
Wordt as, als ’t was te voren.…
De Uitredding
poëzie
2.7 met 7 stemmen
2.451 Ik heb mij neergeworpen
In slijk op 't lichtloos pad,
Bloed'ge vampieren slorpen
Zich aan mij zat.
Mijn mond vol bitt're vruchten,
Mijn hart leeg als een hel,
De lucht zwaar van de zuchten
Die 'k niet meer tel.
Tot, zie, een schijn zich kondigt,
Spokig geheester door
Dat als een ziel die zondigt
Zijn loof verloor.…
Rafaël
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.388 ’t Was uit geen nietig slijk der aarde,
Dat Gij, o God! uw liefling baarde;
’t Was zuiver ether, godenstof.…
Kom, Volken, nader!
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.116 Van uit dit slijk der aard' tot aan der starren boog?
Zijt gij het kunstglas, dat u voert door 't ruim der hemelen,
Waardoor ge Orions ziet in melk- bij melkweg wemelen,
Uit d'afgrond van het niet kometen scheurt in 't licht,
Niet Drebber, Jansen, niet aan Metius verplicht?…
De kleine bedelaarster
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.898 Ik kom uit mijn dorpje: ik kom om wat brood;
Ik dool door het slijk en de slibber der straten;
Mijn kleed is gescheurd en mijn voeten zijn bloot;
Mijn moeder is krank en mijn vader is dood:
Wij schreiden zo luid, maar het mocht ons niet baten.
Heb meêlij, heb deernis, mijnheer en mevrouw!…
Slobberwijn
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
630 uitgehongerd op straat
illustere zombies, dansende kinderen
onwetend in nieuwsgierigheid
huisdieren al even desolaat
laten zichzelf uit in een verzonnen hel
fantasie laat niets aan het toeval over
nacht is nu welkom, meer dan ooit
zal de donkerte omhelzen
alle spijt vergeten
milde harten zijn verdwenen
moet echt diep gebogen door het slijk…
Melkzuur en marmer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 Driehonderdvijftig meter voor de finish
breekt hij met de logica van het peloton —
niet op kracht alleen, maar op een geheugen in de benen
dat teruggaat naar het slijk, het veld, de kou
waar dit soort waanzin wordt gesmeed.
Pogacar valt stil als een motor zonder vonk.…
Zo droomde zij haar Camelot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
614 “, stamelt zij
Ze schrikt van haarzelf en haar gedachtegoed
“ Hoe moet het met de mensenkinderen
nu de zeven zeeën de volkeren gescheiden houden
gekneveld door het aardse slijk? “
“ Hoe hervinden wij onze onschuld
als de zeis de rozen kapt, maar
de doornen spaart?…