2333 resultaten.
Je straalt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
647 soms
als ik naar je kijk
als ik alleen maar
naar je kijk
je straalt
en dan
valt alles weg
wat aan me hangt
trekt
duwt
en meer
en zweef ik
in de tijd, verstild
en straal ik
met je mee…
uitgaand
netgedicht
1.7 met 11 stemmen
558 om hier te verkeren
voedt het landschap mijn ziel,
het bestaat in mijn levende doden
die hier zo vaak passeren…
Elegantie op het water
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
658 Haar hals buigt in een lijn
die zich moeiteloos vormt in helderblauw,
en onder het oppervlak bewegen zwemvliezen zeker
terwijl haar borst de grootsheid van haar verstilde wezen draagt.…
Aphrodite
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
757 voor eeuwig
in steen
gedacht
in schaduw
verstild
na jaren
door licht
gekust
Aphrodite
hoor toch
in het zuiden
Ouranos
daar huilen
boven zeeschuim
in de wind…
Vogelschrik
snelsonnet
3.3 met 17 stemmen
1.293 De vogel sprak: “Wat hield ik van die pop
Die in het veld stond om mij af te schrikken,
Maar waar ik lekker strootjes uit kon pikken;
Daar bouwde ik mijn nestje dan mee op.
Maar gister bleek hij plotseling vertrokken.
Toen ben ik mij wel even doodgeschrokken.”…
Rehabilitatie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
608 Uit- en aangevreten oe-
vers worden versterkt
basalt, beton; ein-
deloos
veel koppelstenen
die zonder te kermen
ons tegen wassend
water gaan beschermen
terwijl op elke walkant
en ook op de stroom
activiteiten elkaar
overklassen door
verschil in framing*
daar een slimmerik het weet
en ieder ander
daardoor niet meer zwemt
niet…
Klein
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 Het landschap had geen behoefte
om de kunstenaar te tekenen
diep in zijn droomwereld
in de duisternacht
dus tekende de kunstenaar het landschap
met de onmacht van zijn onzekere potlood
helemaal van streek met een strelend gebaar
klein voelde hij zich nu
uit de aardkloot herrezen
een rups die vlinder wilde worden
een wees met heimwee naar…
De Man
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
982 ongewenste intimiteit
Weggeslikt door de man
Het landschap aanvaardt
De dwalende donkere gedachten
Van de man
Sneeuw doet bedekte pogingen
Tot witwassen
De man duwt moeizaam
Zijn sneeuwgevoel
Voor zich uit
Een zware bal vol vuil
Moeizaam rollend
Door het landschap…
helen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.987 de stilte
de storm
beiden razen
van oever naar oever
op weg naar
wat vergeten is
wat verstild is
wat nog open moet
herstellen
net zo lang
tot klaarheid schijnt
en rust mag zijn…
kloosterling
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.941 tussen heiligen van glas in lood
in het donker zo wonderlijk belicht
bij verstilde stemmen en oude gezangen
bekruipt me een heimelijk verlangen
te leven als een vredige kloosterling…
Behoedzaam komt de herfst getreden
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
750 Behoedzaam komt de herfst getreden
tot waar ik enkel oor nog ben
- het licht verstild -
en geuren die
de weemoed wakker roepen.
Behoedzaam komt de herfst getreden.…
Jeneverbessen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
5.069 We liepen door een landschap
met heide en jeneverbessen
een landschap zo oud
als de wereld zelf
zo moest het ooit begonnen zijn
zo moest het gebleven zijn
zo moest het zijn
zo als nu
we keken naar de jeneverbessen
ze stonden daar duister en zwijgend
zwijgend over het verdwijnen…
vereeuwigd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
744 een vrouw stapte in
het schilderij aan de muur
blootsvoets verdween ze
als sneeuw voor de zon
in het verlaten landschap
haar rode hoge hakken
een verloren paar
bleef buiten het landschap staan
niemand vroeg ernaar…
anders wachtend
hartenkreet
2.0 met 28 stemmen
5.963 hart boven land
hart boven
de verstilde vlakte
kalm ontwarrend
de greep
van ijle omstrengeling
wakker bij het punt
van uitkijk
en terugkomen
anders
wachtend…
x
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
761 verstild
de scherven in de tijd…
Ambrosius 0614
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
666 In het vallende
Zonlicht van deze
Verstilde zomeravond
Zweven zilveren meeuwen
Langs het lommerrijke lover
De volmaaktheid tegemoet
Gadegeslagen door de
Eindeloze zieke die
Verlangend naar de einder reikt…
rimpelloos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
570 verstilde aanwezigheid
reflectie van struiken
gloeiende horizon
ziel gedompeld in vrede
extatisch in eenzaamheid
wenst hij te delen
het ondeelbare
geen oord gerieflijker
voor een laatste woord…
De wandeling
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
622 Laatst liep ik voor heel even
Langs het landschap van mijn leven
Die ik goed had opgeborgen
Achter heuvels had verborgen
Tot ik laatst achter die heuvels keek
Het landschap daar te liggen bleek
Ik was heel even in de schrik
Toen keek ik om me heen en ik
Zag hetzelfde landschap weer
Rook het voor de tweede keer
Hoorde klanken van verleden…
Haiku
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
916 De sneeuw kleurt mijn haar,
een landschap, in samenspel
met die memoires…
Sneeuwbeeld
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
628 Een besneeuwd landschap
gebeeldhouwd in de winter
door kinderhandjes…
Haiku
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
593 na zonsondergang
in goudgerande wolken
het laatste landschap…
laatste landschap
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
560 na zonsondergang
in goudgerande wolken
het laatste landschap…
nacht
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.099 Vannacht zag ik door de gordijnen
de sterren flonkerend aan de hemel staan
verstild dronk ik de schoonheid in
voelde mijn geest opengaan
een stap slechts bracht mij buiten
om in dit schilderij op te gaan…
blijvende verbondenheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
548 daar waar eens
twee werelden
elkaar aanraakten
ik alleen achterbleef
omdat eigen benen
niet de jouwe bleken
bemerk ik in ’t verstilde
van vergeet-mij-nietjes
onze blijvende verbondenheid…
blijvende verbondenheid
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
675 daar waar eens
twee werelden
elkaar aanraakten
ik alleen achterbleef
omdat eigen benen
niet de jouwe bleken
bemerk ik in ’t verstilde
van vergeet-mij-nietjes
onze blijvende verbondenheid…
Zwanezang
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
580 Zij spiegelt zich
in een meer
van verstilde tranen
voor de allerlaatste keer
en de echo
van een oud verdriet
weerklinkt
in haar verloren lied
daar danst zij...
over het water
haast zonder gewicht
van vroeger naar later
en van het donker
naar het licht...…
afscheid in de herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.216 op deze stralende herfstdag
ben je stilletjes
tegen zonsondergang
toen alle kleurenpracht verstilde
van ons weggegleden
naar een vredig licht
wij hadden zo graag nog
samen met jou
van de herfst van je leven
willen genieten…
mijn vader
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
847 vertrouwend geborgen op zijn schoot
bleek niets te machtig of te groot -
het Kwaad was in de verhalen die hij las
steeds veraf en zowat verdwenen
verstilde het ook verder in alle talen
- tot het momentum van zijn dood ..…
Graandromen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 uit het landschap dronk
jij dronk niet uit het landschap
je was in jouw graandromen
bij de stilte van het oeverbeekje
zag ik jou schrijven in een brief.…
Verloren
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
829 Ik voel me leeg
als een landschap
Iedereen weet wat of wie ik ben,
maar ik zelf heb geen idee.
Alles vliegt rondom mij,
ik sta stil,
Ben als en landschap dat liggen blijft,
ook al rijdt een trein voorbij.
Zoveel gebeurd
Mijn gedachten volgen niet
Ik denk aan vroeger
aan alles en
aan de liefde die ik achter liet…